บทที่ 106
รับภารกิจ
[ ระบบ : เควสคุ้มกันคนปริศนา ระดับ สกิลระดับโกลด์ [Gold] ]
[ เงื่อนไขเควสคุ้มกันเป้าหมายให้รอดพ้นความตาย ]
[ ของรางวัลได้รับแพ็คเกจสุ่มสกิล 2 อัน ]
[ ถ้าทำไม่สำเร็จไม่เกิดอะไรขึ้น!!! ]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าหลังจากที่ผู้ที่อยู่ด้านหน้าทำการยื่นข้อเสนอออกมา
เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังหลังจากที่เห็นข้อความจากระบบมันปรากฏ
เขาคิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาในตอนนี้ ”
“ เควสที่แสดงขึ้นมาเป็นเควสระดับโกลด์ถ้าเป็นระดับนี้แสดงว่าพวกมือสังหารจะต้องบุกมาอีกอย่างแน่นอน”
“ จะเอาอย่างไรดีค่าตอบแทนมากมายถึงสองร้อยเหรียญทองเงินจำนวนขนาดนั้นสามารถทำอะไรได้มากมายเลยทีเดียวสำหรับการซื้อของภายในดินแดนแห่งนี้”
“ แต่ว่าพวกมือสังหารพวกนั้นมันเองก็มีระดับฝีมือที่ไม่ธรรมดา”
“ แต่ถ้ามองถึงความคุ้มในการรับภารกิจในครั้งนี้จะไม่ใช่ว่าได้เพียงแค่เงินเพียงแค่สองร้อยเหรียญทองเท่านั้น”
“ แต่ว่ายังได้รับของรางวัลจากระบบเป็นแพ็คเกจสุ่มสกิลอีกสองอัน”
“ เจ้าแพ็กเกจสุ่มสกิลสองอันนี้ทำให้ตัวของเรามีโอกาสที่จะได้รับสกิลระดับสูง”
เดย์ภายในใจของตนเองเขากำลังประเมินผลได้ผลเสียกับการตอบรับภารกิจในครั้งนี้
มันเป็นเพราะว่าถ้าอยากจะคำนวณเกี่ยวกับเรื่องผลได้ผลเสียของภารกิจในครั้งนี้จำเป็นจะต้องคำนวณจากหลายๆ
โดยมองจากเงินสองร้อยเหรียญทองมันเองก็เป็นจำนวนที่มากแล้วแต่มันยังมีเรียกว่าของรางวัลจากระบบด้วย
ของรางวัลจากระบบที่แสดงขึ้นมามันแจ้งเตือนแล้วก็แสดงออกมาให้เห็นว่าตัวของเขานั้นจะได้รับแพ็คเกจการสุ่มสกิล
โดยพักเกสต์การสุ่มสกิลมันเป็นสิ่งที่จะมีโอกาสทำให้เขานั้นได้รับสกิลที่มีความแข็งแกร่ง
แน่นอนแพ็กเกจสุ่มสกิลหลังจากที่ลองทำการสำรวจก็ลองมองดูจากเหตุการณ์ที่ผ่านมา
มันทำให้เดย์พอคาดเดาได้ว่าแพ็กเกจสุ่มสกินเมื่อได้รับจากเควสระดับที่สูงมันเองก็มีโอกาสที่จะได้รับตัวของสกิลที่มีระดับสูงตามไปด้วย
ภารกิจในครั้งนี้เป็นระดับโกลด์ถ้าเป็นระดับภารกิจแบบนี้ก็มีโอกาสที่จะได้รับสกิลที่ได้รับมาจากการสุ่มสกิลที่มีระดับสูงตามไปด้วย
เพราะแบบนี้มันเลยทำให้ตัวของเขานั้นหยุดคิดเกี่ยวกับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเอง
แต่ของรางวัลคุ้มค่ามันเองก็คงจะแลกมากับภารกิจที่น่าจะยากลำบากเช่นเดียวกัน
เพราะว่าเจ้าภารกิจในครั้งนี้เป็นระดับโกลด์และภารกิจระดับนี้ก็คงจะต้องปะทะกับคู่ต่อสู้หรือว่าศัตรูที่แข็งแกร่ง
