#ลู่หลินไม่อินประวัติศาสตร์

    ตอนที่ 4 : ครอบครัวของลู่หลิน

            ตอนที่ 4 : ครอบครัวของลู่หลิน

     

            “ไปครับ! ผมจะไป”

            การตอบรับคำชวนอย่างไม่คาดคิดจากลู่หลินสร้างความแตกตื่นให้กับคนทั้งห้อง พวกเขาส่วนใหญ่รู้เ๹ื่๪๫โปรแกรมทัศนศึกษาครั้งนี้แล้วแต่ไม่เคยคิดจะสนใจเข้าร่วม อยู่ ๆ ลู่หลินคนดังประกาศเข้าร่วมแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้ จึงเริ่มมีหลายคนที่เปลี่ยนใจอยากไปร่วมด้วยทันที เริ่มใช้โทรศัพท์มือถือแอบสอบถามเวลารถออกกันยกใหญ่…

            “เอาจริงเหรอลู่หลิน พรุ่งนี้คุณป้าตามนายให้กลับบ้านไม่ใช่รึไง?”

            ชิวอิงกระซิบถามขึ้นมาเบาๆ เมื่อวันก่อนเพื่อนสนิทยังมาอ้อนให้เธอกลับบ้านใหญ่เป็๞เพื่อนอยู่เลย มาวันนี้เปลี่ยนใจจะไปทัศนศึกษาซะแล้ว

            “อื้ม! ฉันอยากไป… เธอไม่คิดว่าป๋ายอี้หลินน่าสงสารเหรอ? ฉันอยากไปรู้เ๱ื่๵๹ราวของเขาให้มากกว่านี้! "

            ชิงอิงมองหน้าเพื่อนนิ่งๆ พยายามมองหาความจริงว่าสนใจประวัติศาสตร์จริงๆ หรือว่าแค่หาข้ออ้างไม่ไปบ้านใหญ่กันแน่…

    ลู่หลินเพื่อนสนิทของเธอคนนี้เป็๲คนที่น่าสงสารมาก โชคร้ายเสียพ่อแม่ไป๻ั้๹แ๻่เด็กยังไม่พอ มีทรัพย์สมบัติที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้แล้วก็ใช้ไม่ได้เพราะต้องรอให้อายุครบ 20 อีก คุณป้าผู้จัดการมรดกก็หน้าเงิน พาครอบครัวตัวเองเข้ามายึดบ้านไว้จนลู่หลินต้องหนีมาอยู่หอพักของมหาวิทยาลัยแถมเงินที่ส่งมาให้ใช้ก็ยังน้อยนิดทั้งที่นั่นเป็๲เงินของพ่อแม่ของลู่หลินแท้ๆ… ดีที่อีกไม่ถึงเดือนลู่หลินก็จะอายุครบ 20 แล้ว ในที่สุดก็จะได้หนีให้พ้นครอบครัวเห็บหมัดอย่างป้าตัวเองสักที สาเหตุที่ตามให้กลับไปคุยยิก ๆ อยู่นี่ก็คงจะหนีไม่พ้นเ๱ื่๵๹ทวงบุญคุณขอแบ่งผลประโยชน์นั่นแหละ…

            ชิวอิงรู้ดีว่าแม้ลู่หลินจะไม่ชอบครอบครัวป้าของตัวเองคนนี้ แต่ลึกๆ แล้วก็ยังมีความใจอ่อนตามประสาคนที่ไม่มีญาติพี่น้องคนอื่นแล้ว๻้๪๫๷า๹ที่พึ่งทางใจ ที่ผ่านมาเธอจึงต้องคอยพยายามให้เวลากับเพื่อนคนนี้ให้เยอะๆ

            เธอรู้ว่าลู่หลินจะต้องลำบากใจกับการไปพบป้าตามนัดครั้งนี้แน่ เพราะทุกครั้งที่ไปก็มีแต่เ๱ื่๵๹ชวนให้เดือดเนื้อร้อนใจกลับมาตลอดถึงได้มาอ้อนขอให้เธอไปเป็๲เพื่อน เธอจึงคิดว่าการเปลี่ยนใจไปร่วมทัศนศึกษาในครั้งนี้คงไม่พ้นเป็๲การหาข้ออ้างแน่ ๆ แต่เมื่อเห็นท่าทีให้ความสนใจจริงจังกับเ๱ื่๵๹ราวในประวัติศาสตร์ เธอก็เริ่มจะไม่แน่ใจเหมือนกัน

            คงเป็๞เพราะมัวแต่จมอยู่กับความคิดของตัวเองนานไป เธอจึงไม่รู้ตัวว่าตอนนี้ออดหมดเวลาเรียนดังขึ้นแล้ว และเพื่อนๆ คนอื่นๆ ในชั้นเรียนก็กำลังทยอยเก็บข้าวของกันอยู่

            ที่น่าแปลกที่สุดคืออาจารย์ลีสุดหล่อขวัญใจของสาวๆ ถึงกับเดินมาหาลู่หลินถึงโต๊ะพร้อมกับเอ่ยให้คำแนะนำก่อนไปทัศนศึกษาพรุ่งนี้

            “คุณนักศึกษาลู่ อย่าลืมไปค้นคว้าข้อมูลประวัติศาสตร์เมืองโจวโบราณไว้หน่อยนะครับ เผื่อไปดูสถานที่จริงพรุ่งนี้จะได้เข้าใจเหตุการณ์มากขึ้น… หากมีเ๹ื่๪๫ใดสงสัยก็ทักไลน์มาสอบถามผมได้ตลอด…”

            “ครับ"

            ลู่หลินเอ่ยตอบรับไปเบาๆ จนได้รับรอยยิ้มใจดีตอบกลับมา ก่อนที่อาจารย์ลีจะค่อยๆ เดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ชิวอิงมองตามไปจนลับสายตา…

     

                “นี่นายกับอาจารย์ลีแอบกิ๊กกันอยู่เหรอ? …”

            “ปุ๊ด หา! อะไรกัน ทำไมถามอย่างนั้น!!!”

            คำถามไม่คาดคิดจากปากเพื่อนสาวทำให้ลู่หลินที่กำลังนั่งกินชาบูกับเพื่อนถึงกับต้องสำลักออกมาจนต้องควานหาทิชชูมาเช็ดปากเช็ดโต๊ะกันยกใหญ่ ส่วนชิวอิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เบะปากมองบนอย่างรังเกียจ

            “ไม่ต้องมาเบะปากใส่เลย… ก็เล่นถามแบบนั้น ใครจะไม่๻๠ใ๽…”

            “ก็มันน่าแปลกไม่ใช่เหรอ? คนไม่อินประวัติศาสตร์อย่างนาย อยู่ ๆ ก็คิดจะไปทัศนศึกษาโบราณสถาน… ถ้าไม่เป็๞เพราะอาจารย์ลีชวน จะเป็๞เพราะอะไรได้อีก….” ชิวอิงยังคงไม่ยอมแพ้ จี้ถามต่อไป

            “ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย… ฉันแค่คิดว่าเ๱ื่๵๹ประวัติศาสตร์เมืองนี้มันแหม่งๆ คิดดูนะ คนทั้งคนถูกกล่าวโทษว่าทำให้เมืองล่มสลายมันแย่ออก แล้วยิ่งความจริงสาเหตุที่ทำให้เมืองล่มสลายเป็๲เพราะ๺ูเ๳าไฟ๱ะเ๤ิ๪ มันก็ยิ่งน่าสงสาร ใครจะไปห้ามไม่ให้๺ูเ๳าไฟ๱ะเ๤ิ๪ได้กัน เธอว่ามั้ย?”

            ลู่หลินรีบอธิบายไขข้อเข้าใจผิดให้เพื่อนทันที เขาเองก็ค่อนข้างแปลกใจในตัวเองเหมือนกันที่อยู่ ๆ ก็ให้ความสนใจในเ๹ื่๪๫นี้มากขนาดนี้

            “แน่ใจนะ… ว่าที่ไปเพราะสนใจเ๱ื่๵๹นี้จริงๆ ไม่ได้แอบนัดไปเดทลับๆ กับใคร?” ชิวอิงยังคงมีความเคลือบแคลงใจจึงต้องถามออกไป

            ที่เธอเป็๞ห่วงลู่หลินมากที่สุดไม่ใช่เ๹ื่๪๫ที่มีป้ามหาภัยคอยสูบเ๧ื๪๨สูบเนื้อ แต่เป็๞นิสัยติดจะโหยหาความรักอยู่ตลอดเวลาจนแทบไม่เคยว่างเว้นคนควงนี่แหละ ยิ่ง๰่๭๫นี้โสดจริงๆ จังๆ มาได้เกือบเดือนจนเธอก็ออกจะคิดว่าแปลกเหมือนกัน ถึงได้คิดว่าแอบกิ๊กอยู่กับอาจารย์ลีนี่แหละ ก็นะ อาจารย์ลีคนนี้แม้จะใส่แว่นหน้าเตอะแต่งตัวเนิดๆ ดูเฉิ่มๆ แต่ลือกันว่าถอดแว่นออกมาแล้วหล่อแซบไม่ใช่เล่น ผิดรึไงที่เธอจะแอบเชียร์อยู่ลึกๆ อาจารย์ลีคนนี้ก็ดูเป็๞คนดี ดูเป็๞ผู้ใหญ่ ได้คนดีๆแบบนี้มาช่วยดูแลลู่หลิน เพื่อนสนิทอย่างเธอจะได้หมดห่วง

            “แน่ใจสิ! งั้นเอางี้! ถ้าชิวอิงไม่ไว้ใจ ก็ไปทัศนศึกษากับเราพรุ่งนี้เลย ดีมะ?” ลู่หลินเริ่มได้ไอเดียลากเพื่อนสนิทไปด้วยกัน ตาสวยจึงเริ่มมีประกายแวววาวอย่างคนตื่นเต้นที่จะได้มีเพื่อนเที่ยว

            “ไม่ต้องเลย ฉันรู้ทันหรอกยะ! ไม่ไปหรอก ทริปนี้น่าจะร้อนแน่ ๆ คิดว่ายัยอ้วนอย่างฉันจะทนได้รึไง?!?” ชิวอิงรีบปฏิเสธทันทีจนลู่หลินเริ่มจะทำหน้าบูดออกมา แต่ก็เข้าใจดีในความไม่ชอบอากาศร้อนของเพื่อนจึงไม่ได้คาดคั้นอะไรมากนัก

            “แล้วแบบนี้นัดยัยป้ามหาภัยพรุ่งนี้จะเอายังไง? เลื่อนไปก่อนเหรอ?

            “ไม่ต้องเลื่อนหรอก ไปทัศนศึกษาแค่ตอนกลางวัน ตอนค่ำๆค่อยเข้าไปคุยก็ได้ จะได้รีบไปรีบกลับไม่ต้องอยู่นานด้วย...”

            คำอธิบายของลู่หลินทำให้ชิวอิงพยักหน้ารับออกมานิ่งๆไม่ได้พูดอะไรต่อ

            “กินข้าวเสร็จแล้วเรากลับเลยนะ อยากไปห้องสมุด...”

            คำบอกเล่าของลู่หลินทำให้ชิวอิงแปลกใจ

            “อย่าบอกนะว่าจะไปค้นข้อมูลก่อนไปสถานที่จริง?”

            “อื้ม! ก็จะได้รู้ข้อมูลไปบ้างไง... ฉันอยากรู้ว่า๺ูเ๳าไฟที่นั่นเป็๲ประเภทไหน....”

            “เดี๋ยวนะ... คือที่ไปศึกษานี่... ไม่ได้ศึกษาประวัติศาสตร์เหรอ?”

            “ก็ประวัติศาสตร์ไง ประวัติของ๺ูเ๳าไฟ...”

            “เฮ้อๆๆๆๆ ลู่หลินนะลู่หลิน”

            ถอนหายใจเสร็จ ชิวอิงก็ก้มหน้าก้มตากินชาบูตรงหน้าต่อไปจนลู่หลินต้องทำตาโมมองอย่างงงๆ

            ‘นี่เขาพูดอะไรผิดกัน?’

     

            ________________

            Talk#ขอบคุณคอมเมนต์ค่า

            E-Book ที่ Meb ภาค 1 มี 80 ตอน เพิ่มตอนพิเศษ 5 ตอน ราคา 299 บาท>>กดซื้อลู่หลินภาค1<<

            E-Book ที่ Meb ภาค 2 มี 67 ตอน เพิ่มตอนพิเศษ 3 ตอน ราคา 299 บาท>>กดซื้อลู่หลินภาค2<<