ตอนที่ 9 ผิงผิง ?
หลังจากพูดคุยกับเยว่หวงเสร็จแล้ว เยว่เสวี่ยพาหลงเทียนไปซื้อชุดเพื่อที่จะใส่ไปโรงเรียนในวันพรุ่งนี้
หลังจากนั่งรถไม่นานก็มาถึงห้างสรรพสินค้าของเมืองจินหวัง
เมืองจินหวังเป็ศูนย์กลางของประเทศจีน มีประชากรที่ทรงอิทธิพลอยู่มากมาย และเป็แหล่งที่มีเสือหมอบัซ่อนอยู่มากมาย
ขณะที่หลงเทียนและเยว่เสวี่ยเดินเข้าห้างก็มีสายตาหลายๆคู่จ้องมาที่ทั้งสองคน
" ผู้ชายคนนั้นเป็ดารารึป่าวนะ "
" ผู้หญิงคนนั้นสวยมากเลยนะ "
" พวกเขาเป็คนดังรึป่าว ทำไมออร่าถึงได้พุ่งถึงขนาดนี้ "
" เป็คู่ที่เหมาะสมกันมากๆเลยนะ ยั่งกับกิ่งทองกับใบหยก "
คนในห้างหลายๆคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ทั้งสองคนนี้กันหนาหู
เยว่เสวี่ยที่ได้ยินก็รีบเดินหนีเข้าไปร้านเสื้อผ้าผู้ชายทันที
" สวัสดีค่ะคุณผู้หญิงมีเรามีสินค้าให้เลือกมากมายให้ท่านเลือกท่าน้าแบบไหนค่ะ "
" เอ่อ คือ ช่วยเลือกชุดที่ดูสุภาพและเหมาะสมให้กับผู้ชายคนนี้หน่อยได้มั้ยค่ะ " เยว่เสวี่ยพูดพร้อมชี้ไปยังหลงเทียน
หลังจากที่พนักงานได้ยินก็มองไปยังหลงเทียน พอได้เห็นความหล่อและสมบูรณ์แบบของหลงเทียนแล้วเหมือนตกอยู่ในมนต์สะกด จนทำให้พนักงานคนนั้นตะลึงจนนิ่งแข็ง
เยว่เสวี่ยที่เห็นอย่างนั้นก็เรียกพนักงานอีกครั้ง " พี่ค่ะ รบกวนหน่อยนะคะ "
หลังจากที่ได้ยินเสียงเยว่เสวี่ยพนักงานก็ตื่นจากมนต์สะกดของหลงเทียน " เอ่ออ ได้ค่ะคุณผู้หญิงเรามีเช็ตมาใหม่ที่เหมาะกับคุณผู้ชายท่านนี้อยู่พอดีเลยค่ะ สามารถใส่ไปไหนได้ทุกที่ทุกเวลาเลยค่ะ รบกวนคุณผู้ชายไปรอที่ห้องลองชุดนะคะ เพื่อที่จะวัดขนาดของร่างกายของท่าน "
หลังจากวัดขนาดร่างกายเสร็จหลงเทียนก็ลองชุดทั้งหมด 3 ชุด เยว่เสวี่ยเห็นแล้วว่าเหมาะกับหลงเทียนจึงซื้อทั้งหมด ไมว่าเธอจะมองหลงเทียนอีกกี่ครั้งเธอก็มักจะรู้สึกว่าหลงเทียนมักจะหล่อขึ้นกว่าเดิมไม่เสมอ เป็ความรู้สึกที่เธอไม่สามารถอธิบายได้
หลังจากที่ซื้อของเสร็จ เยว่เสวี่ยก็พาหลงเทียนกลับบ้านในทันที
" ฉันเข้าบ้านก่อนนะ พรุ่งนี้นายต้องเตรียมตัวไปโรงเรียนนะ นายจะไปเองหรือไปกับฉัน " เยว่เสวี่ยพูดไปขณะที่เดินไปด้วย
" ก็ต้องไปกับเธอสิ ฉันยังไม่รู้จักไอที่เรียกว่าโรงเรียน " หลงเทียนตอบกลับพร้อมกับหัวเราะ
เยว่เสวี่ยหยุดเดินแล้วก็ถอนหายแล้วพูดว่า " ใช่สิ ฉันลืมแนะนำนายเลย โรงเรียนเป็สถานที่รวมเด็กหลายๆคนมาศึกษาเล่าเรียนกัน หลายๆคนก็เคยผ่านการเรียนหนังสือกันทั้งนั้น เป็สถานที่ดีสำหรับบางคน บางคนก็ไม่ชอบ แต่ก็ต้องไปเรียนอยู่ดี ปีนี้เองก็เป็ปีสุดท้ายแล้วที่ฉันจบการศึกษาที่โรงเรียนแห่งนี้แล้ว "
หลงเทียนตั้งใจฟัง แล้วถามสั้นๆ " งั้นโรงเรียนคือสถานที่วัยรุ่นรวมตัวกันใช่มั้ย "
" ก็คงประมาณนั้น งั้นฉันเข้าบ้านก่อนนะ รีบนอนรีบตื่นละ ต้องไปกันั้แ่ตอนเช้า "หลังจากเยว่เสวี่ยพูดเสร็จก็เข้าบ้านทันที
" ตกลง " หลงเทียนตอบกลับพร้อมรีบกลับเข้าบ้าน
หลังจากเข้าบ้านหลงเทียนก็ไปนอนเล่นบนโซฟา
" เ้าอี มาหาข้าหน่อย " หลงเทียนส่งกระแสจิตให้กับอีจอง
ทันทีที่ได้ยินหลงเทียนเรียกหา่อีจองก็ออกมาทันที
" ขอรับท่านเ้า มีอะไรให้ข้ารับใช้หรือไม่ขอรับ "
" หึ ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะถามว่าที่เมืองเป็ไงบ้าง แล้วก็มีใครรู้บ้างว่าข้าตื่นขึ้นมาแล้ว " หลงเทียนถามขนาดพักผ่อนอยู่
" เหตุการณ์ทุกอย่างเป็ปกติขอรับ ส่วนคนที่รู้ว่าท่านตื่นแล้ว ในตอนนี้ยังไม่มีใครทราบขอรับ เทพโบราณหลายๆเผ่าเองก็ยังไม่ทราบขอรับ " อีจองตอบกลับในท่าที่คุกเข่า
" เจ้่ายืนขึ้นเถอะ เออใช่หาเกิดเื่อะไรที่รุนแรงส่งผลกระทบต่อผิงผิงเ้าก็จัดการได้เลย " หลงเทียนพูดพร้อมยิ้มอ่อนๆ
" ขอรับท่านเ้า "
" ว่าแต่ผิงผิงเป็ไงบ้าง เด็กน้อยของข้ายังไม่ตื่นอีกหรอ " หลงเทียนถามด้วยความสงสัย
" นายหญิงน้อยยังไม่ตื่นขอรับ นางยังอยู่ในนิทราขอรับ "
" โอเค ขอบใจเ้ามาก ไปได้แล้วละ "