ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 47

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

นีโร่ : " ไอ้พวกที่เราเคยมีเรื่องด้วย พวกเด็กเนิร์ดมันจะหาเรื่องไอ้พวกนั้นไหมเนี่ย "

เม็ก : " อย่ามีเรื่องนะไอ้พวกเวร "

โทรุ : " โดนไล่ออกจากโรงเรียนเลยนะโว้ย อย่าหาเรื่องใส่ตัว "

กลุ่มเด็กเนิร์ด : " เออ รู้น่า!! ไม่มีเรื่องแน่นอน "

.

.

.

โทรุ : " แดกข้าวเสร็จแล้ว กูกลับไปห้องครัวก่อนแล้วกัน "

โทรุและเม็กบอกให้กลุ่มเด็กเนิร์ดอย่าสร้างปัญหาในโรงเรียน เพราะพึ่งมีนักเรียนจากRoyal Academy

ที่เคยมีเรื่องทะเลาะวิวาทกันมาเมื่อไม่นานนี้เข้ามาในโรงเรียน ทั้งสองกลัวเด็กเนิร์ดจะไปหาเรื่องพวกนั้นอีก

หลังจากกินข้าวเสร็จเรียบร้อยโทรุก็ต้องรีบกลับไปช่วยไมเด้นที่ห้องครัว

เพราะเริ่มมีนักเรียนจากโรงเรียนอื่นเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ

โทรุ : " กลับมาแล้ว!! "

ไมเด้น : " นี่ไงมีผู้ชายมาเพิ่มแล้ว โทรุไปช่วยหน้าร้านหน่อย มีปัญหาแล้ว!! "

โทรุ : " ห๊ะ!? " (หนึ่งในเมดที่เป็นคนเสิร์ฟมาลากโทรุไปหน้าร้าน)

สถานการณ์หน้าร้านคือมีพวกนักเรียนชายนิสัยจากโรงเรียนอื่น

เข้ามาลวนลามพวกนักเรียนหญิงที่ใส่ชุดเมดเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่ม

และตอนนี้คือช่วงที่พวกผู้ชายปี 4 ออกไปเล่นสนุกด้านนอก จึงเหลือพวกผู้ชายอยู่ในร้านไม่มาก

นักเรียนจากโรงเรียนอื่น : " (พูดจาลวนลามและดึงแขนไม่ให้นักเรียนหญิงที่ใส่ชุดเมดไปไหน) "

นักเรียนหญิงที่ใส่ชุดเมด : " ปล่อยนะ!! "

ขณะที่เกิดเรื่องนี้ขึ้น มีพวกผู้ชาย2-3คนพยายามเข้าไปห้าม

แต่นักเรียนจากโรงเรียนอื่นที่มาเยอะกว่า พวกเขาก็ไม่สนใจพวกผู้ชายเลย

แม้ว่าโทรุจะเข้ามาช่วย พวกนักเรียนจากโรงเรียนอื่นก็ยังไม่สนใจอยู่ดี

โทรุ : " (ตบมือใช้พลังทำให้ไอ้พวกเวรนี้หายไปเลยดีไหมเนี่ย) "

โทรุกำลังคิดจะใช้พลังขณะที่พวกผู้ชายกำลังห้ามนักเรียนจากโรงเรียนอื่นลวนลามพวกผู้หญิง

แต่ทันใดนั้นเองหนึ่งในนักเรียนจากโรงเรียนอื่นก็ล้มลงไปกองกับพื้น

ทุกคนที่อยู่ในร้านตกใจมากและรู้ด้วยว่านี้น่าจะเกิดจากพลัง Fate แต่ว่าเสาสัญญาณที่อยู่ใกล้ๆ ไม่ทำงาน

พวกเขาพยายามมองหาคนที่ใช้พลัง ซึ่งคนนั้นก็ยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า

เม็ก : " ใครอยากหลับเป็นคนต่อไปก็ก้าวออกมา!! "

