ถุงมือฟ้าประทาน

“เจ้านายครับ นี่มันรถคันที่จอดติดไฟแดงกับเราไม่ใช่เหรอครับ” ลงจากรถตัวเองเสร็จ ทอยรีบเดินไปดู Ford Mustang คันสีแดงที่จอดอยู่หน้าร้านทันที

แรกเห็นเชื่อไหมว่าเขาตาวิ้งๆ เหมือนกับได้ของเล่นใหม่อย่างไงอย่างงั้น

เหมือนกับเด็กที่กำลังมีความสุข แต่กระนั้นร่างกายกลับบึกบึนสูงใหญ่ ไม่เข้ากับบุคลิกของเขา

“ก็คงใช่ละมั้ง” เจมส์ตอบแบบขอไปที ทว่าในความเป็นจริงกับร่ำร้องว่าแย่แล้ว ไม่น่าไปสัญญาอะไรแบบนั้นกับทอยเลย

“เย้ เย้ เย้ เท่านี้ก็จะได้แข่งแล้วสิ ว่าแต่เจ้าของรถไปไหนนะ หรือว่าจะมากินอาหารที่ร้านนี้มีหอย?” ทอยพึมพำกับตัวเองแล้วกระโดดขึ้นลงไปด้วย

ในขณะนี้รถที่ขับมาจอดหน้าร้านดูจะมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ และคนที่ลงจากรถก็อดไม่ได้ต้องหันมามองทอย

การเต้นขยับขึ้นลงของทอยดูไม่ค่อยเข้ากับเสียงเพลงที่ดังจากร้าน

เขาเต้นคล่อมจังหวะ ดูแล้วขัดหูตาชะมัด

เห็นรถคันดังกล่าวและท่าทางดี๊ด๊าของเจ้าโง่แบนเนอร์ เจมส์อยากจะลากคอเขากลับไปขึ้นเรือเสียจริง

ทว่าสัญญาต้องเป็นสัญญา อีกอย่างคือเขายังมีธุระที่นี่ ยังไงก็ต้องเข้าไปในร้าน

......

บรรยากาศภายในร้านนี้มีหอยคงทำให้ชายหนุ่มหลายคนใจหวิว

ผู้หญิงสวยที่อยู่ในชุดบูมเมอร์ อวดส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกาย เรียวขาสวย บั้นท้ายกลมกลึง ตะโพกผายเหมาะแก่การคลอดทารกแข็งแรง

นั่นคือสิ่งที่ผู้ชายหลายคนกำลังคิดและกลืนน้ำลาย

หากเทียบกับเมียที่อยู่บ้าน อีช้างน้ำเอาแต่ใจ พุงโตก้นย้วย พนักงานในร้านนี้มีหอยคงไม่ต่างจากนางหงส์บนสวรรค์ ที่เอาอกเอาใจเราทุกอย่างปานราชา

“เจ้านาย สวัสดีค่ะ”

เมื่อทั้งคู่เดินเข้ามาในร้านก็ได้รับการทักทายจากพนักงาน

“สวัสดีครับ” เจมส์ยิ้มตอบ แล้วเดินเข้าไปโซนด้านในพร้อมกับทอย

โซนห้องแอร์มีคนน้อยกว่าด้านนอกมาก เนื่องจากการดื่มเบียร์ กินหอยกับบรรยากาศยามเย็นเป็นอะไรที่ดูจะเข้ากันได้ดีกว่า แต่ก็แลกมาด้วยความร้อนจากแดดและมลพิษทางอากาศ

ซิลวี่ทักทายเจมส์เช่นทุกที ในฐานะโมเดลแองเจิ้ล 21 หุ่นยนต์สาวสวยดูสูงศักดิ์ สง่างามแบบผู้ดี แต่อย่างใดก็ตามหากได้แต่งตัวเซ็กซี่ ก็ร้อนแรงไม่หยอก

ดังนั้นจะเห็นได้ว่า นอกจากทีเด็ดของร้านที่มีพนักงานใส่ชุดบูมเมอร์ ส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้เลยคงเป็นเชฟสาวสวย ที่ดูเหมือนกับชาวต่างชาติคนนี้

