สายน้ำไม่เคยไหลรอใคร กาลเวลาก็เฉกเช่นเดียวกัน ใน่เวลานี้ที่ดินของขวัญก็ได้ทำการยกแปลงตากหน้าดินไว้เรียบร้อยหมดแล้ว พร้อมที่จะนำเมล็ดผักชนิดต่างๆ มาลงปลูกได้ ขวัญกับทุกคนในครอบครัวจึงคิดว่าจะเริ่มปลูกผักจากที่ของขวัญก่อน
ที่ของขวัญนั้นตอนนี้มีอยู่ที่เป็แปลงติดกันทั้งหมดสามสิบไร่ ขวัญได้แบ่งให้ศาลไท่เป่าไปแล้วหนึ่งไร่บริเวณศาลจะปลูกต้นไม้ให้ร่มเงาและไม้ดอก มีกระถางใส่บัวใบใหญ่ตั้งไว้ตามจุดต่างๆ ในกระถางขวัญได้ใส่ปลาหางนกยูงเพื่อให้มันกินลูกน้ำไว้ด้วยจะได้ไม่มีลูกน้ำและกลายเป็ยุง ซึ่งตอนนี้ศาลไท่เป่าจัดได้ว่าสวยงามน่าเที่ยวชมเป็อย่างยิ่งอีกทั้งยังมีกลิ่นหอมจากดอกไม้ที่นำมาปลูกลอยมาตามลมเป็ระยะๆ
ขวัญคิดว่าจะแบ่งที่เอาไว้สำหรับสร้างบ้านอีกสองไร่ รวมกับที่ขุดบ่อไว้สำหรับเลี้ยงปลาไปอีกหนึ่งไร่ตอนนี้ที่ของขวัญน่าจะเหลือให้ปลูกผักได้อีกยี่สิบห้าไร่เศษ ขวัญจึงคิดว่าจะปลูกผักระยะสั้นให้เก็บขายได้หมุนเวียนกันไปสักยี่สิบไร่ ที่เหลือจะปลูกผลไม้แต่คงต้องไปหาต้นกล้าก่อน
ส่วนที่ดินข้างสระบัวสิบไร่นั้นก็แบ่งสร้างบ้านพักคนงานไปหกหลัง และยังมีโรงอาหารอีกขวัญจึงคิดว่าจะแบ่งออกมาปลูกองุ่นสักห้าไร่เมื่อมันเติบโตขึ้นมาก็คงจะเป็ภาพที่ดูสวยงามไม่หยอก
ส่วนที่ดินของเพชรนั้น ขวัญได้ถามน้องมาแล้วและได้ความเห็นว่าเขาจะเอาไว้ปลูกบ้านและตกแต่งรวมสักสองไร่ ที่เหลือก็ให้ขวัญจะใช้ปลูกอะไรก็ตามใจ ดังนั้นขวัญจึงคิดที่จะสร้างโรงเรือนเพื่อปลูกสตอเบอรี่ และเมล่อนอย่างละสามไร่และแตงโมอีกสองไร่
ในเมื่อมีสูตรโกงอย่างน้ำวิเศษอยู่ในมือไม่ต้องกลัวว่าจะปลูกอะไรไม่ได้ และรสชาติของผักผลไม้ที่ปลูกก็รับรองได้ว่าจะต้องอร่อยกว่าที่อื่นอย่างแน่นอนดูอย่างพืชผักในมิติสิยังขายได้ราคาดีอยู่เลย ขวัญจึงคิดว่าจะให้พ่อนำน้ำวิเศษไปใช้ในนาข้าวบ้านของตนด้วย ถ้าใครถามก็บอกว่าเป็ปุ๋ยสูตรพิเศษ
ตกเย็นเมื่อทุกคนมารวมตัวกันหมดแล้ว ขวัญจึงได้บอกถึงแผนการณ์ให้ทุกคนได้ฟังและลองให้ทุกคนเสนอความคิดเห็นออกมา
“พ่อว่าเราคงต้องทำบ่อหมักปุ๋ยกันแล้วหล่ะอย่างน้อยก็เพื่อเป็การตบตาชาวบ้าน” พ่อทวนเสนอความคิดของตน เมื่อทุกคนได้ฟังต่างก็เห็นดีด้วย
