พิภพห้วงเวลา

ไทก้าไม่ตอบสิ่งใดยังคงพุ่งเข้าไปโจมตีอย่างต่อเนื่อง และทุกครั้งที่โจมตีออกไป แม้ว่าริวจะใช้ท่วงท่ามังกรแต่กลับไม่สามารถสะท้อนการโจมตีของไทก้าได้

ตู้ม ตู้ม ตู้ม!

"ทำไมจู่ๆ ถึงไม่สะท้อนการโจมตี"คิลล์อุทานขึ้นด้วยความสงสัยและดูเหมือนว่ากำลังของริวก็อ่อนลงด้วย

บีเองก็ไม่ทราบกับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยเช่นกัน

เมื่อเห็นไท้ก้าไม่ได้ตอบกลับอะไร ริวจึงได้ตั้งท่าต่อสู้ต่อ และใช้ความเร็วอย่างเต็มที่ แต่ก็ดูเหมือนว่าพลังในร่างกายนั้นถูกปล่อยออกมาน้อยลงเรื่อยๆ

"นี่เจ้า เอาจริงแล้วอย่างนั้นเหรอ? ทำไมข้าถึงได้รู้สึกว่ายิ่งสู้เจ้าก็ยิ่งอ่อนลง หรือว่าเจ้ามีพลังเพียงเท่านี้?"ไทก้ากล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังทั้งยังดูเหมือนว่าจะเป็นท่าทียั่วยุ

ได้ยินดังนั้นริวก็เริ่มจะโมโหเล็กน้อยจึงได้เค้นพลังจิตออกมาอย่างเต็มกำลัง

ย่าห์!

แต่ว่า แม้ว่าจะเค้นพลังอย่างไร ก็ไม่สามารถปลดปล่อยพลังออกมาได้

"นี่เจ้าทำอะไรกับข้ากันแน่ เหตุใดพลังของข้าถึงปล่อยออกได้ยากเช่นนี้ หรือว่าเป็นพลังแบบเดียวกับคิลล์...ไม่น่าใช่?"ริวเริ่มจะวิตกเล็กน้อย และพยายามหาสาเหตุต่างๆ นาๆ แม้ว่านี่จะคล้ายกับเทคนิคที่คิลล์ใช้เมื่อวานนี้ทำให้บีไม่สามารถใช้อาคมได้ แต่ก็ยังมีข้อแตกต่างอย่างมากเพราะเมื่อวาน แม้ว่าบีจะใช้อาคมไม่ได้แต่ก็ยังสามารถใช้พลังจิตกับการต่อสู้ได้อยู่  ส่วนกรณีของริวนั้นต่างกันซึ่งไม่สามารถใช้พลังจิตใดๆ ได้เลย 

ไทก้าไม่ปล่อยโอกาสนี้ไปแม้แต่น้อย ใช้ย่นระยะเข้าโจมตีรอบทิศทางอย่างต่อเนื่อง

ตู้ม ปึก เปรี้ยง!

อั่ก!

ในตอนนี้ริวไม่สามารถรีดพลังออกมาได้เลย ทั้งยังต้องรับการโจมตีของไทก้าอย่างต่อเนื่อง ที่ดูเหมือนจะโหดขึ้นเป็นเท่าตัว ทั้งยังโจมตีแบบไร้คำพูดอีก

ไทก้ายังคงใช้ท่วงท่าย่นระยะเข้าไปโจมตีทั้งด้านหน้าและด้านหลังไม่หยุดหย่อน

ตู้ม ตู้ม!

