สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบแปด Darkest Dungeon 14

ฮึ่ย โย่ว

พี่กล้ามเอาขวานเวทย์ไฟจามใส่บรรดาโครงกระดูกที่จะเข้ามาสู่ห้องที่ท่านดยุกสู้กับลิช

Back stab       

แทงหลัง

ฮอบบิทโจรใช้ทักษะแทงหลังแทงมอนสเตอร์ที่พี่กล้ามเป็นเป้าล่อให้อยู่จนแม้แต่มอนสเตอร์ขนาดใหญ่ที่เกิดจากการเย็บซากศพติดกันก็ยังต้องล้มลง

ฮอบบิทโจรมีผ้าคลุมพรางตัว มีมีดเงิน รองเท้าติดปีก

ทุกอย่างเป็นเงินมหาศาลที่ทำให้เขาอดใจหวิวไม่ได้

ว่าน้ำยาเพิ่มพลังอุปกรณ์เวทย์ใช้กันแบบไม่เกรงใจ

แต่เพราะความที่เขาไม่ต้องกังวลเรื่องพลังเวทย์

Back Stab

แทงหลัง

ทำให้เขาสามารถแทงหลังบรรดามอนสเตอร์ได้อย่างรวดเร็วในทุกตัวที่เสียเวลากับพี่กล้ามอยู่

ท่านดยุกคาดหวังไว้กับฮอบบิทมาก เพราะจากการคำนวณจากการเล่นเกมส์มา

อาชีพโจรเป็นอะไรที่โกงมากหากมีตัวแท็งก์ที่ดีมากพอ

และตอนนี้ฮอบบิทโจรก็เรียกว่าแทบจะฆ่ามอนสเตอร์ส่วนใหญ่ที่พี่กล้ามเอาตัวเป็นเป้าล่อด้วยซ้ำ

นี่คือพลังของเงินตรา

ทำให้แม้แต่อาชีพที่ทุกคนเห็นว่าขี้ขลาดกระจอกอย่างฮอบบิทโจร

ที่แม้แต่ตัวฮอบบิทเองก็คิดว่าตนเองขี้ขลาดและไม่เก่ง

แต่พอติดอาวุธเวทย์และทำตามแผนการของท่านดยุก

เขาก็เรียกว่าแทบจะฆ่ามอนสเตอร์ได้ทั้งกองทัพเลยทีเดียว

เพราะตั้งแต่แรกแล้ว หากท่านดยุกไม่คิดว่าพวกสายโจรหรือสายลอบสังหารนั้นน่ากลัวคงไม่เร่งฝึกวิชาสายกล้ามเนื้อ เพื่อที่ต่อให้ตายจะได้มีทักษะ hard to kill  ตายยาก ต่างๆที่จะทำให้ไม่ตายในทีเดียวยังพอมีคนมาช่วยและไอเท็มช่วยชีวิตอื่นๆ

ที่ต้องมีไว้เพื่อป้องกันสายนักฆ่ามาลอบฆ่าตนเอง

เนื่องจากการโดนนักฆ่าลอบในฉากคัทซีนแม้เราจะเป็นขุนนางที่มีกองทัพอยู่ล้อมรอบก็เป็นไปได้นั่นเอง

ด้วยความที่เอาพี่กล้ามเป็นตัวล่อ ตัวมอนสเตอร์บางตัวที่ฆ่ายากมีทักษะhard to kill ฆ่ายากก็โดนซ้ำด้วยหมัดที่ราวกับท่อนซุงของพี่กล้าม

ร่างของนักรบโครงกระดูกระดับสุงที่มีเกราะรูนที่ใกล้พังพยายามจะประสานร่างกายด้วยทักษะreanimated การคืนชีพ

ที่โครงกระดูกจะประสานทำการต่อสู้ได้อีกครั้งแม้จะโดนฮอบบิทโจรแทงจุดสำคัญไป

ก็โดนพี่กล้ามใช้หมัดราวกับท่อนซุงขัดขวางพลังแห่งความตายห้วงสุดท้ายของนักรบโครงกระดูก

ว่าหากฮอบบิทที่อยู่ข้างหลังอันตรายราวกับมีดที่จ่อข้างหลัง

พี่กล้ามก็คือท่อนซุงขนาดยักษ์ที่ฟาดมาตรงๆข้างหน้า

ต่อหน้าพี่กล้ามไม่มีใครสามารถรอดไปได้โดยไม่บาดเจ็บ

ฮอบบิทโจรมองซากมอนสเตอร์ต่างๆที่ตายไปด้วยการแทงของตนเองด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก

หรือว่า

“นักผจญภัยแรงก์ A งั้นหรือจะลองทำบ้างกับเขาจะดีไหมนะ?”

ฮอบบิทโจรบ่นพึมพำ

ป๊าบ

 พี่กล้ามตีหัวฮอบบิทจากด้านหลังจนแทบจะปลิวไปตามพื้น

“พูดอะไรของเจ้าน่ะท่านดยุกก็บอกแล้วไม่ใช่หรือว่าพวกเราจะเป็นนักผจญภัยที่แข็งแกร่งที่สุดน่ะอะไรเจ้านี่โง่จริงๆจะเอาแค่แรงก์ A”

พี่กล้ามหัวเราะเยาะฮอบบิทโจร

แต่ฮอบบิทโจรแทนที่จะโมโหแม้จะน้ำตาเล็ดจนต้องกุมหัวตนเอง

“พวกเจ้าที่ไม่ใช้สมองน่ะคงตอบคำถามผ่านแรงก์ B ยังยากเลยข้าต่างหากที่จะนำไปสู่แรงก์สูงๆก่อน”

“ฮา พวกเข้าไม่เคยต้องใช้สติปัญญาในการแก้ปัญหาหรอก”

พี่กล้ามกล่าวอย่างมั่นใจโดยไม่รู้เลยว่าต้องสอบสัมภาษณ์ในช่วงแรงก์ B ด้วย