เม็กกับนีโร่แวะมาดูที่ร้านเมื่อเห็นว่ากำลังมีปัญหาจึงเข้ามาช่วย

เม็กเป็นคนใช้พลังใส่พวกที่เข้ามามีปัญหาภายในร้านของปี 4

นักเรียนจากโรงเรียนอื่น : " อะไรวะ!? กล้าใช้พลังในโรงเรียนเลยเหรอ มึงโดนตำรวจจับแน่! "

เม็ก : " มองไปทางนั้นสิ (ชี้ไปทางหน้าต่าง ซึ่งตรงนั้นมองเห็นเสาสัญญาณ) เห็นเสามันดังไหม? "

นักเรียนจากโรงเรียนอื่น : " ได้ยังไงวะ!? "

เม็ก : " จะเดินออกไปเองหรือจะสลบก่อนแล้วให้พวกกูลากออกไป "

ห้องที่พวกปี4ใช้เป็นร้านคาเฟ่ สามารถมองเห็นเสาสัญญาณที่ตั้งอยู่ภายนอกได้

ตอนแรกนักเรียนจากโรงเรียนอื่นที่เข้ามาสร้างปัญหาไม่ยอมออกจากร้าน

แต่พอเม็กขู่ออกไปและพวกมันก็พอรู้ชื่อเสียงของเม็กอยู่บ้าง พวกมันจึงต้องยอมออกจากร้านไป

นักเรียนหญิงที่ใส่ชุดเมด : " ขอโทษลูกค้าทุกคนด้วยนะคะ ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติแล้วค่ะ "

ไมเด้น : " ในร้านเป็นยังไงบ้าง "

โทรุ : " จัดการเรียบร้อยแล้วละ "

อีลีท : " มีพวกที่เข้ามาสร้างปัญหาแบบนี้ทุกปีเลยเหรอ "

โทรุ : " เธอพูดได้ด้วยเหรอเนี่ย ก็มีปีนั่นแหละ ปีที่แล้วก็มี "

อีลีท : " หมายความว่าไง!? "

ไมเด้น : " อย่าทะเลาะกันสิ! "

หลังจากจัดการปัญหาหน้าร้านเรียบร้อยโทรุก็กลับมาช่วยไมเด้นทำเครื่องดื่มต่อ

พวกเขาเปิดร้านกันจึงเกือบถึงช่วงเย็นก่อนจะปิดร้าน

กลุ่มนักเรียนหญิง : " พวกผู้ชายไม่มาช่วยเฝ้าหน้าร้านเลย ถ้าไม่ได้เม็กช่วยคงแย่ไปแล้ว!! "

กลุ่มนักเรียนชาย : " ขอโทษครับ! "

กลุ่มนักเรียนหญิง : " เรื่องต่อไปก็เงินที่ได้มา ถ้าหักค่าชุดกับค่าวัตถุดิบก็ยังเหลือเยอะอยู่ "

กลุ่มนักเรียนหญิง : " คำถามก็คือ จะเก็บเอาไว้ใช้สำหรับต่อเที่ยวปิดเทอมหรือจะใช้ตอนนี้เลยดี "

พวกนักเรียนปี 4 กำลังประชุมกันหลังจากปิดร้านคาเฟ่ พวกเขาได้เงินมาพอสมควร

จึงมาประชุมกันว่าจะเอายังไงกับเงินที่ได้มา แผนแรกคือเก็บเงินเอาไว้ใช้ในช่วงเที่ยวปิดเทอม

แผนสองคือใช้มันหลังจากนี้อย่างเช่นไปร้านอาหารสักร้าน

แต่เหมือนว่าพวกผู้หญิงและพวกผู้ชายจะเลือกแผนเดียวกันคือแผนแรก

พวกเขาอยากใช้มันในช่วงเที่ยวปิดเทอมมากกว่า

หลังจากประชุมเสร็จก็แยกย้ายกันไป พวกผู้ชายอยู่เก็บกวาดร้าน ส่วนพวกผู้หญิงก็กลับบ้าน

เม็ก : " โทรุ พรุ่งนี้มึงไปไหนปะ "

นีโร่ : " พรุ่งนี้วันเกิดโทรุ "