ริวที่ไม่สามารถใช้พลังจิตได้ในตอนนี้ก็ปลิวออกไปด้านหน้าทันที

"หึ หากเจ้ามีฝีมือแค่นี้ งั้นข้าจะอัดเจ้าให้สลบไปซะ หมัดต่อไปจะเป็นพลังแบบเต็มของข้า แม้แต่หินข้าก็ป่นมาแล้ว รับมือ"กล่าวจบไทก้าไม่รอช้ารวบรวมพลังไว้ที่หมัดอย่างเต็มกำลังทันที จนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ริวที่มองดูอยู่ถึงกับตื่นตระหนก ไม่คิดว่าไทก้าจะไร้ปราณีเช่นนี้ ทั้งตอนนี้ริวยังเต็มไปด้วยความสับสน แต่มันก็สายไปซะแล้ว

ฟุบ!

ไทก้าที่มีแววตาดุร้ายสุดขีดพุ่งเข้ามาพร้อมกับหมัดที่อัดแน่นไปด้วยพลังและกำลังจะโจมตีเข้าไปที่ริวอย่างเต็มแรง

"ไทก้าหยุดเถอะ"

"หยุดนะ ไทก้า"

ทั้งบีและคิลล์เมื่อเห็นเหตุการณ์เข้าจึงได้ร้องขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อเตือนสติไทก้า

"ไม่ทันกาลแล้ว อาคมแห่งไม้ พฤกษากำบัง"

คลืนนนนนน!

ในตอนนี้เหลือเพียงหนทางเดียวสำหรับริวแล้วนั่นก็คือใช้อาคมขึ้นมาป้องกันเอาไว้ก่อน ทั้งยังลืมเรื่องกติกาและเงื่อนไขต่อสู้ไปแล้วด้วยซ้ำ

กำแพงไม้ปรากฏขึ้นก่อนที่หมัดอันทรงพลังของไทก้าหยุดลงด้านหน้ากำแพงไม้

กึก!

"...."

ไทก้ายืนนิ่งและยิ้มออกมาก่อนจะกล่าวกับริวเบาๆ ว่า

"เจ้า แพ้แล้ว"

ริวที่พื้นคืนสติก็รีบคลายอาคมไม้ทันที

"เนื่องจากเฟอเคอ ริว ใช้อาคมก่อน โฟล์ก ไทก้า เป็นผู้ชนะ"อาจารย์ผู้ดูแลลานประลองกล่าวขึ้น

"ข้า แพ้อย่างนั้นเหรอ"ริวที่เพ่งนึกขึ้นได้ว่า ตนเองเพิ่งจะใช้อาคมไม้ขึ้นมาป้องกันก็รู้ได้ทันทีว่าในตอนนี้ตนเองนั้นได้แพ้แล้ว

"จริงๆ แล้วหากวัดกันในด้านอาคม ในตอนนี้ข้าอาจจะไม่ใช่คู่มือของเจ้า สำหรับเหตุผลที่เจ้าแพ้นั้นข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังในภายหลังดีรึไม่"ไทก้ายิ้มและกล่าวขึ้นทั้งยังยื่นมือไปด้านหน้าเป็นสัญญาณให้ริวจับและลุกขึ้น

"หึ เอางั้นก็ได้ แต่ว่ารอบหน้าข้าไม่แพ้เจ้าแน่"ริวยิ้มเล็กน้อยก่อนจะจับมือของไทก้าและลุกขึ้นยืน

หมับ!

"นี่เจ้าจะประลองไปถึงไหนกัน เฮ้อ ตอนนี้ข้าเองก็ถึงขีดจำกัดแล้วพวกเราไปกันเถอะ"ไทก้ากล่าวขึ้นทั้งยังถอนหายใจ ในความเป็นจริงแล้วตอนนี้ไทก้าแทบจะไม่เหลือพลังแล้วเช่นกัน

