ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

บทที่ 123 พญายมราชโดนจับไปแล้ว

     ไป๋ต้าไห่เปิดเผยแผนการทุกอย่างระหว่างเขากับฮ่าวเหวินออกมาจนหมดเปลือกตอนนี้เขาไม่มีสิ่งใดที่ต้องปกปิดอีกแล้ว เรื่องที่บอกกับตงฟางเหวินอี้ไปมันก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก

     ตอนนี้เย่จื่อเฉินถึงได้เบาใจ ชายคนนี้จริงใจจริงๆ

     เมื่อปล่อยให้ไป๋ต้าไห่กลับไปแล้วเย่จื่อเฉินถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ส่งของให้กับนาจาและเทพอาหาร

     สแกน

     ติ๊ง!

      องค์ชายสามนาจาได้รับอั่งเปาของคุณ

     สแกน

     ติ๊ง!

      อั่งเปาของเทพอาหาร

     บนซองอั่งเปามีลายเซ็นกำกับเอาไว้ เย่จื่อเฉินกดออกจากกลุ่มแชท ทันใดนั้นซูเหยียนก็ได้โทรมาหาเขา

     พูดคุยกันสองสามประโยคง่ายๆ คุยเสร็จแล้วเย่จื่อเฉินก็วางสายไป

     มองดูเด็กขงเบ้งที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะลูบศีรษะของเขาเล็กน้อย แล้วพูดขึ้น

     “ฉันไปแล้วนะ อยู่เฝ้าร้านดีๆ ล่ะ”

     “ไม่มีปัญหาครับ”

     เด็กขงเบ้งยิ้มตาหยี และเพื่อรับรองความปลอดภัยให้กับเด็กคนนี้เย่จื่อเฉินจึงได้ให้ต้าเฮยอยู่ที่นี่ด้วย

     “เบื่อชะมัดเลย คุยกันหน่อยไหม?”

     ทันทีที่เย่จื่อเฉินออกไปจากร้าน เด็กขงเบ้งก็เม้มปากยิ้มทันทีพลางมองพร้อมกับเอ่ยขึ้นเบาๆ ให้ต้าเฮยที่ลอยอยู่กลางอากาศ

     แน่นอนว่าเย่จื่อเฉินไม่ได้รับรู้เหตุการณ์ภายในร้านในตอนนี้เขากำลังยืนทำหน้างงอยู่ด้านล่างของหอพักหญิง

     ในตอนนั้นซูเหยียนโทรมาหาเขาว่าไม่เอาบัตรคอนเสิร์ตแล้ว ทั้งๆที่ตอนแรกพวกเธอยังทำท่าว่าจะต้องได้บัตรให้ได้อยู่เลย ตอนนี้มาบอกว่าไม่เอาแล้ว เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด

     จิตใจของผู้หญิงยากที่จะเข้าใจจริงๆ

     ไม่นานเท่าไร ซูเหยียนก็ได้เดินออกมาจากหอ

     “เป็นอะไร ไม่เอาบัตรคอนเสิร์ตแล้วเหรอ?”

     เย่จื่อเฉินทำหน้างง ซูเหยียนกระตุกยิ้มมุมปาก แล้วพยักหน้าตอบ

     “ใช่ ไม่เอาแล้ว บัตรนี้ให้นายก็แล้วกัน”

     แปะ

     พูดจบซูเหยียนก็เอาบัตรคอนเสิร์ตสองใบแปะเข้ากับมือของเย่จื่อเฉิน

     เย่จื่อเฉินกำบัตรสองใบไว้ในมือ สีหน้าของเขาแสดงออกว่ากังวลใจ

     “ฉันไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจหรือเปล่า?”

     เย่จื่อเฉินเอ่ยถามอย่างระแวดระวัง ไม่น่าจะมีนะตอนเที่ยงบรรยากาศของพวกเขาสองคนก็ยังดีๆ อยู่เลย

     แล้วหลังจากนั้นทั้งคู่ก็ไม่ได้เจอกันไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องโกรธนี่

     พอเห็นท่าทางระวังตัวของเย่จื่อเฉินแบบนั้น ทำเอาซูเหยียนหลุดขำพรืดออกมา

     “เปล่านี่เพียงแต่ไม่รู้ว่ารูมเมทของพวกฉันไปเอาบัตรคอนเสิร์ตมาจากไหนตั้งสี่ใบฉันกับเขอเข่อมาคิดดูแล้วก็เห็นว่าถ้าบัตรยังอยู่ที่เรามันก็เสียเปล่าสู้คืนให้นายจะดีกว่า บางทีคนที่หอนายอาจจะได้ใช้”

     “บัตรแถวหน้าเหมือนกันเหรอ?”

