ตอนที่20
ปี 2เทอม 2 เปลี่ยนจากที่เรียก กู มึง เป็อย่างอื่นได้มั้ย
ณห้องสอบ
ภายในห้องสอบสี่เหลี่ยมเงียบสงัดประหนึ่งป่าช้าร้างแต่กลับมีเสียงหลอนพลิกหน้ากระดาษไปมาให้ได้ยินเป็ระยะ ๆ แม้แต่เสียงทอดถอนหายใจที่พ่นออกจากปอดอันยาวเหยียดทำให้บรรยากาศแลดูอึดอัดขึ้นเป็อย่างมาก
หมอนี่มันจะเก่งไปไหนแม่งเก็งข้อสอบตรงเป๊ะ ๆ ทุกข้อเลยนี่หว่าเปลี่ยนแค่ตัวเลขหรือไม่ก็เปลี่ยนหน่วยการวัดเฉย ๆ ถ้าทำไม่ได้มีหวังโดนบ่นหูชาแน่ไฮโลคิดอยู่ภายในใจขณะทำข้อสอบ ไม่ว่าจะเป็ข้อนั้น ข้อนี้ หรือข้อไหน ๆมันง่ายซะจนคิดว่าตัวเองคิดผิดไปหรือเปล่า เร่งทบทวนทุกข้อจากเวลาที่เหลือไม่ว่าจะทบทวนกี่ครั้งคำตอบก็ได้เหมือนเดิมมั่นใจมากว่าการสอบข้อเขียนครั้งนี้เขาต้องได้เต็มอีกแล้วแน่ ๆ เกรด A คงไม่ไกลเกินเอื้อมหรอกนะ ไฮโลนั่งทำข้อสอบอย่างมีความสุข จนลืมดูเวลา
“หมดเวลาทำข้อสอบ นักศึกษาทุกคนลุกออกจากที่ได้ค่ะ ” TA เตือนนักศึกษาทุกคนให้หยุดทำข้อสอบ และรีบลุกออกจากห้องไปทันที
ขายาวก้าวออกจากห้องด้วยใบหน้าอันเบิกบานมองเห็นใครคนหนึ่งนั่งบนพื้นพิงผนังชันเข่าอยู่หน้าห้องสอบข้อสอบมันคงจะง่ายมากเลยสินะ ดูจากท่านั่งแล้วสงสัยต้องออกมารอนานแล้วแน่ ๆ
“รอนานมั้ย ” สายตาอันคมกริบเหลือบขึ้นไปมองคนทัก เก็บหนังสือที่อ่านเข้ากระเป๋าแล้วลุกขึ้นยืนต่อหน้าพี่
“ไม่นานครับ ” สงสัยพี่หนูน้อยของเราต้องใช้สมองมากแน่ ๆ ดูสิหัวฟูไปหมดแล้ว “ทำข้อสอบไม่ได้หรอครับ ถึงได้ออกมาช้าขนาดนี้ ”น้ำเสียงดูเรียบนิ่งแต่รอยยิ้มอันน่าสยดสยองนั่นมันหมายความว่ายังไงคงจะไม่ได้คิดว่าพี่โง่สมองไม่จำอะไรเลยหรอกใช่มั้ย
“คนแบบกูวิชานี่เก็บเต็มเหอะ แม่งโคตรง่าย ทำไม่ได้นี่ควายมาก ”คนเป็พี่พูดไปโดยไม่คิด ทำให้น้อง ๆ ที่สอบวิชาเดียวกันหันมามองตาเขียวบ้าไปแล้วมั่นใจไปหน่อยเผลอพูดเสียงดังไปซะได้ ถ้าน้อง ๆพวกนั้นสวนกลับมาว่าถ้ามันง่ายขนาดนั้น ทำไมต้องติด F ซ้ำแล้วซ้ำเล่าล่ะจะทำยังไง ในขณะที่สมองกำลังคิดฟุ้งซ่านมือใหญ่ ๆก็ลูบหัวของคนพี่เบา ๆ ด้วยความเอ็นดู
“เก่งมากเลยครับ ข้อสอบตรงกับที่ซ้อมขนาดนี้ ถ้าไม่ได้คะแนนเต็มผมลงโทษพี่แน่ ”
“ขอบใจ กูถือว่าเป็คำชมละกัน ” ไฮโลจับข้อมือน้องที่กำลังยีผมตัวเองอยู่สะบัดออก
