ทันใดนั้นอาหารพร้อมน้ำดืมก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของเอ เขาก็เริ่มกินทันทีโดยมีเคียร่าที่บินออกมาจากตัวเขาเพื่อขอกินอาหารด้วย
“น้องชาย น้องชายสนใจเข้าร่วมกิล Liberation ของพวกพี่ไหม” เสียงชักชวนดังมาจากด้านหลังในขณะที่เอกำลังจะเอาข้าวเข้าปาก เมื่อได้ยินแบบนั้นเขาก็เลยวางช้อนลงแล้วหันกลับไปตอบ เขาก็พบกับชายหนุ่มรูปร่างปานกลางหน้าตาบ้านๆ แต่ดูภูมิฐานเหมือนพวกคุณชาย ชายคนนั้นมีผมสีดำออกสีน้ำตาล ดวงตาสีดำดุจรัตติกาลแต่มีรอยยิ้มพริมใจประดับบนใบหน้า
“สวัสดีครับพี่ กิลของพี่ชื่อเท่ดีนะครับ” เอพยายามเบี่ยงเบนประเด็นเพื่อที่เขาจะได้ตอบปฏิเสธไปอย่างละมุนละม่อม เมื่อชายหนุ่มถูกชมชื่อกิลเขาก็ยิ่งยิ้มกว้างและเข้ามาจับมือของเอ
“น้องไม่สนใจเข้ากิลของพี่หรอ กิลพี่นะเราอยู่กันแบบครอบครัวแถมสวัสดิกาลก็ไม่แพ้กิลอื่นด้วยนะ”
‘เมะ!! อัยนี้ดันรู้ทันอุตสาว่าจะสับขาหลอก’
“ผมยังไม่คิดเข้ากิลตอนนี้หรอกครับพี่ ผมมันพวกสบายๆ เป็สายชิลๆคงไม่เหมาะกับกิลของพี่หรอกครับ” ว่าจบแล้วเขาก็เอื้อมมือไปจับยั๊ยตัวเล็กเคียร่าที่กำลังเปิดศึกปัดไม้ปัดมือกับซัพพอตเตอร์ของอีกฝ่าย เอหยิบเคียร่าขึ้นมาแล้วดุเล็กน้อยก่อนที่จะวางเธอไว้บนโต๊ะ แล้วเขาก็หันไปมองดูชายคนนั้นที่กำลังห้ามซัพพอตเตอร์ของตัวเองเหมือนกัน
“งั้นหรอ น่าเสียดายนะ ถ้าเกิดเปลี่ยนใจก็มาหาพี่ได้นะ พี่ชื่อ ถวิน” ว่าเสร็จถวินก็ยื่นมือเข้ามาจะจับมือเอ
“ครับ ผมเอ ถ้าผมเกิดเปลี่ยนใจผมจะไปหาพี่นะครับ” เอ เมื่อตอบเสร็จเขาก็ยื่นมือเข้าไปจับกับถวินในขณะนั้นเองก็มีเสียงเรียกถวินจากด้านล่าง
“บอส บอสถวิน บอสลงมาเถอะครับพวกเราจะไปกันแล้ว” เมื่อถวินได้ยินแบบนั้นก็หันไปดูก่อนที่จะหันกลับมาหาเอ
“พี่ต้องขอตัวไปก่อน ทานอาหารให้อร่อยนะ”
“ครับ” เอ ทำท่าทางบายแบบกระดิกนิ้วให้เขามองไปด้านหลังของชายคนนั้นก่อนที่จะหันมาสนใจเคียร่าที่กำลังกินอาหารของเขา
“อร่อยไหม เคียร่า” เคียร่าพยักหน้าอย่างน่ารักพลางส่งเสียง
