Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]

โยฟุที่วิ่งพุ่งไปหาชายคนนั้นก็ได้รีบพุ่งมาก เพราะชายคนนั้นกำลังจะถึงพื้นเเล้ว

คาเอนะที่กำลังงงเเละสับสนก็ได้วิ่งตามโยฟุไป

"นี่โยฟุ นายจะไปไหนเนี่ย"

คาเอนะที่วิ่งตามมาถาม

"มีคนหล่นลงมาจากท้องฟ้า"

โยฟุพูด

เเน่นอนว่าใครจะไปเชื่อ คาเอนะเองก็ไม่เชื่อเหมือนกัน

เเละโยฟุก็มาถึงจุดที่ชายคนน้้นกำลังตกมาถึง

พอชายคนนั้นกำลังจะถึงพื้น

เเละโยฟุกำลังจะไปรับชายคนนั้นพอดีเเต่เหมือนจะสายไปเเล้ว โยฟุคิดว่าคงช่วยไม่ทันเเน่

เเต่ทว่าโยฟุคนนั้นกลับยืนขึ้นบนอากาศเเละค่อยๆเอาเท้าเเตะพื้นเบาๆ

ปึก..

" the sword bloody "

ชายคนนั้นพูดอย่างเท่ๆพร้อมย่อนตัวลงพื้น 100℅

โยฟุกับคาเอนะอึ้งกับสิ่งที่เห็น ก่อนที่โยฟุจะพูดเบาๆว่า

"วิชา.. ตัวเบางั้นหรอ"

โยฟุพูดขึ้น

"หืม.. รู้จักด้วยหรอ

( n.. Ni zhidao ma?)"

ถึงเเม้ชายคนนั้นจะพูดก็เถอะ เเต่เค้าพูดเป็นภาษาจีน

ซึ่งโยฟุเเละคาเอนะฟังไม่ออก

"อืื.. เค้าพูดอะไรน่ะ

(E to... Karera wa nan to itta no) "

โยฟุพูด

" โอะลืมไป.. ที่นี่ญี่ปุ่นนี่นา"

จู่ๆชายคนนัั้ั้ั้ั้ั้ั้ั้นก็พูดภาษาญี่ปุ่นขึ้น

"นายเป็นใครน่ะ"

โยฟุถาม

"เฟย ชั้นชื่อเฟย เเห่งวิหคปีกฟ้า เเต่ตอนนี้คือวิหคผู้ไร้ปีก"

ชายคนนัั้นบอก

"เเละชั้นก็เป็น คนจีนด้วย"

เฟยบอก

"หืม.. เเล้วนายไปฝึกภาษาญี่ปุ่นมาจากไหนเนี่ย"

โยฟุถาม

"เห็นงี้ เเต่ชั้นใช้ชีวิตกับคนญี่ปุ่นนะ"

เฟยบอก

"คนจีน เเต่ใช้ชีวิตร่วมกับคนญี่ปุ่นเนี่ยนะ"

โยฟุกระซิิิิิิิิิิิิิิบกับตัวเอง

"ว่าเเต่พวกนายชื่ออะไรกันบ้างหรอ ชั้้้นเเนะนำตัวเองไปเเล้ว ก็ตาพวกนายบ้างเเล้วนะ"

เฟยถามโยฟุเเละคาเอนะ

"อ้อ จริงสิ ชั้นชื่อ สึกิชิบะ โยฟุ"

โยฟุเเนะนำตัวเอง

"ชั้นชื่อ ซุยเคียว คาเอนะ"

คาเอนะเเนะนำตัวเอง

"เเย่จัง ปีกก็ขาดอีก พักที่ไหนได้อีกเนี่ย"

เฟยพูดกับตัวเอง

"จริงสิ! งั้นจะว่าอะไรมั้ยถ้าชั้นจะบอกว่า ตอนนี้ชั้นไม่มีที่ไป เเถมปีกของชั้นก็ขาดไปเเล้วด้วย ตอนนี้คงบินเหนือฟ้าไม่ได้เเล้วเเหละ ชั้นจะขอพักกับพวกนายซักหน่อยจะไดมัั้ั้ย"