“ผมชมอยู่ต่างหาก ”ทั้งคู่เริ่มละเทาะกันพร้อมกับเดินออกไปจากอาคารเพื่อไปหาอะไรทานใน่พักเที่ยงเนื่องจากวันนี้สอบเช้าตั้งสองวิชา ซึ่งยังไม่ได้กินอะไรเลย
“ก๋วยเตี๋ยวมั้ยครับ เดี๋ยวผมไปสั่งให้ ”ไพ่ลุกขึ้นจากโต๊ะที่จองไว้ด้วยกระเป๋าใบเล็กของคนทั้งสอง
“ไม่ต้อง กูจะกินข้าวขาหมู กู้าพลังงานมากตอนนี้ ”
“งั้นผมฝากซื้อข้าวมันไก่ร้านเดียวกันนั้นด้วยนะครับ เดี๋ยวผมจะไปสั่งเกาเหลา ”
“ได้ ๆ ซื้อน้ำมาด้วยละ ”
“ได้ครับ ” ทั้งคู่แยกย้ายกันออกไปซื้อข้าว แต่ก็เกือบ 20 นาที กว่าจะได้อาหาร เนื่องจาก่สอบนักศึกษาค่อนข้างแน่นและไม่ค่อยออกไปทานอาหารข้างนอกกันทำให้ยืนต่อคิวกันนานจนขาแข็ง
“ผมลืมถามไปเลยว่าพี่อยากกินน้ำอะไร น้ำเปล่าได้ใช่มั้ยครับ ”
“ได้ อะนี่ ข้าวมันไก่ ” ไฮโลมองจานข้าวมันไก่ของไพ่ครู่หนึ่งก่อนที่จะสไลด์จานไปให้ทำให้ไพ่รู้ใจพี่ขึ้นมาทันที
“ลองชิมดูมั้ยครับ ” ไพ่ตักข้าวมันไก่ขึ้นมา แล้วยื่นให้พี่เหมือนทุก ๆ ครั้ง “อ้ามมม สิครับ ” ไฮโลอ้าปากรับด้วยความเคยชิน ลิ้มรสชาติด้วยความอร่อย
“อร่อยดีว่ะ รสชาติเข้มข้นมากเลย ”สายตาเปล่งประกายมองจานข้าวของน้องด้วยความคาดหวังอีกครั้ง
“แลกกันมั้ยครับ เดี๋ยวผมกินข้าวขาหมูเอง ”
“จริงหรอ มึงพูดแล้วนะ ” คนเป็พี่จับจานข้าวทั้งสองสลับกันอย่างรวดเร็วและทำการตักเืต้มออกจากจานข้าวมันไก่ของตัวเองไปให้กับน้อง “ กูไม่ชอบเื ”
“ผมรู้ ” ช้อนยังไม่ทันได้วางเืต้มลงบนจานของน้องน้องก็อ้าปากรอให้พี่ป้อนเข้าปากรออยู่แล้ว
“อร่อยมั้ย ”
“อืม ถ้าพี่ป้อนก็อร่อยหมดแหละ ”
“แหวะ ่นี้พูดแต่อะไรเลี่ยน ๆ กินข้าวไม่ลงกันพอดี ”
“ก็พี่หวานขนาดนี้ จะไม่ให้เลี่ยนยังไงไหวครับ ”
“แดกข้าวเข้าไป จะได้เงียบปาก รำคาญ ” ถึงจะดุน้องออกไปแบบนั้นแต่ภายในดวงตากลับสุกใสและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสุข
“เพื่อเป็การตอบแทนที่มึงช่วยกูในเทอมนี้ มึงอยากได้อะไร บอกกู เดี๋ยวกูจัดให้แต่ต้องอยู่ในขอบเขตที่กูทำให้ได้นะ ”
“จริงหรอครับ ” สายตาเ้าเล่ห์มองไปที่ต้นคอขาว แล้วเลียและกัดริมฝีปากของตัวเองเบาๆ
“กูบอกว่า อยู่ในขอบเขตที่กูยอมรับได้ อย่าคิดอะไรเกินเลย เข้าใจ๊ ”ไฮโลใช้ซ้อมในมือชี้หน้าน้อง แล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน เหมือนเข้าใจความคิดลึก ๆของคนตรงข้าม
“ครับ ๆ ขอตอนนี้เลยได้มั้ยครับ ”
“มึงขอมาเลย ”
