วันถัดมา ระหว่างที่ผกายฤกษ์รอนายแทนอยู่ เธอก็ดูไฟล์รูปถ่ายใน facebook ของพี่สาว ทำให้เห็นพี่สาวออกงานสังคมกับไมเคิลอยู่บ่อยๆ โดยมีรัชนีกรตัวปลอมติดตามไปด้วยทุกครั้ง เธอดูการแต่งกายของพี่สาวครั้งล่าสุด ก็สังเกตเห็นว่าเธอสวมใส่ชุดราตรีสีน้ำเงินเข้ม พร้อมกับสร้อยเพชรที่ดูสะดุดตา ช่างดูสง่างามยิ่งนัก เธอเฝ้าดูอยู่นานจนกระทั่งมีสาวใช้มารายงานว่ามีผู้ชายชื่อ แทน มาขอเข้าพบ ผกายฤกษ์จึงรีบออกไปพบในฐานะภาณุมาศทันที
“ฉันรอคุณอยู่ เชิญค่ะ” ผกายฤกษ์กล่าว
นายแทนจึงเดินตามภาณุมาศไปที่ห้องนอนเพื่อถอดรหัสตู้เซฟให้
โดยความจริงแล้วในบ้านของไมเคิลจะมีสาวใช้ที่เป็คนของอำมรินทร์ เธอมีหน้าที่คอยรายงานสถานการณ์ในบ้านไมเคิลให้อำมรินทร์รับทราบ ดังนั้นเื่การถอดรหัสตู้เซฟจึงรู้ไปถึงหูของอำมรินทร์ด้วย ทำให้เขาโกรธอย่างมาก ตอนนี้อำมรินทร์เข้าใจผิดอย่างมากคิดว่าภาณุมาศเผยธาตุแท้ออกมา “ที่แท้เธอก็หวังสมบัติสินะ สามียังไม่ทันเผา ก็รีบรวบรวมสมบัติไปเสียแล้ว”
ผกายฤกษ์สามารถเปิดและรู้รหัสตู้เซฟแล้ว จึงให้นายแทนกลับไปได้ ตอนนี้เธอค้นหาเบาะแสทั้งสองตู้ ตู้ของไมเคิลมีแต่ของมีค่า แต่ที่น่าแปลกก็คือในตู้เซฟของภาณุมาศ กลับไม่มีของมีค่าอยู่เลย พบเพียงแต่ซองเอกสารที่ปิดผนึกเพียงซองเดียวเท่านั้น เธอจึงหยิบออกมาดูทันที ข้างในมีกระดาษชิ้นเล็กๆ เขียนว่า “หลักฐานเอาผิดคุณพงศ์ศักดิ์ เ้าของเหมืองแร่” และมีแฟลชไดร์ฟเพียงอันเดียวเท่านั้น
ผกายฤกษ์ตรวจสอบข้อมูลข้างในแฟลชไดร์ฟกลับพบเพียงความว่างเปล่า ไม่มีไฟล์ใดๆ เลย ในใจคิดว่า “นี่หมายความว่ายังไง ทำไมพี่สาวถึงเกี่ยวข้องกับคุณพงศ์ศักดิ์ด้วยนะ และในเมื่อแฟลชไดร์ฟมันว่างเปล่า ทำไมถึงยังเก็บมันไว้อีก” ผกายฤกษ์จึงเก็บมันไว้ในซองและนำซองเก็บไว้ในตู้เซฟของภาณุมาศดังเดิม
สักพักก็มีสาวใช้รายงานว่าคุณอำมรินทร์ขอพบเนื่องจากมีธุระจะคุยด้วย ผกายฤกษ์คาดการณ์ไว้ว่าต้องเกี่ยวกับเื่ที่เธอใช้ให้นายแทนมาถอดรหัสตู้เซฟให้เป็แน่ “ข่าวช่างไวเสียเหลือเกินนะ”
ผกายฤกษ์เดินลงมาจากบันไดและมานั่งที่โซฟาเพื่อต้อนรับคุณอำมรินทร์
“ผมไม่คิดว่าคุณจะหิวเงินขนาดนี้ พิธีศพพ่อผมยังไม่เสร็จสิ้น คุณก็ใช้ให้คนมาถอดรหัสตู้เซฟของพ่อผมเสียแล้ว” อำมรินทร์กล่าวอย่างเอาเื่
“ฉันมีฐานะเป็ภรรยาก็ต้องมีสิทธิ์ในสมบัติของสามีอยู่แล้ว ไม่ใช่หรอคะ” ผกายฤกษ์กล่าว
“เอาเถอะครับ เื่นี้ผมเถียงคุณไม่ได้หรอก แต่จะทำอะไรก็ขอให้เกียรติพ่อของผมบ้าง และจงจำไว้อีกอย่าง พ่อผมเขียนพินัยกรรมเอาไว้ ดังนั้นในตอนนี้คุณยังไม่มีสิทธิ์แตะต้องสมบัติอะไรทั้งนั้นจนกว่าทนายจะอ่านพินัยกรรมเสียก่อน ผมมาเตือนคุณแค่นี้แหละ ผมไปล่ะ” อำมรินทร์หันหลังและเดินจากไปทันที
“ขอบคุณที่เตือนนะคะ คุณอำมรินทร์” ผกายฤกษ์กล่าว