“เจ้านาย ดูเหมือนว่าผมจะเห็นเธอแล้วนะครับ” ทอยสะกิดในขณะที่เจมส์กำลังตรวจสอบรายได้เดือนนี้

“ใครเหรอทอย” ซิลวี่ถาม

“อ๋อ....ผู้หญิงที่คิดว่าตัวเองเก่ง เธออยากจะแข่งรถกับผมน่ะ”

“งั้นเหรอ แต่อย่ารังแกเธอละ นายไม่ใช่เด็กนะ”

“ฮ่าฮ่า ผมไม่เด็กอยู่แล้ว ผมน่ะโตเป็นผู้ใหญ่ เห็นกล้ามนี่ไหม มันแน่นมากนะอยากลองจับดูหรือเปล่า”

“ไม่เด็กแล้วงั้นเหรอ...แต่สิ่งที่นายกำลังแสดงอยู่นั่นแหละคือเด็ก...” เจมส์จิกกัดในใจ ยังคงอ่านเอกสารในมือไม่ให้ความสนใจทอย

“ไม่ละขอบใจ” ซิลวี่ส่ายหน้า ไม่อยากมองเจ้าหัวล้านตัวโตนัก เพราะเขาค่อนข้างน่าอาย ชอบทำอะไรพิลึกอยู่เรื่อย

ด้วยลักษณะท่าทางของทอย ทำให้ลูกค้าใหม่หลายคนที่ไม่รู้ว่าเขาเคยทำงานที่นี่ คิดไปเองว่ากำลังเข้ามาจีบซิลวี่ โดยการเบ่งกล้ามโชว์

พวกเขารู้สึกไม่พอใจแต่ต้องจนด้วยเกล้า เพราะหากเทียบกันร่างกายของทอยใหญ่และบึกบึนมาก ในขณะที่พวกเขาเป็นเพียงกุ้งแห้ง โดนชกทีเดียวคงสลบเหมือด

“เจ้านาย เสร็จหรือยังครับ”

“เสร็จแล้ว มีอะไรเหรอ”

“งั้นไปเลยไหมครับ ไปทักทายเธอกัน ผมอยากแข่งกับเธอใจจะขาดแล้ว”

ทอยเริ่มอยู่ไม่สุข และถ้าหากว่าเขาบอกว่าติดธุระด่วน ต้องรีบไปที่อื่นคงทำให้หมอนี่งอนหนักกว่าเดิม สุดท้ายจึงพยักหน้าแล้วเดินไปที่โต๊ะเจ้าของรถ Ford Mustang คันสีแดง

“สวัสดีครับ พบกันอีกแล้วนะครับคุณผู้หญิง” ทอยทักทายเมื่อเดินมาถึงโต๊ะตรงหัวมุมติดกระจกใส จากนั้นเขาหันไปทักทายผู้หญิงอีกคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะเดียวกัน “สวัสดีครับคุณผู้หญิง ผมขอยืมตัวเพื่อนคุณคุยสักครู่นะครับ”

เจ้าของแว่นกรอบหนา ในชุดทางการเงยหน้ามองชายหนุ่มหัวล้าน ก่อนจะกระซิบถามเพื่อนเธอเบาๆ

“นี่ยายเจล มีหนุ่มตามมาจีบแกด้วย แกรู้จักหรือเปล่า”

“ไม่รู้จัก” นั่นคือคำพูดแรกที่เจลเอ่ย ทว่าพอเห็นหน้าของคนที่เดินเข้ามาชัดๆ หล่อนจึงเปลี่ยนคำพูด “อ๋อนึกว่าใคร ที่แท้ก็พวกนายนี่เอง ไม่คิดเลยว่าจะตามมาถึงที่นี่”

“สรุปว่ารู้จักกัน?”

