เมื่อทุกคนเข้าตู้นอนแม่หลานที่นอนอยู่ชั้นบนเหมือนลูกสาวจึงถาม"อาซือลูกจะมานอนกับแม่มั้ย"
อาซืออยากจะไปนอนกอดแม่มากกว่า"หนูขอไปนอนกอดแม่ค่ะ"
ซานซานทำท่าจะลงข้างล่างเพื่อจะอุ้มอาซือไปให้แม่ แต่ท่านนายพลกู้ลุกขึ้นมาก่อนแล้วอุ้มอาซือส่งให้แม่หลานแล้วบอกให้ซานซานนอนได้เลย
ซานซาน."ขอบคุณค่ะท่านนายพลกู้ "
อาซือ "ขอบคุณค่ะ"
ทุกคนต่างนอนและหลับไป
ตอนเช้าวันแรกทุกคนเก็บที่นอนและลงนั่งข้างล่างจงเป่าแจกอาหารเช้าเป็ซาลาเปาและน้ำดื่มธรรมดาถือเป็อาหารที่พิเศษแล้ว
ซานซาน อาซือและแม่หลานอยากไปเข้าห้องน้ำ กำลังจะเดินออกไปท่านนายพลกู้ "ว่าจะไปไหนกัน"
ซานซาน "เอ้อ พวกเราอยากเข้าห้องน้ำคะท่านนายพลกู้ "
ท่านนายพลกู้จึงลุกขึ้น "เดินกันไปแบบนี้พวกคุณจะไปไม่ถึงห้องน้ำกันอันตรายเพราะจะมีคนนิสัยไม่ดีเข้ามาหาเื่ได้ผมจะไปด้วย"
ทั้งสามแม่ลูก "ขอบคุณค่ะ"
คังเว่ยเดินนำหน้าแม่หลานที่อุ้มอาซือตามด้วยซานซานปิดท้ายที่นายพลกู้ เดินเกือบถึงห้องน้ำก็มีพวกกลุ่มอันธพาลสามคนเดินเข้ามาขวางหมายจับตัวซานซานแม่หลานใกอดอาซือไว้แน่น คังเว่ยดูแลแม่หลานและอาซือส่วนซานซานท่านนายพลกู้ดูแลอยู่แล้วทั้งสามคนเดินเข้ามาหาซานซานท่านนายพลกู้จัดการทั้งสามคนสลบทันที
จงเป่าวิ่งตามมาเห็นเหตุการณ์จึงรีบเรียกเ้าหน้าที่ดูแลรถไฟมาจัดการจับต้วพวกอันธพาลส่งสถานีตำรวจรถไฟ
ซานซานและแม่หลานรีบอุ้มอาซือไปเข้าห้องน้ำทันทีเพราะเข้าใจที่ท่านนายพลกู้พูดก่อนออกจากตู้นอนแล้ว เมื่อล้างหน้าแปรงฟันเข้าห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยก็รีบออกมาทันทีส่วนท่านนายพลกู้ก็ล้างหน้าแปรงฟันเข้าห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ
ซานซานและแม่หลานที่อุ้มอาซือรีบเดินออกมาแล้วซานซานเดินตามท่านนายพลกู้ปิดท้ายคังเว่ย
ในรถไฟนี้มีคนที่สนใจซานซานอีกคนที่นั่งอยู่ตู้นอนถัดไปที่เห็นซานซานเดินผ่านไปพร้อมกับท่านนายพลกู้ เขามองผู้หญิงคนนี้ั้แ่ขึ้นรถไฟมาแล้วว่ายังเด็กอยู่ก็จริงแต่เป็คนสวยมาก
โม่เจ๋อเป็หลานชายคนโตของตระกูลโม่ที่เดินทางไปทำการค้าที่ต่างเมืองเพิ่งเดินทางกลับปักกิ่ง เขาจำได้ว่าคนที่ดูแลผู้หญิงคนนั้นคือท่านนายพลกู้เฟยหยวนเป็หลานชายคนโตและเป็หลานชายคนเดียวของตระกูลกู้ที่ได้ติดยศนายพลั้แ่อายุ 21 ปี เป็คนมีอนาคตไกล
ตระกูลกู้เป็ตระกูลเก่าแก่ที่มีอำนาจทางการทหาร มีลูกชายคนเดียว กู้เฟยหลงแต่งงานกับตระกูลเฮ่อที่เป็เ้าของโรงพยาบาลเกือบทุกมณฑล แต่กับมาดูแลเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมันแปลกอยู่นะ
โม่เจ๋อจึงสั่งลูกน้องให้ไปสืบเื่ของผู้หญิงคนนั้นว่าเป็ใคร
เกิดเหตุวันแรกที่มีอันธพาลจะมาจับตัวซานซานทำให้แม่หลานกลัวมากไม่ยอมให้ซานซานและอาซือเดินไปไหน ถ้าไปไหนต้องบอกท่านนายพลกู้ก่อน
การกระทำของแม่หลานทำให้ท่านนายพลกู้พอใจมากเพราะเขาก็เป็ห่วงซานซานั้แ่เห็นแต่งชุดใหม่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว
ซูฮันถึงแม้ว่าแผลภายนอกจะหายแล้วแต่แผลภายในยังเจ็บๆๆอยู่ "ซานซานจึงยังไม่ให้ขยับตัวมากเพราะกลัวแผลอักเสบภายในจะทำแผลหายช้ากว่าเดิม"
ซานซาน "พี่ใหญ่อดทนไปก่อนนะคะ อย่าพึ่งขยับมากให้แผลหายสนิทจะได้ไม่อักเสบภายหลัง ช้าแต่ชัวส์"
ซานซานกับพี่ใหญ่จึงหัวเราะพร้อมกัน "พี่จะเชื่อน้องรองนะครับ"
ซานซานพยักหน้ายิ้มๆ ท่านนายพลกู้มองสองพี่น้องคุยกันแล้วคิดถึงตัวเองที่ไม่มีพี่น้องเขามีแต่ลูกพี่ลูกน้องที่น่าเบื่อมากทำแต่เื่เบื่อหน่ายจริงๆๆ
เวลาผ่านไปไวมากพรุ่งนี้เช้ารถไฟคันนี้จะถึงปักกิ่งแล้วเขาส่งข่าวให้คุณนายกู้หรือคุณแม่เฮ่อจินเหมยรู้แล้วเื่เดินทางกลับมาในครั้งนี้เพราะกู้เฟยหยวนไม่ได้กลับบ้านมา5ปีแล้ว คุณนายกู้ดีใจมากที่ลูกชายกลับบ้าน
คุณนายกู้ยังมีอีกเื่ที่สงสัยว่าคุณหมอเฮ่อจินสงน้องชายที่หาคนมาดูแลบ้านเก่าของตระกูลเฮ่อ ได้นั้นเป็คนแบบไหน
คุณนายกู้เลยมารับลูกชายคนเดียวด้วยตัวเองและจะมาดูว่าคนที่จะมาดูแลบ้านเก่าของตระกูลเฮ่อที่น้องชายฝากมากับลูกชายด้วย
น้องชายและลูกชายส่งจดหมายมาบอกล่วงหน้าแล้วแต่คุณนายกู้ ก็ยังอยากรู้อยู่ดี ถ้าเป็คนไม่ดีก็จะได้ให้ไปอยู่ที่อื่นแทนบ้านเก่าของตระกูล
แต่สี่แม่ลูกไม่รู้ว่าบ้านที่จะไปอยู่นี่เป็บ้านเก่าตระกูลเฮ่อ คิดว่าเป็บ้านหลังเล็กๆให้อาศัยอยู่ก่อน
คุณนายกู้ยืนรอรับลูกชายสุดที่รัก เมื่อรถไฟจอดสนิทสักพักก็เห็นลูกชายและคนติดตามสาม คนและยังมีคนเดินตามมาอีกสี่ คนนั้นมีผู้หญิงอุ้มเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 5 ขวบเดินตามมาแต่ที่สะดุดตาคือมีเด็กผู้หญิงอีกคนที่หน้าตาสวยมากและเด็กผู้ชายก็ยังเป็เด็กหนุ่มน้อยที่ต้องใช้ไม้ค้ำเดินเพราะเข้าเฝือกที่ขาเดินมาข้างๆ
กู้เฟยหยวนแปลกใจวันนี้คุณแม่มารับเองเลยจึงทำความเคารพคุณนายกู้
คุณนายกู้ค้อนลูกชาย "เฟยหยวน แม่คิดถึงลูกมากเลยนะ กลับบ้านเสียที" ตาเริ่มแดงๆๆ
ท่านนายพลกู้ก็เดินมาจับมือคุณแม่ "ผมก็กลับมาหาแม่แล้วไงครับ" คุณนายกู้ "ห้าปีเชียวนะที่ลูกไม่ได้กลับมาบ้านเลย"
กู้เฟยหยวน."คุณแม่ครับเราพาครอบครัวเซียวไปดูบ้านที่พวกเขาต้องดูแลดีกว่าครับ"
คุณนายกู้."อ้อ.ได้ซิ แต่พวกลูกกินอะไรกันแล้วหรือยัง"
กู้เฟยหยวน "ผมให้คังเว่ยไปซื้ออาหารมาให้แล้วครับ"
คุณนายกู้ "งั้นพวกเราไปกันเถอะเดี๋ยวพวกเราค่อยคุยกัน"
คุณนายกู้เอารถมา 3 คัน
คันแรกคุณนายกู้นั่งมา
คันสองกู้เฟยหยวน คังเว่ย จงเป่า
คันสามให้หลี่หวังไปขับรถให้สี่แม่ลูกบ้านเซียว
ซานซาน อาซือ ตื่นเต้นมากเพราะนี่คืออดีตที่ผ่านไปแล้วั้แ่พวกกระรอกและเม่นยังไม่เกิด เมื่อมาเจอของจริงเลยตื่นเต้น
รถมาจอดอยู่หน้าบ้านตระกูลเฮ่อทั้งสี่แม่ลูกอึ้ง อะไรคือบ้านเล็กๆๆ แม่หลานจึงนั่งนึกที่คุณหมอเฮ่อบอกไม่เก็บค่าเช่าแต่ให้ช่วยดูแลก็เพราะแบบนี้เอง
พอสี่คนแม่ลูกเข้ามาในบ้านแม่หลานก็มองดูเรือนเล็กๆๆด้านข้างเรือนสี่ประสานเพราะพวกเธอคงเลือกอยู่หลังเล็กๆๆตามที่บอกไว้จริงๆๆ
ซานซานและอาซือมองบ้านที่คุณหมอเฮ่อบอกว่าหลังเล็กๆๆแล้วถอนหายใจยาวๆๆมันหลังเล็กตรงไหนว่ะ เรือนสี่ประสานนี่
--------------------------------------------
คุณหมอเฮ่อนี่แกตลกนะ เรือนสี่ประสานจะหลังเล็กได้ไงจริงมั้ย