[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

    140 ทั้งหมดมันเป็นแผน

    “ถูกต้อง ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่ฉันและแม่จะวางยาพิษแม่ของนาย เว้นแต่ว่าคนที่นำสูตรมาให้แม่ของฉัน เธอได้ให้สูตรที่ไม่สมบูรณ์เพื่อให้แม่ของฉันปรับปรุงให้มันเป็นสูตรสมบูรณ์เหมือนที่พวกเขามี  หากมองอีกมุมเหมือนกับว่าพวกมันเตรียมให้แม่ของฉันเป็นผู้ร้ายเลย”


    แอนเดอร์เข้าใจได้ในทันทีเลยว่า ยาพิษที่เล่นงานแม่ของเขามีใครบางคนที่สามารถเข้าใกล้แม่เป็นผู้ใช้งาน ส่วนแม่ของพี่ 6 นั้นเป็นเพียงแค่เหยื่อที่ถูกเตรียมไว้ให้เป็นผู้ร้าย เธอได้รับพิษที่ไม่สมบูรณ์ทั้งที่มันมีสูตรสมบูรณ์อยู่แล้ว เพื่อให้เธอได้เป็นผู้คิดค้นมัน กระทั่งแม่พี่ 6 สามารถคิดค้นพิษได้นั้น นอกจากเธอจะเป็นเจ้าของพิษ เธอยังสามารถนำพิษนี้ไปใช้ได้อีก ซึ่งผู้ที่มอบสูตรยาพิษให้แม่พี่ 6 สามารถเล่นงานแม่พี่ 6 ได้ทุกครั้งที่มีคนตายด้วยพิษที่ปรับปรุงด้วยฝีมือแม่พี่ 6 ทั้งๆที่เธอไม่ได้เป็นคนวางยา


    “ผมชนะอีกแล้ว คำถามต่อไป หญิงสวมชุดขาวคนนั้นเป็นใคร”


    แอนเดอร์สันแยกแยะความแค้นออกจากกัน แม้แม่ของเขาจะตายด้วยฝีมือคนอื่น ตระกูลแลนเซอร์ยังคงเป็นตระกูลที่ลงมือทำลายตระกูลเฟียร์ เขาจึงต้องลงมือเช่นกัน


    “แม่ของฉันเก็บความลับได้เก่งมาก เธอไม่พูดถึงหญิงสวมชุดขาวคนนี้เลย ไม่รู้ชื่อ ไม่รู้สังกัด ไม่รู้ต้นตระกูล สาเหตุที่เธอเก็บความลับได้ไม่ใช่เพราะปากแข็ง แต่เป็นเพราะว่าเธอได้สาบานเวทย์ ทำให้เธอพูดถึงหญิงสวมผ้าคลุมสีขาวคนนี้ไม่ได้ แต่เมื่อคืนที่แม่ของฉันตาย”


    ฮันน่าตกใจ เมื่อรู้ว่าแม่ของนายน้อย 6 เสียชีวิตไปเมื่อคืน และการที่เขามาพบแอนเดอร์สันก็เพราะความสงสัยเกี่ยวกับการตายของแม่ตน ทันใดนั้นเธอก็พบว่ารอบตัวของแอนเดอร์สันและนายน้อย 6 มีวงเวทย์ปิดเสียงและปิดปาก ทำให้เธอไม่สามารถได้ยินสิ่งที่นายน้อยทั้ง 2 คุยกันและยังไม่สามารถอ่านปากของทั้งสองได้ด้วย ทำได้เพียงมองไพ่ของทั้งสองที่กำลังถูกเปิดเท่านั้น


    “มีเบาะแสอะไร”


    “เธอเขียนเลข 1 เอาไว้บนฝ่ามือ จากนั้นก็ถูกพิษบางอย่างเล่นงาน มันน่าจะเป็นพิษตัวใหม่เพราะแม่ฉันไม่สามารถถอนมันได้”


    แอนเดอร์สันถูกชักจูงให้โฟกัสไปยังพี่ 1 อย่างไรก็ตามเขาต้องการหลักฐานมากกว่าคำพูด 


    “ เอาล่ะแอนเดอร์สัน นายกล้าสาบานด้วยเวทย์ไหมว่านายไม่ได้ฆ่าแม่ของฉัน ”


    “แล้วฝั่งนั้นล่ะกล้าสาบานไหมว่าไม่ได้ฆ่าแม่ของฉันและกล้าสาบานไหมว่าทุกอย่างที่เล่าเป็นเรื่องจริง”


    วิ๊ง!


    วงเวทย์สาบานปรากฎกลางหน้าอกของเอซแอนเดอร์สันจึงทำเช่นกันเพราะเขารู้ว่าพี่ 6 เหมือนจะมีบางอย่างที่ไม่สามารถบอกคนอื่นได้อยากจะบอกกับตัวของเขา


    “ฉันสาบานว่าไม่ได้ฆ่าแม่ของนายและทุกอย่างที่เล่าเป็นความจริง”


    “ผมสาบานเหมือนกัน”


    วงเวทย์สาบานจบลง ทำให้แอนเดอร์สันเชื่อว่าทั้งหมดที่พี่ 6 พูดเป็นเรื่องจริง การตายแม่ของเขาไม่เกี่ยวกับพี่ 6 และแม่พี่ 6  จากการพูดคุยทำให้แอนเดอร์สันรู้ว่ามีคนอื่นอยู่เบื้องหลัง   เขาคนนั้นคือหญิงสวมผ้าคลุมสีขาวที่มีเบาะแสเพียงอย่างเดียวคือเลข 1 บนฝ่ามือแม่พี่ 6  ที่ไม่รู้ว่ามีหมายความแฝงอะไร  ความหมายแฝงจะกล่าวถึงเรื่องพิษที่ฆ่าเธอว่ามาจากเลข 1 บนฝ่ามือ หรือความหมายแฝงจะกล่าวถึงภาพรวมทั้งหมด ว่าพิษที่เธอโดนและพิษที่เธอได้รับสูตรมันมาจากเลข 1 บนฝ่ามือ หรือยังมีความหมายอื่นอีก


    “แอนเดอร์สัน ฉันรู้ว่าฉันทำผิด  ฉันรู้ว่านายต้องการฆ่าล้างตระกูลฉันและผู้ที่หนุนหลังให้กับฉัน แต่ฉันขอล้างบาปด้วยวิธีการบางอย่างได้ไหม ถ้าทำได้ฉันจะให้ข้อมูลอีกอย่างที่สำคัญกับนาย”


    “ไม่ ตระกูลแลนเซอร์ต้องตาย”


    “งั้นเหรอ” นายน้อย 6 พูดด้วยท่าทางเศร้าเสียใจ เขารู้ตัวดีว่าคำขอนี้ไม่มีทางเป็นไปได้ ด้วยใบหน้าของนายน้อย 6 ที่ไร้รอยยิ้มมันเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เขาแสดงสีหน้าอื่นให้คนอื่นเห็น อย่างไรก็ตามใบหน้าที่เศร้าก็กลับมาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเบิกบานอีกครั้ง


    “ฉันก็คิดแล้วว่านายจะไม่ยกโทษให้ แต่ช่วยรับสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะให้ไปด้วย จากนั้นนายจะทำอะไรกับมันฉันจะไม่ยุ่ง ”


    แอนเดอร์สันมองจ้องไปยังพี่ 6 ที่กำลังร่ายเวทย์ใส่มือของตนทันใดนั้นเองมือที่ปกคลุมไปด้วยเวทย์ก็ได้แทงทะลวงหน้าอกควักหัวใจออกมาถือในมือจนแอนเดอร์สันตกใจ


    “แอนเดอร์สัน นี่คือความจริงใจสุดท้ายที่ฉันให้ได้เพื่อยืนยันว่าทุกอย่างที่ฉันเล่าเป็นเรื่องจริง”


    เอซใช้เวทย์ระเบิดหัวใจของตัวเองต่อหน้าแอนเดอร์สันเพื่อทำให้ทุกอย่างที่เขาเล่าเป็นเรื่องจริง 


    แม้หัวใจจะถูกตัดขาดนายน้อย 6 กลับอยู่ได้ด้วยการใช้คำสาปพยุงตัวเอง ถึงอย่างนั้นเขากลับไม่สามารถอยู่ได้เกิน 5 นาทีจึงต้องรีบพูดทุกอย่างที่รู้ให้แอนเดอร์สันฟัง

     

    “ฟังให้ดี”  ใบหน้าของพี่ 6 ยื่นเข้ามากระซิบข้างหูของแอนเดอร์สัน


    “ฉันขอโทษกับเรื่องทั้งหมด ส่วนนี่คือสิ่งที่นายต้องการ รับเอาไว้” แอนเดอร์สันรีบกำชิปบันทึกที่พี่ 6 ยื่นให้แล้วฟังคำพูดของพี่ชายต่อ


    “สุดท้าย ฉันจะมอบของขวัญที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่จะมอบให้ได้ สิ่งนั้นคือ  ………  ”


    “แล้วฉันจะเชื่อใจพวกเขาได้ยังไง”


    “คืนนี้นายรอดูท้องฟ้าแล้วจะเข้าใจมันเอง”


    เอซล้มลงมานั่งบนโต๊ะ พลางยิ้มออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มมีเลือดไหลออกมาจากปาก


    “อีกอย่างนะแอนเดอร์สัน ฉันได้ข่าวเกี่ยวกับสิ่งที่พ่อจะทำ”


    “ข่าวอะไร”


    “ผู้นำตระกูลสกอร์เปี้ยนส์จะส่งลูกๆของพวกเขาไปยังแนวหน้าที่เต็มไปด้วยผู้แข็งแกร่งและให้ทำงานภายใต้การดูแลของสหพันธ์”


    “ทำไมถึงต้องไปที่นั่น”


    “เป็นการลงโทษมากกว่า ฉันได้ยินมาว่าไอรีนบอกพ่อเกี่ยวกับการ์ดชีวิตของนายและเรื่องที่พี่ 1 ใช้หน่วยเงาของตระกูลทั้งที่ไม่มีสิทธิ มันน่าจะเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้จนพ่อส่งพวกเราไปยังแนวหน้า เอาล่ะ ถ้านายไปที่นั่นก็สู้ๆล่ะ ฉันคงไม่ได้ไปด้วยแล้ว ว่าแต่มีกับข้าวไหม ฉันอยากจะกินอะไรสักอย่างก่อนตาย”


    แอนเดอร์สันนำบะหมี่ออกมาเปิดฝาให้พี่ชาย


    “หืม หอมดีหนิ ไม่แปลกที่ไอรีนจะชอบมัน กินเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิแอนเดอร์สัน”


    แอนเดอร์สันมองพี่ชายที่จับตะเกียบคีบเส้นบะหมี่ขึ้นมากัดจากนั้นก็เคี้ยวมัน เขาจึงเปิดบะหมี่กินเป็นเพื่อนของอีกฝ่าย ทันทีที่บะหมี่กลืนลงไปในท้องนี้เองนั้น พี่ 6 ของเขาก็จบชีวิตลงต่อหน้าแอนเดอร์สัน โดยที่พวกเขายังเล่นไพ่กันยังไม่จบ


    เหล่าพ่อบ้านที่เดินทางมากับนายน้อย 6 ล้วนเดินเข้ามาด้วยท่าทางเจ็บปวดหัวใจที่นายน้อยของพวกเขาเลือกเส้นทางนี้ แม้พ่อบ้านต่างพากันเตรียมวิ่งเข้ามาช่วยตั้งแต่เห็นนายน้อยของพวกเขาควักหักใจ แต่ทุกคนกลับไม่มีใครกล้าเข้ามาเพราะมันเป็นการตัดสินใจของนายน้อยที่เลือกวิธีการแก้แค้นของตนโดยยืมมือของศัตรู


    “ฮันน่า การถ่ายทอดจบลงได้แล้ว มาเก็บชิพให้ทีฉันต้องการนำมันไปขึ้นเงิน”


    แอนเดอร์สันเดินทางออกไปรอฮันน่าที่หน้าคาสิโนโดยไม่มีคนของตระกูลแลนเซอร์เข้ามาขวาง พวกเขาทุกคนรู้ว่าการตายของแลนเซอร์ไม่ใช่ฝีมือของแอนเดอร์สัน


    “นายได้เงินมาทั้งหมด 1,600,000 ล้านเหรียญ”


    “เธอแบ่งหรือยัง”


    “ไม่ ฉันรับไม่ได้เพราะมันจะทำให้นายน้อย 1 คิดว่าฉันย้ายฝ่าย”


    “โอเค ฉันแค่ให้เพราะอยากมอบให้เท่านั้น เธอไม่รับก็ไม่เป็นไร เอาล่ะขอบคุณที่อยู่ด้วยกัน ฉันสนุกมากเธอกลับไปได้แล้วล่ะ”


    “จริงเหรอ”


    “จริง ไม่มีอะไรที่ต้องทำแล้ว เธอสามารถกลับไปได้ แล้วก็บอกคนของเธอด้วยว่าให้ไปไกลๆฉันหน่อย”


    ฮันน่าก้มหัวให้แอนเดอร์สันเล็กน้อยก่อนจะเดินจากไป แอนเดอร์สันจึงเดินแยกไปอีกทางเช่นกัน ตอนนี้เขาเหมือนกับยกภูเขาออกจากอกเพราะทำให้คนที่ยุ่งเกี่ยวกับการตายตระกูลเฟียร์ตายตามตระกูลเฟียร์ไปได้แล้ว เขาสามารถเคลียร์ปัญหาทุกอย่างที่เกิดกับตระกูลเฟียร์ได้แล้ว ที่เหลือมีเพียงแค่จัดการกับคนที่วางยาพิษแม่ของเขาเท่านั้น


    สำหรับเรื่องของพี่ 6 ในวันนี้แอนเดอร์สันรู้สึกวิตกเช่นกันที่ต้องแบกรับคำขอของคนตาย ที่ทิ้งแผนการเอาไว้ให้แอนเดอร์สันได้เดินตาม


    การฆ่าตัวตายของพี่ 6 แอนเดอร์สันรู้จุดประสงค์ของมัน จุดประสงค์ของการฆ่าตัวตายนอกจากจะขออะไรบางอย่างจากแอนเดอร์สันให้ใจอ่อนคล้อยตามได้แล้วนั้น มันยังเป็นการรักษาตระกูลแลนเซอร์เอาไว้ได้อีกด้วย


    เนื่องจากการมีอยู่ของพี่ 6 ทำให้พี่น้องมากมายจ้องจะเล่นงานตระกูลแลนเซอร์ อีกไม่นานตระกูลนี้จะต้องมีจุดจบไม่ต่างจากตระกูลเฟียร์ที่ถูกปิดเส้นทางทำเงินและปิดเส้นทางการทำกิน สุดท้ายก็ถูกลอบสังหาร แต่การที่นายน้อย 6 ผู้เกี่ยวข้องกับการแย่งชิงเก้าอี้ผู้นำตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ตายไปแล้วนั้น มันเป็นการปลดปล่อยตระกูลแลนเซอร์ออกจากปลอกคอ ต่อจากนี้ไปตระกูลแลนเซอร์จะไม่ถูกกลุ่มอำนาจของนายน้อยคนใดเล่นงาน ไม่ว่านายน้อยคนใดจะฆ่ากัน ตระกูลแลนเซอร์จะยังคงเป็นตระกูลหลักและทำงานได้เช่นเดิม สิ่งที่ตระกูลแลนเซอร์จะพบเจอต่อจากนี้มีเพียงแค่การเชื้อเชิญให้เข้าร่วมกลุ่มกับนายน้อยแต่ละคนเท่านั้น


    อีกอย่างการที่นายน้อย 6 ฆ่าตัวตายและเล่าบางอย่างให้แอนเดอร์สันฟัง ทำให้แอนเดอร์สันมีตัวเลือกในสงครามครั้งสุดท้ายเพิ่มขึ้น เขาสามารถทำตามที่พี่ 6 พูดให้ฟังได้และเขาก็สามารถเลือกที่จะลืมเรื่องของพี่ 6 ได้เช่นกัน



    —------------------


    “กลับมาแล้วเหรอ”


    ฮันน่าก้มหัวเล็กน้อยให้กับนายน้อย 1 ที่เธอเดินทางมาหา วันนี้เธอต้องรีบรายงานทุกอย่างให้นายน้อย 1 ได้รู้


    “คุณชาย ฉันกลับมาแล้วและฉันมีเรื่องสำคัญจะบอก”


    “เรื่องเกี่ยวกับน้องชายทั้งสองของฉันงั้นเหรอ”


    “ค่ะ เกี่ยวกับตระกูลเฟียร์ ตระกูลเวลเลส ตระกูลโจชัวและการตายของนายน้อย 10”


    ฮันน่าเล่าทุกอย่างที่เธอรู้ให้นายน้อย 1 ฟังอย่างไรก็ตามเธอกลับไม่ได้เล่าเรื่องสำคัญที่แอนเดอร์สันและพี่ 6 คุยกันในม่านพลังป้องกันเสียง เธอไม่รู้ว่าคุยเรื่องอะไรแต่ที่เธอรู้ได้คืนมันจะต้องเป็นเรื่องบางอย่างที่ไม่ดี


    “เอาล่ะ เธอคงจะเหนื่อยมามากแล้ว กลับไปพักผ่อนเถอะแล้วก็ พรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงานกับฉันแล้วนะ”


    “เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอคะ”


    ฮันน่าทำสีหน้าสงสัย คำพูดของนายน้อย 1 ทำให้เธออยากรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเธอจึงไม่ได้มาทำงาน


    “ฉันมีคนอื่นแล้ว ขอบคุณที่เหนื่อย”


    ฮันน่ามองไปยังนายน้อย 1 ที่เดินออกไปจากห้องทำงาน เธอทำได้เพียงแค่มองตามหลังเท่านั้น โดยเรื่องที่นายน้อย 1 พูดไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด การที่เธอทำหน้าที่เป็นเลขาแต่กลับต้องไปอยู่กับแอนเดอร์สันหลายวัน การที่เธอทำงานเลขาต่อไปนั้นเสี่ยงต่อแผนที่อาจจะรั่วไหล การปลดเธอจึงเป็นเรื่องที่สมควรทำ


    —---------------------------


    “เป็นยังไงบ้างนะ”


    แอนเดอร์สันนั่งบนกิ่งไม้ เขานึกถึงฮันน่าที่เดินทางแยกตัวออกไป จากสิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมดในตอนที่อยู่กับฮันน่า เขาทำไม่ใช่เพราะอาการเบื่อจึงออกไปเที่ยวเล่น แต่เขาอยากให้พี่ชายปลดฮันน่า แม้เธอจะรู้ว่าการปลดเป็นการรักษาแผนการและปิดข้อมูลที่อาจจะรั่วไหลหากให้เธอทำงานต่อไป ทว่าตระกูลที่หนุนหลังฮันน่าจะต้องไม่พอใจอย่างแน่นอน พวกเขาได้รับหน้าที่สำคัญจากการทำงานของฮันน่า แต่การปลดฮันน่าออกจะทำให้เกิดความไม่พอใจของตระกูลที่มากับฮันน่า อาจจะส่งผลให้ความเหนียวแน่นมีรอยร้าวขึ้นระหว่างกองกำลังนายน้อย 1 


    หลังจากที่แอนเดอร์สันมองดูแผนการเล็กๆน้อยๆที่ไม่รู้ว่าจะทำให้เกิดรอยร้าวในกลุ่มของพี่ 1 ได้ไหมนั้น เขาก็ได้มองจ้องไปยังบ้านตระกูลแลนเซอร์ก่อนจะพบเข้ากับเวทย์สาบานที่กำลังเปล่งแสงจ้าไปทั่วบ้าน หลังจากที่พี่ 6 ให้เขาเฝ้าจับตามองดูสิ่งนี้


    “พูดจริงสินะ”






     



     

    คล้ายกับเรื่อง[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย ที่คุณอ่าน