“ถ้าอย่างนั้นพ่อก็สามารถไปขุดบ่อที่ท้ายไร่ติดกับชายป่าได้เลยจ๊ะแล้วเดี๋ยวขวัญจะนำถังใบใหญ่ออกมาไว้ให้พร้อมฝาเราจะได้ฝังถังลงไปในดินได้เลยแล้วปิดฝาหมักปุ๋ยไว้ในนั้นเพราะขี้วัวขี้ควายเราซื้อหาจากชาวบ้านเอา ส่วนเศษไม้ใบหญ้าตามชายป่าก็มีเยอะแยะพวกนี้สามารถนำมาใช้หมักๆรวมกันเป็ปุ๋ยได้ส่วนผสมที่สำคัญอยู่ที่น้ำวิเศษของเราต่างหาก”
เมื่อพ่่อได้ฟังก็คิดว่าพรุ่งนี้หลังกลับมาจากขายของแล้ว ก็จะมาเรียกคนงานให้ไปช่วยตนขุดจะได้เสร็จเร็วๆ เพราะ่นี้เริ่มที่จะมีฝนลงมาบ้างแล้ว อีกไม่กี่วันเขาก็ต้องไปไถนาเพื่อเตรียมที่จะปลูกข้าวก่อนที่จะเข้าหน้าฝนเต็มตัวต้นข้าวก็น่าจะแข็งแรงพอดี
“วันพรุ่งพ่อจะไปขุดและก็ทำให้เรียบร้อยเลย ส่วนขวัญก็เตรีียมรองปูนไว้ดีกว่าไหม พ่อว่ามันน่าจะทนกว่าถังพลาสติกนะเตรียมไว้สักสองรอง” เมื่อขวัญได้ยินที่พ่อพูดก็พยักหน้าตกลง
“พรุ่งนี้พ่อจะไปขายของก่อนแล้วก็จะบอกลูกค้าไว้ด้วยว่าจะหยุดขายเพราะต้องเตรียมที่จะปลูกข้าว ถ้าใครอยากจะซื้อก็ให้เขามาซื้อที่บ้านเราเอาเองและจะลดราคาลงกิโลละห้าบาท เดี๋ยวนี้ไปทางไหนก็มีคนรู้จักขวัญและพ่อกันแทบทุกบ้านแล้วว่าเป็พ่อลูกมือปราบ” พ่อพูดติดตลกออกมา สืบเนื่องมาจากเื่ปราบกระสือนั่นแหละ
ขวัญเมื่อได้ฟังก็ทำหน้าแหยๆ พร้อมคิดในใจว่าหนูไม่ได้อยากจะมีชื่อเสียงด้านนี้จ้า แต่ส่วนผู้ใหญ่ในบ้านที่ได้ยินต่างก็ภูมิอกภูมิใจว่า ลูกสาวหลานสาวตนเก่ง ส่วนเด็กน้อยที่ได้ยินว่าพี่สาวและพ่อต่างก็เป็ที่รู้จักของคนทั่วไปก็ยิ้มยินดีที่มีพ่อและพี่สาวเก่งทำให้มีแต่คนรู้จัก ถึงแม้ว่าจะยังไม่รู้ว่ามือปราบอะไรก็ตาม
“แม่จ๊ะ พรุ่งนี้หลังจากที่เราเอาเมล็ดผักไปให้คนงานปลูกแล้ว สายๆเราไปหาตาอ่ำกันเถอะจ๊ะ ขวัญอยากให้แกช่วยหาพันธุ์ไม้ผลให้หน่อยจ๊ะ” ขวัญหันมาพูดกับแม่ ซึ่งแม่ก็พยักหน้าไม่มีขัดลูกสาวแม้แต่น้อย
ดังนั้นเมื่อแบ่งสรรปันส่วนเงินเหมือนทุกวันแล้วทุกคนต่างก็แยกย้ายกันเข้านอน ขวัญคิดว่าไฟฟ้าจ้าเมื่อไหร่เธอจะมาสักที ตอนนี้ตามอำเภอไฟฟ้าก็เริ่มเข้ามาแล้ว จะยังเหลือก็แต่หมู่บ้านตามชนบทอย่างหมู่บ้านของเธอและใกล้เคียงทั้งหลายนี้แหละ
