เกิดใหม่กับระบบ คนขับราคะ

“ฮึ้ย! ยัยเด็กคนนี้นี่... กล้าขอพี่ตรง ๆ แบบนี้เลยเหรอ เดี๋ยวก็โดนตีหรอก!” จองมินแสร้งทำหน้าดุ พลางง้างมือขึ้นทำท่าจะฟาดลงบนต้นแขนของน้องสาวคนสวยที่ช่างกล้าพูดเรื่องชวนใจหายใจคว่ำออกมาได้หน้าตาเฉย

“อือ... พี่จองมิน ไม่ได้เหรอคะ?” จีอาครางประท้วงพลางทำหน้ามุ่ยแสดงความขัดใจ “...ขอโทษค่ะ”

“จีอานะจีอา... ที่จริงพี่ก็ไม่ได้ห้ามอะไรหรอกนะ ถ้าเธออยากจะทำแบบนั้นกับเขาน่ะ...” จองมินยังพูดไม่ทันจะจบประโยคดี จีอาก็ร้องแทรกขึ้นมาเสียงหลง

“จริงเหรอคะ! เย้ๆ!” สีหน้าของจีอาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่

“ฟังพี่ให้จบก่อนสิ...” จองมินใช้มือเรียวประคองใบหน้าของจีอาให้หันมาสบตากับเธอตรง ๆ “ที่พี่บอกว่าไม่ห้าม เพราะพี่รู้ว่าคุณวายุเป็นคนที่ไว้ใจได้ แต่จะให้พี่เดินไปบอกเขาว่า คุณวายุคะ น้องสาวฉันอยากจะมีอะไรกับคุณจะแย่แล้ว แบบนี้น่ะเหรอ? พี่ทำไม่ได้หรอกนะจีอา”

“อ้าว... แล้วตอนนั้นพี่ทำยังไง ถึงได้ไปนอนกับพี่เขาได้ล่ะคะ?” จีอาถามกลับด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงพลางทำตาปริบ ๆ อย่างสงสัยซื่อ ๆ

จองมินละมือออกจากใบหน้าของน้องสาว ก่อนจะเอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างคนหมดเรี่ยวแรงจะค้าน “ตอนนั้นพี่แค่ปล่อยให้ตัวเองเมา... เพราะเวลาพี่เมา จีอาก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าพี่จะเป็นคนยังไง”

“อ๋อ... ถ้างั้นหนูก็ต้องเมาเหมือนพี่ใช่ไหมคะ ถึงจะได้ทำแบบนั้นบ้าง” จีอาเอ่ยถามหน้าซื่อพลางเอียงคอเล็กน้อย ราวกับเพิ่งค้นพบกุญแจสำคัญในการแก้โจทย์ยาก

“อย่าทำตอนที่เมาจนไม่มีสติเชียวนะ ไม่อย่างนั้นมันจะหมดสนุกเอาเสียเปล่าๆ” จองมินเอ่ยเตือนพลางทำหน้าจริงจัง “อีกอย่าง จีอาตอนเมากับตอนปกติน่ะแทบไม่ต่างกันเลย ไม่เหมือนพี่... พี่เวลาเมาแล้วมันชอบมีอารมณ์ขึ้นๆลงๆ แถมยังพูดเรื่อยเปื่อยไปทั่ว แต่จีอาไม่ได้เป็นแบบนั้น สูตรนี้ใช้กับเธอไม่ได้หรอก”

จองมินอธิบายยืดเยื้อ พลางเหม่อมองออกไปครู่หนึ่งเมื่อภาพความทรงจำในช่วงเวลาอันเร่าร้อนในคืนนั้นย้อนกลับมาในหัว จริงอยู่ว่าในตอนแรกจองมินเมามายจนแทบจะไม่มีสติก่อนที่เรื่องราวจะลงเอยแบบนั้น แต่ทว่าหลังจากที่วายุใช้พลังบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์หรือการสะกดจิตจัดการทำให้ความมึนเมาของเธอหายวับไปเป็นปลิดทิ้ง จองมินก็กลับมามีสติครบถ้วนร้อยเปอร์เซ็นต์ และนั่นเองที่ทำให้เธอได้สัมผัสกับความสนุกและห้วงอารมณ์ในคืนนั้นได้อย่างเต็มที่และลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม

“แล้วจะให้หนูทำยังไงล่ะคะ... พี่ก็ช่วยหนูหน่อยสิ แล้วหนูจะยอมยกโทษเรื่องวันนี้ให้หมดเลย ถ้าพี่ตกลง หนูจะไปเตรียมตัวซ้อมบนเวทีตอนนี้เลยด้วย” จีอาส่งเสียงอ้อนพลางทำตาปริบๆ อย่างมีความหวัง

“จีอา... มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะนั่น...” จองมินบ่นพึมพำพลางมองใบหน้าของน้องสาวที่จ้องจะเอาคำตอบให้ได้ ก่อนจะถอนหายใจยาว “เอาเถอะ... พี่จะลองหาวิธีให้ละกัน ไปเตรียมตัวได้แล้ว”

“เย้ๆ! รักพี่จองมินที่สุดในโลกเลย!” จีอาดีใจจนตัวโยน พร้อมกับกระโดดโลดเต้น

ผ่านไปกว่าสองชั่วโมง...

ตอนนี้ผมกับจองมินนั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้ชมโซนวีไอพี เบื้องหน้าคือจีอาที่กำลังทดสอบเสียงและซ้อมภาพรวมทั้งหมดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเริ่มโชว์จริงในอีกสองชั่วโมงข้างหน้า บรรยากาศเริ่มคึกคักขึ้นเล็กน้อย เพราะผู้ชมที่ถือบัตรวีไอพีได้รับสิทธิ์พิเศษให้เข้าชมบรรยากาศการซ้อมก่อนเวลา เพื่อสัมผัสเบื้องหลังความทุ่มเทของซุปตาร์สาวอย่างใกล้ชิด

ผมแอบกวาดสายตาดูคนกลุ่มที่ถือบัตรวีไอพีรอบๆ แล้วก็ต้องประหลาดใจ เพราะหลายคนเป็นถึงดารานักร้องชื่อดังของไทยที่เคยเห็นผ่านตาในสื่อมาแล้วทั้งนั้น การที่ผมได้มายืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาแบบนี้ มันชวนให้คิดจริงๆ ว่าผมมาถึงจุดนี้ได้ยังไง

คนรอบข้างล้วนเป็นผู้มีชื่อเสียงระดับแนวหน้า แม้แต่คนที่นั่งอยู่ข้างผมอย่างจองมินเองก็ด้วย 

ทว่าในวินาทีนั้นเอง จองมินก็โพล่งเปิดประเด็นเรื่องที่ผมพยายามจะหลีกเลี่ยงขึ้นมาจนได้

“ทิ้งกันไปเฉยเลยนะคะ...”

เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พยายามคุมท่าทางให้ดูเหมือนเป็นการชวนคุยเรื่องทั่วไปในสายตาคนรอบข้าง แต่แววตานั้นกลับจ้องเขม็งมาที่ผม ผมได้แต่หัวเราะแห้งๆ กลบเกลื่อนความประหม่า

“เห็นเงียบมาตั้งนาน ผมก็นึกว่าคุณลืมเรื่องนั้นไปแล้วซะอีก” ผมตอบกลับไปอย่างไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนมาแก้ตัวได้ดีกว่านี้

“ฉันจะลืมลงได้ยังไงกันคะ เรื่องมันเพิ่งผ่านมาแค่สองชั่วโมงเองนะ...” จองมินพูดน้ำเสียงกระแทก ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเรียบเฉยตามเดิม “แต่ก็เอาเถอะ ฉันไม่ได้ติดใจโกรธเคืองอะไรคุณหรอกค่ะ”

คำพูดนั้นทำให้ผมถึงกับลอบระบายลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอกที่ภูเขาลูกใหญ่ถูกยกออกจากอกไป แต่แล้วผมก็ต้องชะงักกึกกับประโยคถัดมาของเธอที่ทำเอาความดันพุ่งปรี๊ดขึ้นมาอีกรอบ

“ตัวฉันน่ะไม่มีปัญหาหรอกค่ะ แต่ว่าจีอานี่สิ... จะทำยังไงดี” จองมินแสร้งทำสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัดพลางปรายตาไปทางเวที ทำเอาผมใจคอไม่ดีขึ้นมาทันที

“จีอาโกรธคุณเหรอครับ?” ผมเอ่ยถามด้วยเสียงกระซิบที่เบาที่สุด เพราะเกรงใจเหล่าคนดังที่นั่งล้อมรอบ

