สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

21.ผมพาที่รักของผมกลับมาพักผ่อนคอนโด อาการเธอแย่เพราะเรื่องเพื่อนของเธอ ทันทีที่กลับมาถึงเธอก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาห้องรับแขกทันที ทีแรกก็ไม่ยอมกลับจะนอนเฝ้าเพื่อนต่อที่โรงพยาบาลให้ได้ ดีหน่อยที่มีไอ้หมอสิงห์คอยช่วยพูดแถมยังจัดพยาบาลพิเศษรวมทั้งให้คนของป๊านับสิบคนมาคอยเฝ้าหน้าห้องอย่างแน่นหนาเพื่อป้องกันความปลอดภัย เธอถึงยอมกลับมากับผม ไอ้คนที่มันทำให้เพื่อนเธอต้องเป็นแบบนี้มันเป็นใครกัน ผู้หญิงตัวเล็กๆแค่นี้ทำไมถึงต้องทำรุนแรงขนาดนี้ด้วย มันเป็นการทรมานกันชัดๆ ทุกอย่างถูกเก็บไว้เป็นหลักฐานแล้วทั้งหมด ตอนนี้ก็รอให้ตำรวจเป็นคนจัดการ ส่วนไอ้หมอสิงห์เพื่อนของผมก็ดำเนินการแล้วด้วยเช่นกัน มาดูกันสิว่าระหว่างตำรวจกับคนธรรมดาอย่างเราใครจะจัดการเรื่องนี้ได้เร็วกว่ากัน ..ที่จริงเพื่อนผมมันก็ไม่ธรรมดาซะด้วยสิ.."ไปอาบน้ำนะครับ จะได้มาทานข้าวกัน " ใบหน้าที่เคยเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มและความสุขของเธอมันจางหายไป ผมเข้าใจว่าเธอรักเพื่อนคนนี้มากแค่ไหน ผมไม่อยากให้เธอเป็นแบบนี้เลย "แก้วทานไม่ลงค่ะหมอ ""อย่าลืมความตั้งใจของเราสิ เพื่อนของคุณคงจะไม่สบายใจที่รู้ว่าคุณไม่ยอมทานข้าวเอาแต่คิดมากจนตอนนี้ก็เริ่มจะป่วยแล้วเพราะเก็บเอาเรื่องเครียดๆมาคิดมาก ที่รักครับ ผมเป็นห่วงคุณนะ พวกเราจะช่วยเพื่อนคุณให้ถึงที่สุด อย่าเป็นแบบนี้เลยนะที่รักผมไม่สบายใจเลย" ผมก้มลงจูบเบาๆที่หน้าผากมนของเธอ มันคงเป็นวิธีเดียวที่ผมทำได้ในตอนนี้ ไม่ว่ายังไงผมจะคอยอยู่ข้างๆเธอ เพื่อนของเธอก็เหมือนเพื่อนของผม ยังไงเราซะเราก็ต้องช่วยกันจัดการเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน "แก้วรักหมอจังเลย พวกมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย ยัยเฟย์ควรมีชีวิตที่ดีกว่านี้ ไม่ใช่แบบนี้ เรื่องแบบนี้มันไม่ควรจะเกิดขึ้น ทำไมยัยเฟย์ไม่เจอผู้ชายแบบหมอเหมือนแก้ว ""โชคชะตาแต่ละคนมันไม่เหมือนกันหรอกนะครับ บางคนโชคดีบางคนโชคร้าย บางคนรอโชคมาทั้งชีวิต บางคนก็ไม่เคยรอไม่เคยเชื่อ ""แล้วหมอล่ะคะ เชื่อเรื่องโชคชะตามั้ย " ผมใช้มือเกลี่ยเส้นผมยุ่งเหยิงบนใบหน้าของเธอออก เพื่อที่จะมองหน้าเธอให้ชัดๆ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการที่ได้อยู่กับคนที่ผมรักอีกแล้ว"เชื่อสิครับ เชื่อเพราะคุณ""แก้วก็เชื่อค่ะ เชื่อเพราะหมอ ขอบคุณนะคะที่ทำให้แก้วเป็นผู้หญิงที่โชคดี " ผมดึงมือของเธอขึ้นมาสูดดมความหอม มือนุ่มๆของเธอแนบอยู่ที่แก้มข้างขวาของผม ขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้ผมได้พบเธอ " เป็นผู้หญิงของผมแล้ว จะไม่มีวันได้เป็นคนของคนอื่น คุณจะต้องเป็นของผมแค่คนเดียว ตลอดไป""ยอมแล้วค่ะ ยอมแล้วแค่หมอคนเดียว ทำให้แก้วรักแล้วอย่ามาทิ้งให้แก้วต้องนอนร้องไห้นะคะ เพราะถ้าหมอทำแบบนั้นจริงๆ แก้วคงช้ำใจตาย เพราะแก้วไม่อยากรักใครอีกแล้วนอกจากหมอ " ผมไม่ได้พูดอะไรออกไปอีกนอกจากจ้องไปที่ดวงตาคู่นั้นที่มุ่งมั่นเหลือเกินเวลาบอกรักผม ผมจะไปไหนไม่ได้อีกต่อไปแล้วลำพังแค่งานก็ไม่ค่อยเวลาส่วนตัว จะไปหาเอาเวลาจากไหนไปมองสาวๆคนอื่นนอกจากคนที่บ้าน คนที่รอผมกลับมาทานข้าวด้วยทุกวัน แถมยังต้องเป็นหมอนข้างให้เธอกอดก่ายอยู่ทุกคืน "ไม่ทำครับ ผมไม่ทำให้คุณแก้วต้องร้องไห้เพราะเรื่องแบบนั้นเด็ดขาด ""แก้วเริ่มหิวแล้วค่ะ สามีขาทำอาหารให้ทานหน่อยนะคะ " พูดแบบนี้เดี๋ยวก็จับลากไปกินของหวานก่อนซะนี่ ลืมไปว่าต้องอดใจเอาไว้ก่อน การจราจรยังคงติดขัดไม่สามารถผ่านเข้าไปได้ รู้มั้ยว่ามันทรมานแค่ไหนเวลาที่เธอทำตัวน่ารักใส่ผมพูดจาออดอ้อนผมสารพัด แต่ผมไม่สามารถแสดงอาการทางร่างกายได้เลย นอกจากการจูบและการหอมแก้มเท่านั้น"อยากทานอะไรครับ ภรรยาคนสวย""ทานอะไรก็ได้ค่ะที่สามีทำ ""ไปอาบน้ำแล้วออกมานั่งรอนะครับ เลิกคิดมากได้แล้วนะ " เห็นรอยยิ้มเล็กๆของเธอปรากฏขึ้นบนใบหน้าผมก็ใจชื้นขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยเรื่องที่เราคุยกันมันก็ทำให้เธอมีรอยยิ้มออกมา ผมชอบรอยยิ้มของเธอ"ค่ะ ".............................."ที่รักครับ เสร็จหรือยัง อาหารเสร็จแล้วนะ" "ที่รัก " มันนานผิดปกติผมก็เลยเดินเข้ามาในห้อง "หมอแก้วอยู่นี่ค่ะ" คนตัวเล็กนอนห่มผ้าจนมิดตัว โผล่เพียงแค่ส่วนหัวออกมาให้เห็น "ไปทานข้าวกันครับ เป็นอะไรหรือป่าวทำไมนอนเร็วจัง " ผมเอื้อมมือไปแตะที่หน้าผาก ตามที่คาดเอาไว้เธอกำลังไข้ขึ้นบวกกับมีประจำเดือน ต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดไม่อย่างนั้นจะเป็นอันตรายได้"แก้วหนาวค่ะ ปวดท้องด้วย วันนี้มามากเป็นพิเศษ รู้สึกเพลียหมดแรงไปซะดื้อๆ อยากนอนแล้วค่ะไม่ไหวแล้ว" ให้ลุกไปทานข้าวทานยาตอนนี้คงจะไม่ไหว ประจำเดือนมาเยอะเป็นพิเศษจะทำให้ร่างกายอ่อนเพลียบวกกับวันนี้เธอไม่ได้พักผ่อนเลยเอาแต่คิดมากเรื่องของคนอื่น"รอแป๊บนึงนะอย่าเพิ่งหลับ" ...........................