คืนนี้ฝนก็ลงเม็ดปรอยๆ ทำให้อากาศเย็นขวัญก็ได้นอนหลับสบายเสมือนอยู่ในห้องปรับอากาศเสียจริง แต่ในขณะที่หลับอยู่นั้นขวัญก็ได้ฝันถึงหญิงชราที่พาขวัญมาเข้าร่างเดิมอีกครั้ง
ขวัญจึงยกมือไหว้หญิงชรา แล้วถามสารทุกข์สุกดิบของแกในตอนนี้แกก็ยิ้มรับแต่ไม่ได้กล่าวอะไรออกมาในเื่ของแก แต่แกกลับมาถามขวัญและพูดในสิ่งที่แกจะสื่อออกมา
“แม่หนูขวัญ แม่หนูสบายดีไหมที่ฉันมาที่่นี่คือฉันจะมาเตือนว่าอีกห้าเดือนข้างหน้า จะเกิดเภทภัยขึ้นกับคนที่อาศัยอยู่แถบทางเหนือนี้ เ้าจงเร่งปลูกพืชผลและข้าวเอาไว้ให้มากส่วนสิ่งที่เ้ามีก็จงหาที่ทางเตรียมเอาไว้เพื่อจะได้ช่วยคนได้ ของที่เ้ามีถึงจะไม่สามารถช่วยคนได้ทั้งหมดแต่บางส่วนก็ยังคงแบ่งปันได้ฉันจึงมาแจ้งให้หนูทราบเอาไว้” ยายชรารีบเอ่ยบอกขวัญออกมา เพราะเวลาใกล้หมดแล้ว
เมื่อแกพูดจบร่างของแกก็หายวับไปทันที ขวัญตอนนี้ได้สะดุ้งตื่นนอนแล้ว และคิดว่าจะเริ่มลงมือจากตรงไหนกันดี อยากจะเตือนผู้คนแต่ก็ไม่่รู้ว่าจะเตือนได้ยังไง เพราะบางอย่างมันก็เป็กฎเกณฑ์ทางธรรมชาติเหมือนกัน ตอนนี้สิ่งที่ทำได้ก็คือเร่งปลูกพืชผัก ปลูกข้าวให้มาก
ขวัญคิดว่าจะเร่งไปปลูกข้าวในมิติอย่างเดียวทั้งร้อยไร่ และ่นี้จะยังไม่ขายสินค้าที่มีให้กับต่างมิติ เพราะต้องเก็บสะสมเสบียงไว้ก่อน โชคยังดีนะที่่ยังพอมีเลาเตรียมตัวอีกห้าเดือน
เมื่อขวัญตื่นขึ้นมาตอนเช้าทุกคนต่างพากันแปลกใจที่วันนี้เห็นขวัญลงมาเร็ว จึงพากันถามไถ่ว่าเป็อะไรหรือเปล่าหรือว่ามีผีที่ไหนโผล่มาให้ไปปราบอีก หรือมีเื่อะไรที่คิดไม่ตกกัน
ขวัญเมื่อได้ยินทุกคนถามไถ่ด้วยความเป็ห่วงในใจก็รู้สึกอบอุ่นขึ้น คิดว่าตอนนี้ครอบครัวเราดีที่สุด ขวัญจึงได้แจกรอยยิ้มพิมพ์ใจของตนให้กับทุกคนแทน เมื่อทุกคนเห็นรอยยิ้มของขวัญก็คิดว่าคงไม่มีอะไรร้ายแรงหรอกมั้งเพราะลูกสาว หลานสาว พี่สาวของตนยังยิ้มได้
แต่พอได้ฟังถึงสิ่งที่ขวัญเล่าออกมา ตอนนี้ทุกคนที่ได้ยินต่างก็ยิ้มไม่ออกกันซะแล้ว เพราะภัยหนาวไม่ใช่เื่เล็กๆเลย ในยุคที่ยังอดอยากและขาดแคลนทุกอย่าง อย่างตอนนี้ และทุกคนต่างก็คิดว่าจะหาวิธีไหนมาเอ่ยเตือนคนอื่นดี
