เทพสงครามหวนคืน [จบ]

หยางเฉินกำลังใช้วิชาร่างศักดิ์อยู่ " นะ- นี่แกสามารถใช้วิชาศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง? " เผ่านางฟ้าถามออกมาด้วยน้ำเสียงสงสัยพร้อมกับหน้าตาที่กำลังตกใจกับสิ่งที่เห็นหน้าหน้า บริเวณรอบตัวของหยางเฉินตอนนี้เต็มไปด้วยพลังเม็ดเล็กๆ สีขาว กำลังลอยเขาไปหาแบบเรื่อยๆ และพลังที่ลอยเข้าไปหาก็เยอะกว่าที่เผ่านางฟ้าทำเมื่อกี้นี้มากหลายเท่าตัว
" ถามว่าทำได้ยังไงสินะ งั้นขอถามกลับก่อนก้แล้วกัน ว่าทำไมเธอถึงคิดว่าเผ่านางฟ้าสามารถใช้ ร่างศักดิ์สิทธิ์ ได้เพียงเผ่าเดียวกันละ " หยางเฉินตอบกลับมาขณะที่รวบรวมพลังอยู่ แล้วทางเผ่านางฟ้าที่ได้ยินคำถามก็ได้คิดในใจ ' มันกำลังจะพูดเรื่องอะไร วิชาร่างศักดิ์สิทธิ์ มันสืบทอดกันมาในเผ่าของเราเลยนะ แถมในเผ่านางฟ้าเองคนที่ใช้มันได้ก็มีอยู่ไม่เยอะ แล้วมันสามารถใช้ได้ยังไงกันละเนี่ย??? ' ตอนนี้ภายในหัวของเผ่านางฟ้ามีแต่เรื่องสับสนอยู่เต็มไปหมด แต่ขณะที่กำลังสับสนอยู่หยางเฉินก็พูดขึ้นมาอีก
" ตอบไม่ได้ละสิ- งั้นฉันจะเป็นคนบอกให้เองก็แล้วกัน พวกเธอนะมันยิ่งทนงเกินไปยังไงละ! " เมื่อหยางเฉินพูดจบก็หยุดใช้วิชาร่างศักดิ์สิทธิ์ทันที ' คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เรียนวิชานี้เอาไว้จากพวกมันเมื่อชาตืที่แล้ว ก่อนที่เราจะฆ่าล้างเผ่าพันธ์พวกมัน' หยางเฉินคิดในใจ แล้วนึกถึงเรื่องในอดีต
" งั้นพวกเรามาจบกันดีกว่า " หยางเฉินพูดขึ้น แล้วชี้นิ้วไปยังจุดที่เผ่านางฟ้ากำลังยืนอยู่
ฟุบ!!!
มีกองไฟขนาดใหญ่เกิดขึ้นกลางอากาศตรงจุดที่เผ่านางฟ้ากำลังยืนอยู่ แต่มันก็ไม่สามารถทำอะไรเธอได้เพราะเธอสามารถใช้ปีกขนาดใหญ่ทั้งสองข้างบินหลบออกไปได้ก่อน ขณะที่เผ่านางฟ้ากำลังใช้ปีกทั้งสองข้างลอยอยู่กลางอากาศก็ได้มองไปที่หยางเฉิน แล้วได้คิดในใจไปด้วย ' อันตรายมาก! ผู้ชายคนนี้สามารถสร้างไฟออกมาได้แบบนี้ก็แปลว่าแข็งแกร่งกว่ามนุษย์สองคนที่เราจัดการไปเมื่อกี้มาก วิชาร่างศักดิ์สิทธิ์ก็ใช้ไม่ได้อย่างนี้เราต้องหนีแล้ว และไปเตรียมตัวเพื่อจัดการกับมัน '
เมื่อเผ่านางฟ้าตัดสินใจว่าจะหนีได้นั้น เสียงของหยางเฉินที่ยืนอยู่ด้านหน้าก็พูดออกมาด้วยใบหน้าที่กำลังยิ้มแบบมีนัย " ไม่ต้องคิดหนีหรอก ยังไงเธอก็ไม่สามารถหนีจากฉันพ้นอยู่ดี "
" ชิ!!! " เผ่านางฟ้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเจ็บใจ แล้วก็กัดฟันด้วยสีหน้าไม่พอใจพร้อมกับคิดในใจไปด้วย ' นี่มันอ่านแผนของเราออกเหรอเนี่ย ไม่ได้ละ! แบบนี้ต้องหนีให้เร็ว- '
ตูม!!!
ระหว่างที่เผ่านางฟ้ากำลังคิดอยู่ในก็มีือขนดใหญ่กว่า 10 เมตร ปรากฏออกมาบอากาศด้านบนหัวของเธอ แล้วก็ตบเธอที่กำลังลอยอยู่ลงไปที่พื้นอย่างสุดแรง ผลจากการโจมตีของฝ่ามือขนาดยักษ์ทำให้เผ่านางฟ้ากะเดนลงมาที่พื้นด้านหน้าของหยางเฉิน " แอก! แอก! แอก! " เสียงของเผ่านางฟ้าไอออกมาพร้อมกับเลือดเล็กน้อยที่กระเดนออกจากปากของเธอ ' สมแล้วที่เป็นเผ่านางฟ้าโดนฝ่ามือเทวะเข้าไปเต็มๆ ยังมีชีวิตรอดได้แบบนี้ หึหึ! ' หยางเฉินคิดในใจขณะที่มองเผ่านางฟ้าที่กำลังนอนอยู่ด้านหน้าของตน แล้วก็พูดออกไปด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย " .....นี่ยังรอดชีวิตมาได้อีกเหรอเนี่ย "
เมื่อหยางเฉินพูดจบเผ่านางฟ้าก็ใช้มือทั้งสองข้างของเธอดันตัวเองขึ้นมา แล้วก้ได้ตอบกลับออกไป " สรุปแล้วแกมันเป็นใครกันแน่ ใช้ฝามือเทวะได้แบบนี้- "
" ฉันก็เป็นมนุษย์ที่เธอชอบดูถูกไง! " หยางเฉินพูดขัดออกมาในระหว่างที่เผ่านางฟ้ากำลังจะพูดอยู่
" จะบ้าหรือยังไง!!!! วิชาฝ่ามือเทวะมันเป็นขอเผ่าเทพนะ มนุษย์อย่างแก- "
เพียะ!
เสียงหยางเฉินใช้มือตบลงไปที่นหน้าของเผ่านางฟ้าที่กำลังจะพูดออกมา แล้วก็ได้พูดออกไปด้วยน้ำเสียงอารมณ์เสีย " นี่ยังไม่รู้สถาณะของตัวเองอีกเหรอ ยังกล้ามาดูถูกฉันที่เป็นถึงเทพสงครามแบบนี้ "
" ห่ะ! ทะ- เทพสงคราม " เผ่านางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ พร้อมกับใบหน้ากำลังหวาดกลัวมองไปที่หยางเฉิน ส่วนทางหยางเฉินก็คิดในใจเมื่อได้ยินเธอพูดออกมา ' เห้อ!~ .ให้ตายสิเผลอเป็นความเคยตัวไป ที่บอกว่าตัวเองเป็นเทพสงครามแต่ว่าอีกไม่นานหรอก ระดับเทพสงครามเราต้องเข้าถึงให้ได้เพื่อไปจัดการกับพวกมันให้ไวที่สุด ' หยางเฉินคิดในใจ แล้วก็เอามือมาจับที่หัวของตัวเองด้วยท่าทางเหนื่อยใจ และส่ายหัวไปมา
หลังจากนั้นสักพักหยางเฉินก็ตั้งสติได้ แล้วก็พูดกับเผ่านางฟ้าด้านหน้าที่กำลังหวาดกลัวตนอยู่ " เอาละตอนนี้เธอมาทางเลือกอยู่ทั้งหมด 2 ทาง " ทางด้านของเผ่านางฟ้าเมื่อได้ยินหยางเฉินพูดออกมาก็คิดในใจไปด้วย ' ทางเลือกงั้นเหรอ? '
" อย่างที่ 1 ยอมเป็นคนรับใช้ฉันสะ ส่วนทางเลือกที่ 2 เธอก็ต้องตายอยู่ที่นี้ " หยางเฉินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจิงจัง เมื่อทางเผ่านางฟ้าได้ยินก็คิดใจใจ ' เป็นคนรับใช้! นี่เราเผ่านางฟ้าต้องไปเป็นคนรับใช้มันเนี่ยนะ แต่ว่าตอนนี้ยังไงเราก็ต้องใจเย็นเอาไว้ก่อนผู้ชายคนนี้อาจจะไม่ใช่มนุษย์ก็ได้ ไม่สิ! ทั้งพลังทั้งความรู้สึกที่เราสัมผัสได้ยังไงก็มนุษย์อย่างแน่นอน- '
" 1 หรือ 2 ! " หยางเฉินถามย้ำออกมาอีกครั้ง
" 1 ค่ะ! แองเจลล่า ผู้นี้ยอมรับท่านเป็นเจ้านาย " เผ่านางฟ้าตอบออกมา แล้วก็ก้มหัวเพื่อทำความเคารพให้กับหยางเฉิน
" อื้ม! ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ดี ถ้าอย่างงั้นก็มาทำสัญญาเลือดกันเลย "
" ค่ะ "
จากนั้นหยางเฉินก็ได้ทำสัญญาเลือดกับแองเจลล่า สิงที่เรียกว่าสัญญาเลือดนั้นก็คือสัญญาระหว่างเจ้านายกับข้ารับใช้เพราะท่าคนที่เป็นข้ารับใช้คิดทรยศขึ้นมา ผู้ที่ทำสัญญาจะสามารถรู้ได้ทันที
จากนักเขียน. ตาจริงวันนี้ว่าจะพัก 1 วัน แต่พอไม่ได้เขียนแล้วมันรู้สึกร้อนรนยังไงไม่รู้ 5555+ วันนี้เอาไปแค่ 1 ตอน นะครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 43 สิ่งที่อยู่ด้านหน้า

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 43 สิ่งที่อยู่ด้านหน้า

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้