หลังจากที่กล่าวลากลับอาจารย์ผู้ดูแลลานประลอง ทั้งสี่คนก็เดินลงมาพร้อมกัน

"อืม เมื่อวานนี้ก็น่าตกใจพอแล้วที่มีเด็กที่สามารถใช้ธาตุมืดได้ แต่ว่าวันนี้กลับน่าตกใจยิ่งกว่า ที่เจ้าเด็กผมฟ้านั่น สามารถสกัดการไหลเวียนของพลังได้อย่างแม่นยำเช่นนี้ ดูท่าคงต้องเสนอชื่อเข้าเป็นศิษย์ฝ่ายในทั้งสามคนรวมถึงเจ้าเด็กที่มีปีกด้วย"อาจารย์ผู้ดูแลกล่าวขึ้นเบาๆ หลังจากมองดูทั้งสี่เดินหายไป ก่อนที่ร่างจะหายวับไปจากตรงนั้น

หลังจากที่ทั้งสี่คนเดินลงมาได้ระยะหนึ่ง ด้วยความสงสัยริวจึงได้ถามไทก้าขึ้น

"เจ้าจะบอกข้าได้รึยังว่าเหตุใดข้าถึงใช้พลังไม่ได้"

ไทก้าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆอธิบายว่า"เหตุผลที่เจ้าแพ้การประลองนั้น ไม่ใช่เพราะว่าพลังของข้าหรือของเจ้าใครเหนือกว่าใคร เพียงแต่ว่าผู้ฝึกจิตส่วนใหญ่นั้นมุ่งเน้นการใช้อาคมมากกว่าการวางแผนต่อสู้ ข้าเพิ่งจะปิ้งไอเดีย ตอนที่เห็นการต่อสู้ของบีและคิลล์เมื่อวานนี้เอง"

"ปิ้งไอเดีย? คืออะไร? แล้วมันเป็นยังไงงั้นรึ"ริวยังคงถามต่อ

"อืม ข้าแค่คิดว่าเจ้าน่าจะมั่นใจในพลังของเจ้าน่าดู จึงคิดว่าเจ้าคงไม่ได้ศึกษาเกี่ยวกับตัวข้าสักเท่าไหร่ ดังนั้นข้าจึงใช้โอกาสที่เจ้าไม่รู้ว่าข้าทำอะไรได้บ้างนี้ ใช้วิชาแพทย์สกัดการไหลเวียนของพลังจิตของเจ้า และได้บอกกับทั้งบีและคิลล์ก่อนล่วงหน้าแล้วว่าหากข้ามีการปล่อยพลังจิตออกมาจนทำให้มองเห็นได้อย่างชัดเจน ก็ให้ทั้งสองคนร้องเตือนข้าด้วย ก็เท่านั้น ข้าไม่ได้คิดจะหลอกเจ้าหรอกนะเพียงแต่ว่านี่ก็เป็นส่วนหนึ่งในการวางแผนของข้าเช่นกัน"ไทก้าอธิบาย

ทั้งบีและคิลล์เองต่างก็เพิ่งเข้าใจเช่นกันที่ก่อนหน้านี้ไทก้าได้บอกเรื่องนี้กับตนเองเอาไว้แต่ไม่ได้บอกเหตุผลใดๆ แต่เมื่อได้ฟังที่ได้ก้าอธิบายแล้วก็เข้าใจขึ้นมาทันที หากในช่วงคับขันทั้งยังมีเสียงเตือนออกมา แน่นอนว่าริวต้องทำทุกวิถีทางเพื่อป้องกันตัวเองเป็นแน่และมีความเป็นไปได้ที่จะใช้อาคมออกมา ทั้งยังเป็นไปตามแผนของไทก้าอีกด้วย

"ฮ่าๆ ไม่น่าเชื่อว่าข้าจะติดกับเจ้าเข้าเต็มๆ เลย จริงอย่างที่เจ้าว่าข้านั้นเก่งในเรื่องใช้อาคมจริงๆ"ริวหัวเราะเบาๆ

"แต่ก็ใช่ว่ามันจะง่ายไปซะทีเดียว ก่อนหน้านี้ข้าใช้ย่นระยะจนเกินขีดจำกัด แต่ว่าช่วงเวลามันดันประจวบเหมาะพอดีเจ้าจึงได้ใช้อาคมออกมาก่อน หากปล่อยเวลาล่วงเลยมาอีกหน่อย ข้าคงต้องขอยอมแพ้ก่อนซะแล้ว"ไทก้ากล่าวทั้งยังหันไปมองที่ริว

กึก!

จู่ๆ ริวก็หยุดเดิน ทำให้ทั้งสามคนที่เหลือเอง ก็แปลกใจและหยุดเดินตามไปด้วย

"เจ้าเป็นอะไรงั้นรึ?"บีกล่าวถามขึ้น

ริวหันไปมองไทก้าก่อนจะกล่าวขึ้น"ไทก้า ก่อนหน้านี้ข้าเอาแต่คิดว่าหากสู้กันโดยใช้อาคมจริงๆ ข้าคงชนะเจ้าได้อย่างสบายๆ แต่ตอนนี้เมื่อข้าได้ฟังเจ้าอธิบายแล้ว ข้ากลับรู้สึกว่า ข้าแพ้เจ้าอย่างหมดรูปจริงๆ หากระดับพลังของข้าและเจ้าเท่ากัน ใช้อาคมเข้าประลองกันข้าคิดว่าเจ้าคงมีแผนรับมือข้าอยู่แล้ว ตอนนี้ข้ายอมรับว่าข้าแพ้เจ้าอย่างแท้จริง"

"เจ้าเป็นอะไรของเจ้ากัน?"ไทก้ากล่าวขึ้นหลังจากเห็นท่าทีของริว

"ข้าพูดจริงๆ นะ"ริวยังคงย้ำด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ริว นี่เป็นเพียงการประลองวัดฝีมือเท่านั้น ข้ายังต้องขอคำแนะนำจากเจ้าอีกมาก เจ้าอย่าได้จริงจังมากนักเลย"ไทก้ากล่าวทั้งยังใช้มือตบไปที่บ่าของริวเบาๆ

ริวคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับออกไป"อืม ถ้าเช่นนั้นเป็นพรุ่งนี้ ไทก้า เจ้าประลองกลับข้าอีกทีได้รึไม่ "

"อีกแล้วเหรอ เฮ้อ ข้าไม่เอาด้วยหรอก"ไทก้าพูดจบก็รีบเดินหนีไปทันที เจ้านี่เอะอะก็จะประลองลูกเดียว

"เดี๋ยวก่อนสิ"ริวยังคงเดินตามไทก้าและยังพูดขอประลองอยู่เรื่อยๆ 

บีและคิลล์ต่างหัวเราะเบาๆ และเดินตามหลังไป

หลังจากที่เดินมายังบ้านพัก เมื่อเห็นว่าริวยังตามติดและไม่ยอมไปไหนจนกว่าไทก้าจะรับปากประลองด้วย ไทก้าจึงได้บอกกับริวไปว่าหากไทก้ามีระดับพลังในระดับเดียวกันกับริวเขาจะยอมประลองด้วยอีกครั้งและครั้งนี้จะเป็นการประลองแบบใช้อาคมเต็มกำลัง 

ในตอนแรกริวนั้นบอกว่ากว่าไทก้าจะมีระดับพลังเท่าริวคงไม่ใช่อีกเป็นปีเลยเช่นนั้นหรือ แต่เมื่อไทก้ากล่าวถึงยาบำรุงจิตที่ไทก้าได้มาตอนเข้าทดสอบ ริวจึงยอมเชื่อและกลับที่พักของตนเองไป ส่วนคิลล์และบีก็ได้ไปยังบ้านพักของตนก่อนแล้ว

แอ๊ดด...ปัง!