โทรุ : " เออ มีนัดแล้ววะ "

กลุ่มนักเรียนชาย : " วันเกิดมึงเหรอโทรุ นัดใครไว้วะ "

กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ไมเด้นแน่นอน รู้ใช่ไหมถ้ามีแฟนจะเกิดอะไรขึ้น "

พวกผู้ชายพูดคุยกันขณะเก็บกวาดร้านและจัดให้ห้องให้กลับมาเป็นห้องเรียนตามปกติ

ไมเด้น : " พรุ่งนี้จะไปเจอกันที่ไหนละ "

โทรุ : " เธออยากจะไปที่ไหนละ "

ไมเด้น : " พรุ่งนี้วันเกิดนายไม่ใช่หรือไง ก็ต้องตามใจนายสิ "

โทรุ : " จะตามใจฉันงั้นเหรอ "

ไมเด้น : " ก่อนหน้านี้นายตามใจฉันตลอดเลยนี่ นายเลือกมาเลย "

ไมเด้นโทรหาโทรุตอนที่โทรุถึงบ้านแล้ว ทั้งสองคุยกันเรื่องที่จะไปเดทกันวันพรุ่งนี้

เนื่องจากเป็นวันเกิดของโทรุ ไมเด้นจึงปล่อยให้โทรุเลือกสถานที่ที่จะไป

.

.

(วันถัดมา)

.

.

ไมเด้น : " ไม่นึกว่านายจะกล้าพาฉันมาที่นี่นะ "

โทรุนัดเจอไมเด้นที่หน้าสวนน้ำแห่งหนึ่งที่อยู่ไกลจากตัวเมืองใหญ่ เป็นสวนน้ำที่อยู่ติดทะเล

แม้จะเป็นวันธรรมดาก็ยังมีผู้คนเข้ามาเที่ยวสวนน้ำอยู่จำนวนมาก

โทรุ : " ก็เธอให้ฉันเลือกเองนี่น่า "

ไมเด้น : " อยากรู้เหตุผลที่นายเลือกที่นี่จังเลยน่า???? "

โทรุ : " เออ........................ "

ไมเด้น : " บอกมาน่า อยากเห็นฉันในชุดว่ายน้ำใช่ไหมล่ะ "

โทรุ : " ตอนที่เลือกที่นี่ ในหัวฉันมีสองทางเลือกนะ ระหว่างชุดว่ายน้ำกับชุดเมด "

ไมเด้น : " .................... ชุดเมดงั้นเหรอ ถ้าเป็นชุดเมดนายจะเลือกไปที่ไหน "

โทรุ : " ถึงห้องเปลี่ยนชุดแล้ว แยกกันตรงนี้นะ "

ไมเด้น : " ยังไม่ได้ตอบคำถามเลยนะ ........................... ไปเปลี่ยนชุดก่อนก็ได้ "

ทั้งสองมาที่สวนน้ำตามที่โทรุเลือก หลังจากเข้ามาด้านในก็แยกกันไปเปลี่ยนชุด

เมื่อเปลี่ยนชุดกันเสร็จ ทั้งสองก็ออกมาเจอกันที่หน้าห้องเปลี่ยนชุด

โทรุ : " ไม่ใช่ชุดว่ายน้ำตัวเดิมจากตอนที่อยู่เกาะนี่น่า "

ไมเด้น : " เฉพาะเจาะจงหน่อยสิ ชุดบิกินี่ต่างหาก "

โทรุ : " เธอก็กล้าใส่นะ "

ไมเด้น : " นายยังกล้าพาฉันมาที่นี่เลยนะ ชุดนี้แม่ฉันเป็นคนซื้อมาให้นะ "

.

.