“อือ อือ” เอยิ้มก่อนที่จะเอามือลูบหัวเคียร่าเบาๆ โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าคนที่เขาเพิ่งเจอคือหนึ่งในตำนานของอนาคต ตำนานสามเทพดาบแห่งมนุษย์โลก ผู้ที่เปล่งประกายประหนึ่งดาวที่สะกราวบนฝากฟ้าเป็หนึ่งในความหวังของมนุษย์โลก ในหลายๆความหวัง หลังจากที่เอกินข้าวเสร็จแล้วนั้นก็มีแจ้งเตือนดังขึ้นมาพร้อมทั้งที่ตรงขอบโต๊ะข้างๆเขาก็เลื่อนออกมาอย่างช้าๆ
“โปรดจ่ายค่าอาหารที่ช่องด้านข้างของท่าน” เอหยิบเหรียญทองแดงหนึ่งเหรียญเขากำลังจะวางเหรียญลงเขาก็เกิดความสงสัยขึ้นมา
‘ถ้าเกิดใส่เหรียญเกินละจะเป็ยังไง’ เขาเลยหยิบเหรียญทองแดงอีกหนึ่งเหรียญแล้ววางลงในช่องทันใดนั้นเองเหรียญทองแดง 1 เหรียญก็หายไปเหลือไว้อีก 1 เหรียญ
‘ระบบแบบนี้มันแจ่มจริงๆ แต่ถ้าเกิดมีคนชักดาบละจะเป็ยังไงกันนะ???’ ถึงใจของเอจะสงสัย
‘ไม่ขอเสี่ยงละกันเพื่อว่าโดนระงับบัตรกิล คงจะดูไม่จืดแน่ๆ’ เขาหยิบเหรียญแล้วลุกขึ้นพร้อมกับเสียงดังออกมาจากโต๊ะ
“ขอบคุณที่ใช้บริการคะ” จากนั้นเอก็เดินเลยไปยังตู้กดน้ำอัตโนมัติเขายืนมองเมณูว่าจะซื้ออะไรดีซึ่งรายการสินค้านี้มีเยอะแยะไปหมดแถมชื่อแปลกอย่างเช่น น้ำมารัง น้ำพุวิเวียน น้ำซัมมามา เขายืนดูอยู่นานก่อนที่จะเลือกโดยการปิดตาวัดดวงซึ่งมือไปโดนน้ำพุวิเวียนเข้าให้ เขาหยอดเหรียญเหล็ก 10 เหรียญเข้าไปและน้ำพุวิเวียนก็วาร์ปออกมาทางช่องเอเอื่อมมือไปหยิบแล้วเขาก็เดินลงไปชั้นหนึ่งแล้วออกจากกิลไป หลังจากสอบถามยามที่เดินลาดตะเวนผ่านมาเขาก็เดินมาหยุดตรงหน้าบ้านแบ่งเช่าเล็กๆที่อยู่ถัดจากร้านช่างตีเหล็กที่เขาเจอเมื่อเช้า เมื่อเขาเข้าไปติดต่อสอบถาม
ก็อก ก็อก ก็อก
“มีคนอยู่ไหมครับ”
ก็อก ก็อก ก็อก
จากนั้นประตูก็ค่อยๆถูกแง้มออกมาและหัวเล็กๆก็ค่อยๆโพล่หัวออกมาดูเขา เอเห็นเข้ากับเด็กหญิงตัวน้อยที่มีดวงตากลมโตสีฟ้าสุกใส และมีผมสีทองราวกับเส้นไหม
“ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรหรอกคะ” เด็กน้อยถามพลางเอียงคอสงสัยเอาน้ำจิ้มปากตัวเอง พลางบิดตัวอย่างเขยอายเล็กน้อย
“พี่มาหาพ่อแม่หนูนะจ๊ะ พวกท่านอยู่ไหม”
“พวกท่านไม่อยู่คะ พวกท่านเสียไปแล้วคะ แต่หนูมีพี่สาวอยู่นะเดี่ยวหนูไปเรียกมาให้นะคะ” เด็กน้อยว่าพลางปิดประตูดังปังตามด้วยเสียงล็อกประตู แล้วเอก็ได้ยินเสียงวิ่งไปยังหลังบ้าน
‘เด็กน้อยใสซื่อที่พ่อแม่เสียชีวิต น่าสงสารจัง แต่ทำไมพี่ยามถึงแนะนำเรามาบ้านหลังนี้กันนะ’ เอ คิดพลางสงสัย
1K