"เฮ้อ... ไปได้ซะที ข้าล่ะเหนื่อยจริงๆ"ไทก้าเดินเข้ามาในห้องก่อนจะล้มตัวลงบนที่นอนด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่าจะต้องทบทวนการบ่มยาอีกครั้งก่อน ไทก้าจึงได้ลุกขึ้นทันทีและนำกล่องยาบารุงจิตที่ไทก้าบ่มได้เพียงแปบเดียวในช่วงกลางวันออกมาอีกครั้ง

"เอาล่ะมาลองดูกันหน่อย ถึงข้าจะเหนื่อยแต่ก็ต้องทบทวนกันลืม"

ไทก้าเริ่มใช้อาคมผกผันผสานกับธาตุแห่งเวลาอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ดูเหมือนการใช้อาคมจะเร็วขึ้นไปอีก

วูมมมมม

แต่ในขณะนั้นเองไทก้ากลับรู้สึกเหนื่อยล้ายิ่งขึ้นมากกว่าเดิม 

"ข้าจะหยุดไม่ได้ "

ไทก้ายังคงฝืนร่างกายและพลังจิตต่อไปจนกระทั่ง

วิ้ง!

จู่ๆ ระดับพลังของไทก้าก็ทะยานขึ้น ไทก้ายังไม่ได้หยุดมือลง แต่ปล่อยให้พลังไหลเวียนไปตามธรรมชาติแทน

นี่เป็นช่วงเวลาของการเลื่อนขั้นระดับจิตนั่นเอง แม้ว่าไทก้าจะยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเหตุใดจู่ๆ ระดับพลังถึงเลื่อนขึ้นมา แต่ทว่าไทก้าก็ยังคงใช้ธาตุเวลาบ่มยาต่อไปจนระดับพลังของไทก้าเพิ่มขึ้นจากระดับห้าเป็นระดับหกทันที

ปุ้ง!

"ขึ้นเป็นระดับหกแล้ว ดีเลย"

หลังจากที่เลื่อนเป็นจิตระดับหกไทก้าจึงสามารถใช้อาคมผกผันธาตุเวลาได้เสถียรยิ่งขึ้น

วูมมมมมม!

ยายังคงหมุนวนไปเรื่อยๆ ทุกครั้งที่ยาหมุนไปหนึ่งรอบจะเท่ากับเวลาสิบสองชั่วโมง และตอนนี้ความเร็วของการบ่มยา ค่อยๆ หมุนไป ถ้านับก็จะเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้ว จากนั้นจึงเลื่อนมาเป็นหนึ่งเดือน สองเดือน สามเดือน.....

เวลาผ่านไประยะหนึ่ง ยายังคงหมุนอย่างต่อเนื่อง

"อีกนิดเดียวเท่านั้น ข้าจะหยุดไม่ได้"

ในตอนนี้ไทก้าได้ใช้พลังจิตไปจนเกือบจะแห้งเหือดแล้ว แม้ว่าไทก้าจะเริ่มหน้ามืดแต่ก็ยังคงไม่ยอมหยุดมือลง

แต่แล้ว

วิ้ง!

แรงหมุนของยาค่อยๆ ช้าลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดลง!

"ฮู้ววว...."ไทก้าถอนหายใจออกมาทั้งยังยิ้มเล็กน้อยก่อนจะนำยาอีกเม็ดขึ้นมาเทียบดู 

ทั้งรูปลักษณ์ กลิ่น ประกายนั้นล้วนเหมือนกันทุกระเบียดนิ้ว นี่บ่งบอกถึงว่าการสร้างยาบำรุงจิตของไทก้านั้นเสร็จสมบูรณ์

"ฮ่าๆ สำเร็จ แต่ก็เล่นเอาเหนื่อยมากเช่นกันนะเนี่ย พลังข้าแทบจะแห้งไปเลย ต่อไปต้องทดลองยาก่อน อืม วันพรุ่งนี้ค่อยทดลองดูก็แล้วกัน" กล่าวจบไทก้าก็เข้านอนไปด้วยความอ่อนแรง