เทพกระบี่เงาสังหาร

อู่หมิงรู้สึกได้ถึงจิตสังหารหลายจุดจากศิษย์สายในและในศิษย์หลักทำให้ใบหน้าของอู่หมิงต้องแข็งตึงเพราะศัตรูของอู่หมิงในครั้งนี้เพิ่มขึ้นมาจำนวนมาก"ชักจะยุ่งแล้วสิ" อู่หมิงบ่นพึมพำ"ฮี่ ฮี่ อู่หมิงน้อยถ้าเจ้ายอมยกทักษะเงามายาให้ข้าละก็ข้าจะช่วยเจ้าจัดการเจ้าพวกนั้นก็ได้นะ" เสียงของเสี่ยวฮุ่ยดังขึ้น"อย่างเจ้าเนี่ยนะ ขนาดข้ายังเอาชนะพวกมันไม่ได้แล้วเจ้าจะทำอะไรได้" อู่หมิงคุยผ่านกระแสจิตกับเสี่ยวฮุ่ย"เหอะ เจ้าจะไปรู้อะไร ข้างในนั้นนะมีกับดักและค่ายกลมากมายให้ข้าใช้ฆ่าพวกมันตั้งเยอะแยะ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"จริงๆงั้นเหรอ เจ้าทำได้จริงๆแน่นะ " อู่หมิงกล่าวด้วยความตื่นเต้น"แน่นอนและข้าเองก็เคยสำรวจข้างในนั้นมาแล้วครั้งนึงทำให้ข้าคุ้นเคยพอควร" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวโอ้อวดในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันผ่านกระแสจิต ศิษย์สายในและศิษย์หลักบางคนก็เริ่มประเมิณความแข็งแกร่งของอู่หมิง"หนุ่มน้อยนี่นะหรือเอาชนะหวังสู่ได้ ไม่เลวเลยอายุยังน้อยมากๆ อย่างมากก็แค่ 15-16 แต่กลับทะลวงสู่ปราณปฐพีขั้นสูงแล้วและมีโอกาสที่จะทะลวงสู่จุดสูงสุดของปราณปฐพีก่อนอายุ 17 ซะด้วย" หญิงวัยกลางคนประเมิณอู่หมิงออกมาดังๆทำให้คนอื่นๆต้องรู้สึกอิจฉาเพราะสถานะของหญิงวัยกลางคนนั้นสูงอย่างมากเป็นถึงผู้อาวุโสใหญ่ของศิษย์หลักความแข็งแกร่งของนางเป็นที่ประจักของทวีปเทียนลู่แห่งนี้ และมีหลายคนเคาระเทิดทูนนางเป็นจำนวนมาก"เจ้านี่ไม่สามารถปล่อยเอาไว้ได้ไม่อย่างงั้นมันจะต้องคุกคามหวังตี้ได้แน่ " จิตสังหารของหวังเซิ่นปะทุออกมาจากดวงตา"เอาละ พวกเราเสียเวลามามากแล้วต่อจากนี้พวกข้าจะเปิดประตูให้พวกเจ้าเข้าไป จำไว้ข้างในนั้นมีอันตรายอย่างมกาเพราะข้างในมีมนุษย์มารอยู่ มนุษย์มารก็คือ มนุษย์เช่นพวกเราถูกมารเข้าสิงหรือไม่ก็ถูกไอมารครอบงำทำให้กลายเป็นมนุษย์มาร ถ้าพวกเจ้าเจอมนุษย์มารให้ลงมือสังหารทันที แต่ถ้าพวกเจ้าคิดว่าไม่สามารถสู้ใหวก็ให้รีบหลบหนีและรวมกลุ่มกันจัดการ เข้าใจหรือไม่" หญิงวัยกลางคนกล่าว"ขอรับ" ศิษย์ทั้งหมดต่างขานลับทันที"พวกเราสามคนมาช่วยกันเปิดประตู" หญิงวัยกลางคนกล่าว"วูบ!!!!!!!!!"ผู้อาวุโสทั้งสามคนต่างก็ปลดปล่อยพลังราชันออกมาและส่งพลังไปยังประตูหินทันทีหลังจากทั้งสามปลดปล่อยพลังไปที่ประตูหิน ประตูหินก็เริ่มเคลื่อนใหวพร้อมกับเริ่มเปิดออกอย่างช้าๆ เมื่อประตูเปิดออกกลิ่นอายที่น่าขนลุกก็ลอยออกมา ผู้อาวุโสทั้งสามรีบเปิดม่านพลังเพื่อไม่ให้กลิ่นอายมารหลุดรอดออกไปทันที"เอาละพวกเจ้าเข้าไปได้แล้ว" หญิงวัยกลางคนกล่าว"ให้พวกศิษย์หลักเข้าไปเป็นกลุ่มแรกต่อจากนั้นก็ศิษย์สายใน และศิษย์สายนอกไปเป็นกลุ่มสุดท้าย" ชายชรากล่าวกลุ่มศิษย์หลักไม่รอช้ารีบเข้าไปในทันที หลังจากนั้น 15 นาที ศิษย์สายในก็ตามเข้าไป และในขณะนั้นเองที่หวังเซิ่นได้แอบส่งคำพูดของตนเองให้กับกลุ่มศิษย์สายในบางกลุ่ม ซึ่งอู่หมิงที่คอยสังเกตุอยู่กับหวังเซิ่นตลอดก็สามารถรู้ได้ทันที"คิดจะสั่งให้ศิษย์สายในสังหารข้างั้นเหรอ สงสัยว่าตระกูลหวังนี่จะเลี้ยงแต่พวกเศษสวะไว้อย่างงั้นสินะ" อู่หมิงเค้นเสียงอย่างเย็นชา"ให้พวกมันมาเถอะ เดี๋ยวราชันอสูรผู้นี้จะแสดงให้พวกมันเห็นว่าใครกันแน่ที่จะเป็นผู้ล่า" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าเหี้ยมเมื่อ 15 นาทีต่อมา พวกอู่หมิงก็เดินเข้าไปทันที"เอาละพวกเราจะแบ่งกลุ่มกันยังไง" เมื่อเข้ามาถึง เถี่ยหลี่ที่อยู่อันดับ 1 ก็หันหน้ามาทางคนอื่นๆแล้วกล่าว"เจ้าหมายความว่าอย่างไร" สุ่ยหยินกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา"ก็ตามที่พูดพวกเจ้าคงไม่คิดว่าจะรวมกลุ่มกันทั้ง 10 คนไปตลอดหรอกนะ" เถี่ยหลี่กล่าว"นั่นก็ดีเหมือนกัน ใครอยากจะไปกับใครก็เชิญทำตามที่ตัวเองต้องการได้เลย" เนี่ยว่านอันดับ 2 กล่าวอู่หมิงรู้สึกพอใจอย่างมากที่ทั้งสองกล่าวมาเช่นนี้ อู่หมิงหันไปทางองค์ชายเก้าและจิงเสวี่ยนก่อนจะพนักหน้า ทั้งสามคนแยกออกมาจากกลุ่มทันทีซึ่งทำให้คนอื่นๆต้องรู้สึกแปลกใจเพระากลุ่มของอู่หมิงล้วนเป็นเด็กใหม่ทั้งนั้น"ข้าขอไปกับพวกเจ้าด้วย" องค์หญิงห้ากล่าวพร้อมกับเดินมาทางพวกอู่หมิง"ให้นางไปด้วย เพราะไม่ว่าอย่างไรพวกเราก็มาจากอาณาจักรเดียวกัน" องค์ชายเก้ากล่าว"เอางั้นก็ได้ แต่ข้าขอบอกเอาไว้ก่อนว่าของล้ำค่าที่หาได้จะตกเป็นของผู้เห็นคนแรกและนำมันมาได้ด้วยตนเอง หรือง่ายๆก็คือ หาสมบัติด้วยความสามารถของตนเอง" อู่หมิงกล่าว"แบบนั้นแหละดี" องค์หญิงห้ากล่าว นางในตอนนี้แทบไม่มีคนรู้จักเลย ต่อให้เนี่ยว่านที่อยู่กลุ่มขององค์ชายเจ็ดจะอยู่ที่นี่ด้วยแต่นางก็ไม่ไว้ใจเนี่ยว่านอยู่ดีดังนั้นนางจึงเลือกที่จะร่วมกลุ่มของอู่หมิง ถึงแม้องค์ชายเจ็ดและอู่หมิงจะเป็นศัตรูกันแต่กับนางก็ไม่ได้สนใจเรื่องนั้นอยู่แล้วเพราะนางไม่มีผลได้ผลเสียกับเรื่องของทั้งสองเมื่อ 4 ใน 10 คนแยกออกไปกลุ่มที่เหลือ 6 คนก็แยกออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มละ 3 คน ทั้งสองกลุ่มต่างก็แยกวันไปคนละทางเพราะข้างในถ้ำแห่งนี้มีอุโมงค์จำนวนมากราวกับลังมดเมื่อพวกอู่หมิงเดินออกห่างจากกลุ่มเถี่ยหลี่ และเนี่ยว่านแล้ว เสี่ยวฮุ่ยและอสรพิษน้อยก็ออกมาจากแหวนโบราณพร้อมกับขึ้นไปนั่งบนบ่าของอู่หมิงคนละข้าง"เฮ้อ ข้าละไม่ชอบอยู่ข้างในแหวนเลยจริงๆ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยสีหน้าไม่ชอบใจ ส่วนอสรพิษน้อยก็พยักหน้าเห็นด้วยองค์หญิงห้าที่เดินตามหลังอยู่ก็แสดงความตื่นตะหนกออกมา เพราะว่านี่คือครั้งแรกที่นางเห็นสัตว์อสูรพูดได้"สัตว์อสูรระดับ 5 " องค์หญิงห้ากล่าวด้วยสีหน้าหวาดกลัว"พี่หญิงหยวนซี ท่านพึ่งเคยเห็นครั้งแรกสินะ" องค์ชายเก้ากล่าว"น้องเฉินนี่เจ้ารู้อยู่แล้วอย่างงั้นหรือ" องค์หญิงห้ากล่าวด้วยสีหน้าแข็งทื่อ"ใช่แล้วเพราะงั้นหลังจากนี้ข้าอยากจะให้ท่านช่วยเตือนพี่หู่ไว้ว่าถ้าอยากมีอนาคตที่ดีอย่าได้ไปหาเรื่องน้องชายอู่หมิงจะดีกว่าไม่อย่างงั้นข้ารับประกันเลยว่าเขาจะไม่มีอนาคตแน่" องค์ชายเก้ากล่าว"น้องเฉินเจ้าก็รู้ว่าเขาเป็นคนอย่างไร ข้าเองก็เคยบอกและตักเตือนเรื่องเหล่านี้มาแล้วแต่เขาก็ไม่สนและใช้เวลาไปโดยเปล่าประโยชน์สุดท้านพลับ่มเพาะของเขาก็ถูกเจ้าและข้าแซงหน้า เพราะงั้นต่อจากนี้ข้าจะไม่ขอยุ่งเรื่องของทั้งสองคน เพราะข้าเแงก็มีเป้าหมายของข้าเองอยู่แล้วด้วย" องค์หญิงห้ากล่าว--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แยกกลุ่ม

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แยกกลุ่ม

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้