นอสเดินออกมาจากร้านลุงแบล็คแล้วดิ่งตรงไปทางประตูเพื่อออกเดินทาง
“บ้าจริง! ทำไมต้องมาเจอกับไอ้หมอนี่ตอนนี้ด้วยเนี่ย”
ก่อนที่นอสจะได้ออกก็เหมือนจะได้เจอตอเข้าซะแล้ว พวกทีมของหวังลิ่วกลุ่มใหญ่กำลังเดินกลับเข้ามาที่เมืองพอดิบพอดี นอสรีบเบี่ยงตัวเองออกมาจากจุดนั้นโดยทันทีที่รู้ตัว
นอสค่อยๆ หายลับเข้าไปกับฝูงชนที่อยู่แถวๆ นั้น แล้วแอบดูท่าทีของพวกหวังลิ่ว
“คราวนี้ออกไปล่าพวกระดับสีแดงกันต่อเถอะ แกนเวทย์สีเหลืองของฉันใกล้จะเต็มแล้วตอนนี้ต้องเริ่มจัดการกับพวกระดับสีแดงบ้างแล้วล่ะ”
หวังลิ่วพูดกับลูกน้องของตัวเอง
“ได้ครับนายน้อย แล้วเื่กำลังพลล่ะครับ”
คนรับใช้ที่ดูเหมือนจะเป็มือซ้ายของหวังลิ่วถามขึ้น
“ทำแบบที่เคยทำสิ ลองไปชวนคนอื่นๆ ละแวกนี้ดูเผื่อเขาจะมาช่วยเราล่าได้”
หวังลิ่วพูด แล้วลูกน้องของเขาก็เริ่มออกไปหาลูกทีมเพิ่ม
“ไอ้หมอนี่มันจะทำแบบเดิมอีกแล้วหรอ เลวจริงๆ แฮะหมอนี่ แต่ก็ต้องไปดูหลักฐานเพื่อยืนยันความเลวของแกหน่อยละกันนะ”
นอสพูดเสร็จก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวออกห่างจากพวกหวังลิ่วแล้วตรงออกไปทางประตูเมืองทันที
นอสออกวิ่งมาสักพัก ลิลิธที่เงียบมาสักพักก็พูดแนะนำนอส
“ท่านนอส ระหว่างที่กำลังไปที่จุดหมาย ทำไมระหว่างทางไม่ลองใช้ดาบที่ท่านสร้างมา ให้คล่องดูล่ะ จะได้ฝึกความเคยชินไปด้วย”
“เป็ความคิดที่ดีในระหว่างเดินทางไปฉันก็จะได้ฆ่าพวกระดับสีเขียวเพื่อเพิ่มแกนเวทย์ฉันพอดี ตอนไปถึงฉันน่าจะเก็บพ้อยต์ระดับเขียวครบได้แน่นอนเลย”
นอสพูดเสร็จจึงหยิบดาบออกมาจากกระเป๋าตัวเอง แล้วผูกแนบไว้ข้างลำตัวก่อนนอสจะเริ่มออกวิ่งอีกครั้ง
ออกวิ่งมาได้แป๊บเดียวนอสก็เจอกับเป้าหมายแรกของเขาแล้วมันคือ จิ้งจอกตัวหนึ่งที่กำลังแทะเนื้อที่มันล่ามาได้อยู่
นอสเล็งเห็นจังหวะที่จะฆ่ามันได้พอดี เขาหยิบดาบออกมาจากเอว นอสกำดาบแน่นแล้วพุ่งตัวเองออกไปหาจิ้งจอกอย่างรวดเร็ว จิ้งจอกตัวน้อยที่กำลังเพลิดเพลินไปกับอาหารตัวเองนั้นไม่ได้สังเกต เลยว่าตัวมันกำลังจะถึงคราวตายเสียแล้ว
ฉึบ!!
เสียงดาบของนอสที่ได้ตัดหัวของจิ้งจอกตัวนั้นลอยขึ้นฟ้าสบายๆ เหมือนกับตัดเต้าหู้อย่างไงอย่างงั้นเลย
จิ้งจอกหางแดง ระดับสีเขียวถูกฆ่า
ไม่ได้รับอาวุธิญญา
ดูดซับผลึกเพื่อรับแกนเวทย์
“สุดยอดมันคมสุดๆ เลย ขนาดฉันไม่ได้อัดพลังเวทย์เข้าไปเลยนะ”
นอสทึ่งกับความคมของดาบที่เขาพึ่งจะสร้างขึ้นมาได้
“ถ้าแค่นี้ยังฟันขาดไม่ได้ง่ายๆ มันก็ไม่สมกับเป็อาวุธต้องสาปหรอกนะคะท่านนอส”
ลิลิธพูดแทรกออกมา
“เธอไม่รู้หรอกว่าฉันเคยใช้อาวุธแย่ๆ มามากแค่ไหน ไม่ได้หากันง่ายๆ หรอกนะ อาวุธที่มีประสิทธิภาพขนาดนี้ ฮ๊ะฮ่า ป้ารักลูกจังเลย”
นอสพูดก่อนจะเริ่มจูบดาบตัวเองราวกับโรคจิตที่ได้ของที่ตัวเองคลั่งไคล้อย่างไงอย่างงั้นเลย
เมื่อสงบสติอารมณ์ตัวเองได้นอสก็ตรงเข้าไปเอาแกนเวทย์ของเ้าจิ้งจอกแล้วเก็บเข้ากระเป๋าตัวเอง ตอนนี้นอสอยากจะรีบไปให้ถึงจุดหมายก่อนเย็น เพราะงั้นถ้าฆ่าแล้วได้แกนเวทย์มานอสจะเก็บไว้แล้วค่อยดูดซับมันอีกทีตอนที่เขาถึงที่หมายแล้ว
ฉึบๆ!~
เสียงของมีดที่ตัดผ่านบางสิ่งอย่างรวดเร็ว ตลอดทางที่นอสผ่านจะเริ่มมีศพของมอนสเตอร์นอนตายอยู่โดยที่หัวกับตัวของมันจะขาดออกจากกัน
เสียงดังแจ้งเตือนในหัวของนอสดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขายิ้มไม่หุบเลยระหว่างการเดินทางครั้งนี้
เกือบเย็นนอสก็มาถึงป่าที่ซิทเคยบอกเอาไว้
“เอาล่ะมาถึงสักที ก่อนอื่นก็มาดูดซับพวกนี้ให้หมดก่อนละกันอย่างอื่นค่อยว่ากัน”
นอสเริ่มหยิบผลึกแกนเวทย์สีเขียวที่เยอะมากๆ ออกมาและหยิบสีเหลืองออกมาเป็ลูกสุดท้าย
“ลิลิธเฝ้าระวังในตอนที่ฉันดูดซับผลึกที ถ้ามีแปลกๆ ให้บอกฉันทันทีเลย”
นอสบอกกับลิลิธที่ลอยอยู่ข้างๆ ตัวเอง
“ได้ค่ะ”
ลิลิธตกลงที่จะเฝ้าระวัง
เมื่อเห็นอย่างนั้น นอสจึงวางใจแล้วเริ่มมีสมาธิกับการที่จะดูดซับผลึก นอสหยิบผลึกขึ้นมาดูดซับทีละอันทีละอัน ทำให้เสียงแจ้งเตือนในหัวของเขาดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง มันเป็เสียงที่นอสรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้ยินเพราะมันหมายความว่า ทุกๆ การแจ้งเตือนมันจะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้น
ดูดซับผลึก ระดับสีเขียว +1
ดูดซับผลึก ระดับสีเขียว +1
……
แกนเวทย์ระดับสีเขียวถึงระดับสูงสุด
ดูดซับผลึก ระดับสีเหลือง +1
ดูดซับผลึก ระดับสีเหลือง +1
…….
เมื่อดูดซับเสร็จนอสจึงลืมตาขึ้นมา
“เช็กสถานะ”
สิ้นคำพูดหน้าต่างสีใสก็ปรากฏออกมาข้างหน้าของนอส
*****************************************************************
นอส นิวาทอส
แกนเวทย์
สีเขียว 100
สีเหลือง 27
สีส้ม 8
สีแดง 0
อายุไข 100 ปี
*******************************************************************
ในตอนนี้ นอสเก็บพ้อยต์แกนเวทย์สีเขียวครบแล้ว และจากการดูดซับแกนเวทย์สีเหลืองที่เขาได้มาก็ทำให้เขาได้พ้อยต์ระดับสีเหลืองมา 6 พ้อยต์ รวมกับแกนเวทย์สีส้มที่นอสได้ดูดซับมาตอนที่ฆ่าฮันนี่แบร์ได้
“เก็บพ้อยต์ครบ 1 ขั้นแล้ว ตอนนี้เราก็แกร่งขึ้นไปอีกขั้นแล้วสินะ”
นอสยินดีกับตัวเองที่สามารถทำบางสิ่งได้สำเร็จ แต่นอสก็ยังต้องล่าต่อไปเพราะเขาต้องแข็งแกร่งขึ้นให้มากกว่านี้เพื่อที่จะได้เข้าเรียนง่ายๆ ในโรงเรียนที่อนาคตนอสอยากจะเข้า
แต่ตอนนี้นอสมีเวลาไม่ถึงปีก่อนที่โรงเรียนจะเริ่มรับสมัคร นอสจึงต้องเร่งตัวเองให้แข็งแกร่งมากขึ้นกว่าเดิม
“ท่านนอสคะรีบซ่อนตัวก่อนค่ะเหมือนมีบางอย่างกำลังมาแถวนี้”
ลิลิธพูดขึ้นเตือนนอสอย่างรวดเร็ว
เมื่อได้ยินแบบนั้น นอสรีบเก็บข้าวของตัวเองแล้วะโขึ้นไปอยู่บนต้นไม้อย่างรวดเร็วก่อนจะซุ่มดูสิ่งที่กำลังใกล้เข้ามา
ตึกๆ!!~
เสียงเดินของตัวอะไรบางอย่างเริ่มใกล้เข้ามาหานอสเรื่อยๆ นอสรู้สึกได้ว่ามันต้องเป็ตัวที่ใหญ่ในระดับหนึ่งถึงจะสร้างเสียงการเดินที่หนักแน่นขนาดนี้ได้
ซู่~
ในที่สุดก็มีตัวอะไรออกมา มันคือกวางตัวเล็กวิ่งออกมา นอสแปลกใจที่มันไม่ได้ตรงกับที่เขาจินตนาการไว้เท่าไหร่ แต่ก่อนที่จะนอสที่อยู่บนต้นไม้จะได้ทำอะไรจู่ๆ ก็มีตัวอะไรบางอย่างออกมาจากจุดที่กวางตัวนั้นออกมา
โฮก!!~
มันคือเสือตัวกว่าปกติ 2 เท่าได้ มันพุ่งออกมาอย่างรวดเร็วแล้วกัดเข้าไปที่คอของกวางโดยที่กวางไม่ทันได้ตั้งตัวและมันไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงเลย
เมื่อเสือคิดว่าเหยื่อมันตายแล้วมันก็คาบเหยื่อของมันกลับเข้าไปในป่าลึกอีกครั้ง
นอสที่มองดูสิ่งที่เกิดขึ้นมาดๆ มันทำให้เขารู้สึกขนลุกพอสมควร เมื่อเห็นเสือตัวนั้นไปไกลแล้วนอสจึงลงมาจากต้นไม้
“ไอ้เ้านี่ก็ระดับสีส้มงั้นหรอ ความรู้สึกมันเหมือนกับเ้าฮันนี่แบร์ตัวนั้นเลย”
นอสพูดขึ้น
“ระวังตัวไว้ก็ดีนะคะ ท่านนอส เ้าเสือตัวนี้ฉันคิดว่ามันกำลังอยู่ใน่ผสมพันธุ์ทำให้เพิ่มความดุร้ายขึ้นพอสมควร ถ้าเลี่ยงได้ท่านอาจจะต้องเลี่ยงมันไปก่อนค่ะ”
ลิลิธพูดเตือนนอส
นอสเห็นด้วยที่ลิลิธเตือนเขา ตลอดการเดินทางั้แ่เมืองลิลิธจะเตือนนอสเสมอถึงสิ่งที่อันตรายทำให้นอสเชื่อในสิ่งที่ลิลิธเตือนแม้เธอจะเตือนนอสจนเกินเหตุไปบ้างในบางเื่
“ออกเดินทางกันต่อเถอะฉันว่าแถวนี้มันไม่น่าเป็ที่พักผ่อนสักเท่าไหร่แล้วล่ะ”
นอสพูดก่อนระเริ่มออกห่างจากจุดเดิมอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าถ้าตัวนอสอยู่นานเกินไปเ้าเสือตัวนั้นอาจจะกลับมาหาเขาอีกครั้งก็ได้
วิ่งออกมาไกลพอสมควร นอสเห็นว่าปลอดภัยแล้วจึงนั่งพักผ่อนอยู่บนต้นไม้เพราะมันปลอดภัยสำหรับเขาที่สุด
เช้าต่อมา นอสก็เข้าไปในโซนที่ซิทแนะนำ ซิทเรียกป่านี้ว่า ป่าลิตเติ้ลไนท์ (Little Night Forest)
มันเป็ป่าดิบชื้น แสงเข้าได้น้อยถ้าตกตอนเย็นมันจะมืดเร็วมากเพราะงั้นซิทก็เลยตั้งชื่อมันว่าลิตเติ้ลไนท์ ล่ะมั้ง
นอสวิ่งไปได้สักพัก สิ่งมีชีวิตแรกที่นอสได้เจอมันคืองูอนาคอนดา ตัวขนาดใหญ่ลำตัวเหมือนกับท่อนไม้ใหญ่ได้เลย มันมีหงอนสีแดงที่หัวเหมือนกันกับไก่ กำลังขวางทางเขาอยู่ มันหันมาหานอสราวกับมองดูอาหาร
ฟ่อ!!
งูร้องขู่นอสพร้อมกับแผ่แม่เบี้ยออกมา
“อี๋~ ละทำไมตัวแรกที่ฉันเจอมันต้องเป็งูด้วยเนี่ย ฉันไม่ถูกกับงูเอาซะเลย”
นอสทำหน้าพะอืดพะอมขึ้นมา
“เอาเถอะถึงจะไม่อยากแต่ก็ต้องสู้ ถ้าไม่สู้ฉันก็ไปไหนไม่ได้ แถมยังจะโดนเ้านี่มันหม่ำๆ ซะด้วยสิ”
นอสพูดจบและชักดาบออกมาจากเอวในทันที
………………………….
302