“ถ้างั้น พี่เปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียกผมได้หรือเปล่าครับแล้วก็เปลี่ยนคำที่ใช้เรียกแทนตัวเองว่ากูกับผมด้วย ”
“ทำไม มึงอยากทำตัวห่างเหินกับกูหรอ ” ไฮโลดุออกมาเสียงเข้ม
“เปล่าสักหน่อย เรียกผมว่าที่รัก แล้วแทนตัวเองว่าหนูน้อยได้มั้ยเอ่ย ”ไฮโลจุ่มนิ้วของตัวเองลงไปที่แก้วน้ำดื่มที่มีน้ำแข็งเม็ดเล็กแล้วปาใส่คนตรงข้ามทันที “ โอ้ยยย ทำไมพี่ต้องเขินแรงด้วยเนี่ย ”
“มึงอยากตายหรอ ชื่อนั่นให้แม่กูเรียกก็พอแล้ว ”
“เอาเป็ เค้า กับตัวเองดีมั้ย ” ไพ่เสนอความคิดอีกรอบเพื่อเย้าแหย่จนพี่หัวร้อนขึ้นมาอีกครั้ง
“มึงอยู่กับไอ้แมชชีนจีโอมากไปแล้ว ”
“ถ้าพี่ไม่ยอมเรียก งั้นผมคงไม่มีอะไรจะขอพี่แล้วแหละครับ ลืม ๆ มันไปเถอะ ”ใบหน้าที่ดูร่าเริงตอนนี้รอยยิ้มค่อย ๆ จางหาย หลบสายตาของพี่ไปมองถ้วยเกาเหลาเขี่ยหาเนื้อหมูไปมา เป็เื่แล้วไง เ้าน้องเริ่มงอนพี่ซะแล้ว
“อะเอาเป็ว่า กูจะแทนตัวเองว่าพี่ เรียกมึงว่าไพ่ แบบนี้มึงโอเคหรือเปล่า ”
“แต่ผมไม่ชอบให้พี่แทนตัวเองว่าพี่กับผม ”
“แล้วมึงจะเอายังไง ” จากคนรู้สึกผิด ต้อนนี้ความเข้มเสียงเริ่มเพิ่มขึ้นความรู้สึกผิดก็เริ่มจางหายไปแล้วเช่นกัน
“โธ่พี่ ง้อผมอีกหน่อยไม่ได้หรอครับ ผมงอนยังไม่ถึง 2 นาทีเลยก็ได้ครับเอาแบบนั้นไปก่อนก็ได้ หึ เป็แฟนผมเมื่อไหร่ยังไงก็ต้องเรียกผมว่า “ ที่รัก” อยู่ดี ซ้อมไว้ล่ะ เมื่อถึงเวลาจะได้ไม่ต้องประหม่า ”
“เออ ถึงวันนั้นเมื่อไหร่ กูเรียกมึงว่า ผัว เลย ”
“ฮั่นแน่ แปลว่าเตรียมใจเป็เมียแล้วใช่มั้ยครับพูดแบบนี้ ”
“ไอ้ไพ่ มึง ” ไฮโลตบโต๊ะยืนขึ้นต่อว่าน้อง แต่เล่นใหญ่ไปหน่อย ทำให้รอบข้างหันมามองทั้งสองคนเป็ตาเดียว
“อย่าใจร้อนสิครับคนดี แล้วก็เลิกใช้มึงกูด้วยนะครับ 555 ”เสียงหัวเราะแห่งชัยชนะดัง หึ หึ อยู่ในลำคอในขณะที่มือเก็บถ้วยจานอาหารบนโต๊ะเอาไปเก็บ ปล่อยให้พี่โกรธหน้าแดงอยู่คนเดียว
“ไอ้เด็กเวรเอ่ย ”
ณ หอพักของไฮโล
บรรยากาศอึมครึมท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆสีเท่าหม่นลมกรรโชกแรง แต่ไร้ซึ้งเสียงฟ้าร้องฟ้าแลบ หยดน้ำใส ๆ เริ่มหลั่งรินเบา ๆพัดเข้ามาในระเบียงห้อง
“ไพ่ออกไปเก็บผ้าดิฝนจะมาแล้ว ” เสียงเจือยแจ่วะโออกมาจากห้องน้ำเร่งให้คนข้างนอกเริ่มทำงานเนื่องจากตนเองอาบน้ำอยู่