หลังจากที่ทุกคนเงียบกันไปพักหนึ่ง เป็ขวัญเสียเองที่เอ่ยทำลายความเงียบงันนี้โดยเอ่ยขึ้นมาว่า “เื่ของเภทภัยธรรมชาติ และกฏแห่งกรรมเราช่วยใครไม่ได้แต่เมื่อมันเกิดขึ้นเราก็แค่เตรียมเื่การช่วยเหลือในสิ่งที่มีให้ได้มากที่สุดก็แล้วกัน” เมื่อทุกคนได้ฟังต่างก็เห็นด้วย
แต่ถ้าสามารถเอ่ยเตือนได้ก็อยากจะเอ่ย เสียแต่ว่าใครเขาจะไปเชื่อกันหล่ะดีไม่ดีจะหาว่าเป็พวกหลอกลวงอีกต่างหาก เอาไว้ค่อยๆคิดไปเผื่อมีวิธีดีๆก็ได้ ทุกคนต่างก็คิดกันแบบนี้เหมือนกันโดยไม่ได้พูดออกมา
สายๆ หลังจากที่ขวัญได้ทำการแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ผักให้คนงานหมดแล้ว ขวัญก็ได้พาแม่ขี่่รถมอเตอร์ไซค์เพื่อเดินทางไปยังบ้านตาอ่ำ
เมื่อมาถึงบ้านตาอ่ำขวัญกับแม่ก็พบเจอกับความร่มรื่น ของบรรดาแมกไม้นานาพันธุ์เหมือนเดิม เมื่อเดินตามคนที่เปิดประตูให้เข้ามาด้านใน ก็พบกับตาอ่ำกับพี่นิลน้ำกำลังนำกล้าไม้ลงกระถางกันอยู่
“สวัสดีจ๊ะตาอ่ำ” แม่และขวัญต่างก็ยกมือไหว้ผู้สูงวัยกว่า ส่วนขวัญก็ยกมือไหว้พี่นิลน้ำด้วยเช่นกัน ส่วนพี่นิลน้ำก็ได้ยกมือไหว้แม่ของขวัญเป็การทักทาย
“อ้าวเป็ไงมาไงกันหล่ะ ที่มาวันนี้อยากได้อะไรเพิ่มเหรอ” ตาอ่ำก็เอ่ยถามขึ้นมา
“ใช่จ๊ะ ตาอ่ำขวัญอยากได้กล้าไม้ผลมาปลูกนะจ๊ะแต่ไม่รู้ว่าตอนนี้ตลาดเขา้าผลไม้อะไรกันบ้าง ตาพอจะรู้ไหมจ๊ะ หรือมีพันธุ์ไม้ผลชนิดไหนบ้าง” ขวัญก็พูดเข้าเื่ที่ตนมาวันนี้ทันที
ตาอ่ำจึงหันไปถามพี่นิลน้ำหลานชาย เพราะนิลน้ำมีเพื่อนฝูงมากและก็มีเพื่อนเป็คนต่างชาติที่ยังติดต่อกันอยู่ด้วย
เมื่อนิลน้ำได้ยินก็นึกถึงเพื่อนของตนว่า้าองุ่นเขียว และองุ่นแดงไร้เมล็ดเพราะที่เมืองของเขามีพื้นที่เป็ทะเลซะส่วนใหญ่ทำให้ไม่สามารถปลูกได้ ไม่ใช่เพียงแค่ผลไม้เท่านั้นแม้กระทั่งผักชนิดต่างๆก็ยังเป็ที่้าเช่นกัน เมื่อนึกถึงเพื่อนขึ้นมาจึงได้บอกกับขวัญว่า
“มีเพื่อนพี่เขาอยู่เมืองเวนิช ที่ดาวแห่งเกาะเขา้าพืชผลทางการเกษตรทุกอย่างแหละรวมทั้งองุ่นแดง เขียวแบบไร้เมล็ดด้วย เขาเคยบอกว่าคนดาวเขานิยมกินแต่่มันหายากเพราะไม่ค่อยมีคนปลูก ขวัญสนใจไหม ถ้าสนใจพี่จะติดต่อหาต้นกล้ามาให้ และยังรวมไม้ผลอื่นๆอีก”
เมื่อขวัญได้ยินก็ตอบตกลงให้เป็ธุระของพี่นิลน้ำทันที จะไม้ผลอะไรก็ช่างเถอะยังไงก็ปลูกได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ขวัญคิด
“พี่นิลน้ำแล้วพี่สนใจที่จะเป็พ่อค้าคนกลางนำพืชผลเหล่านี้ไปขายให้เพื่อนไหมจ๊ะ ตอนนี้ขวัญพอมีอยู่บ้างหากพี่สนใจพี่ก็เอาไปให้เพื่อนของพี่ดูก่อน ลองให้เขาได้ชิมรสชาติได้ ถ้าเขาถูกใจเราค่อยมาคุยเื่สัญญาซื้อขายก็ได้จ๊ะ” ขวัญก็เอ่ยชักชวน เพราะถ้าเพื่อนพี่นิลน้ำสนใจ ก็เท่ากับว่าขวัญได้ลูกค้ารายใหญ่แล้ว
นิลน้ำเมื่อได้ยินที่ขวัญพูดขึ้นมา ตัวเขาเองก็แอบสนใจขึ้นมาเหมือนกัน เพราะถ้าเขาเป็พ่อค้าคนกลางทั้งซื้อและจัดหาพันธุ์ไม้เขาก็จะมีรายได้ที่มากขึ้นตามไปด้วย
“แล้วขวัญพอจะเตรียมของให้พี่ทันวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ไหมเหลือเวลาอีกแค่สามวันเอง เพราะพวกพี่นัดกันเอาไว้ว่าจะไปดูผลไม้บางอย่างที่เมืองกาแลหน่ะ” นิลน้ำเอ่ยถามขวัญขึ้นมา เพราะเวลามันก็ค่อนข้างจะกระชั้นชิดเช่นกัน
“ได้จ๊ะ เื่นี้ไม่มีปัญหาเดี๋ยวขวัญจะเตรียมไว้พี่จะให้ขวัญเอามาให้ที่นี่ไหมจ๊ะ”
“ไม่ต้องหรอกเอาไว้ที่บ้านขวัญนั้นแหละเดี๋ยวสักหกโมงเช้า พี่จะแวะไปรับเอง ว่าแต่ขวัญอยากได้ไม้ผลอะไรบ้างหล่ะ เผื่อที่เมืองกาแลมีพี่จะได้ดูมาให้”
“ขวัญอยากได้เมล็ดแตงโม เมล่อน สตอเบอรี่ ต้นส้ม ทุเรียน องุ่น จ๊ะพี่จะพอหาได้ไหมจ๊ะ” ขวัญเอ่ยบอกสิ่งที่ตน้า
“น่าจะไม่มีปัญหานะ เดี๋ยวพี่หามาให้ ถ้าพืชผักที่ขวัญให้พี่มาเป็ตัวอย่างรสชาติดีพี่ว่าเพื่อนพี่คงจะรีบหาพันธุ์องุ่นมาให้ปลูกโดยไม่เสียเงินด้วยซ้ำ เพราะถ้าเขาเอาไปขายนะกำไรมหาศาลเป็แน่ ที่นั้นขึ้นชื่อเื่โจรสลัดก็จริงแต่ยังมีคนรวยอยู่มากกว่าดาวเราอีก”
เมื่อติดต่อเื่พันธุ์ผลไม้เสร็จแล้วขวัญและแม่ต่างก็ลากลับทันที เพราะต้องไปจัดการงานที่บ้านอีกหลายอย่าง
ทางด้านตาอ่ำและนิลน้ำต่างก็เข้าใจ เมื่อร่ำลากันเรียบร้อยแม่และขวัญก็พากันขี่มอเตอร์ไซค์กลับมาที่บ้านสวนทันที
10K
