คุณชายราเชนหน้าซีด ตัวสั่นไม่คิดว่าเรื่องจะกลับกลายเป็นแบบนี้ รีบเอ่ยทันที
“ ข้ายอมแล้ว ข้าไม่ยุ่งกับแกแล้ว” คุณชายราเชนรีบตอบ
“ ยังไม่ตอบคำถามที่ข้าถาม” เทียนตบหัวไป 1 ที
“ ข้ามีติดตัว 1 แสน” คุณชายราเชนรีบตอบ
“ ศิษย์พี่กาย ท่านว่าถ้าข้าตัดมือคุณชายราเชน เอาไปขายให้พ่อของเขาจะได้ราคาเท่าไร” เทียนหันไปถาม ศิษย์พี่กาย
“ 3 แสนน่าจะได้มั้ง” ศิษย์พี่กายเล่นด้วย
“ ถ้างั้น ทำตามที่ศิษย์พี่ว่าดีกว่า" เทียนค่อยหันมามองคุณชายราเชนซึ่งตอนนี้ เริ่มปากสั่นแล้ว
“ ได้ ได้ 5 แสน เหรียญทอง ข้าจะให้คนเอามาให้” คุณชายราเชนรีบบอก
“ ได้ ข้าเห็นแก่คุณชายราเชนที่รู้สึกสำนึกผิด ทำตามที่คุณชายว่าก็แล้วกัน” เทียนรีบไปดึงคุณชายราเชนมานั่ง แล้วลูบหัวให้ทันที ยังมีลูกน้องอีกหลายคนที่ไม่ใช้นักสู้ รีบไปที่บ้านเพื่อนำเงินมาให้คุณชายราเชนทันที
“ เรามาดื่มเพื่อฉลองความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นกันเถอะ” เทียนยกถ้วยชาขึ้นทำท่าชนกับคุณชายราเชนและศิษย์พี่กาย
“ ดื่ม" ศิษย์พี่กายรู้ดียิ่งที่เห็นคุณชายราเชนตกในสภาพนี้
“ ดื่ม" คุณชายราเชนรู้สึก ชาถ้วยนี้ เป็น รสชาติขมขื่นที่สุดในชีวิต
ไม่นานชายชราที่เคยเจอกันที่ร้านแสงอรุณ ที่เรียกว่าลุงแปดก็มาถึง
“ คุณชาย นี่เป็นสิ่งที่ทางเราของชดเชยให้คุณชาย ขอให้คุณชายช่วยปล่อยคุณชายราเชนด้วยขอรับ” ลุงแปด น้ำเสียงให้ความเคารพยิ่ง
“ ไม่ใช้เรื่องใหญ่อะไรเลย คุณชายราเชนทำผิดและสำนึกผิด เรื่องนี้แก้ไขได้ไม่เป็นไร” เทียนรับถุงเหรียญทองแล้วพูดเสียงนิ่มนวลใส่ทันที
คุณชายราเชนไม่พูดอะไรซักคำ ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปทันที ลุงแปดมองตามแล้วส่ายหัวรีบกล่าวลาเทียน แล้วจากไป
ศิษย์พี่กาย หัวเราะลั่นชอบใจยิ่ง รีบบอกกับเทียนว่า
“ คุณชายราเชน ชอบกลั่นแกล้งคนมานาน ครั้งที่แล้วพวกเราสำนักเนรมิต ยังถูกเล่นงาน โดยการแย่งซื้อของแล้วกดราคา ถูกไปหลายครั้งวันนี้ เจ้าได้แก้แค้นให้ รู้สึกดีเป็นอย่างยิ่ง” ศิษย์พี่กายพูดอย่างดีใจ
“ ทางบ้านก็มีเงินทองมากมาย แล้วจะทำเรื่องแบบนี้ไปทำไม” เทียนสงสัย
“ ก็พวกคุณหนู คุณชาย ก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่ค่อยมีเหตุมีผลอะไรหรอก” ศิษย์พี่กายกล่าว
ทั้งสองคนกินอาหารเสร็จ ก็เดินทางกลับสำนัก ซึ่งพอมาถึงเทียนก็รีบไปห้องฝึกฝนต่อทันที เพราะอยากลองใช้หินมิติ ชิ้นนี้..
หลังจากทำขั้นตอนวางรูปแบบกับหินมิติเสร็จแล้วก็มีประตู เหมือนกับประตูที่เทียนเคยเห็น ที่ดินแดนนาคราช จากนั้นเทียนก็ใช้มือสัมผัสที่ประตู
เทียนก็เข้าในหินมิติชิ้นนี้ทันที พรึบ ข้างในมีเนื้อที่ประมาณครี่งสนามฟุตบอล เป็นลานโล่งเตียน เทียนใช้หยกเขียนแบบและใส่สิ่งที่อยู่ในจิต แล้วไปวางที่จะสร้าง ภายในเวลาไม่นาน ภายในมิติ ก็มีทั้งบ้าน ต้นไม้ มีสระน้ำ มีพระอาฑิตย์ ทุกสิ่ง สามารถสร้างได้ยกเว้น สิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถสร้างได้เท่านั้น
ในมิติแห่งนี้ เขาอยากจะสร้างหรือจะทำลายสิ่งใดก็ได้ อย่างนี้ก็เท่ากับว่า เขาสามารถควบคุม ทุกอย่างได้ในมือของเขา
“ มันจะเหมือนพระเจ้าหรือเปล่านะ” เทียนเอ่ยออกมา
เทียนมาอยู่ที่สำนักเนรมิต เทียนได้สั่งซื้อ หินมิติ หยกก่อสร้าง หยกมิติจากร้านแสนอรุณ เป็นจำนวนมาก เงินที่ได้มา 5 แสนหมดไป เทียนนำมาซื้อของเหล่านี้เพื่อไปสร้างค่ายกล สร้างสิ่งก่อสร้าง ในมิติของเขาจำนวนมาก
โดยสร้างเสร็จแล้วทำลาย แล้วเปลี่ยนใหม่ ตอนนี้ถ้าเข้าไปมิติของเขาที่เดินแทบจะไม่มี สิ่งก็สร้างเต็มไปหมด จนเทียนรู้สึกว่า มิตินี้เล็กไปเสียแล้ว ต้องหาหินมิติใหม่ให้ใหญ่กว่านี้ เทียนอยู่ที่สำนักเนรมิต มา เกือบ เดือนแล้ว
“ ศิษย์พี่กาย ถ้าจะหาหินมิติ ที่มากกว่านี้จะหาได้ที่ไหนบ้าง” เทียนถาม
“ หินมิติส่วนใหญ่นั้นหายากมาก หินมิติเป็นหินธรรมชาติ มันอยู่มานานเป็นพันเป็นหมื่นปี มีคนพอบเจอได้ตามภูเขาที่อยู่นานเกินหมื่นปีเท่านั้น ที่ร้านแสงอรุณเป็นร้านที่รับซื้อมากที่สุด แล้วสำนักเนรมิตเราก็เป็นลูกค้าใหญ่ที่สุดเช่นกัน ถ้าเจ้าอยากได้ เจ้าแค่บอกผู้จัดการร้าน แค่นั้น" ศิษย์พี่กายกล่าว
“ แล้วนี่เจ้าจะเอาหินมิติก้อนใหญ่ไปสร้างเมืองหรือยังไง 100 กิโลที่เจ้าใช้ไปก็ใหญ่มากแล้วนะ มิติของข้า ใช้ไม่ถึง 50 กิโลก็มากแล้ว" ศิษย์พี่กายสงสัย
“ ก็แค่เอามาฝึกแค่นั้นไม่มีอะไร “ เทียนกล่าว
“ มีอีกวิธี ที่เจ้าได้หินมิติขนาดใหญ่ นั่นคือเป็นผู้ชนะ การแข่งขัน 5 สถาบัน” ศิษย์กายกล่าว เทียนพยักหน้ารับรู้
“ ศิษย์พี่กาย แล้วที่นี่มีถ้ำทดสอบเหมือนกันไหม” เทียนถาม
“ มีเหมือนกัน แต่อาจจะไม่ค่อยเหมือนสำนักอื่น เจ้าเข้าไปแล้วจะรู้ ตกลงเจ้าจะเข้าด่านทดสอบเลยไหม” ศิษย์พี่กายถาม
“ ได้ไปกันเลย” เทียนบอก
ด่านทดสอบถ้ำเนรมิต
“ ด่านทดสอบที่นี่ เจ้าเข้าไปเจ้าจะเจอหินทดสอบอยู่ก้อนหนึ่งข้างใน เจ้าเพียง สัมผัสแค่นั้น หินทดสอบจะทำการตรวจสอบการเรียนรู้ของเจ้าเอง ได้อันดับมากน้อยก็แค่สัมผัสแค่นั้น และมีแค่ ด่านเดียวเท่านั้น ขอให้เจ้าโชคดี" ศิษย์พี่กายอวยพร
เทียนเดินเข้าไปข้างใน เห็นหินทดสอบ แล้วสัมผัสทันที จิตวิญญาน ของเทียน
พุ่งเข้าไปในหินทดสอบทันที แสงจากหินทดสอบส่องสว่างไปทั่วถ้ำ มีหลายสีเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา จนกระทั่งสีสุดท้ายกลายเป็นสีทอง แล้วก็มีเสียงปริศนาดังขึ้น
“ นานแล้ว ที่ข้าเฝ้ารอ ในที่สุดเจ้าก็มา" แล้วเสียงก็เงียบไป
เทียนถูกเคลื่อนย้ายเข้ามาใน ห้องเหมือน ที่เคยรับรางวัล ที่ผ่านมา เทียนได้เห็น ของสิ่งหนึ่งเขาเดินเข้าไปอ่าน หินมิติสีทอง นี่มันคืออะไร
“ นี่คือรางวัลของเจ้า หินมิติสีทอง" เสียงปริศนามาอีกแล้ว
“ มันต่างอย่างไรกับหินมิติธรรมดา”
“ หินมิติสีทอง มีความพิเศษคือมีเนื้อที่ใช้งานมากกว่าที่เจ้าเห็นขนาดนี้สามารถใช้งานเท่าพื้นที่เมืองจตุภัทร ได้ครึ่งเมืองทีเดียว และสามารถขยายใหญ่ขึ้นได้โดยการเติมหินมิติธรรมดา เข้าไปพื้นที่ก็ขยายออกไปอีก เจ้าจะรู้ถึงความสามารถอื่น ของมันหลังจากเจ้าใช้เลือดหยด แสดงความเป็นเจ้าของแล้ว"เสียงปริศนากล่าว
เทียนเดินเข้าไปแล้วหยดเลือดเข้าไป แล้วเทียนสัมผัสหินสีทอง ก้อนหินก็ค่อยๆหายไปในมือของเทียน
เพียงแค่เทียนหลับตาเทียนก็เข้ามาในมิติหินสีทองได้ทันที เหมือนกับว่าในมิติแห่งหนึ่งเขาแค่คิดอะไร ก็ได้อย่างนั้น
เขามองไปรอบรอบมิติแห่งนี้ กว้างใหญ่ ไพศาลมาก มีภูเขา มี แม่น้ำ มี ดวงอาฑิตย์ เอ๊ะ มีสัตว์ มีสิ่งมีชีวิตเข้ามาได้ยังไง หรือว่า มิตินี้มีอยู่มานานแล้ว
แล้วตอนนี้ตัวเขาได้มาเป็นเจ้าของมิติแห่งนี้อย่างสมบูรณ์ เทียนลองใช้จิตสั่งให้ฝนตก ครืน ฝนตกทันที หยุด ฝนหยุดทันที พายุ มา ฟ้าผ่า มา สิ่งที่เทียนคิด ในมิติแห่งนี้ เกิดขึ้นได้แค่เขาคิดเท่านั้น เหมือนกับว่า มิติแห่งนี้สร้างมาเพื่อเขา
แล้วเทียนก็ออกมาจากถ้ำทดสอบ ศิษย์พี่กายไม่ได้ไปไหน เห็นเทียนออกมาแล้ว
หันไปมอง แผ่นป้ายหิน เทียนขึ้นมาเป็นอันดับ 1 ศิษย์พี่กายเข้ายินดีกับเทียน
จะพาไปหาอาจารย์เจ้าสำนัก แต่เทียนบอกว่า เขามีเรื่องด่วนที่ต้องไปไว้โอกาสหน้าจะมาเยี่ยมเยียนใหม่
เทียนรีบกลับที่พัก แล้วรีบใช้หยกเคลื่อนย้ายกลับโลกมนุษย์ทันที พรึบ
“ ไม่รู้หนิงเป็นไงบ้างรับปาก ไว้ ว่า 1 เดือน จะมารับ แต่นี่น่าจะเกินเดือนแล้วนะ” เทียนคิดในใจ ตอนนี้เขามาอยู่ที่ทางเข้าถ้ำนาคราช แล้วใช้กุญแจสัมผัส พรึบ มีทหารเข้าทำความเคารพ เพราะจำเทียนได้
“ ท่านหมอเทียน “ ทหารยามทักทาย
“ พวกท่านพาข้าไปหาพระนางแสนสิริ ก่อนเถอะ” เทียนบอก แล้วทหารก็พาเทียนไปในวัง
“ พี่เทียน” เสียงน้องสาวดังมาแต่ไกล มีพระนางแสนสิริ เดินออกมาด้วย
“ เป็นไงบ้าง" เทียนถามน้องสาวแล้วคำนับพระนางแสนสิริ ต่อ
“ ท่านพี่หญิงแสนสิริ ดีกับหนิงมากเลยค่ะ “ หนิงพูดด้วยความยินดี
“ ต้องขอบคุณพระนางมากนะครับ” เทียนขอบคุณ
“ ไม่ต้องเกรงใจ หนิงก็เหมือนน้องสาวของเรา " พระนางแสนดีบอก
“ ถึงเวลาต้องกลับไปหาแม่แล้ว ต้องขอลาก่อนไว้มีโอกาสจะมาใหม่ " เทียนบอกหนิงให้กล่าวลา หนิงเข้าไปกอด พระนางแสนสิริ แล้วบอกว่าจะมาที่นี่อีก
เทียนออกมาแล้วโทร. เรียก อาจง มารับ ที่ศาลนาคราช ทันที
“ หนิง บอกพี่มา ยังคิดจะไปชุมนุม อีกไหม “ เทียนถาม
“ ไม่แล้วล่ะ หนิงคิดว่า โลกนี้ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่ยังต้องเรียนรู้ และยังมีสิ่งสำคัญกว่าสิ่งที่เราทำอยู่อีกเยอะ และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือแม่ และพี่เทียน หนิงจะไม่ทำให้พี่กับแม่ เป็นห่วงอีกแล้ว “ น้องหนิงกล่าวตามตรง...