“ครับ ๆ ” ร่างขาว ๆ เดินออกจากห้องน้ำได้กลิ่นอายของน้ำฝนและกลิ่นดินพร้อมกับบรรยากาศที่เหมาะแก่การนอนและผ่อนคลายสายตากวาดมองข้างในห้อง เห็นคนคุ้นเคยนั่งชันเข่าเอนหลังอยู่บนหัวเตียง
“ผ้าเปียกมั้ย กู เอิ่มม พี่บอกหลายครั้งแล้วว่าให้เก็บเห็นมั้ยละเกือบได้เอามาซักใหม่ ” ต้องเป็จากคำว่ากูเป็พี่แม่งยังไม่ชินเลย
“ก็เก็บแล้วไงครับ พี่มานี่สิครับ เดี๋ยวผมเช็ดผมให้ ”คนเป็พี่เดินเข้าไปหาน้องอย่างว่าง่าย นั่งหันหน้าเข้าหาพร้อมกับยื่นผ้าขนหนูให้กับคนตรงข้ามเมื่อเห็นใบหน้าหล่อ ๆ นั่นใกล้ ๆ จู่ ๆ ก็รู้สึกอยากแกล้งขึ้นมาทันที
“หนาวจัง ” มือน้อย ๆ ที่ควรอยู่นิ่งพลันล้วงลงไปใต้กางเกงของไพ่เพื่อซุกรับไออุ่นไว้ใต้ไข่มือบีบคลายแท่งไฟมหัศจรรย์อย่างเบามือ
“ซุกซนเกินไปแล้วนะครับ่นี้ ” ไพ่เกร็งตัว หายใจถี่แต่มือทั้งสองข้างก็ยังเช็ดผมให้พี่อย่างเบามือ
“ก็มันหนาวจริง ๆ นี่นา ทำให้พี่แค่นี้ไม่ได้หรอครับ ”ปากก็สนทนาแต่มือกลับกะกิดบีบกลึงแกล้งคนน่ารัก จนคนถูกแกล้งต้องอดทนให้ถึงที่สุด
“พี่อย่าลืมนะครับ ว่าผมอดทนไม่ค่อยเก่ง ยิ่งบรรยากาศแบบนี้ผมไม่รับประกันความปลอดภัย ” ด้วยความบรรยากาศเป็ใจกับความรู้สึกอันหลั่งไหลไพ่จับท้ายทอยของไฮโล ดึงเข้ามาประกบจูบอย่างดูดดื่ม
“อืมมม ” มือของพี่ควักเข้าไพ่น้อยออกนอกกางเกง เหลาขึ้นลงด้วยความคล่องมือริมฝีปากประกบ จ๊วบจ๊วบ ต่อสู้ภายในด้วยความตื่นเต้น
“ชอบแบบนี้หรอครับ ”
“พูดมาก ” ทั้งสองจูบกันอยู่พักใหญ่ สองดวงตามองกันด้วยความเสน่หา “มึงแข็งอีกแล้วนะ ” ไฮโลเหลาแท่งไฟมหัศจรรย์จนน้องซีสต์ปากไม่หยุด
“พี่พูดมึงกูกับผมอีกแล้วนะครับ ”
“แล้วจะทำไม ไพ่จะลงโทษพี่หรือเปล่าคนนี้หรอครับ ” ท่าทางท้าทายอำนาจมืดก้มลงทำสัญลักษณ์ตรงแผงอกของน้องจนเกิดรอยแดงหลายจุด
“พี่เนี่ย เก่งและกล้าขึ้นทุก ๆ วันเลยนะครับไม่เหมือน่แรกที่ปฏิเสธผมคอเป็เอ็น แต่ตอนนี้กลับชอบเอ็นของผมซะแล้ว 555 ”
“เพราะไพ่นั่นแหละที่ทำให้พี่เป็แบบนี้ ความผิดของไพ่ทั้งหมดเลย รับผิดชอบมาซะดี ๆ” ไฮโลทำหน้างอนไส่น้อง จนน้องอดเอ็นดูพี่ไม่ได้
“ทำ 69 กันมั้ย เดี๋ยวผมใช้ปากให้ ”
“อะอืม เดี๋ยวพี่ทำให้ไพ่ด้วย ” คนเป็พี่ที่อยู่้าเมื่อได้รับััจากลิ้นสาก ๆ ตวัดเลียปลายแท่งไฟ ร่างกายก็สนองอ่อนยวบแทบขาดสติ“ อะ อื้มมมม พะไพ่ จะใจเย็น ๆ อย่าดูด แบบนั้น ” แต่มีหรือที่คนใต้ร่างจะฟังกลับยิ่งรุนแรง หลอกให้พี่ครางเสียงดังลั่นห้องไฮโลหลับตาปี๋เกร็งร่างกายตามความเสียวซ่าน ก่อนที่ร่างกายจะถูกเขย่าอย่างรุนแรงประหนึ่งแผ่นดินไหว