ครืดดด ครืดดดดสายเข้าหมอสิงห์ผมวางหนังสือในมือลงก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มากดรับ คนในอ้อมกอดของผมหลับไปแล้ว ผมจัดการเช็ดตัวป้อนยาลดไข้แล้วเรียบร้อย ยิ่งป่วยก็ยิ่งอ้อนเหมือนเด็กๆ อดที่จะแอบหอมแก้มไม่ได้"มีไรวะ โทรมาซะดึกดื่น""รบกวนเวลาว่างั้น ""อย่านอกเรื่อง แก้วป่วยอยู่ " ผมกระชับร่างเล็กในอ้อมกอดด้วยแขนอีกข้างเข้ามาแนบชิดตัวให้มากกว่าเดิม เพราะเธอเอาแต่นอนขดตัว ผมกลัวว่าเธอจะหนาวก็เลยต้องกอดให้แน่นหน่อย"เป็นไงบ้างวะหนักหรือป่าว" "ไข้ขึ้น คงจะเครียด" "เรื่องที่กูจะบอกต่อไปนี้อันนี้ก็แล้วแต่มึงนะว่าจะบอกคุณแก้วหรือป่าว" ผมชักเริ่มหวั่นๆซะแล้วสิ ไอ้หมอสิงห์เกริ่นมาซะขนาดนี้ มันจะต้องเป็นเรื่องไม่ดีแน่"อะไรวะ กูรอฟังอยู่""คุณเฟย์หายตัวไป ไม่สิ ถูกมาเฟียอิตาลีมาพาตัวไป ""มาเฟีย " ผมต้องรีบลดความดังของเสียงตัวเองลงทันที ถ้าเรื่องนี้มันเกียวข้องกันก็แสดงว่าคนที่ทำร้ายเพื่อนของเมียผมก็คือพวกมาเฟียอิตาลีงั้นหรอ"อืม งานนี้หัวหน้าพวกมันมาเอง ฟรานซิสโก้ กูพอได้ยินชื่อมาบ้าง ""แล้วเราจะพอจะช่วยอะไรได้บ้างวะ คุณเฟย์กำลังแย่อยู่ ร่างกายก็ยังอ่อนแอมาก ""มาเฟียแกงค์นี้ป๊าบอกว่ามีอิทธิพลมากในอิตาลี พวกมันทำธุรกิจมืดทุกอย่าง ไม่มีใครเอาผิดพวกมันได้ เหมือนป๊ากูเมื่อก่อน เรื่องที่คุณเฟย์ถูกทำร้ายคงจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด น่าจะพอเจรจากันได้""แต่คุณเฟย์ก็โดนพาตัวไปแล้ว กูกลัวว่าถ้าพวกมันพาคุณเฟย์กลับประเทศมันจะกลายเป็นเรื่องยากกับการพาตัวคุณเฟย์กลับมา ""อีกอย่างที่กูรู้มา ฟรานซิสโก้ไม่เคยลงทุนทำงานด้วยตัวเอง ถ้างานนั้นไม่สำคัญจริง""มึงกำลังจะบอกว่า""กูคิดว่าคุณเฟย์ต้องสำคัญกับมัน มันถึงได้ลงทุนมาพาตัวคุณเฟย์ออกจากโรงพยาบาลไปด้วยตัวของมันเอง""ไอ้เหี้ยนี่มันไม่ใช่นิยายนะเว้ย""หุบปากแล้วไปกกเมียนอนซะ พรุ่งนี้เจอกัน" โคตรเกลียดมันเลย ไอ้หมอสิงห์.............................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.21 โชคชะตา

นิยายแนะนำ

สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.21 โชคชะตา

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้