ไมเด้น : " จะยืนจ้องฉันอยู่แบบนี้ หรือจะเข้าไปเล่นเครื่องเล่นดีละ "

โทรุที่เห็นไมเด้นในชุดบิกินี่ก็ยืนจ้องจนลืมไปเลยว่าจะทำอะไรต่อ จนไมเด้นต้องพูดเรียกสติให้กลับมา

ทั้งสองเล่นเครื่องเล่นต่างๆ ด้วยกันอย่างสนุกสนาม จนกระทั่งถึงช่วงเที่ยงที่ทั้งสองมาพักกินอาหารด้วยกัน

ไมเด้น : " ตอนบ่ายวางแผนไว้ยังไงบ้างละ "

โทรุ : " ........................... " (นั่งนิ่งกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่)

ไมเด้น : " โทรุ ................. โทรุ!! เป็นอะไรไป "

โทรุ : " โทษที ................กำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นะ "

ไมเด้น : " ฉันอยู่ตรงหน้านายแท้ๆ ยังคิดอะไรอยู่อีก "

โทรุ : " ......... คิดอยู่ว่า ............... "

ไมเด้น : " คิดอะไรอยู่ บอกฉันมาสิ "

โทรุ : " ฉันชอบเธอ เป็นแฟนกันไหม "

ไมเด้น : " ................... (หน้าแดง) ....เ...อ.........อ "

ทั้งสองมานั่งกินข้าวในร้านอาหารที่อยู่ในสวนน้ำ ซึ่งเป็นสถานที่ที่โทรุบอกชอบไมเด้น

ทำเอาไมเด้นไม่รู้ว่าจะตอบยังไง เพราะเธอคิดว่าโทรุยังคงไม่บอกชอบเธอในตอนนี้

ไมเด้น : " ....................................ได้สิ "

โทรุ : " ฉันไม่ได้วางแผนมาสำหรับตอนบ่ายมาด้วยสิ เพราะคิดแต่เรื่องบอกชอบเธอนะ "

ไมเด้น : " ......................ถ้างั้นกลับบ้านนายไหม ฉันมีบางอย่างอยากให้นายเห็นด้วย "

.

.

.

.

ไมเด้น : " ฉันขอกลับไปของที่บ้านก่อนนะ เดี๋ยวจะกลับมาหา "

โทรุ : " โอเค "

หลังจากโทรุขอไมเด้นเป็นแฟน ทั้งคู่ก็กลับจากสวนน้ำและแยกกันก่อนที่จะถึงบ้านของโทรุ

ไมเด้นกลับบ้านของเธอเพื่อไปเอาบางอย่าง

ไมเด้น : " โชคดี ไม่มีใครอยู่บ้าน รีบเปลี่ยนชุดก่อนดีกว่า "

ไมเด้นกลับมาที่บ้านก็ไม่มีใครอยู่ เธอรีบเปลี่ยนชุดและออกจากบ้านทันที

แม้ว่าเธอจะอายกับชุดที่เธอใส่อยู่ก็ตาม

โทรุ : " พ่อกับแม่จะมาหาพรุ่งนี้ "

พ่อและแม่ของโทรุส่งข้อความมาหาโทรุว่าวันนี้ทั้งสองไม่ว่างมาฉลองวันเกิดด้วย

แต่ทั้งสองจะมาหาโทรุในวันพรุ่งนี้แทน

หลังจากแยกกับไมเด้นไม่นาน ก็มีคนกดกริ่งหน้าบ้านของโทรุ โทรุก็คิดว่าเป็นไมเด้นที่มาหา

ซึ่งก็เป็นไมเด้นจริงๆ แต่เธอใส่ชุดเมดที่ยืมมาจากเพื่อนที่แต่งต้องเป็นเมดในวันกิจกรรมของโรงเรียน

ไมเด้น : " เป็นไงบ้าง ดูดีไหม "

โทรุ : " ............................................................................. "

ไมเด้น : " อย่ายืนนิ่งสิ ชมกันสักหน่อยก็ได้ "

โทรุ : " ............................................................................. "

ไมเด้น : " (ดันโทรุเข้าบ้าน เพราะเธออายที่จะอยู่ข้างนอกด้วยชุดนี้) "

.

.

.

.

.