“ไม่เชิง แค่ขับรถผ่านเท่านั้น”

“เดี๋ยวก่อนสิครับ ไม่มีใครขับตามคุณมาที่นี่ทั้งนั้นแหละ เราแค่บังเอิญเจอกัน เท่านั้นเอง” ทอยพยายามอธิบาย นอกจากนั้นยังฉีกยิ้มกว้าง ใครเห็นคงเข้าใจว่าหมอนี่กำลังจีบสาวสวย

เมื่อครู่ก็จีบดาวประจำร้าน ซิลวี่ ทำให้ชายหนุ่มหลายคนอิจฉา

แต่ตอนนี้เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็ไปที่โต๊ะผู้หญิงอื่น ออกจะใจกล้าหน้าด้านเกินไปไหม

พฤติกรรมของทอยเริ่มทำให้ชายหนุ่มหลายคนไม่พอใจ

แต่อย่างใดก็ตามพวกเขาทำได้เพียงขบเคี้ยวเขี้ยวฟัน แต่ไม่กล้าเข้ามาหาเรื่อง

“บังเอิญเหรอ...โลกนี้มีเรื่องบังเอิญด้วยเหรอ ไม่ใช่ว่านายอยากจีบฉันหรอกนะ” เจ้าของรถ Ford Mustang ยังคงไม่เชื่อ เธอคิดว่าคงเพราะพวกเขาเห็นหน้าของเธอตอนเปิดกระจก จึงขับรถตามมาจีบ

“พูดไปคุณคงไม่เข้าใจ ความจริงแล้วที่นี่คือจุดหมายปลายทางที่ผมต้องมาวันนี้ ดังนั้นถึงได้บอกว่ามันบังเอิญไงละครับ”

“เอาเถอะ แต่อย่างใดก็ตามฉันไม่ชอบพวกผู้ชายขี้ป๊อด”

“เห้อ...ผมไม่ได้เข้ามาจีบ แต่หากคุณอยากสนองแล้วจบกันที่เตียงคืนนี้ก็ได้ผมไม่ว่า”

“หา...นี่คิดว่าฉันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?” เจลขมวดคิ้วมุ่น

หลายคนเริ่มกำหมัดแน่น

นี่นายบ้าหรือเปล่าถึงได้พูดตรงๆ แบบนั้นกับสาวสวย

ถึงอยากจะนอนกับเธอมากแค่ไหนแต่ก็ไม่ควรพูดมันออกมาตรงๆ

“ใจเย็นครับ ผมว่ามันคงเป็นเรื่องเข้าใจผิด” เจมส์รีบเข้ามาไกล่เกลี่ยสถานการณ์ ไม่งั้นเจ้าโง่แบนเนอร์คงทำอะไรพิลึก

เธอหันไปมองเจ้าของเสียง เดาะลิ้นมุมปาก ตามด้วยคำพูดที่มองจนทะลุปรุโปร่ง “หึหึ พวกนายนี่ละก็นะ คิดว่าตัวเองขับรถสปอร์ตแล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอไง อยากจะนอนกับฉัน...ฝันไปเถอะ!”

“นั่นเจมส์นี่...มาที่นี่ได้ยังไง” เจ้าของแว่นตากรอบหนา ในสภาพกำลังกินหอยแครงพลันตกใจเมื่อเห็นหนึ่งในคนรู้จัก

“อาจารย์เกรซ...” เจมส์ผงะ ไม่คิดว่าจะเจอคนรู้จัก แถมยังเป็นอาจารย์ในวิทยาลัย

“รู้จักเหรอ?” เจลถาม

“อ๋อ...เขาเป็นนักศึกษาในวิทยาลัยกุหลาบขาวน่ะ”

“อย่างนี้นี่เอง งั้นพวกนายก็อายุน้อยกว่าฉัน กล้าขับรถตามมาถึงที่นี่ แถมยังพูดจาไม่ให้เกียรติ ดูท่าการศึกษาจะไม่ช่วยให้พวกนายเป็นคนดี”

“คุณผู้หญิงกำลังเข้าใจผิด นี่มันเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ”

“เฮ้อ....มุขบังเอิญเจอน่ะเลิกสักทีเถอะ เมื่อกี้นายเผยไต๋แล้วว่าอยากนอนกับฉัน แล้วยังกล้ามาแก้ตัวอีกนะ”

“เอางี้คุณผู้หญิง ผมจะอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ ก็แล้วกัน เจ้านายของผมเป็นเจ้าของร้านนี้มีหอย วันนี้เราแค่เข้ามาเช็คดูความเรียบร้อยในร้านเท่านั้น เราบังเอิญเจอคุณจริงๆ และผมแค่อยากแข่งรถกับคุณจึงเข้ามาทักทาย เมื่อครู่ใช้คำที่ไม่สุภาพจนทำให้คุณเข้าใจผิด ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ”

