รักสุดท้ายในสายหมอก

    ตอนที่ 10จดหมายรัก

            ตอนที่  10  จดหมายรัก

            ริตาเปิดประตูห้องเข้าไป หันไปเห็นกล่องวางอยู่ใกล้  ๆ ชั้นวางของ  สงสัยว่าใครกันนะที่เข้ามาในห้องของตัวเองได้   กำลังจะเปิดดูกล่องก็เห็นกระดาษวางอยู่ข้าง ๆ

             

            พี่นนท์....

            “ถึง.....ริตาคนดีของพี่นนท์

            แปลกใจใช่ไหมที่กล่องนี้มาอยู่ในห้องของริตาได้ยังไง

            พี่นนท์ขอให้ป้าดาช่วยเองแหละ เห็นป้าดาบอกว่าริตาชอบกินนมช็อคโกแล็ต

            พี่ก็เลยเอามาไว้ให้ริตา   ริตาต้องกินนมเยอะ ๆ  ทุกครั้งที่ริตากินนมก็จะได้คิดถึงพี่นนท์ไงล่ะ

            ตอนเช้าตื่นนอนก็กินหนึ่งกล่อง ตอนเย็นก่อนนอนอีกหนึ่งกล่อง

            ริตาก็จะได้คิดถึงพี่นนท์ ทั้งตอนตื่นนอน  และก่อนนอน อย่าเพิ่งทำหน้าแบบนั้นซิ(พี่รู้ริตากำลังแอบยิ้มให้พี่ใช่ไหม)

            ริตานั่งยิ้มให้กับจดหมายไม่นึกเลยว่าพี่นนท์จะเป็๲ผู้ชายที่อ่อนโยนได้ขนาดนี้

            ต่อไปป้าดาจะเอานมไปไว้ให้ริตาทุกอาทิตย์นะห้ามลืมกินนม

            พี่อาจจะไม่ได้มาหาริตาในวันธรรมดาเหมือนคนอื่นๆ จะมาได้เฉพาะเสาร์ อาทิตย์ เท่านั้น

            แต่พี่ก็จะคอยอยู่ใกล้ๆริตานะ เราอาจจะเพิ่งรู้จักกันไม่นาน แต่พี่นนท์คนนี้เชื่อในพรมลิขิต ที่ทำให้เราสอง

            คนมาเจอกัน เหมือนที่พี่เคยบอกริตาวันที่เราเจอกันครั้งแรก   จำได้ไหมเอ่ย...

            เราสองคนอยู่ในวัยเรียนก็จริงแต่พี่ก็มั่นใจ...ว่าความรู้สึกที่พี่มีให้ริตาเป็๞ความรู้สึกที่บริสุทธิ์จริงๆ

            อาจจะเป็๲ความรักที่เกิดขึ้นกับพี่จริงๆ เวลาจะเป็๲คำตอบให้พี่กับริตาเอง

            ริตาคือผู้หญิงคนแรกที่พี่อยากจะคอยดูแล    อย่าเพิ่ง๻๷ใ๯นะ    พี่จะรอริตาจนกว่าริตาจะเรียนจบ พี่เรียนจบ มีงานทำและเลี้ยงดูริตาได้

            (ริตากำลังหัวเราะพี่ใช่ไหม  พี่ชอบเขียนจดหมายมากกว่า  จะได้เอาไว้อ่านเวลาที่เราคิดถึงกัน)

            พี่นนท์คนนี้จะคอยเดินอยู่ข้างๆ ริตา นะ ตั้งใจเรียน และเป็๞คนดีของพี่นนท์ตลอดไป พี่นนท์...รักริตานะ

            พี่นนท์

            ริตานั่งยิ้มกับตัวเอง ไม่คิดว่าพี่นนท์จะบอกรักตัวเองด้วยวิธีแบบนี้  ได้แต่อ่านกลับไปกลับมา 3 -4 รอบอ่านจบก็นึกถึงหน้าของคนเขียน    พี่นนท์เป็๞คนดีมากทำให้ริตากลัวกลัวว่าวันข้างหน้าจะยังคงเป็๞เหมือนเดิมไหม......

            ตื๊ง ....เสียงไลน์ชานนท์ดังขึ้น

            ริตา           “พี่นนท์ขอบคุณสำหรับนมที่เอามาให้ริตานะ".

            พี่นนท์       “ขอแค่ริตาดื่มนมแล้วคิดถึงพี่บ้างก็พอแล้ว   คิดถึงพี่นนท์ไหม”

            จู่ ๆพี่นนท์ก็ถามขึ้นมา

            ริตานั่งเขินกับคำถามของพี่นนท์ แต่จะบอกว่าคิดถึงมาก  คิดถึงพี่นนท์เหลือเกินก็ไม่กล้า

            ริตา          “จะคิดถึง  3 เวลาหลังอาหารค่ะ”ริตาตอบไลน์ไป

            พี่นนท์        “จริงนะ...”

            ริตา          “อืม.... . ที่พี่นนท์เขียนในจดหมาย ...เอ่อ...พี่นนท์พูดจริง ๆหรือเปล่า”

            พี่นนท์       “ครับผม  พี่รักริตา  รักมากด้วย”

            ตอนนี้ริตารู้ว่าหน้าตัวเองคงแดงเพราะความเขิน

            พี่นนท์      “ตอนนี้ก็รีบดื่มนมแล้วเข้านอน  พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแต่เช้า”

            ชานนท์เห็นริตายังไม่ตอบมาคิดว่าต้องนั่งยิ้มอยู่คนเดียวกับคำพูดของเขา

            ริตา           “ค่ะ”

            พี่นนท์         “เสาร์ – อาทิตย์หน้าพี่นนท์จะไปติวหนังสือให้นะ คืนนี้หลับฝันดีครับ  พี่นนท์คิดถึงริตานะ”

            ริตานั่งมองโทรศัพท์ไปอมยิ้มไปเหมือนกับพี่นนท์นั่งอยู่ตรงหน้า พี่นนท์คือรักแรกและรักเดียวของริตา