ไมเด้น : " นายอยากจะกินอะไร เดี๋ยวฉันทำให้กิน ไม่สิฉันพูดผิดไปหน่อย "

ไมเด้น : " นายท่านอยากจะกินอะไรดีคะ เดี๋ยวดิฉันจะทำให้กินเอง "

โทรุ : " .................................... "

ไมเด้น : " อย่าเอาแต่เงียบสิ ฉันก็อายเป็นนะ อย่างน้อยก็ชมกันหน่อยสิ "

โทรุ : " ดูดีสุดๆ เลยละ "

ไมเด้น : " นายนั่งอยู่ตรงนี้แหละ ฉันจะทำอะไรมาให้กิน "

เมื่อพูดเสร็จไมเด้นก็เข้าไปในห้องครอบครัวและทำอาหารให้โทรุกิน

แต่เนื่องจากพวกเขากินข้าวเที่ยงกันมาแล้ว ไมเด้นจึงทำพวกขนมมาให้โทรุกิน

ทั้งสองนั่งกินขนมอยู่ด้วยกันจนถึงช่วงเย็น จนกระทั่งกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้นอีกครั้ง

โทรุ : " (ใครมา? เม็กกับนีโร่ก็ไม่น่าจะใช่ คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็น่าจะยุ่งกับงานอยู่) "

โทรุคิดว่าไม่น่าจะมีใครมาที่บ้านตอนนี้ โทรุกำลังคิดว่าใครเป็นคนกดกริ่ง

คนที่อยู่หน้าบ้านก็ไขกุญแจเพื่อเข้ามาด้านใน

โทรุ : " (เสียงไขกุญแจ!? คนที่มีกุญแจบ้านเราก็มี เรา คุณเจ้าหน้าที่รัฐและ..................พ่อกับแม่!!!) "

คนที่ไขกุญแจเข้ามาในบ้านคือพ่อและแม่ของโทรุที่โทรุคิดว่าน่าจะมาหาเขาพรุ่งนี้

ทั้งสองเดินเข้ามาด้านในและพบกับลูกชายของตัวเองกับเด็กผู้หญิงในชุดเมดนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น

พ่อและแม่ของโทรุ : " ........................................................................... "

โทรุ : " .................................................... "

ไมเด้น : " ............. สวัสดีค่ะ " (ตอบแบบเสียงเบาๆ)

โทรุ : " ไหนพ่อกับแม่บอกว่าจะมาพรุ่งนี้ "

พ่อและแม่ของโทรุ : " แค่จะมาเซอร์ไพรส์ ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะ พ่อกับแม่กลับก่อนก็ได้ "

ไมเด้น : " ไม่เป็นไรค่ะ หนูเป็นฝ่ายกลับก็ได้ "

พ่อและแม่ของโทรุ : " เอาเป็นว่าอยู่กินข้าวเย็นด้วยกันก่อนไหม "

โทรุ ไมเด้น และพ่อแม่ของโทรุอยู่กินข้าวเย็นด้วยกัน

โดยพ่อและแม่ของโทรุซื้อข้าวร้านโปรดของโทรุมาด้วย ตอนแรกพ่อแม่ของโทรุจะคุยเรื่องต่างๆ ของโทรุ

แต่พอเห็นไมเด้นในชุดเมดอยู่กับโทรุสองคนในบ้าน พ่อแม่ของโทรุก็ไม่กล้าถามอะไรเลย

ทั้งสี่คนนั่งกินข้าวด้วยกันแบบเงียบๆ ด้วยสถานการณ์สุดอึดอัดที่ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

ทำให้ไมเด้นตัดสินใจขอตัวกลับบ้านก่อน แม้ว่าไมเด้นจะกลับบ้านไปแล้ว ทั้งสามคนก็ยังไม่กล้าพูดอะไรกัน

พ่อและแม่ของโทรุ : " พ่อกับแม่ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะนะ เดี๋ยวจะขึ้นค่าขนมแทนคำขอโทษแล้วกัน "

โทรุ : " พวกเราไม่ได้จะทำอะไรกันซะหน่อยพ่อ!! แม่ก็ด้วยเลิกจินตนาการได้แล้ว!! "

_______________________________จบตอน_______________________________