เงาเหยี่ยวท่องยุทธจักร

### **บทสนทนา 48: ความพ่ายแพ้ของปีศาจโลหิต – เมิ่งซานเหยาถูกทำลาย**  

**ฉาก:** *ยอดเขากระบี่โลหิต สายหมอกสีแดงฉานลอยคลุ้งทั่วบริเวณ เสียงลมพัดสะบัดราวกับเสียงคร่ำครวญของวิญญาณ เมิ่งซานเหยาในชุดคลุมดำเปื้อนเลือด ยืนอยู่กลางซากปรักหักพังของหอคอยโลหิต รอบกายเขามีร่างของเหล่าผู้ติดตามที่ล้มตายอยู่ทุกทิศทาง*  

*ไป่เหยียนยืนอยู่เบื้องหน้า ดาบในมือเปื้อนเลือด ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลจากการต่อสู้ แต่สายตายังแน่วแน่*  

---  

**เมิ่งซานเหยา:** *(เสียงเย็นชาแต่แฝงไปด้วยความเจ็บปวด)* ไป่เหยียน… เจ้าคิดว่าชนะข้าได้แล้วหรือ?  

**ไป่เหยียน:** *(หอบหายใจแต่ยังคงมั่นคง)* เมิ่งซานเหยา… เจ้าสังหารผู้บริสุทธิ์มากเกินไป วันนี้เจ้าจะต้องชดใช้!  

**เมิ่งซานเหยา:** *(หัวเราะแผ่วๆ แต่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น)* ชดใช้? ใครกันที่ต้องชดใช้? ข้าเพียงแค่ใช้พลังที่มีเพื่อสร้างโลกที่ข้าปรารถนา! เจ้าต่างหากที่ขวางข้า!  

**ไป่เหยียน:** *(กัดฟันแน่น)* โลกที่เจ้าสร้างขึ้นเต็มไปด้วยเลือดและความทุกข์ทรมาน เจ้าหลงผิดไปแล้ว!  

**เมิ่งซานเหยา:** *(แววตาสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะกัดฟันแน่น ยกมือขึ้นรวบรวมพลังโลหิตสุดท้ายของตน)* หากข้าจะต้องตาย ก็จะลากเจ้าลงนรกไปด้วย!  

*(ร่างของเมิ่งซานเหยาถูกปกคลุมด้วยพลังโลหิตแดงฉาน พลังอาฆาตแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ!)*  

**ไป่เหยียน:** *(กระชับดาบแน่น พึมพำกับตัวเอง)* ข้าไม่อาจลังเลอีกแล้ว…  

*(ไป่เหยียนตั้งกระบวนท่าขั้นสุดท้าย ดาบของเขาเรืองแสงสีฟ้าเปล่งประกายราวกับมังกรทะยานฟ้า!)*  

**เมิ่งซานเหยา:** *(คำรามสุดเสียง)* มาดูกันเถอะว่าใครจะเป็นฝ่ายล้มลงก่อน!  

*(ทั้งสองพุ่งเข้าใส่กัน พลังมหาศาลปะทะกันกลางอากาศ เสียงระเบิดดังสนั่นทั่วทั้งยอดเขา!)*  

---  

**ฉากจบ:** *หลังจากพลังทั้งสองปะทะกัน ฝุ่นควันค่อยๆ จางลง เงาร่างของไป่เหยียนยังคงยืนอยู่ ในขณะที่เมิ่งซานเหยาทรุดลงกับพื้น เลือดไหลท่วมตัว*  

**เมิ่งซานเหยา:** *(กระอักเลือด ยิ้มเศร้า)* ข้า…แพ้แล้วหรือ…?  

**ไป่เหยียน:** *(มองอีกฝ่ายด้วยแววตาเศร้า)* เจ้าพ่ายแพ้ให้กับตัวเองตั้งนานแล้ว เมิ่งซานเหยา  

**เมิ่งซานเหยา:** *(มองขึ้นไปบนท้องฟ้า น้ำตาสายหนึ่งรินไหลออกมาพร้อมเลือด)* ฮ่ะ… ฮ่ะ… เช่นนี้หรือ… จุดจบของข้า…  

*(สิ้นคำพูด ร่างของเมิ่งซานเหยาค่อยๆ สลายไปในสายลม ทิ้งไว้เพียงเถ้าธุลีโลหิตที่ปลิวไปตามกระแสลมเย็นยะเยือกของค่ำคืน)*  

---  

**ฉากสุดท้าย:** *ไป่เหยียนยืนมองเศษซากที่หลงเหลือ รู้ดีว่าสงครามครั้งนี้ยังไม่จบสิ้น แต่วันนี้… ปีศาจโลหิตได้ถูกทำลายลงแล้ว*