เจมส์ค่อนข้างประหลาดใจ ไม่คิดเลยว่าเจ้าโง่จะรู้จักคำว่าขอโทษเป็นกับเขาด้วย

จะว่าไปแล้วเจ้าโง่ทอยก็ถูกดึงออกมานานแล้วเหมือนกัน คงต้องฉลาดขึ้นบ้างแหละนะ เพราะเขามีชิปเซ็ตเรียนรู้ตัวเอง

คำพูดของทอยทำให้เจลต้องประหลาดใจ

เธอไม่คิดเลยว่าเขาจะแก้ไขสถานการณ์แบบนี้ นี่มันออกจะผิดคาดเกินไปหน่อยไหม

แต่กระนั้นเธอยังไม่ปลักใจเชื่อฐานะของเจมส์ จึงเรียกพนักงานหลายคนเข้ามาสอบถาม

เมื่อได้รับการยืนยันจากปากพนักงาน เจลจึงได้รู้ว่าตัวเองเข้าใจผิด ทว่าเธอไม่ขอโทษ เพราะทอยก็ผิดด้วยเหมือนกันที่พูดจาหยาบคายไม่ให้เกียรติ

“เจมส์เป็นเจ้าของที่นี่เหรอ?” อาจารย์สาวเกรซดูค่อนข้างตกใจ ไม่คิดว่าร้านดังกำลังมาแรงในช่วงนี้จะเป็นของนักศึกษาที่ตนกำลังสอน

“ใช่ครับอาจารย์” เจมส์ตอบ ก่อนจะหันไปมองเจล ผู้หญิงที่คุยด้วยค่อนข้างยาก “เรื่องแข่งรถน่ะ มาแข่งกันสักตาไหม แต่เอาเป็นถนนแบบปิดนะ”

เจลที่กำลังหงุดหงิดเพราะทอย สบตานักศึกษาหนุ่มแล้วหัวเราะระคนอารมณ์ดี

“ทำไม...มีความกล้าขึ้นแล้วงั้นเหรอถึงได้อยากแข่งกับพี่สาวคนนี้”

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับกล้าไม่กล้า แต่ตอนนั้นแค่รถเยอะเกินไปเท่านั้นเอง เจ้านายผมเลยไม่อยากให้ผมแข่งกับคุณ แต่ถ้าให้แข่งจริงๆ คุณไม่มีทางชนะผมได้หรอก!” ทอยมีความมั่นใจเหลือล้น และแน่นอนครั้งนี้เขาโพสต์ท่า แต่เจลไม่ให้ความสนใจนัก

“มีความกล้าน่ะดีอยู่หรอก และฉันก็ชอบบดขยี้มัน แต่นายหัวล้านนายไม่ต้องรีบไป รอให้ฉันแข่งกับเจ้านายของนายก่อน แล้วค่อยจัดการนายทีหลังก็ยังไม่สาย” พอรู้ว่าเจมส์เป็นเจ้าของที่นี่ หล่อนจึงเปลี่ยนเป้าหมาย และอยากบดขยี้เขาที่สั่งสอนลูกน้องไม่ดีให้พูดจาหยาบคายกับเธอ

“ก็ได้ ผมรับคำท้า” เจมส์อมยิ้มหน่อยนึง จากนั้นคนทั้งคู่แลกเบอร์ติดต่อ ในขณะที่ทอยสะอื้น อดแข่งรถเฉยเลย

......

ปลายเดือนพฤศจิกายน ถึงช่วงเวลาสอบเทอม 1 สำหรับนักศึกษาวิทยาลัยกุหลาบขาว

เจมส์อยู่ในชุดสุภาพสีขาวกางเกงสแลคสีดำยาวกำลังจะเดินเข้าไปในห้องสอบ

ทว่ากลับถูกเรียกหยุดโดยอาจารย์ที่ยืนคุมหน้าห้อง

“เดี๋ยวก่อนนักศึกษา ถุงมือน่ะถอดได้ไหม คงไม่ได้ซ่อนอะไรไว้ในนั้นหรอกใช่ไหม”