ผกายฤกษ์ไม่คิดว่าความบาดหมางระหว่างเธอกับเขาจะเพิ่มขึ้นเป็ทวีคูณแบบนี้ ในใจคิดว่า “แต่ก็ช่างเถอะ เพราะยังไงระหว่างเธอกับเขาคงไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกอยู่แล้ว”
************************************************
ผกายฤกษ์ไปงานฌาปนกิจศพของพี่เขย ตอนนี้เธอรู้สึกเศร้าอย่างมากเพราะเธอสูญเสียทั้งพี่สาวและพี่เขยไป “ขอให้พี่ทั้งคู่ไปสู่สุคติเถอะนะคะ ฉันขอสัญญาว่าจะไม่ยอมปล่อยคนร้ายลอยนวลเด็ดขาด”
สามวันถัดมา ก็มีคุณหญิงมาเสนอขายเครื่องเพชร ในตอนแรกผกายฤกษ์ก็ไม่สนใจ จนกระทั่งเธอมองเห็นเครื่องเพชรนั้นถึงขั้นใอย่างมาก “นี่มันสร้อยเพชรที่พี่ของเธอสวมในงานครั้งล่าสุดก่อนที่พี่ของเธอจะตายนี่”
“คุณได้สร้อยเพชรมาจากที่ไหนคะ” ผกายฤกษ์รีบถามทันที
“อ้าว มันก็ต้องเป็ของดิฉันสิคะ ดิฉันเห็นว่ามันเหมาะกับคุณเลยมาเสนอขายคุณค่ะ” คุณหญิงกล่าว
“ฉันก็มีสร้อยแบบนี้เหมือนกัน แต่มันได้หายไปค่ะ คุณบอกที่มาของมันมาเถอะ ตำรวจเขาสืบได้นะคะ หากมันเป็ของโจร” ผกายฤกษ์กล่าว
“นี่คุณ คุณกล้าดูถูกฉันได้ยังไงคะ มันเป็สมบัติเก่าแก่ที่สืบต่อมาจากบรรพบุรุษเชียวนะ” คุณหญิงกล่าว
ผกายฤกษ์เปิดภาพใน facebook ที่พี่สาวสวมชุดราตรีและเครื่องเพชรในงานเลี้ยงครั้งล่าสุดให้คุณหญิงดู “งั้นคุณหญิงก็ดูนี่ค่ะ เป็ไงคะ เหมือนกันมากใช่มั้ยคะ รึว่าสร้อยของคุณหญิงจะเป็ของปลอม แต่ถ้าไม่ใช่ ฉันสามารถแจ้งจับคุณหญิงได้นะคะ ฐานรับซื้อของโจร”
คุณหญิงหน้าซีด แต่ก็ยังฝืนพูดต่อ “สร้อยของคุณเส้นนี้อาจจะเป็ของปลอมก็ได้นี่คะ หรือไม่ มันอาจจะเป็สร้อยเพชรที่มีแบบเหมือนกันไงคะ”
ผกายฤกษ์เพียงแต่้าข่มขู่คุณหญิงเพื่อให้บอกที่มาของเครื่องเพชรนี้เท่านั้น จึงโกหกว่า “มันสลักชื่อของไมเคิลด้วย และมันมีเพียงชิ้นเดียว หรือว่าคุณหญิงอยากให้เื่นี้ถึงตำรวจคะ”
“ก็ได้ค่ะ ฉันยอมสารภาพก็ได้ คือมีญาตินำเครื่องเพชรมาฝากดิฉันขาย บอกว่า้าเงินด่วนจริงๆ ดิฉันไม่คิดว่ามันจะเป็ของโจรค่ะ” คุณหญิงยอมสารภาพ
“แล้วเขาเป็ใครคะ” ผกายฤกษ์ถาม
“เขาชื่อนายหาญ เป็ญาติห่างๆ ของฉัน เขาทำงานให้คุณภาณุวัตร นักธุรกิจค้าอาหารทะเลค่ะ” คุณหญิงกล่าว
“คุณมีรูปของเขามั้ยคะ” ผกายฤกษ์กล่าว
คุณหญิงจึงเปิด facebook แล้วนำรูปนายหาญให้ภาณุมาศตัวปลอมดูทันที
“ดิฉันขอรูปของเขาจะได้มั้ยคะ” ผกายฤกษ์กล่าว
เพื่อความบริสุทธิ์ใจ คุณหญิงจึงยอมส่งรูปนายหาญให้ทาง inbox ของภาณุมาศทันที เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอไม่ได้ร่วมมือกับนายหาญเลยจริงๆ “แล้วสร้อยนี่คุณจะเอายังไงคะ”
“คุณนำไปคืนนายหาญเถอะค่ะ และคุณอย่าอาสาขายของโจรอีกเลยนะคะ ไม่เช่นนั้นอาจโดนหางเลขไปด้วย” ผกายฤกษ์เตือน
สาวใช้สายลับเห็นเหตุการณ์อยู่ห่างๆ ไม่ได้ยินที่ทั้งสองคุยกัน ทำให้เธอเข้าใจผิดคิดว่าคุณภาณุมาศรับซื้อเครื่องเพชรจากคุณหญิง จึงนำเื่นี้ไปฟ้องคุณอำมรินทร์อีกเช่นเคย