หลังจากออกจากสุสานกระบี่หลินเฟยพยายามเดินทางออกให้ห่างจากสุสานนั่นให้ได้มากที่สุดเนื่องด้วยความหวาดกลัวต่อเงาสีดำที่อยู่ในสุสานเห็นได้ชัดว่าเงานั่น้ากระบี่ที่อยู่กับหลินเฟยอย่างมาก แต่หลายวันผ่านมากลับไม่มีวี่แววว่าเงานั้นออกมาตามไล่ล่าตนเลยอาจะเป็เพราะพลังของมันยังอยู่ใน่ฟื้นฟูจากการที่เพิ่งตื่นขึ้นมาหรือไม่ก็เพราะว่าออกมาไม่ได้ ชายหนุ่มมีความคิดที่จะทิ้งกระบี่นั่นไปแต่ก็ต้องหยุดความคิดนั้นไปหลินเฟยร็ดีว่าถ้าหากว่าเก็บกระบี่ไว้ย่อมต้องมีอันตราย แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากว่ามันออกมาได้และหาตัวเขาเจอแล้วไม่มีกระบี่มันคงสังหารเขาในทันที
ผ่านไปหลายวัน าแของหลินเฟยหายดีแล้วเนื่องจากผลของยาแต่กลับมีตราประทับประหลาดขึ้นที่าแของเขา
“นี่มัน บ้าบัดซบอันใด” ตราประทับสีดำสนิทนี้ส่งจิตสังการออกมา คล้ายกับคำสาป อีกทั้ง ทุกๆตรั้งที่มันขยายตัวจะสร้างความเ็ปให้กับร่างกายของหลินเฟยเป็อย่างมาก
“นี่มันแย่แล้ว มันวางตราประทับบนร่างข้าไว้ั้แ่ตอนไหนกัน”หลินเฟยแปลกใจที่เงาสีดำนั้นระมัดระวังกว่าที่มันคิดไว้ การถูกตีตราประทับบนร่างกายแบบนี้แสดงให้เห็นว่าเ้าสิ่งนั้นััได้ถึงการเคลื่อนไหวของเขาอีกทั้งตอนที่มันขยายตัวเริ่มกัดกินร่างกายของเขายังสร้างความเ็ปอย่างมากจนแทบรับไม่ได้
“แต่การที่มันรู้การเคลื่อนไหวของข้าเเต่ไม่ได้ออกมาตามล่าข้าแสดงว่ามันยังออกมาไม่ได้ กระบี่เล่มนี้ต้องเอาไว้ใช้ปลดผนึกที่ขังมันไว้แน่ๆ ข้าต้องรีบหาทางแก้คำสาปนี้” หลังจากผ่านไป 7 วัน หลินเฟยกำลังเดินทางเลาะไปตามแม่น้ำอย่างใจเย็นพร้อมกับคิดวิธีหาทางว่าพอจะมีวิธีอะไรดีๆพอจะแก้คำสาปของเขาไหม7 วันมานี้หลินเฟยเอาคัมภีร์ที่มีอยู่ออกมาค้นหาแต่ก็ไร้วี่แววของวิธีรักษา ดูเหมือนจะอับจนหนทางแต่มันใดนั้นตราประทับคำสาปก็กำเริบขึ้นอีกครา
“อั๊ก อ๊กกกกก ” หลินเฟยร้องด้วยความเ็ปเสียงร้องของชายหนุ่มดังก้องไปทั่วป่าหลังจากผ่านไปซักพักเสียงนั้นก็หยุดลง ร่างกายชายหนุ่มสภาพไม่สู้ดีนักเดินโซซัดโซเซ คล้ายประคองสติไว้ไม่ได้แล้ว หลินเฟยก้าวท้าวขวาออกไปพยายามพาร่างของตนเดินต่อไป แต่ด้วยสภาพร่างกายที่อ่อนแอก้าวท้าวพลาดร่างกายล้มลงกลิ้งไปตามทางสุดท้ายตกลงไปในแม่น้ำในที่สุด
.................................
ตัดไปในป่าลึก
เด็กสาวอายุประมาณสิบห้าสิบหกปีผิวขาวราวหิมะ ริมฝีปากแดงดั่งกุหลาบ ผมสีดำยาวจนถึงเอวส่องสองระยิบระยับต้องกับแสงอาทิตย์สวมด้วยชุดคลุมยาวสีขาวสลับฟ้า ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยความอ่อนโยน ดูผ่านแล้วคล้ายเทพธิดาก็ไม่ปาน ชื่อของนางคือ“มูชิง” ด้วยเหตุผลใดก็ไม่ทราบเด็กสาวตัวน้อยคนนี้กลับเดินทางกลางป่ามาด้วยตัวคนเดียวถือไว้เพียงกระบี่สีขาวเพียงเล่มเดียว
“ท่านอาจารย์นะท่านอาจารย์ถึงท่านจะห้ามข้าไม่ให้ตามมาแต่ข้าก็ไม่ฟังท่านหรอก ฮิฮิ” หลังจากเดินอยู่นานเด็กสาวมองเห็นน้ำตก นึกสนุกเดินเข้าไปหมายจะลงไปเล่นน้ำ แต่ทันใดนั้นไม่ทราบว่ามีอะไรตกลงมา สายน้ำบริเวณนั้นสาดกระเซ็นไปทั่วทำให้เด็กสาวตัวเปียกโชกไปทั้งตัว เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของร่างกายที่ผิดกับอายุของนางเด็กสาวพลันะโถอยหลังตั้งท่าเตรียมโจมตีทันทีเพราะััได้ถึงจิตสังหารจากสิ่งที่ตกลงมา แต่หลังจากตั้งท่าอยู่ระยะเวลาหนึ่งกลับไม่มีวี่แววของการเคลื่อนไหวเห็นเพียงร่างของเด็กชายของหนึ่งอายุน่าจะรุ่นราคราเดียวกับนางลอยอยู่ในน้ำ
“เขาตายแล้วหรอ”ด้วยความใคร่รู้เด็กสาวหยิบกิ้งไม้เข้าไปจิ้มๆดูเพียงเพื่อนทดสองดูว่าเด็กชายคนนั้นเป็หรือตายกันแน่ แต่ก็ไม่มีปฏิกริยาตอบกลับ “ก็ไม่เห็นขยับนี่หรือว่าเขาตายแล้ว”เด็กสาวยังไม่หายสงสัยลากเด็กชายขึ้นมายังพื้นดินตรวจดูชีพจรก็ได้รู้ว่าเด็กชายคนนี้ยังไม่ตายเด็กสาวจึงส่งพลังปราณเข้าไปในร่างกายเด็กหนุ่มหวังว่าบางทีเขาอาจฟื้น
“แค่กๆๆ” ผ่านไปครู่หนึงเด็กชายสำลักน้ำออกมาพร้อมกับค่อยๆฟื้นคืนสติสิ่งแรกที่เขาเห็นคือเด็กสาวที่งดงามราวกับเทพธิดา แต่เขากับไม่ใดึงสติกลับมา
“ขอบคุณแม่นางมากที่ช่วยชีวิต”ชายหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกับค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้น
“ฮ่าๆๆข้าก็คิดว่าเ้าตายไปแล้วเสียอีก” เด็กสาวพูดด้วยท่าทีหยอกล้อ แต่สายตายังคงจ้องเขม็งมาที่ชายหนุ่ม“เ้าเป็แค่มนุษย์ธรรมดาทำไมถึงมีจิตสังหารออกมาจากตัวเข้ามากมายขนาดนี้” เป็เื่ที่เด็กสาวสงสัยั้แ่
“คิอว่าเื่มันเป็แบบนี้แม่นาง”ชายหนุ่มพูดพร้อมกับถอดเสื้อออก
“จ จะ เ้าบ้านี่เ้าคิดจะทำอะไรของเ้า” เด็กสาวใยกมือมาปิดตาของตัวเอง
“ท่านอย่าเพิ่งคิดไปไกลดูนี่ก่อน” ชายหนุ่มพูดให้เด็กสาวยกเลิกความคิดบ้าบอนั่นซะพร้อมกับชี้ไปที่ตราประทับที่อยู่ตรงท้องของเขา
“คำสาป ?”ถึงเด็กสาวจะอายุยังน้อยแต่ก็ยังพอมีความร็อยู่บ้างเพียงแค่เห็นก็บอกได้เลยว่าตราประทับนี้แฝงด้วยพลังของคำสาป อีกทั้งยังเป็คำสาปที่ทรงพลังถึงได้ส่งจิตสังหารออกมามากมายขนาดนี้ “เ้าไปทำอะไรมาถึงโดนคำสาปที่รุนแรงขนาดนี้”อดแปลกใจไม่ได้ที่ชายหนุ่มธรรมดาๆตรงหน้านี้นั้นถึงกับโดนตราประทับคำสาประดับสูงขนาดนี้เด็กสาวจึงถามต่อ
“คือว่า หลังจากข้าไปเจอกระบี่สีดำสนิทเล่มหนึ่งเข้าพอรู้ตัวอีกทีมันก็มีตราประทับนี้แล้ว” ชายหนุ่มพูดขึ้น
“เป็เช่นนั้น ?”เด็กสาวอกสงสัยไม่ได้เพียงกระบี่เล่มเดียวถึงกับสร้างคำสาปนี้ได้ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเด็กสาวจึงอยากเห็นกระบี่เล่มนั้นซักครั้งจึงถามชายหนุ่มถึงที่อยู่ของกระบี่ แต่คำตอบที่ได้รับมากลับทำให้เด็กสาวผิดหวังเด็กหนุ่มนั้นจำไม่ได้ว่าพบกระบี่นั้นที่ใด
“ท่านมีวิธีแก้คำสาปนี้ไหมแม่นาง”ชายหนุ่มเห็นว่าเด็กสาวพอรู้เื่คำสาปอยู่บ้างจึงลองถามหาวิธีแก้ดู
“ข้าไม่รู้หรอก ”ความหวังของชายหนุ่มหายไปในทันที
“ฮึ่ม ว่าแต่เ้าจำไม่ได้จริงๆหรอทำไมเ้าไม่ลองนึกดูให้ดีๆละ” เด็กสาวยังไม่ละทิ้งความสนใจของนางที่มีต่อกระบี่เล่มนั้น
มันจะไปมีอยู่ได้ยังไงละกระบี่เล่มนั้นอยู่ในแหวนมิติของข้า และมันก็ไม่ได้ทำให้เกิดคำสาปนี้ด้วยเด็กหนุ่มคิดในใจ “ถ้าแม่นางสนใจอยากเห็นกระบี่ขนาดนั้น ข้าจพยายามนึกดูให้ดีอีกทีแต่ตอนนี้ก็ใกล้ค่ำแล้ว ทำไมเราไม่หาที่พักกันก่อนล่ะ” เด็กหนุ่มพูดพร้อมกับเดินเข้าไปในป่าเด็กสาวเห็นดังนั้นจึงจำเป็ต้องเดินตามไป
“รอข้าด้วย”
“เอาเป็ที่นี่แล้วกัน” เด็กหนุ่มนำกิ่งไม้มาสุมๆแล้วจุดไฟขึ้นอย่างชำนาญเนื่องจากอยู่ในป่ามาหลายวันแล้วการจุดไฟเลยกลายเป็เื่ง่ายๆสำหรับเขา เสร็จแล้วจึงจัดการผิงตัวให้แห้ง
“เ้าพอจะมีความสามารถอยู่นี่ ฮิฮิ”เด็กสาวหยอกล้อชายหนุ่มอีกครา
“ท่านอยู่กับข้าสองต่อสองในป่าแบบนี้ไม่กลัวว่าข้าจะทำอะไรท่านงั้นหรือ”
“เ้าบ้า ข้าเป็ถึงศิษย์หลักของสำนักกระบี่จันทราทำไมข้าต้องกลัวเด็กธรรมดาๆอย่างเ้า ถ้าเ้าไม่เสียดายชีวิตอยู่ก็ลองดูซิ ฮิฮิ”
“ฮ่าๆๆ ข้าไม่กล้าข้าไม่กล้า ว่าแต่ข้ายังไม่รู้จักชื่อท่านเลย ไม่ทราบว่าท่านชื่อว่าอะไร”
“ก่อนจะถามชื่อคนอื่นทำไมเ้าไม่บอกชื่อตัวเองมาก่อนละ หึ”
“ก็ได้ๆ ข้าหลินเฟย แล้วท่านล่ะ”
“ข้า มู่ชิง”
“ที่แท้เป็แม่นางมู่ชิงไม่ทราบว่าท่านเข้ามาทำอะไรกลางป่าตัวคนเดียวแบบนี้”
“ข้าได้ข่าวเกี่ยวกับสุสานกระบี่ข้าเกิดสนใจขึ้นแต่ท่านอาจารย์บอกว่ามันอันตรายแล้วขังข้าเอาไว้ในสำนักแล้วไปคนเดียวข้าเลยหนีออกมา ฮิฮิ”
“สุสานกระบี่หรือว่ามันจะเกี่ยวกับกระบี่เล่มนั้น” หลินเฟยเห็นดังนั้นเลยได้ทีแต่งเื่ขึ้นมาหลอกเด็กสาวทันที
“กระบี่สีดำสุสานกระบี่ กระบี่สีดำ สุสานกระบี่ กระบี่สีดำสุสานกระบี่ เอ๊ะข้าว่ามันต้องเกี่ยวข้องกันแน่ๆ”เด็กสาวเรื่มทำการเชื่อมโยงทั้งสองสิ่งเข้าด้วยกันตามแผนการของหลินเฟยที่้าให้เข้าใจเช่นนั้น
“ถ้าท่านจะไปสุสานกระบี่ข้าขอติดตามท่านไปด้วยได้หรือไม่ บางทีข้าอาจนึกเื่กระบี่เล่มนั้นได้”ฟลินเฟยวางแผนไว้ว่าจะติดตามเด็กสาวกลับไปยังสุสานกระบี่ถ้าขืนหนีไปเรื่อยๆและยังแก้คำสาปไม่ได้อย่างนี้ยังไงก็ต้องถูกสำสาปเล่นงานจนตายอยู่แล้ว ทำไมเขาไม่ลองกลับไปให้เงานั้นแก้คำสาปให้แลกกับกระบี่กันถึงเ้านั้นจะออกจากสุสานมาได้มันก็ไม่ใช่เื่ของเขาคนเดียว
2K