     “ใช่สิ”

     ในระหว่างที่พูดอยู่นั้นโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของซูเหยียนก็ดังขึ้นมา

     “เมทตามฉันกลับไปเล่นไพ่แล้ว ฉันไม่คุยกับนายแล้ว ไปล่ะ”

     “อ้อ”

     เย่จื่อเฉินยืนพยักหน้ามึนงงอยู่กับที่ แล้วจู่ๆซูเหยียนที่กำลังจะเดินเข้าไปในหอก็วกกลับมาหาเขาอีกครั้ง

     ก่อนจะจุ๊บลงบนแก้มของเขา

     “บ๊ายบาย”

     ทอดสายตาส่งซูเหยียนเข้าหอใบหน้าของเย่จื่อเฉินเต็มไปด้วยรอยยิ้มเพ้อฝัน

     ดูเหมือนว่าเขาก็ไม่ได้ขาดทุนนะ

     เมื่อกลับมาถึงหอ นับตั้งแต่ที่เขาอัปสกิลการเล่นเกมคนในห้องก็มักจะเข้ามาเกาะแข้งเกาะขาของเขา

     เพิ่งจะเข้าห้องก็พากันเร่งเร้าให้เขารีบเปิดคอมพิวเตอร์

     ว่างไม่มีอะไรทำอยู่แล้วเย่จื่อเฉินจึงเปิดคอมพิวเตอร์เตรียมตัวเล่นเกมกับรูมเมท

     แต่ทันใดนั้น โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะกลับมีเสียงดังขึ้นมา

      ระดับความสนิทของคุณกับยมทูตขาวเพิ่มขึ้นมา 100 ระดับความสนิทปัจจุบันอยู่ที่ 400

      คุณได้รับส่วนบุญทางโลก คุณได้รับการเลื่อนตำแหน่งในยมโลกตำแหน่งในปัจจุบันคือยมทูตระดับสาม

     เมื่อเห็นสองข้อความนี้ เย่จื่อเฉินก็อึ้งไปทันที

     เมื่อกดดู ก็เห็นว่ายมทูตขาวส่งข้อความมาหาเขา

     ยมทูตขาว : งานฉลองวันเกิดของพญายมราชจบแล้ว

     “เย่จื่อ ทำอะไรอยู่เนี่ย รีบเข้าเกมสิ!”

     คังเผิงตะเบ็งเสียงเรียก

     “ไม่เล่นแล้ว พวกนายเล่นไปเถอะ”

     พอกระโดดขึ้นเตียงได้ เย่จื่อเฉินก็กดเข้าไปดูที่ข้อความของยมทูตขาว

     เย่จือเฉิน : ดูท่าว่าพญายมราชคงจะชอบของขวัญของคุณมากสินะ?

     ยมทูตขาว : ใช่แล้วตอนที่พญายมราชเห็นบุหรี่กล่องนั้นท่านดีใจมาก แถมยังชมฉันด้วยเพียงแต่การดำเนินงาน…

     เมื่อเห็นข้อความของยมทูตขาว เย่จื่อเฉินจึงเลิกคิ้วพิมพ์ถาม

     เย่จือเฉิน : ชมคุณก็ดีแล้วนี่แล้วงานมันทำไมเหรอ?

     ยมทูตขาว : เธอก็รู้ว่านรกอยู่ภายใต้การควบคุมของสวรรค์ทางเบื้องบนมีกฎชัดเจน ว่าเจ้าหน้าที่ในนรกไม่สามารถจัดงานเลี้ยงฉลองได้แต่เดิมทีที่จัดมาก็ไม่เห็นว่าจะเป็นอะไร ทางสวรรค์ไม่มีทางรู้อยู่แล้วแต่รอบนี้อยู่ดีๆ ทางการสวรรค์ก็ลงมาตรวจ เลยทำอะไรไม่ได้ พญายมราชก็เลยต้องรีบจบงาน

     ฉิบหาย!

     เขาเป็นคนหลุดความลับออกไปเองเหรอ!

     ในตอนนั้นเขาแค่เผลอหลุดปากบอกเทพชราไท่ไป๋ไปโดยไม่ได้ตั้งใจคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะก่อเรื่องราวใหญ่โตขนาดนี้

     เย่จื่อเฉิน : แล้วพญายมราชเป็นยังไงบ้าง?

     ยมทูตขาว : พญายมราชโดนไท่ไป๋จินซิงจับไปสวรรค์แล้วไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นยังไงบ้าง ตอนนี้พยายมอีกเก้าท่านกำลังรวมตัวหารือกันเรื่องมาตรการรับมือถ้าทางการสวรรค์ไม่ยอมปล่อยตัว ทางการนรกก็อาจจะต้องนำคนไปชิงตัวพญายมราชกลับมา

     เล่นใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ!

