ทำไมต้องเป็นคุณที่ผมหลงรัก

    บทที่ ๓๒ หวานไม่เลิก

    ๓๒                 ผมอิจฉาตะวันที่ได้หยุดงานไปพักผ่อนตั้งหนึ่งอาทิตย์แต่ก็อย่างว่านั่นแหละ ตะวันเป็นคนพิเศษของคุณภูมิ ผมก็แค่พนักงานธรรมดาคนหนึ่งที่รอรับเงินเดือนเป็นเดือน ๆ ไป ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนแบบคนทั่วไป ชีวิตผมไม่ได้เดือดร้อนอะไร พ่อแม่ของผม...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