ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    ตอนที่ 60

    ตอนที่ 60

    เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)


    กลุ่มผู้หญิง : " เธอบอกว่าเธอมองเห็นได้ด้วยพลัง?? "

    อลิส : " ใช่แล้วค่ะ ต่อให้ปิดตาอยู่ ฉันก็ยังเห็นได้ปกติ "

    เจ้าหญิงหยิบกระดาษและปากกาขึ้นมาเขียนเพื่อพิสูจน์ให้เพื่อนในห้องดู

    เธอสามารถเขียนและอ่านได้อย่างคนปกติทั่วไป


    อลิส : " ทำไมทุกคนถึงสนใจแต่ฉันละคะ ยังมีนักเรียนใหม่อีกสองคนนะคะ "

    กลุ่มผู้หญิง : " สองคน? นักเรียนใหม่มีแค่เธอกับเรย์ "

    กลุ่มผู้ชาย : " ถ้าหมายถึงนีโร่ นีโร่อยู่โรงเรียนนี้มาปีหนึ่งแล้ว "

    อลิส : " งั้นเหรอคะ แต่จะไม่สนใจเรย์หน่อยเหรอคะ "

    เรย์ : " ถ้าจะถามเรื่องพลัง ฉันใช้พลังไม่ได้หรอกมันอันตรายเกินไป "

    เหล่านักเรียนปี 5 กำลังถามเรื่องเพื่อนใหม่ที่ย้ายมาเรียน

    เพราะว่าพวกเขาต้องอยู่ด้วยกันอีก 2 ปีต่อจากนี้จนกว่าจะจบการศึกษา


    อลิส : " ขอถามอะไรหน่อยนะคะ ไม่ทราบว่าคุณตรงนั้นคุยกับใครอยู่เหรอ " ชี้นิ้วไปทางเม็ก

    เม็ก : " เธอพูดกับฉันเหรอ? หมายถึงอะไรกัน? "

    เม็กนั่งอยู่กับโทรุและนีโร่ เม็กนั่งอยู่ตรงกลางโดยมีโทรุนั่งอยู่ด้านขวาและนีโร่นั่งอยู่ด้านซ้าย

    ตลอดเวลาที่กำลังคุยกันอยู่ เจ้าหญิงหันไปมองตรงที่เม็กและนีโร่ เธอเห็นเม็กหันไปทางด้านขวาอยู่บ่อยๆ


    อลิส : " ฉันเห็นคุณหันไปด้านขวาบ่อยๆ มีอะไรอยู่ตรงนั้นเหรอคะ "

    เม็ก : " ด้านขวา?? หมายถึงโทรุเหรอ? "

    โทรุ : "????????? "

    กลุ่มผู้หญิง : " ด้านขวาเม็กก็โทรุ เธอมองไม่เห็นโทรุเหรอ "

    อลิส : " มีคนอยู่ตรงนั้นด้วย? "

    เจ้าหญิงมองไปยังจุดที่โทรุนั่งอยู่ แต่เธอมองไม่เห็นใครเลย


    กลุ่มผู้ชาย : " อ้อ! โทรุไม่ได้รับผลจากพลัง fate คนอื่นนะ "

    โทรุ : " ใช่ ถ้าเธอมองด้วยพลัง Fate มันก็ไม่น่าจะได้ผลกับฉันนะ "

    อลิส : " น่าสนใจสุดๆ ถ้าฉันเปิดผ้าปิดตา คุณคงไม่โดนฉันควบคุมสินะ "

    ผู้ติดตาม : " ทำแบบนั้นไม่ได้นะคะ เจ้าหญิง "

    อลิส : " ฉันพูดเล่นนะ สนุกมากเลยที่ได้คุยกับทุกคน แต่ฉันมีธุระสำคัญที่ต้องไปทำ ขอตัวก่อนนะคะ "

    วันแรกของการเปิดเทอมไม่ได้มีอะไรมากมาย ทำให้หลังจากคุยกันพวกเขาก็แยกย้ายกันกลับบ้าน


    โทรุ : " เห็นไมเด้นบ้างไหม "

    กลุ่มเพื่อนของไมเด้น : " เห็นอยู่กับอีลีทและอาจารย์ไอแซกในโรงอาหารนะ "

    โทรุเดินมาหาไมเด้นที่อยู่ในโรงอาหาร ซึ่งที่นั่นมีนักเรียนบางส่วนอยู่ด้วย

    พวกเขากำลังอบรมเรื่องการหลบหนีหากเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินขึ้นภายในโรงเรียน

    และนักเรียนที่อยู่ในโรงอาหารตอนนี้ทุกคนเป็นลูกของนายทหารระดับสูง

    อีลีทมีหน้าที่ค่อยดูแลเรื่องการหลบหนีเพราะพลังของเธอเป็นสิ่งเดียวที่ทำได้


    เจ้าหน้าที่รัฐ : " รอด้านนอกก่อน ข้างในใกล้ประชุมเสร็จแล้ว "

    เจ้าหน้าที่หน่วยลับขว้างไม่ให้โทรุเข้าไปด้านในโรงอาหาร แต่ไม่นานไมเด้นก็เดินออกมา

    โทรุมารอไมเด้นเพื่อเดินกลับบ้านด้วยกันตามปกติ

    และในค่ำคืนนั้นเองโทรุได้ฝันถึงลิน่าอีกครั้ง


    ภายในความฝันของโทรุ

    โทรุตื่นขึ้นมาในศูนย์รับเลี้ยงเด็กในช่วงที่โทรุยังเป็นเด็กอยู่ ซึ่งโทรุก็รู้ตัวว่านี้คือความฝัน

    โทรุ : " ฝันแบบนี้อีกแล้ว ทำไมถึงฝันแบบนี้อีก "

    ในขณะที่กำลังคิดอยู่ว่าฝันแบบนี้อีกได้ยังไง ลิน่าก็ตอนโตก็เดินเข้ามาโทรุจากด้านหลัง


    ลิน่า : " ไปเดินเล่นด้วยกันหน่อยไหม "

    โทรุหันเจอกับลิน่าเพราะเสียงเท้าที่เดินเข้ามาใกล้

    ลิน่าตอนโตคล้ายกับไมเด้นมากเพราะทั้งสองเป็นฝาแฝดกัน เพียงแต่ลิน่ามีดวงสีเขียว

    โทรุยอมเดินตามลิน่าไป ทั้งสองเดินออกมาเจอสนามหญ้าที่กว้างสุดลูกหูลูกตา


    ลิน่า : " นายดูสับสนนะ ไม่อยากเจอฉันงั้นเหรอ "

    ลิน่าหันมาคุยกับโทรุหลังจากพาโทรุออกมาด้านนอกศูนย์รับเลี้ยงเด็ก


    โทรุ : " ฉัน....................ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงนะ "

    ลิน่า : " นายจะทำอะไรละ? "

    โทรุไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ ไม่สิโทรุไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะต้องทำอะไรบ้าง ในหัวของโทรุมันว่างเปล่าไปหมด


    ลิน่า : " แล้วตอนนี้นายรู้สึกยังไงละ "

    โทรุ : " รู้สึกผิดมั่ง "

    ลิน่า : " รู้สึกผิดอะไรละ "

    โทรุ : " รู้สึกผิดที่ทำให้ตัวตนของเธอหายไป "

    ตอนแรกโทรุลืมเรื่องของลิน่าไปได้นานแล้วก่อนที่ไมเด้นจะย้ายมาเรียนด้วยกัน

    แต่พอไมเด้นย้ายมาเรียนด้วยกันและเห็นหน้าของไมเด้นอีกครั้ง ทำให้โทรุคิดถึงเรื่องของลิน่าอีกครั้ง

    และมีเหตุการณ์ที่ทำให้โทรุต้องใช้พลังของตัวเอง ซึ่งการใช้พลังเป็นการกระตุ้นที่ทำให้โทรุมีความฝันที่ฝันถึงลิน่า

    ด้วยเรื่องทั้งหมดนี้ทำให้โทรุมีความรู้สึกผิดเรื่องที่ทำให้ตัวตนของลิน่าหายไป


    ลิน่า : " อะไรทำให้นายรู้สึกแบบนั้นละ "

    โทรุ : " ไม่รู้สิ ทั้งๆ ที่ฉันเข้าใจความรู้สึกคนอื่นได้ตลอด แต่เข้าใจตัวเองไม่ได้สักครั้ง "

    โทรุนั่งลงบนพื้นหญ้าที่กว้างใหญ่ในความฝัน ลิน่าก็เดินเข้ามายืนตรงหน้าและเอามือลูบหัวของโทรุ

    โทรุเข้ากับคนอื่นได้ง่ายเพราะโทรุมองความรู้สึกของคนอื่นออก แต่พอเป็นความรู้สึกของตัวเองโทรุไม่เคยรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร


    ลิน่า : " นายต้องจัดการความรู้สึกตัวเอง จะได้ลืมฉันสักที "

    โทรุ : " จริงสิ!! เธอนะ ............ "

    ลิน่าได้พูดกับโทรุ ทำให้โทรุคิดบางอย่างออก แต่ว่าความฝันได้จบลงก่อนที่โทรุจะได้ถามคำถามนั้น

    คำถามที่โทรุจะถามคือ " เธอนะเป็นอะไรกันแน่ ความทรงจำ หรือ ลิน่าตัวจริงกันแน่ "

    มันเป็นคำถามที่โทรุจะถามตั้งแต่ตอนที่เกิดความฝันในครั้งก่อน


    โทรุ : " ทำไมเราถึงฝันแบบนี้อีกนะ ครั้งก่อนที่ฝันก็เป็นเพราะเราไปดื่มเหล้ากับคุณเจ้าหน้าที่รัฐ "

    โทรุนึกย้อนไปตอนที่เกิดความฝันครั้งก่อน มันเป็นเพราะโทรุดื่มเหล้าและร่างกายโทรุปฏิเสธที่จะเมา

    ซึ่งนั้นหมายถึงโทรุได้ใช้พลังโดยไม่รู้ตัว ส่วนครั้งนี้โทรุคิดว่าน่าจะเกิดจากที่เจ้าหญิงใช้พลังช่วยในการมองเห็นและได้มองมายังโทรุ

    โทรุจึงคิดว่าคงเป็นเพราะเจ้าหญิงได้มองโทรุด้วยพลังของเจ้าหญิง และพลังของโทรุได้ทำงานเพื่อปฏิเสธพลังของเจ้าหญิง


    โทรุ : " ซวยแล้ว ต้องเจอแบบนี้ทุกวันเลยเหรอ "

    หลังจากโทรุรู้ว่าสาเหตุการที่ทำให้เกิดความฝันแบบนี้คืออะไร ทำเอาโทรุคิดหนักเลยว่าจะไปโรงเรียนดีไหม

    แต่จะไม่ไปก็คงไม่ได้และก็คงทำอะไรไม่ได้ด้วยเช่นกัน เพราะจะไปบอกให้เจ้าหญิงเลิกใช้พลังในการช่วยมองเห็นก็คงไม่ได้


    คุณลูกน้อง : " ตอนนี้หัวหน้าประชุมเป็นไงบ้างครับ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ประชุมใกล้เสร็จแล้วละ "

    .

    .

    .

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เป็นไงบ้างคะ "

    คุณหัวหน้า : " แย่หน่อย พวกเบื้องบนยังไม่เชื่อข้อมูลที่นายหามา "

    คุณลูกน้อง : " เรื่องแผนรับมือก็คงจะไม่เกิดขึ้นใช่ไหมครับ "

    คุณหัวหน้า : " ก็ไม่ใช่แบบนั้นหรอก เบื้องบนบางส่วนยังเชื่ออยู่บ้าง พวกเขาอนุมัติให้สร้างแผนรับมือแล้ว "

    แผนรับมือผู้ใช้พลัง Fate จากกลุ่ม'อูโรโบรอส'ที่มีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงความจริงได้ถูกสร้างขึ้นโดยคุณหัวหน้า

    ปัญหาคือแผนรับมือจะเป็นยังไงถ้าอีกฝ่ายมีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงความจริง ใครจะเป็นคนรับมือผู้ที่มีความสามารถแบบนั้น

    แม้ว่า 4 มหาอำนาจที่มีพลังมหาศาล แต่ความสามารถของอีกฝ่ายนั้นทรงพลังเกินกว่า 4 มหาอำนาจไปมาก


    คุณหัวหน้า : " เรื่องนี้คงต้องให้โทรุจัดการแล้วละ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " (มองหน้าคุณหัวหน้าเหมือนอยากจะบอกว่าไม่อยากให้โทรุเข้ามาเกี่ยวข้อง) "

    คุณหัวหน้า : " นั้นคงจะเป็นทางเลือกสุดท้ายนะ "

    คุณหัวหน้าอยากจะให้โทรุเป็นคนจัดการเรื่องนี้ แต่พอเห็นคุณเจ้าหน้าที่รัฐจ้องมาก็ทำให้คุณหัวหน้าต้องเปลี่ยนใจให้โทรุเป็นด่านสุดท้ายในการรับมือ

    แผนของคุณหัวหน้าตอนนี้คือเอาแร่พิเศษที่มีความสามารถในการต่อต้านพลัง Fate ออกมาใช้สำหรับแผนการรับมือ

    คุณหัวหน้าไปนำอาวุธปืนและเครื่องกระสุนออกจากคลัง ซึ่งปืนและกระสุนพวกนั้นถูกสร้างโดยมีแร่พิเศษเป็นส่วนประกอบ

    พวกมันถูกสร้างมาเพื่อต่อต้านผู้ใช้พลัง Fate โดยเฉพาะ

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " แล้วพวกสายลับของกลุ่ม'อูโรโบรอส'ละคะ "

    คุณลูกน้อง : " นั้นสิครับหัวหน้า ยังเหลือพวกมันพอสมควรเลยนะครับ "

    คุณหัวหน้า : " เรื่องนั้นเบื้องบนจะลงมาจัดการเอง คงจะจบในอีกวันสองวัน "


    ??? : " พวกเราจะลงมือตอนไหนละ พวกหน่วยลับจัดการสายลับเราเยอะแล้วนะ "

    ??? : " อีกไม่นานหรอก พวกเราต้องหาวิธีเอาศิลาออกจากโบราณสถานด้วย "

    ผู้บริหารของกลุ่ม'อูโรโบรอส'กำลังวางแผนการจู่โจมประเทศ Fate อยู่

    พวกเขาตั้งเป้าไปที่ศิลาที่อยู่ใจกลางโบราณสถาน เพราะศิลานั้นเหมือนกันจุดศูนย์กลางของประเทศ

    และยังเป็นสิ่งที่มอบพลัง Fate ให้กับผู้คนในประเทศอีกด้วย ซึ่งนั้นก็ยังเป้าหมายสำคัญของกลุ่ม'อูโรโบรอส'อีกด้วย

    เพราะกลุ่ม'อูโรโบรอส'ต้องการให้ผู้คนทั่วโลกได้รับพลัง Fate จากศิลาอย่างเท่าเทียมกัน


    _______________________________จบตอน_______________________________

    คล้ายกับเรื่องชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์) ที่คุณอ่าน