Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

    ตอนที่ 54 วันที่แย่ที่สุด

    ตอนที่ 54หลังจากพาฮิคาริไปซ่อนไว้ที่บ้านตระกูลซานาดะดนัยและหมอยูมิก็กลับมาทำงานตามปกติแต่ทว่าดันมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ดนัยหนักใจนั่นก็คือสิ่งที่หมอมิโฮะกำลังถามเขาอยู่ในตอนนี้“หมอดนัยเรื่องจริงเหรอที่เธอกำลังจะเป็นลูกเขยตระกูลซานาดะน่ะ” หมอมิโฮะถาม“มันจะไปจริงได้ยังไงกันล่ะครับหมอยูมิกับผมน่ะก็แค่เพื่อนกัน” ดนัยตอบปฎิเสธ“แต่ว่าภาพข่าวนี่เธอดูสิ” หมอมิโฮะพุดพลางยื่นภาพข่าวในมือถือของเธอให้ดนัยดูซึ่งภาพข่าวบนนั้นเขียนเอาไว้ว่าเผยภาพลับหมอหนุ่มหวานใจคุณหนูตระกูลซานาดะถูกพ่อตาเรียกพบ !! ดนัยมองดูเนื้อหาของข่าวที่มีภาพเขาและหมอยูมิกำลังขับรถไปบ้านตระกูลซานาดะโดยมีดนัยนั่งอยู่และหมอยูมิเป็นคนขับซึ่งภาพนี้มันถูกถ่ายไว้ได้โดยช่างภาพของสำนักข่าวดังสำนักหนึ่งเฮ้อ...ให้ตายสิจะบอกหมอมิโฮะว่าเรากับหมอยูมิแค่ไปเยี่ยมยัยฮิคาริก็ไม่ได้ด้วยดนัยได้แต่กลุ้มใจภาพที่ช่างภาพคนนั้นถ่ายมาได้นั้นคือภาพที่เขากับหมอยูมิกำลังไปเยี่ยมฮิคารินั่นเองทันใดนั้นเองหมอนากิสะก็เปิดประตูเข้ามา“หมอมิโฮะหมอดนัยมีผ่าตัดฉุกเฉินนะนี่คือคนไข้ของพวกเธอ” หมอนากิสะเข้ามาพร้อมกับแฟ้มประวัติคนไข้ในมือเธอยื่นมันให้หมอมิโฮะและดนัยทั้งคู่อ่านประวัติคนไข้ก่อนจะทำสีหน้าแปลกใจ“ผ่าตัดเนื้องอกในมดลูกเหรอคะหมอนากิสะคะฉันไม่เชี่ยวชาญเคสแบบนี้คุณก็น่าจะรู้ไม่ใช่เหรอคะ” หมอมิโฮะพูดอย่างแปลกใจหลังจากเห็นเคสที่เธอต้องผ่า“ฉันรู้ค่ะหมอมิโฮะแต่นี่เป็นคนไข้ฉุกเฉินเป็นไปได้ฉันเองก็อยากจะผ่าตัดเองอยู่หรอกแต่ฉันเองก็คิวแน่นเลยและเคสนี้จากที่ฉันประเมินฝีมือของคุณน่าจะทำได้ช่วยหน่อยได้มั้ยคะหมอมิโฮะ” หมอนากิสะพูดขอร้อง“ก็ได้ค่ะฉันจะลองดู” หมอมิโฮะที่ได้ยินดังนั้นก็ใจอ่อนก่อนจะรับเคสนั่นไป“หมอดนัยล่ะว่ายังไงคะนี่จะเป็นเคสแรกของคุณเลย” หมอนากิสะหันมาถามดนัย“ผ่าตัดต่ออวัยวะงั้นเหรอครับผมน่ะไม่เคยเป็นหมอผ่าตัดหลักเลยนะครับถึงจะเคยเป็นผู้ช่วยก็เถอะเคสนี้มันไม่ยากเกินไปสำหรับผมเหรอครับหมอนากิสะ” ดนัยตอบอย่างเป็นกังวล“ฉันเชื่อว่าหมอดนัยทำได้ค่ะหมอดนัยน่ะเคยเป็นผู้