     เย่จื่อเฉินทึ้งหัว

     แต่ก่อนตอนที่ดูเรื่องไซอิ๋วก็ไม่เห็นว่าทางสวรรค์กับทางนรกจะไม่ถูกกันขนาดนี้ทำไมจากที่เขารู้สึก เหมือนว่าทั้งสองฝ่ายจะเป็นศัตรูกันมากกว่า

     มันก็จริง ใครจะยอมเป็นรองไปตลอดชีวิตล่ะ

     บางทีคนในยมโลกกลุ่มนั้นอาจจะเป็นรองมามากพอแล้วจึงอยากที่จะเป็นพี่ใหญ่บ้าง

     แต่ถ้าทางสวรรค์กับทางนรกตีกันขึ้นมาเย่จื่อเฉินก็ไม่อยากจะเห็นหรอก

     ร้านซูเปอร์มาร์เก็ตร้านเล็กๆของเขาเพิ่งจะได้รับความสนใจจากทางสวรรค์ได้ไม่นานก็จะมามีเรื่องกันแล้ว แล้วเขาจะไปขายของเอาวิทยายุทธ์จากที่ไหนเล่า

     เย่จื่อเฉิน : ยมทูตขาวคุณไปบอกพญายมอีกเก้าคนนั้นนะว่าอย่าเพิ่งวู่วาม เพราะถ้ามีเรื่องกันขึ้นมามันจะไม่เป็นผลดีกับทั้งสองฝ่าย

     ยมทูตขาว : ก็นั่นแหละ 

      ยมทูตขาวก็แสดงออกว่าเห็นด้วยกับคำพูดของเขาแล้วส่งข้อความกลับมา 

      ยมทูตขาว : ฉันก็หวังว่าจะไม่เกิดการต่อสู้กัน แต่ฉันก็ไม่มีสิทธิ์ออกความเห็นอะไรในนรกฉันเป็นแค่ยมทูตระดับเจ็ด ยังไม่ได้เป็นถึงเจ้าแห่งผี แล้วพญายมทั้งเก้าท่านนั้นจะสนใจฉันได้ยังไง

     ยมทูตในนรกมีทั้งหมดสิบระดับ เหนือระดับสิบขึ้นไปคือเจ้าแห่งผีบนสวรรค์ก็คล้ายกัน ตำแหน่งเซียนมีทั้งหมดสิบระดับเหนือระดับสิบขึ้นไปคือเง็กเซียน

     วิธีการเลื่อนตำแหน่งนั้นง่ายมาก เพียงมีวิทยายุทธ์กับคุณธรรมสวรรค์

     เมื่อสะสมจำนวนคุณธรรมถึงจุดที่กำหนดไว้ ก็จะเลื่อนตำแหน่งเอง

     ยมทูตระดับเจ็ดจะบอกว่าสูงก็ไม่ได้ จะบอกว่าต่ำก็ไม่ได้อีกแต่เมื่อเทียบกับพญายมทั้งเก้าแล้วก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับกุ้งแห้งเท่านั้น

     เย่จื่อเฉินนั่งดึงทึ้งผมอยู่บนเตียง

     จะพูดกับไท่ไป่จินซิงดีไหมน่ะ ว่าทางนรกกำลังคิดจะก่อกบฏ

     ความคิดนี้เพิ่งแวบเข้ามา ก็ถูกเขาลบออกไปในทันที

     ไท่ไป๋จินซิงเป็นตาเฒ่าหัวรั้น ถ้าบอกเขาไป เขาต้องพาทหารสวรรค์ลงไปกำราบนรกแน่นอน

     ทั้งๆ ที่แต่ก่อนไท่ไป๋จินซิงยังเป็นผู้เฒ่าที่ใจดีมากแท้ๆแล้วทำไมตอนนี้ถึงได้พลิกกลับตาลปัตรได้ขนาดนี้

     ดูท่าว่าคนที่พอจะแก้ไขปัญหานี้ได้ เห็นจะมีแต่ตัวเขาเอง

     ตัวเองเป็นคนกลางระหว่างทางนรกกับทางสวรรค์บางทีอาจจะรับบทบาทการเป็นผู้สร้างสันติก็ได้

     เย่จื่อเฉิน : เอาแบบนี้นะยมทูตขาวคุณดึงผมเข้ากลุ่มพวกคุณหน่อย ผมมีวิธีที่จะช่วยพญายมราชกลับมา

     ยมทูตขาว : รอเดี๋ยวนะ

     ยมทูตขาวที่อยู่ในระดับพึ่งพาอาศัยนั้นเชื่อใจในคำพูดของเย่จื่อเฉินอย่างไม่มีเงื่อนไข

     ไม่นานนักก็มีเสียงแจ้งเตือนดังมาจากวีแชทของเขา

     ติ๊ง!

      ราชาฉู่เจียงขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน