ดวงนารีปกป้อง ขอเป็นผู้กล้าสักครั้ง

ฉึก อาคคคคคคคคคคคคคคคค

เสียงมีดทำครัวของแม่แทงทะลุท้องน้อยผมอย่างตั้งใจ แม่ผู้ถูกพ่อทอดทิ้งไป เอาทุกสิ่งทุกอย่างมาลงกับผมซึ่งเป็นลูก ด้วยการสำเร็จโทษตาย เป็นการประชดพ่อผม เพราะผมไม่สมควรเกิดมา สิ่งนั้นมันทำให้ผมเกลียดและกลัวผู้หญิงมาจนถึงบัดเดี๋ยวนี้...........
ผมมาฟื้นอยู่บนพรมสีขาวที่อ่อนนุ่มเหมือนปุยนุ่น ทำไมผมถึงมาฟื้นอยู่ที่นี่ได้กันนะ
ท่านเทพผุ้มีปีกขาวปรากฏต่อหน้าผมท่านนั่งอยู่บนต้นไม้ใหญ่ กำลังจิบชาเขียวไทย ยี่ห้อ โปรอนกะ ที่วางจำหน่ายเกลื่อนตลาดแม่น้ำไทย ถ้าผมจำไม่ผิด
แต่ทว่า ดูเหมือนท่านจะลืมไปว่านั่งอยู่บนต้นไม้ เมื่อกล่าวทักทายผมว่า พ่อหนุ่มน้อย ท่านก็กลิ้งตกลงมาจากต้นไม้
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
ท่านตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง จนเสียงสั่นราวกับซาวแอฟเฟค
' มีปีกทำไมไม่บิน ' ผมแอบคิดในใจ แต่เสียงนั้นดังไปทั่วสวรรค์ ทำให้ท่านเทพอยากแกล้งผมขึ้นมา
" ดีล่ะ ในเมื่อเจ้าเกลียดผู้หญิง ข้าก็จะให้สิ่งที่ตรงกันข้ามกับความต้องการของเจ้า ด้วยการมอบ ดวงนารี ปกป้องให้เจ้า แถมสตรีที่จะมาปกป้องเจ้านั้นแต่ละนางล้วนสวยงามราวกับนางฟ้า ข้าขอบอก 5555555+"
ว่าแล้วท่านเทพก็สาปผม และถีบผมลงจากสวรรค์ทันทีด้วยความไร้ปรานี ให้ไปเกิดในโลกของดาบและเวทย์มนต์
ผมขอสาปส่งเทพเจ้า และจะไม่ขอความช่วยเหลือใดๆจากเหล่าเทพอีก ผมสาบานนนนนนน
30 นาทีต่อมา..........
อาคคคคคคคคคคคคคคคค ท่านเทพช่วยตรูด้วย
ใช่แล้วครับ ผมกำลังถูกสิงโตเพลิงนรกไล่ล่าอยู่ในป่า เมื่อผมลืมตาตื่นรูที่ท้องก็หายไปแล้ว พร้อมกับรอยตีนที่ประทับอยู่บนก้นผม เอ๊ะ ผมเป็นใครนะรึ ลืมบอกไปเสียสนิท ผมมีนามสุดหล่อเหลาว่า อิชิโจ ริวจิ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ ไม่ใช่สิ เวลานี้ไม่ใช่เวลาแนะนำตัว
โฮกกกกกกกกกกกกกกกก
สิงโตเพลิงนรกไล่เข้ามากระชั้นชิดมากขึ้นทุกที ทุกทีแล้ว ทว่า..... ตอนนั้นเองจู่ๆ ก็มีสาวน้อยอัศวิน หน้าตาสดใสเป็นประกายปรากฏ อายุสิบปลายๆ ปรากฏตัว การปรากฏตัวของเธอสร้างความประหลาดใจให้กับผมอย่างมาก เธอมีชื่อว่า นอร์น
"ไม่นะ อย่าเข้ามาใกล้ผมนะ" ผมกลัวผู้หญิงมากกว่ากลัวสิงโตเพลิงนรกอีก
นอร์นที่ปรากฏ ตัวออกมาไม่พูดพล่ำทำเพลง เธอใช้วิชาดาบ สำนัก ชินเมริว ตวัดไล่สิงโตนรกได้อย่างง่ายดาย ง่ายจนเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก เธอหันหน้าเข้าสุ้กับสิงโตนรกอย่างห้าวหาญ และสะบัดดาบอันเกรียงไกรของเธอ
ฉับ เฟร้ง
เสียงสะบัดดาบ อย่างดุเดือดนี่มันอะไรกัน ทำให้ผมนึกถึงใบหน้าแม่ผู้ใจร้ายขึ้นมา ผมถอยหนี จากสาวน้อยอัศวินทันที
" นี่นาย คนเขาช่วยแล้วยังไม่พูดขอบคุณอีก " นอร์นกล่าวอย่างโกรธๆ แต่เธอดูเหมือนจะเล็งผมไว้แล้ว เนื่องจากถูกชะตากับผม ที่เขาเรียกกันว่า รักแรกพบ
" ไม่อะ ผมไม่พูดขอบคุณผู้หญิงเด็ดขาด หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ยอม " ผมกล่าวออกมาด้วยความกลัวจนเสียงสั่น
นอร์น เดินเข้ามาใกล้ แล้วสูดดมกลิ่นกายผมเข้าไปเฮือกใหญ่ ทำให้เธอรุ้สึกเป็นมิตรกับผมมาก เธอถอดหมวกเหล็กที่ปิดบังใบหน้าของเธอออกมา ชะเฮ้ย สาวสวย แต่เราเข็ดแล้ว เราจะไม่เชื่อใจสาวสวยอีกตลอดชีวิต
" อย่านะ อย่าเข้ามานะ " ผมพูดได้แค่นั้นแล้วก็ตกใจสลบไป เลยไม่รุ้ตัวเลยว่าถูกนอร์น หอมแก้มซ้ายเข้าขณะหลับ
*****
เช้าวันต่อมา ผมมาตื่นในคฤหาสต์ มีเหล่าเมดสาวคอยรับใช้ผมอยู่อย่างใกล้ชิด ราวกับผมเป็นเจ้าชายยังไงยังงั้น
เมดสาวอายุประมาณ20 หลายคนเข้ามาเปลื้องผ้าผม แล้วจับแต่งตัวใหม่ ตามคำสั่งของนอร์น ดูเหมือน นอร์นจะเป็นเจ้าของคฤหาสต์หลังนี้
" ดันนะ ซามะ เชิญรับประทานอาหารค่ะ " เมดสาวพูดภาษาญี่ปุ่นกับผมแล้วเสิร์ฟอาหารหลังเปลี่ยนเสื้อผ้าของผมเสร็จ
'ไม่นะ คนยิ่งกลัวสาวๆอยู่ด้วย ทำไมต้องเป็นตรูด้วยฟระ' ผมคิด และเริ่มหาทางหนีออกจากคฤหาสต์หลังนี้โดยเร็วที่สุด แม้มันอาจจะเป็นสรวงสวรรค์ของใครบางคน แต่มันเป็นนรกสำหรับผม แค่คิดว่าต้องอยู่กับสาวๆสุดสวยเกือบยี่สิบคนในชุดเมด ก็คันแล้ว แม้ว่าพวกเธอจะไม่ใช่ หมามุ่ยก็ตาม
ผมรีบเคลื่อนไหว โดยรีบหยิบถุงเงินสำหรับ โบเก็นฉะ 1ชุด ที่วางอยู่ปลายเตียง แล้วกระโดดออกทางหน้าต่างคฤหาสต์ชั้น1 โดยไม่รอให้นอร์น มาพบผม แม้ว่าเหล่าเมดสาวจะพากันตกใจที่อยู่ๆผมก็ทำดังนั้นแต่ผมไม่สนมันหรอก
แต่ทุกอย่างกำลังแย่ลง เหล่าทหารยามประจำคฤหาสต์ เริ่มเล็งธนูใส่ผม เพราะคิดว่าเป็นคนร้าย
ฟ้าว ฉึก
ลูกธนูดอกนึงยิงถูกสีข้างผมเป็นรู แต่ผมยังไม่ยอมหยุดเคลื่อนไหว ผมยังคงเดินหน้าต่อ วิ่งหนีเข้าไปในสวนและมุ่งตรงสู่เมืองหลวง ก่อนที่เหล่าเมดสาวจะส่งสัญญาณให้ทหารยามหยุดยิงธนู ผมได้ยินเสียงทหารยามไล่หลังมาอยู่ไวๆ
- "ชิ เจ้าหนุ่มนั่น คุณหนูนอร์น กลับถูกใจมัน ให้มันได้อาบน้ำอยู่กับเหล่าสาวๆชุดเมด แม่งสวรรค์ชัดๆ"
- "เกลียดเจ้าหนุ่มโชคดีนั่นชะมัด คุณหนูนอร์น ถึงกับถอนหมั้นกับ คุณชายอาราเอล เพื่อจะมาแต่งงานกับมัน คุณหนูนอร์นถึงกับบอกกับท่านพ่อว่า หนูพบคนที่ถูกใจแล้ว"
- "ต้องเอามันให้ตายกลางสวนนี้ละ ทั้งอิจฉา ทั้งริษยา"
เสียงพูดของเหล่าทหารยามทำให้ผมกระอักกระอ่วน แม้ผมจะรุ้ว่า นอร์น คงจะสั่งให้จับเป็นผม แต่ทหารพวกนี้ คงจะมาฆ่าผมแน่ๆ
โฮ่ง โฮ่ง
เสียงหมาดังไล่หลังมา ผมไม่มีเวลาคิดอีกต่อไปแล้ว ผมรีบกระโดดลงน้ำและไหลตามน้ำไป เพื่อไปให้ไกล ไกลจากนรกสาวอึ๋ม และพี่สาวในชุดเมด ไปให้ไกลที่สุดเท่าที่ทำได้......