แน่นอนการปะทะกับศัตรูที่แข็งแกร่งก่อนหน้านี้ที่เข้าได้ปะทะกับพวกมือสังหารก็รู้ว่ามันไม่ใช่พวกมือสังหารธรรมดา
เมื่อลองประเมินแล้วความสามารถของมันน่าจะอยู่ในระดับเทียบเท่าหรือว่าสูงกว่าพวกนักผจญภัยระดับB
เดย์คิดอย่างหนักเกี่ยวกับเรื่องนี้หลังจากที่ขบคิดอยู่สักพักหนึ่งดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความจริงจัง
มองตรงไปที่คนพวกนั้นแล้วก็ตอบกลับไป “ตกลงเจ็ดวันถ้าพวกคุณอยู่ภายในโรงเตี๊ยมผมจะดูแลความปลอดภัยให้ ”
ชายผู้นั้นพยักหน้านำเอาถุงเงินที่บรรจุเงินหนึ่งร้อยเหรียญทองออกมาส่งให้กับเดย์
“ นี่เป็นเงินครึ่งหนึ่งภายในนี่คือเงินครึ่งหนึ่งที่ถือว่าเป็นค่าจ้างล่วงหน้า”
“ ส่วนเงินอีกครึ่งหนึ่งจะจ่ายให้หลังจากที่จบภารกิจในการคุ้มกัน”
เดย์พยักหน้าตอบรับกลับไป
หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินทางกลับไปที่โรงเตี๊ยม
โดยในครั้งนี้การที่ตัวของเดย์เขาตัดสินใจในการรับทำภารกิจในครั้งนี้แน่นอนว่ามันเองก็มีเหตุผลอยู่เช่นเดียวกัน
โดยเขาลองคำนวณดูแล้วไม่ว่าอย่างไรมันเองก็น่าจะเป็นฝ่ายของเขาที่ได้กำไรจองมือสังหารพวกนั้นที่พวกมันลงมือผิดพลาดจนต้องถอยกลับไปมีโอกาสที่พวกมันจะไม่ลงมืออีก
เพราะว่าเมื่อพวกมันผิดพลาดกลับไปแล้วหนึ่งครั้งการลงมือลอบสังหารอีกครั้งก็จำเป็นจะต้องคิดแล้วไตร่ตรองให้ดี
โดยเงื่อนไขมันระบุเอาไว้อย่างชัดเจนว่าเข้าคุ้มกันพวกมันเพียงแค่เจ็ดวันเท่านั้น
หลังจากผ่านพ้นเจ็ดวันนี้ไปแน่นอนว่าเงื่อนไขทุกอย่างจะเสร็จลุล่วงถ้าเขายังสามารถรักษาชีวิตของเป้าหมายได้
และหลังจากเจ็ดวันนั้นแน่นอนว่าสัญญาหรือว่าอันใด๋มันก็ไม่เป็นผลอีกแล้ว
เดย์ลองคิดดูถ้าคุ้มกันอยู่ภายในสถานที่แห่งนั้นเป็นเวลาเจ็ดวันมันเองก็มีโอกาสที่สูงเป็นอย่างมากที่เขาจะสามารถทำภารกิจนี้สำเร็จ
เพราะแบบนั้นเลยเลือกที่จะรับภารกิจนี้และก็ทำการคุ้มกันคนสองคนหนีจากมือของพวกมือสังหาร
เดย์เดินทางกลับมาที่ห้องพักของตนเองเข้ามานั่งภายในห้องพักพร้อมกับแสดงใบหน้าจริงจังจ้องมองข้อความจากระบบที่อยู่ด้านหน้า
“ ในตอนนี้จำเป็นจะต้องเตรียมตัวเอาไว้ทำมือสังหารพวกนั้นปรากฏตัวอีกครั้งหนึ่งตัวของเราจำเป็นจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อรับมือกับมัน”
“ วันนี้มีค่าแต้มที่ยังคงเหลืออยู่กับการล่ามอนสเตอร์ที่เพิ่งผ่านมาเพราะแบบนั้นยังสามารถใช้งานได้”
“ เอาล่ะถ้าแบบนั้นในตอนนี้ก็เริ่มลงมือเลย”เดย์มืออย่างรวดเร็วเขาเริ่มทำการใช้แต้มพอยท์ของตนเองในการพัฒนาความแข็งแกร่งเพื่อเตรียมรับมือเผื่อว่ามีสถานการณ์บางอย่างเกิดขึ้น
แต้มพอยจำนวนมากโดนเผาผลาญไปกับการพัฒนาสกิลซื้อของภายในร้านค้า
หลังจากที่จัดการเกี่ยวกับทุกอย่างจนเสร็จเขาก็เตรียมพร้อมจะรับมือกับพวกมือสังหารที่มันจะปรากฏกายออกมาเรียบร้อยแล้ว
กลางดึกในราตรีแรกไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ในวันที่สองเองก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเช่นเดียวกัน
ในตอนนี้ผ่านไปสองวันแล้วยังไม่มีวี่แววของมือสังหารแต่ปรากฏตัวออกมาเลยแม้แต่น้อย
เดย์ยังคงเฝ้าตลอดเวลาตัวของเขานั้นมีสกิลความสามารถที่ทำให้ตนเองนั้นสามารถอดหลับอดนอน
เพราะแบบนั้นการคุ้มกันเขานั่งเฝ้าคุ้มกันอยู่ทั้งวันทั้งคืนโดยที่ไม่ได้หลับมาเป็นเวลาสองวันเต็มๆ
ถือว่ายังดีที่ภายในร่างกายมีสกิลนี้ทำให้ร่างกายไม่ได้ค่อยได้รับผลกระทบอะไรกับสิ่งที่เกิดขึ้นสักเท่าไหร่
เขายังคงนั่งเฝ้าได้สบายๆตอนนี้ยังคงนั่งเฝ้าพวกมือสังหารพวกนั้นที่ไม่รู้ว่าจะปรากฏกายออกมาเมื่อไหร่
วันที่สองเองก็ยังไม่ปรากฏกายออกมา
ในวันที่สามวี่แววของมือสังหารก็ไม่ปรากฏ
ในตอนนี้ผ่านไปอีกสองวันเข้าสู่วันที่ห้าก็ยังไม่ปรากฏวี่แววของมือสังหารเลยสักนิด
แต่เดย์เองไม่ใช่พวกที่จะประมาทง่ายๆในตอนนี้ยังคงนั่งอยู่ภายในห้องเฝ้าอยู่ตลอดโดยที่ไม่ลดการป้องกันลงเลยแม้แต่น้อย
เข้าสู่วันที่หกก่อนวันสุดท้ายที่จะคุ้มกัน
ท้องนภาบริเวณด้านนอกเต็มไปด้วยความมืดมิด ทั่วทั้งผืนฟ้าถูกย้อมด้วยน้ำหมึกสีดำสนิท
ราตรีนี้เป็นราตรีเดือนดับเดย์ที่กำลังนั่งอยู่ภายในห้องและอ่านหนังสือในช่วงยาม
เขาสามารถสัมผัสได้ถึงบางอย่างดวงตาทั้งสองของเดย์เปลี่ยนเป็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความจริงจัง
เขาปิดหนังสือภายในมือของตนเองลงค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆ
[ ระบบ :ตรวจพบศัตรูอยู่ใกล้ๆ]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าเดย์พูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “ ได้เวลาแล้ว ”
ร่างเงาปริศนาหลายสิบร่างเคลื่อนที่อยู่บนพื้นท้องนภาเข้าใกล้มาบริเวณโรงเตี๊ยมที่เดย์กำลังอยู่
อันนี้จำนวนของพวกมันมากขึ้นมากกว่าครั้งก่อนถึงสามสี่เท่าเดย์สัมผัสได้ถึงตัวตนที่มากมายที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามา
เขาใช้มือของตนเองล้วงเข้าไปภายในกระเป๋ามิติก่อนจะนำดาบของตนเองออกมาจากภายในนั้น
[ ระบบ :เริ่มภารกิจ ]
จบบท