ช่วยหมออิจิโนเสะมาแล้วนะคะการผ่าตัดสมองน่ะยากกว่าการต่ออวัยวะตั้งเยอะมันถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องพัฒนาตัวเองเอาเป็นว่าฉันจะส่งหมออุจิมะไปเป็นผู้ช่วยอย่างน้อยความรู้เรื่องเกี่ยวกับการศัลยกรรมกระดูกคงพอช่วยหมอดนัยได้บ้างยังไงก็ช่วยกันหน่อยนะคะฉันมีผ่าตัดใหญ่ไม่สามารถลงมือเองได้จริงๆเวลาคนไข้เองก็เหลือไม่มากก่อนเซลล์ในอวัยวะที่ขาดจะตายจะย้ายไปโรงพยาบาลอื่นก็ไม่มีโรงพยาบาลไหนที่มีหมอว่างเลย” หมอนากิสะพูด“ก็ได้ครับผมจะลงมือผ่าตัดเองช่วยเรียกหมออุจิมะให้ด้วยครับผมจะไปแจ้งญาติคนไข้และจะไปเตรียมห้องผ่าตัด” ดนัยตกลงผ่าตัดคนไข้คนนี้เขารีบลุกขึ้นก่อนจะไปหาญาติคนไข้เพื่อแจ้งว่าเขาจะเป็นหมอผ่าตัดหลักหลังจากดนัยไปแจ้งการผ่าตัดแก่ญาติของคนไข้ก็เกิดปัญหาขึ้นทันที“คุณคือหมอผ่าตัดหลักของลูกสาวผมงั้นเหรอครับ !!” ญาติของคนไข้ที่ซึ่งมีฐานะเป็นพ่อถามดนัยซ้ำอีกครั้งทันที“ใช่ครับผมคือหมอผ่าตัดหลักฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” ดนัยพยักหน้ายืนยัน“ไม่มีหมอท่านอื่นแล้วเหรอครับ” พ่อของคนไข้ถาม“พ่อแบบนั้นมันเสียมารยาทกับคุณหมอเขานะ” ผู้เป็นแม่ของคนไข้บอกกับสามีของเธอ“แต่ว่าหมอคนนี้อายุยังน้อยอยู่เลยจะผ่าตัดลูกสาวเราได้งั้นเหรอฉันน่ะไม่อยากให้ลูกเรากลายเป็นคนพิการนะ” ผู้เป็นพ่อพูดออกมาตรงๆที่แท้ก็กังวลเรื่องอายุและกังวลเรื่องลูกสาวนี่เองก็ไม่แปลกล่ะนะเคสนี้เป็นเคสผ่าตัดข้อมือขาดที่เกิดจากอุบัติเหตุมีหลายเคสตัวอย่างที่ผ่าตัดเสร็จแล้วก็ยังไม่สามารถกลับมาใช้มือได้อย่างปกติเพราะผ่าตัดต่อเส้นประสาทไม่ดีดนัยคิดในใจเขาเข้าใจความเป็นกังวลของญาติคนไข้ดี“คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วงนะครับถึงผมจะอายุยังน้อยแต่ผมสัญญาว่าจะพยายามผ่าตัดอย่างเต็มที่ตอนนี้เวลาก็เหลือไม่มากแล้วก่อนที่เซลล์ที่ข้อมือที่ขาดออกมาจะตายผมต้องรีบลงมือผ่าตัดหมอนากิสะหัวหน้าแผนกของผมเชื่อว่าผมทำได้ดังนั้นผมก็อยากให้คุณพ่อและคุณแม่เชื่อในตัวหมออย่างผมเช่นกันครับ” ดนัยพูดกล่าวกับทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ก็ได้ผมเชื่อใจคุณหมอผมและภรรยาขอฝากลูกสาวผมไว้ในมือคุณหมอด้วยนะครับเราจะรอฟังข่าวดี” ผู้เป็นพ่อเมื่อเห็นว่าดนัยยืนยันอย่างหนักแน่นเขาก็พยักหน้าและพูดฝากลูกสาวให้ดนัยผ่าตัด“ขอบคุณครับ” ดนัยยิ้มออกมาก่อนจะลุกขึ้นและรีบไปที่ห้องผ่าตัดทันทีที่ห้องผ่าตัดครืด !! ประตูห้องผ่าตัดถูกเปิดออกดนัยเดินเข้ามาในห้องผ่าตัดและพบเข้ากับหมออุจิมะตอนนั้นเองดนัยก็รู้สึกแปลกๆเขามองไปรอบห้องก่อนจะเห็นพยาบาลแปลกหน้าหลายคน“หมออุจิมะพยาบาลพวกนี้ !!” ดนัยหันหน้าไปคุยกับหมออุจิมะ“อย่างที่หมอดนัยคิดนั่นแหละครับดูเหมือนจะเป็นพยาบาลใหม่ทั้งหมดเลยช่วงนี้ใกล้สิ้นปีทำให้มีอุบัติเหตุเกิดมากเหลือเกินทั้งหมดทั้งพยาบาลต่างมีไม่พอจนเราต้องเรียกพยาบาลใหม่ให้เข้ามาห้องผ่าตัดด้วย” หมออุจิมะพูดบ้าจริงพยาบาลใหม่งั้นเหรอถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีประสบการณ์น่ะสิการผ่าตัดนี้ต้องอาศัยความเร็วนะดนัยถึงกับเครียดเมื่อได้ยินดังนั้น“ผมจะสนับสนุนคุณเองหมอดนัยเริ่มการผ่าตัดกันเถอะครับเวลาเหลือไม่มากแล้ว” หมออุจิมะพูดออกมาเมื่อเห็นดนัยนิ่งไปกรอด !! ดนัยกัดฟันก่อนจะพยักหน้าให้หมออุจิมะเขาเดินไปประจำที่ก่อนจะสั่งเริ่มการผ่าตัดทันที“เริ่มการผ่าตัดได้ครับ มีด !!”ดนัยเริ่มการผ่าตัดทันทีห้าชั่วโมงต่อมาฟู่ว !! ภายในห้องพักศัลยแพทย์ดนัยกำลังถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกการผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดีถึงแม้จะตะกุกตะกักเล็กน้อยแต่ดนัยกับหมออุจิมะก็ช่วยกันพยุงจนผ่านมาได้ตอนนั้นเองประตูห้องพักก็ถูกเปิดออกแกร๊ก !! เสียงประตูห้องถูกเปิดก่อนจะมีหมอยูคิมูระเดินเข้ามาอย่างโซซัดโซเซ“อ้าวหมอยูคิมูระพึ่งผ่าตัดเสร็จเหรอครับ” ดนัยหันไปทักหมอยูคิมูระ“อ่าใช่หมอดนัยเองก็เหมือนกันสินะ” หมอยูคิมูระพยักหน้าก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะของเขาและฟุบหน้าลงกับโต๊ะทันที“การผ่าตัดค่อนข้างยากเหรอครับ” ดนัยถาม“อ่าพอดีเป็นเคสฉุกเฉินน่ะแล้วก็เป็นเคสที่ไม่ถนัดเท่าไหร่” หมอยูคิมูระตอบเคสฉุกเฉินงั้นเหรอเหมือนเรากับหมอมิโฮะเลยแฮะวันนี้เกิดอะไรขึ้นกันทำไมถึงมีเคสฉุกเฉินเข้ามามากแบบนี้แถมตารางผ่าตัดเองก็ยังไม่ถูกยกเลิกด้วยดนัยคิดในใจเขารู