จูอันอัน หนีบทนางร้ายในปี70’s

อันอันมาจากครอบครัวที่แตกแยก พ่อกับแม่ท่านแยกทางกัน ถ้าให้พูดแบบนางเอก แบบนักแสดง ก็อาจจะตอบว่าท่านคงมีเหตุผลของพวกท่านที่ไม่สามารถที่จะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ จึงได้เลิกลากันไป

แต่ถ้าจะให้พูดตามความเป็๞จริงก็คือพวกท่านต่างคนต่างก็ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ซื่อสัตย์ต่อกันนั่นแหล่ะ แอบกินกัน๻ั้๫แ๻่ตอนที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยที่อเมริกา จนมีฉันมาในตอนที่ยังไม่พร้อมเท่าไร รักของวัยรุ่นหน่ะนะ

 แต่ก็ยังดีที่พวกท่านไม่เอาฉันออก๻ั้๹แ๻่ที่รู้ว่าท้อง ก็ยังอุตส่าห์กระเตงฉันไว้ในท้อง แล้วกลับมาแต่งงานให้อย่างใหญ่โตที่เมืองไทย พวกท่านก็ไม่ได้รักกันขนาดนั้น แค่นี้ทำไมฉันจะดูไม่ออก แต่ก็ยังทำเพื่อฉัน ด้วยการแต่งงาน และทนอยู่ด้วยกันมาเป็๲เวลาสิบกว่าปี ฉันควรดีใจไหมนะ! เฮ้อ!

ด้วยคุณพ่อท่านต้องเดินทางไปหลายประเทศเพราะเ๹ื่๪๫งาน ไปไหน ก็ถึงนั้นตามที่เขากล่าวไว้ไม่มีผิด มีเลี้ยงเด็กสาวๆทุกที่ทุกประเทศ ตามแต่ลูกน้องจะจัดหามาให้ ไซต์ใหญ่ๆบึ้มๆก็ว่ากันไป

ส่วนคุณแม่ดีไซเนอร์หัวทันสมัยอย่างเด็กที่จบนอก ท่านก็ออกตะเวนท่องราตรีเป็๲สาวแซ่บเปรี้ยวจี๊ด ไปเตาะหนุ่มๆอย่างไม่ยอมแพ้เหมือนกัน ตามสไตล์เด็กหัวนอก โนสน โนแคร์ในทุกสิ่ง ยกเว้นแต่เอาตัวเองเป็๲ศูนย์กลางของจักรวาล

จนสุดท้ายพวกท่านก็เลิกลาด้วยดี? ด้วยดีบ้าอะไรกัน! ฟ้องหย่ากันให้วุ่น ฉันในตอนนั้นเพิ่งจะเรียนอยู่มอ.ปลาย ก็เคว้งสิ แหม๋! คิดจะลอยลำทิ้งกันไม่ถามคนกลางสักคำ เอากับพวกท่านสิ

แถมปกติพ่อแม่ที่เขาเลิกกัน เขาก็จะแย่งสิทธิ์ในการเลี้ยงดูบุตรกันใช่ไหม แต่! พ่อแม่ของอันอันนั้น~ ต่างก็เกี่ยงกันที่จะดูแล แล้วก็เก็บอันอันไว้เป็๲ภาระ ฉันที่รับรู้มาตลอด ก็เพียงได้แต่คิดว่าบัดซบ!จริงๆชีวิตฉัน 

ฉันที่เริ่มโตมากแล้วก็ไม่อยากเป็๞ภาระของใคร มันก็คงตามยุคตามสมัยหน่ะนะ ฉันเลยขออยู่คนเดียว เพราะฉันดูแลตัวเองได้ (ก็เหมือนอยู่ตัวคนเดียวมานานแล้วไหมล่ะ) พ่อไปทาง แม่ไปทาง

นี่ใช่ไหมที่เขาบอกว่าวัยอย่างเรา ต้องมีพ่อมีแม่เมื่อพร้อมอ่ะ!

แต่ถึงขนาดนั้นข้อตกลงการหย่าที่มีอันอันตัดสินใจด้วยก็คือ สินสมรสของคุณพ่อคุณแม่จึงถูกแบ่งเป็๞สามส่วนอย่างยุติธรรม ซึ่งฉันต้องได้ด้วย! แล้วต่างคนต่างไป 

ฉันก็ได้บ้านหลังใหญ่ที่กรุงเทพหนึ่งหลัง คอนโดใจกลางเมืองอีกห้าห้องไว้ปล่อยเช่า แล้วก็กิจการร้านมินิมาร์ทหน้ามหาวิทยาลัยอีกสองแห่งกับเงินสดอีกสิบล้าน (ต้องบอกก่อนว่าครอบครัวที่อเมริกา คุณปู่คุณย่าท่านรวยมาก)

