เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับมีสิ่งของขนาดใหญ่ล้มครืนลงมาจากด้านนอกเต็นท์ แรงสั่นสะเทือนแผ่เข้ามาจนทุกคนในเต็นท์เสียหลักไปเล็กน้อย แสงสว่างจากตะเกียงที่แขวนอยู่ส่ายไหวอย่างรุนแรง เงาของผู้คนบนผนังเต็นท์เต้นระบำราวกับภูตผี
กวนอูชะงักฝีเท้า ดวงตาคมกริบของเขาจ้องเขม็งไปยังทางออกเต็นท์ด้วยความระแวดระวัง เตียวเลี้ยวที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบชักกระบี่ออกมาเตรียมพร้อม
"เกิดอะไรขึ้น?!" โจผีอุทานด้วยน้ำเสียงตกใจ ใบหน้าของเขาซีดเผือดเล็กน้อย
"ข้าไม่ทราบ" กวนอูตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "แต่ฟังจากเสียงแล้ว ไม่น่าจะเป็นเรื่องดี" เขาหันไปมองหลี่อิงและฮัวโต๋ "พวกเจ้าทั้งสองรออยู่ที่นี่ ข้าจะออกไปดูสถานการณ์ข้างนอกก่อน"
หลี่อิงรีบกล่าว "ท่านแม่ทัพ ข้าขอไปด้วย ข้าอาจจะพอช่วยอะไรได้บ้าง"
กวนอูส่ายหน้า "ไม่ เจ้าอยู่ที่นี่กับท่านหมอจะปลอดภัยกว่า หากเป็นพวกสมาคมมังกรจริง พวกมันอาจมีกลอุบายอื่นอีก" เขามองไปยังโจผี "ท่านชาย โปรดรออยู่ที่นี่เช่นกัน"
โจผีพยักหน้าอย่างรวดเร็ว แม้ในแววตาจะยังคงมีความหวาดกลัวอยู่
กวนอูไม่รอช้า รีบสาวเท้าออกจากเต็นท์ไปอย่างรวดเร็ว เตียวเลี้ยวรีบตามติดไปด้วยทันที ภายในเต็นท์เหลือเพียงหลี่อิง ฮัวโต๋ และโจผี ที่ต่างนั่งตัวแข็งทื่อด้วยความกังวล
หลี่อิงมองหน้าฮัวโต๋ด้วยความเป็นห่วง "ท่านหมอ ท่านคิดว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก?"
ฮัวโต๋ลูบเคราด้วยท่าทางครุ่นคิด "เสียงดังเช่นนั้น... เหมือนกับมีอะไรขนาดใหญ่ล้มลง หรืออาจจะเป็น..." เขายังไม่ทันพูดจบ เสียงร้องโหยหวนของทหารก็ดังแทรกเข้ามา ตามด้วยเสียงอาวุธปะทะกันที่ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
โจผีลุกขึ้นยืนอย่างกระวนกระวาย "ข้าว่าเราไม่ควรอยู่ที่นี่ ท่านกวนอูอาจจะต้องการความช่วยเหลือ"
ทันใดนั้นเอง ผ้าใบเต็นท์ด้านข้างก็ถูกกระชากออกอย่างแรง ร่างของทหารยามนายหนึ่งล้มกลิ้งเข้ามาภายในเต็นท์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือด และในมือยังคงกำกระบี่แน่น
"ท่าน... ท่านชาย... ท่านกวนอู..." ทหารยามพยายามเปล่งเสียง แต่ก็ขาดใจตายไปต่อหน้าต่อตาของทุกคน
เบื้องหลังร่างที่ไร้วิญญาณของทหารยาม ปรากฏเงาตะคุ่มของบุคคลกลุ่มหนึ่งที่ยืนถืออาวุธแปลกตา แสงจันทร์ที่ส่องลอดผ่านผ้าใบเต็นท์ที่ขาดวิ่น เผยให้เห็นสัญลักษณ์บางอย่างบนชุดของพวกเขา สัญลักษณ์ที่หลี่อิงเคยเห็นมาก่อนหน้านี้... สัญลักษณ์ของกลุ่มคนที่เข้ามาช่วยเหลือเธอและฮัวโต๋ที่บ้านของฮัวโต๋ในคืนนั้น
18K