“พี่ครับ พี่ พี่ไฮโลครับ ตื่นสิครับตื่น ” ไพ่ใมากที่จู่ ๆ ไฮโลก็คราง ฮือ ๆขึ้นมา และส่งเสียงแปลก ๆ มาสักพักแล้ว
“เฮ่ย! ” ไฮโลสะดุ้งตัวโยนด้วยความใ พลันมองดูหน้าของน้องที่ซีดเป็ไก่ต้ม
“พี่เป็อะไรครับ ฝันร้ายรึเปล่า หัวใจพี่เต้นแรงตุบ ๆ เลย แถมยังตัวร้อนน้ำลายไหลอีก ” ด้วยความเป็รู้สึกเป็ห่วงมาก เมื่อพี่ตื่นน้องก็ดึงพี่เข้ามากอดทันทีคนที่ถูกปลอบประโลมถึงกับอึ้งเมื่อรับรู้ว่าฉากที่เร่าร้อนนั่นคือความฝันทั้งหมดนี่เขาหมกมุ่นอยู่กับเ้าน้องมากขนาดนี้เลยหรอ
“ไม่มีอะไร ใจเย็น ๆ นะ พี่แค่ฝันวิ่งหนีผีนิดหน่อย ในฝันคงจะวิ่งเร็วเกินไป 555 ”ไฮโลลูบหลังน้องที่กำลังกอดตัวเองด้วยร่างสั่น ๆ ช่างเป็อะไรที่น่าอายแบบนี้เกือบฝันเปียกต่อหน้าเ้าน้องแล้วมั้ยละใครจะไปคาดคิดว่าความฝันนั้นจะดุเดือดขนาดนี้ “ วะว่าแต่ฝนตกเก็บผ้ารึยัง ”ทันทีที่สิ้นสุดคำถาม ไพ่ก็เอามือมาอังหน้าผากของพี่
“พี่ป่วยหรือเปล่าครับ พี่ไฮโลดูแปลก ๆ ”
“แปลกอะไร พี่แค่ถามว่าเก็บผ้ารึยัง ”
“่นี้เราเอาผ้าไปซักที่ร้านนะครับ แล้วนี่ก็น่าร้อน ฝนไม่ได้ตก และตอนนี้ก็บ่ายสองข้างนอก 41 องศาจุก ๆ เลยนะครับพี่ ” ไพ่ทำหน้างง ๆกับเ้าพี่ที่กำลังปรับอารมณ์ของตัวเองให้คงที่
“ทะโทษที พอดีพี่สับสนกับความฝันน่ะ ”
“ผมก็ว่าอยู่ แต่แปลก ๆ พี่ไฮโลฝันว่าวิ่งหนีผีจริง ๆ หรอครับแล้วที่พี่บอกว่าผมทำได้ดีแล้ว คืออะไร บอกให้ผมใจเย็น ๆ ช้า ๆ หน่อยด้วย ”ไฮโลจับหมอนที่อยู่ใกล้ ๆ ฟาดใส่น้องเข้ามาเต็มแรง หน้าแดง หูแดงไปหมดพูดจาตะกุกตะกัก กลบเกลื่อนความน่าอายของตัวเอง
“โอ้ยยยย ก็ในฝัน ไพ่แม่งวิ่งหนีผี ไม่รอพี่เลย บอกให้ช้าหน่อยวิ่งไม่ทันที่บอกว่าดีแล้วนั่นก็เพราะว่า มึงวิ่งช้าลงเพื่อรอกูไง ถามทำไมเยอะแยะ ”ไฮโลแผดเสียงออกมาอย่างเหลืออด ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงเอาไว้ปล่อยให้น้องนั่งเก่าหัวแกรก ๆ กับพฤติกรรมอันแปลกประหลาดของพี่แต่หารู้ไม่ว่าความเป็จริงแล้ว น้องแอบเข้ามาจ๊วบ ๆ ให้พี่จริง ๆซึ่งมันตรงกับความฝัน ทำให้พี่ครางออกมาจริง ๆ แต่เสียงร้องมันแปลกไปหน่อยจึงทำให้น้องในึกว่าพี่หายใจไม่ทันและหัวใจวาย
6K