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆแต่เขาไม่มีเวลาให้มานั่งครุ่นคิดอะไรมากขนาดนั้นเพราะอีกชั่วโมงเขายังมีผ่าตัดตามตารางอีกหลายวันผ่านไปยังคงมีเคสฉุกเฉินเข้ามาเรื่อยๆแน่นอนหมอในแผนกศัลยกรรมทุกคนต่างผลัดกันไปผ่าตัดเคสฉุกเฉินพวกนี้หลายวันมานี้ดนัยแทบจะไม่ได้ไปกินข้าวกับหมอยูมิเลยเพราะขนาดแค่เวลาพักกลางวันเขายังแทบจะไม่มีอาศัยกินข้าวในห้องพักศัลยแพทย์ตลอดและแล้วในที่สุดเคสฉุกเฉินพวกนี้ก็สร้างปัญหาให้กับหนึ่งในหมอของแผนกศัลยแพทย์ภายในห้องพักศัลยแพทย์ตอนนี้มีเพียงหมอนากิสะและหมอมิโฮะเท่านั้นที่อยู่ภายในห้องส่วนหมอคนอื่นๆนั้นมีผ่าตัดกันหมด“ต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะหมอนากิสะเป็นเพราะฉันเองที่ผ่าตัดผิดพลาดทำให้คนไข้อาการแย่กว่าเดิม!!” หมอมิโฮะกำลังก้มหัวขอโทษหมอนากิสะอยู่“เฮ้อ...ฉันเข้าใจค่ะว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นกันได้แต่คนที่หมอมิโฮะจะต้องขอโทษน่ะไม่ใช่ฉันหรอกนะคะแต่เป็นญาติคนไข้ต่างหากฉันจะไปพูดกับญาติของคนไข้เองคุณอยู่เขียนรายงานที่นี่ซะ” หมอนากิสะบอกก่อนจะลุกขึ้นและเตรียมเดินออกไปทันที“แต่ว่า....” หมอมิโฮะกำลังจะพูดอะไรออกมาแต่ก็โดนหมอนากิสะพูดขัดเอาไว้ก่อน“ตอนนี้ญาติคนไข้คงไม่อยากพบหมอที่ทำให้คนไข้อาการแย่ลงเท่าไหร่ฉันไปเองเนี่ยล่ะดีแล้วค่ะยังไงฉันก็เป็นหัวหน้าคุณและยังเป็นคนอนุญาตให้คุณผ่าตัดด้วยดังนั้นฉันน่าจะเป็นคนต้องรับผิดชอบเรื่องนี้มากที่สุด” หมอนากิสะบอกก่อนจะเดินไปทันทีและก่อนที่เธอจะเดินพ้นจากประตูไปเธอก็หันกลับมาก่อนจะพูดอะไรบางอย่างออกมาซึ่งทำให้บรรยากาศภายในห้องหนักอึ้งไปทันที“อย่าโทษตัวเองเลยค่ะผิดที่ฉันเองที่คาดหวังในฝีมือคุณมากเกินไปจากนี้ฉันจะไม่คาดหวังกับคุณอีกแล้วค่ะ” หมอนากิสะพูดก่อนจะปิดประตูเสียงดังปัง !! สิ้นเสียงปิดประตูหมอมิโฮะก็หลับตาลงที่ปรายหางตาของเธอมาหยาดน้ำตาหยดเล็กๆร่วงลงมาก่อนเธอจะรีบปาดมันออกและกลับไปนั่งที่โต๊ะเพื่อเขียนรายงานการผ่าตัดและวันนี้ก็เป็นอีกวันที่แย่ที่สุดในชีวิตของหมอผ่าตัดที่ชื่อว่าเซงาว่า มิโฮะ แห่งแผนกศัลยกรรมโรงพยาบาลทาเคนากะสาขาโตเกียวจบ...

    คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน