ตอน คู่แข่งตัวฉกาจ
อาทิตย์ถัดมาเต้ก็ต้องกลายเป็หมาหัวเน่า เพราะมีพนักงานชายเข้ามาทำงานเพิ่มอีกหนึ่งคนชื่อจอร์ส
จอร์สเป็หนุ่มลูกครึ่งไทยอิตาลี่เขาจึงสูงเฟี้ยวและหล่อเหลาตัวขาวจั๊วะ
เต้ที่หล่อแบบตี๋ๆเลยดูจืดไปเลยเมื่อเทียบกับเขา แทนที่จอร์สจะมาแทคทีมกับเต้เพื่อช่วยกันรับมือสาวๆกลับกลายเป็ว่าสาวๆกลับมารุมล้อมแต่หนุ่มออฟฟิตคนใหม่จนลืมเต้ไปเสียอย่างงั้น
สาวๆที่เคยรับใช้เต้ตอนนี้กลับไปปรนนิบัติรับใช้จอร์สแต่เพียงผู้เดียว
ไม่เว้นแม้กระทั่งมาดามจรัสฉายที่หลงจอร์สั้แ่แรกเจอ หลังจากนั้นเธอก็ไม่เรียกใช้บริการจากเต้อีกเลย
วันๆแต่จึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน บางครั้งก็นั่งดูหนุ่มลูกครึ่งจับสาวๆกระแทกต่อหน้าในห้องทำงานด้วยซ้ำไป
"กูกำลังห่อเหี่ยว" เสียงดังมาจากใต้โต๊ะ
"ใครววะ " เต้ก้มหน้ากระซิบถามแล้วมองหาคนใต้โต๊ะ
"กูเอง" เสียงแว่วดังมาอีกตรงหว่างขาเขา
"ใครวะขยับออกมาสิมองไม่เห็น" เต้กระซิบอีก
หงึก! ๆ ๆ ท่อนเอ็นเต้สั่นหงึกๆเพื่อเเสดงตัวว่ามันคือเ้าของเสียงแว่วนั้นเอง
"ช่วยกูด้วยกูจะเหี่ยวตายเเล้ว" เสียงดังมาอีก
เว้ยยย! ตุบ! ๆ ๆ ๆ เต้รีบลุกวิ่งเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตา
เพี๊ยะ! ๆ ๆ เขาตบหน้าตัวเองเรียกสติกลับมา
"งายยยเต้" หนุ่มจอร์สเสร็จกิจกามจากสาวๆแล้วก็เดินมาแต่งหน้าทาปาก
"เห้ยจอร์ส นายทำได้ยังไงวะ" เต้หันมาถามหนุ่มลูกครึ่งหน้าหล่อ
"ทำอะไรวะ" จอร์สหันหน้ามาถาม
"นายเอาสาวได้ทั้งวันได้ไงวะ โดนรุมเป็สิบยังมาทำงานได้" เต้ถามด้วยความฉงน
"อยากรู้จริงๆเหรอ" จอร์สเอาหน้ามาจ่อใกล้ๆหน้าเต้
"อือ บอกหน่อยสิ" เต้เงี่ยหูฟังจอร์ส
"ก็ทายาชาสิ" จอร์สบอก
"อ้าว แล้วมันจะเสียวเหรอวะ" เต้ใ
"มันจะไปเสียวได้ไงล่ะมันก็ชาทั้งลำ โดนเป็สิบๆคนไม่มีแตก555"
จอร์สหัวเราะขณะกระซิบหูเต้
งั่มมมม! เขาเอาริมฝีปากแดงๆเม้มใบหูเต้ต่อหลังจากพูดกระซิบหูเขาเสร็จ
"เห้ยยย ทำอะไรเพื่อน" เต้ใสะดุ้งหน้าเหวอ
"มาให้เจเจ้ด๊วบทีนะจ๊ะ ฟาดชะนีทั้งวันเบื่อแล้ว" จอร์สโอบเอวเต้แล้วก้มหน้าลงจะหอมแก้มเขา
ฟุ่บ! ๆ ๆ ๆ เต้โยกแก้มหลบหน้าจอร์สเหมือนนักมวยหลบหมัดฟ้าว ๆ ๆ
ไอเหี้ยจอร์สสส! อย่าทำกู ๆ ๆ เขากรีดร้องเสียงหลงแล้วผลักอกหนุ่มลูกครึ่งปากแดง
ผลั่กกกก! โครมมมมม!
ตุบบบ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
"เหี่ยเอ้ยชีวิตกูทำไมต้องมาเจอบริษัทบ้าๆแบบนี้วะ"
เต้รีบวิ่งออกจากห้องน้ำมาหยิบคอมเข้าไปขังตัวเองไว้ในห้องประชุมเล็กๆแล้วนั่งทำงานไปจนค่ำ
ไม่กี่วันความลับนายจอร์สเกย์หน้าหล่อก็แตก เขาโดนไล่ออกทันทีเพราะกฏข้อสองของบริษัทคือรับแต่ชายจริงหญิงแท้เท่านั้น
ส่วนกฏข้อที่สามคือ
พนักงานคือทรัพย์สินของบริษัทนายจ้างจะทำอะไรกับทรัพย์สินก็ได้
ดังนั้นนายเต้จึงถูกมาดามจรัสฉายเรียกกลับไปรับตำแหน่งเบอร์หนึ่งอีกครั้ง
เต้เข้าห้องจะไปปรนนิบัติมาดามจรัสฉายเพราะเธอนัดไว้
ติ๊ง! เขาเข้าลิฟท์แล้วกดชั้นสิบยืนรอเอากลังพิงผนังไว้
ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ จู่ๆสาวน้อยในชุดนักเรียนอินเตอร์หน้าขาวสวยกระโปรงลายสก๊อตวิ่งดิ่งมาหน้าลิฟท์
เต้มองหน้าเธอผ่านช่องประตูลิฟท์ที่กำลังจะปิดลง
เขาตาโตอ้าปากค้างแทบลืมหายใจเมื่อเห็นใบหน้าที่เรียวเล็กสวยสดงดงามของสาวน้อยวัย18ปีตรงหน้า
ผิวเธอขาวอมชมพูแถมยังมีออร่าสว่างออกจากตัว เธอตัวเล็กบอบบางสูงเพียงหน้าอกเขา ใบหน้าของเธอโค้งมน แก้มป่อง จมูกเล็กแต่โด่งเชิดโค้งงออย่างกับถูกเจียระไน เธอตาโตกลมแป๋ว
ผมยาวๆดำขลับถูกมัดจุกไว้ที่กลางหลังและโบกสะบัดไปมาเมื่อเธอวิ่ง
ตุบ! ๆ ๆ ๆ รอด้วยค่ะ! สาวน้อยวิ่งมาร้องบอก
ตุบ! ๆ ๆ เต้รีบกดปุ่มเปิดลิฟท์ย้ำๆ
ตุบ! ๆ ๆ ๆ แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ สาวน้อยที่สวยราวกับนางฟ้าตัวเป็ๆเข้ามายืนหายใจหอบอยู่ต่อหน้าเต้ในลิฟท์จนได้
"ขอบคุณค่ะ" เธอหันมายิ้มหวานให้เต้จนเห็นฟันเขี้ยวแหลมๆและลักยิ้มบุ๋มที่แก้ม
เอื่อกกกก! เต้ถึงกับต้องเอามือกุมหน้าอกสำลักความงามของเธอจนแทบจะตาย
"ปะ! ๆ ๆ ไป! ๆ ๆ ชั้น ไหน ๆ ครับ" เต้ถามเธออย่างตะกุกตะกัก
"ชั้นสิบแหละค่ะ" สาวน้อยตอบแล้วก้มหาของในกระเป๋านักเรียนสีดำที่เธอหิ้วมาด้วย
ห๊ะ! "ชั้นสิบเป็ชั้นส่วนตัวของมาดามนี่นา เธอจะไปทำอะไรนะ" เต้คิดในใจแล้วยืนมองสาวน้อยสุดสวยที่ยืนหันหลังให้เขา
ติ๊งงง! ตุบ! ๆ ๆ ๆ พอลิฟท์เปิดเธอรีบวิ่งไปเข้าห้องมาดามจรัสฉายโดยที่ไม่เคาะประตู
เต้ค่อยๆย่องๆไปยืนหน้าห้องแล้วเอาหูแนบประตูแอบฟัง
"อ้าว! หนูจรัสฟ้า มาแล้วเหรอลูก" เสียงมาดามแว่วออกมาจากในห้องกระแทกเข้าหูเต้
ตุบ! ๆ ๆ ๆ เต้รีบวิ่งกลับลงลิฟท์ไปชั้นล่างพร้อมกับ passtion ใหม่ในชีวิต
นี่แหละเป้าหมายในชีวิตกรู ต้องฟาดให้ได้!!!