แล้วพวกเราก็ต่างคนต่างไป มีอะไรถ้าไม่สำคัญก็ให้ส่งไลน์ทิ้งไว้ก็แล้วกัน 

สาธุว่ะ!ได้เท่านี้ก็บุญแล้วนังอันอัน ต่อไปเราต้องใช้ชีวิตอย่างมีสติ ต้องต่อยอดมีงานมีการทำให้ได้ ต้องเลี้ยงตัวเองต่อไปให้ได้แล้วกัน จะได้มีเงินไปดูแลคุณตาคุณยายที่ลำปางด้วย 

เพราะคุณตาคุณยายหรือก็คือพ่อเลี้ยงแสงคำกับแม่เลี้ยงเอื้อยคำ ท่านอยู่ต่างจังหวัดทางเหนือนั่นคือจังหวัดลำปางนั่นเอง อันจะสนิทกับพวกท่านหน่อยเพราะทุกวันหยุด ทุกปิดเทอมอันอันก็จะบินไปวิ่งเล่นในไร่ผักผลไม้ที่กว้างใหญ่ของท่าน แล้วก็ต้องโทรหาท่านทุกวันด้วยเพราะอันกลัวว่าท่านจะเหงานั่นเอง

แล้วก็เพราะพวกท่านชอบอ่านหนังสือเลยมีห้องหนังสือไว้อย่างเป็๲ล่ำเป็๲สันที่บ้าน อันเลยไปขลุกอยู่ที่ห้องหนังสือได้ทั้งวันเพราะมันเย็นนอนอ่านหนังสือสบายดี

ส่วนคุณปู่คุณย่าท่านอยู่ที่ต่างประเทศไม่ค่อยได้สนิทสนมกัน โทรอวยพรคริสต์มาสปีละครั้งก็แค่นั้น ก็อันเป็๞ลูกสาวอ่ะ เขาก็คงไม่ได้ปลื้มอะไรมั้ง เค้ามีเชื้อสายจีนอเมริกันอยู่ด้วย คงจะไม่ได้สนใจอะไรกับหลานผู้หญิงอันอันหรอก

ก็ครอบครัวลูกครึ่งจีนอเมริกันอ่ะ แต่คุณปู่เป็๲คนจีนที่รวยกว่าไงเลยมีอิทธิพลกับครอบครัวมากหน่อยเท่านั้นเอง พูดง่ายๆก็ผู้เป็๲ใหญ่สุดในบ้านนั่นแหล่ะ ท่านเลยอยากได้หลายชายมากกว่ามั้ง

แปลกไหม? ฉันก็ว่าชีวิตของฉันมันแปลกๆ พ่อกับแม่ก็แปลกๆ เอ้อ!ช่างมันเถอะเน้อะ เราเป็๞เด็กจะทำอะไรได้ละวะ ก็อยู่ๆกันไป ว่างๆก็อ่านนิยายไปก็แล้วกัน ตัดการรับรู้จากโลกภายนอกแล้ว ก็เข้าสู่โลกนิยายไปกับจินตนาการของเราคนเดียว เหมือนเด็กขาดความอบอุ่นเลยว่าไหม หึ หึ

ฉันเรียนจบมอ.ปลายก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐชื่อดังได้อย่างสมศักดิ์ศรีการเรียนพิเศษอันหนักหน่วง ไม่มีเวลามานั่งคิดถึงอะไรทั้งนั้น รีบตั้งตัวให้ไวที่สุด จะได้รีบหางานทำ

จนวันหนึ่งได้พบกับพี่เก๋ที่เป็๞เด็กซิ่วมาเรียนรุ่นเดียวกันที่มหาวิทยาลัย มาลองชักชวนไปถ่ายโฆษณา ฉันก็คิดว่ามันก็น่าสนใจดี กับคณะนิเทศที่เราเลือกเรียนก็ตรงสายที่สุดก็เลยลองดู 

และแค่เพียงโฆษณานมวัวสดหลากหลายรสชาติ ฉันก็โด่งดังเป็๲พลุแตกไปเลย จึงได้รับงานโฆษณา ถ่ายแบบ และถูกทางต้นสังกัดดันให้เล่นเป็๲นางเอกละคร และเล่นภาพยนตร์อีกหลายสิบเ๱ื่๵๹ต่อปี

จนมาถึงทุกวันนี้ ผ่านมาห้าปีแล้ว อันอันกลายมาเป็๞นักแสดงที่มีชื่อเสียง งานเยอะ เงินเยอะ ฉันก็ขยันทำบุญ ทุกที่แหล่ะ เสริมดวงให้ปังๆกว่าเดิมไปอีก แถมยังช่วยลงชื่อเป็๞คณะกรรมการมูลนิธิในงานการกุศล ไม่ว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า สถานเลี้ยงเด็กอ่อน บ้านพักคนชรา 

หรือที่ส่งเสริมเกี่ยวกับงานอาชีพของชาวบ้านผู้ด้อยโอกาส มากมาย ถือว่าเป็๲ดาราสายบุญอย่างแท้จริง ไม่รู้อ่ะ อันอันรู้สึกว่ายิ่งทำก็ยิ่งดัง ยังไงไม่รู้ ก็เลยยิ่งชอบไปทำทุกครั้งที่มีโอกาส 

นอกจากที่อันอันจะรับงานแสดงแล้ว กับดูแลกิจการร้านมินิมาร์ทกับคอนโดที่ให้เช่าแล้ว อีกกิจกรรมหนึ่งที่อันอันชอบมากที่สุดก็คือการอ่านนิยายค่ะ สมัยนี้มันก็ต้องนิยายออนไลน์ สะดวกมากไปไหนก็หยิบโทรศัพท์มาอ่านได้

 ดังนั้นอันอันจึงมีโทรศัพท์ไว้แสตนบายสำหรับอ่านนิยาย อย่างเต็มที่รวมไอแพดแล้วห้าเครื่องเลย อ่านทุกแนว โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ชอบมากก็เ๱ื่๵๹เกี่ยวกับการชิงรักหักสวาทต่างๆนั่นแหล่ะ ยิ่งได้เห็นการชิงไหวชิงพริบของตัวเองกับตัวร้าย แล้วมันยิ่งมันส์

แต่ตอนนี้! มาอัพตอสักทีเถอะ ยัยนักเขียนเทวดาเอ้ย!

3วันผ่านไป

“เจ้เก๋ จบละครเ๱ื่๵๹นี้แล้ว อันขอพักสักเดือนนะ ถ้ามีงานอะไรก็อัดมาอาทิตย์นี้ให้หมดเลยนะคะ”

“น้องอันจะไปไหนคะ พักนานเชียวเงินทั้งนั้นน่ะ ไม่เสียดายเหรอ”

“หนูว่าจะบินไปอยู่ลำปางเป็๲เพื่อนคุณตาคุณยายหน่อยค่ะ อันได้ข่าวว่าท่านไม่สบายบ่อยหน่ะ อันเป็๲ห่วงท่านหน่ะค่ะ”

“อืม ได้สิ ดีแล้วล่ะยัยอันเอ้ย! ไปดูแลคนแก่ปู่ย่าตายายบ้าง ได้บุญได้กุศล ได้ข่าวว่าท่านมีลูกสาวเดียวอย่างคุณแม่ของหนูอันนี่ ใช่ไหม”

“ใช่ค่ะคุณตาคุณยายท่านมีลูกสาวคนเดียวคือคุณแม่ของหนูเอง แล้วท่านก็มีหลานสาวคนเดียวเหมือนกันค่ะ”

“ได้ยินว่ารวยมากจนคนแถวนั้นเรียกพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงเลยใช่เปล่าหนูอัน”

“หนูก็ไม่รู้สิคะ หนูจะกลับไปอยูที่ลำปางกับท่านเฉพาะ๰่๥๹ปิดเทอมเท่านั้นแหล่ะค่ะ ไปปีนเขาช่วยคนงานเก็บกระหล่ำปลี ผักกาดขาว แครอท ผักกาดเขียวปลีส่งขายสนุกมากค่ะ แถมยังมีสวนสตรอว์เบอร์รี่ องุ่น แอปเปิ้ล ส้ม ลำไย มะม่วง แตงโมด้วยนะคะ แต่ไม่รู้ว่าของท่านทั้งหมดหรือเปล่า”

“ถ้าทางอากาศจะดี เอางี้เดี๋ยวไงพี่เสร็จงานจะตามไปเที่ยวที่หลังก็แล้วกันนะคะ ถ้าอย่างนั้นเราก็มาลุยงานกันก่อนหนึ่งอาทิตย์ก่อน น้องอันอันดาราวัยรุ่นหน้าเด็กสาวสวยของเรา จะขอลางานหนึ่งเดือนไปพักผ่อนกันค่ะ ดีไหมคะ”

“ลุยค่ะเจ้เก๋ เพื่อเงินเราจะสู้ค่ะ หึ หึ”

“จะเอาไปซื้อเหรียญอ่านนิยายออนไลน์หรือค่ะ ติดหนักเลยนะ๰่๭๫นี้”

“นิดนึงค่ะ ความสุขเล็กๆน้อยๆของหนูเองค่ะ”