“ก็ใช่น่ะสิคะ... ฉันล่ะเครียดจริงๆ ว่าจะทำยังไงให้เธอหายโกรธ” จองมินว่าพลางยกมือกุมขมับ นวดคลึงเบาๆ ราวกับกำลังปวดหัวอย่างหนักกับวีรกรรมที่ผมก่อไว้

“ต้องขออภัยจริงๆ นะครับ... ทั้งหมดเป็นเพราะผมแท้ๆ เลย” ผมรู้สึกเครียดหนักขึ้นไปอีกเมื่อเห็นจองมินดูเป็นกังวลขนาดนั้น ใจมันวูบโหว่งด้วยความรู้สึกผิดที่ทำให้ความสัมพันธ์ของสองพี่น้องต้องมาสะดุดเพราะเรื่องของผม

“ไม่เป็นไรค่ะ อย่ามัวแต่โทษตัวเองเลย... ว่าแต่ฉันจะใช้วิธีไหนทำให้ยัยเด็กนั่นหายโกรธดีนะ...” จองมินยังคงแสดงท่าทีคิดไม่ตก พลางพึมพำย้ำคำเดิมวนไปมาจนผมอยู่ไม่สุข

“มีวิธีไหนที่ผมพอจะช่วยได้ บอกมาได้เลยนะครับ ผมจะช่วยอย่างเต็มที่!” ผมเอ่ยออกไปด้วยความมั่นใจและรู้สึกผิดเต็มอก อยากจะแก้ไขสถานการณ์นี้ให้เร็วที่สุด

ทันทีที่สิ้นคำพูดของผม จองมินก็หันขวับมาหาทันทีดวงตาเป็นประกายวาววับราวกับรอคอยคำมั่นสัญญาชิ้นนี้มานานแสนนาน

“จริงเหรอคะ... พูดแล้วห้ามคืนคำนะคุณวายุ” 

“คะ... ครับ ผมจะทำทุกอย่างเลยครับ” ผมรีบตอบรับหนักแน่น โดยไม่ทันได้สังเกตเห็นประกายไฟบางอย่างในดวงตาคู่สวยนั่นเลย

จองมินจ้องมองผมเงียบๆ ราวกับกำลังใช้ความคิดประเมินอะไรบางอย่าง จนในที่สุดเธอก็เอ่ยออกมาด้วยสีหน้าที่ดูจริงจังขึ้น “คือแบบนี้ค่ะ... ปกติหลังจากจบโชว์คอนเสิร์ต จีอามักจะมีอาการปวดเมื่อยตามตัวมากเพราะเธอเต้นหนักแทบจะตลอดเวลา ปกติพี่จะมีหมอนวดฝีมือดีตามติดไปทุกที่ แต่ครั้งนี้หมอนวดคนนั้นดันมาไม่ได้กะทันหันเพราะติดธุระด่วน...” 

“ให้ผมติดต่อหาหมอนวดที่เก่งที่สุดให้ตอนนี้เลยไหมครับ?” ผมรีบเสนอทางออกอย่างมีความหวัง หวังจะแก้ไขความผิดพลาดและแสดงความรับผิดชอบอย่างเต็มที่

“ที่จริง... มันก็ทำได้อยู่หรอกค่ะ แต่ปัญหาน่ะคือจีอา เธอเป็นคนค่อนข้างเรื่องมาก” จองมินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ถ้าไม่ใช่คนที่เธอไว้ใจหรือสนิทใจด้วยจริงๆ จีอาจะไม่ยอมให้ใครมาโดนตัวง่ายๆ เลยน่ะสิ”

“อ้าว... ถ้าอย่างนั้น คุณจองมินไม่ลองนวดให้จีอาแก้ขัดไปก่อนล่ะครับ?” ผมถามกลับทื่อๆ ตามความเห็นที่ดูจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนั้น

“จะให้ฉันนวดได้ไงล่ะคะ ก็ตอนนี้จีอากำลังโกรธฉันอยู่!”

จองมินเว้นวรรคไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ หันมาหาผมด้วยสายตาที่ดูจริงจังกว่าครั้งไหนๆ “ในเมื่อคุณบอกเองว่าอยากจะช่วยจริงๆ และพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเป็นการไถ่โทษ... งั้นหลังจบโชว์ คุณนั่นแหละที่เป็นคนต้องเข้าไปนวดตัวให้เธอ”