เฟยบอก

"ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรหนิ เเค่พักเพิ่มคนนึง"

โยฟุพูด

เจ้าหมอนี่พูดอะไรไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย มนุษย์ที่ไหนเค้ามีปีกฟระ เเต่ก็ช่างเหอะคงเป็นพวกโอตะมั้ง เลยติดมาจากพวกการ์ตูน

โยฟุคิด

ก่อนที่คาเอนะจะพูดขึ้นว่า

"เเต่ว่า สามคนเตียงเดียวมัน.."

คาเอนะหันมาพูดกับโยฟุ

"อ้อจริงสิ เรื่องนั้นเอาเป็นว่าเฟยนอนอีกห้องไปเลย"

โยฟุุบอก

"อืม.. ก็ดีเเหะ เเต่มันติดตรงที่ว่าชั้นอาจจะต้องอยู่กับพวกนายอีกเป็นเดือนเลยนะ"

เฟยบอก

"หืม.. ไม่เห็นจะเป็นไรเลย พอดีพวกเราเเค่มาเที่ยวเฉยๆ เดี๋ยวก็กลับ"

โยฟุบอก

"ถึงตอนนั้น ชั้นคงให้นายกลับไปด้วย"

โยฟุบอก

"อืม.. ก็ไม่รู้จะตอบเเทนยังไงก็เหอะ เเต่ชั้นคงต้องตอบเเทนด้วยไอ่นี่ มันเป็นสมบัติที่ล้้ำค่ามากสำหรับชั้น เเต่พวกนายจะเอาไปทิ้งก็ได้ เเต่คิดซะว่า มันคือสิ่งที่ชั้นตอบเเทนให้"

เฟยพูดพร้อมดึงสร้อยคอของเค้าให้โยฟุ

"ง้้นก็ไปเที่ยวกันคาเอนะ เราอยู่ที่นี่นานไม่ได้ด้วยสิ เดี๋ยวมันจะปิด นายก็มาด้วยสิเฟย"

โยฟุพูดก่อนที่ลากมือของเฟยกับคาเอนะไปยังสถานที่เที่ยว

เเละในวันนั้นโยฟุ เเละคาเอนะ เฟยก็เที่ยวด้วยกันทั้งวัน

เเละตกค่ำ เมื่อตกค่ำเสร็จเฟยก็ต้องอยู่ที่โยฟุเเละคาเอนะจ่ายให้ เเต่ยังไม่ไปตอนนี้ เฟยจะไปคุยเล่นๆกับโยฟุเเละคาเอนะนิดหน่อย

"เเล้วทำไมนายถึงหล่นมาจากฟ้าอย่างง้้นล่ะ"

โยฟุนั่งถาม

"งั้นชั้นขอเล่าเรื่องตั้งเเต่ต้นเลยละกัน เพื่อความเข้าใจมากกว่านี้

: เเต่ก่อน ตอนที่ชั้นยังเป็นนกอยู่ ชั้นก็ได้ใช้ชีวิตเเบบนกนั้นเเหละ กิน บิน เเละต่างๆ จนชั้นไปเจอกับ คริสตัลอันนึง ชั้นบินเข้าไปชนมัน เเละสลบไป ก่อนที่จะตื่นอีกทีในร่างมนุษย์ ตอนนั้นงงกับทุกสิ่งทุกอย่างมาก จนมีคนๆนึงเดินเข้ามาหาชั้น ชายคนนั้นมีชื่อว่า หลาง ชายคนนั้นเดินถามชื่อชั้น เเต่ก็เป็นนกอะนะ ไม่เคยมีชื่อ ชั้นก็พูดไปว่า ชั้นน่ะไม่มีชื่อหรอก เเละชั้นก็สงสัยตัวเองไปด้วยว่า ทำไมถึงพูดภาษามนุษย์ได้ จนชายคนนั้นเดินเข้ามาเเละบอกชื่อให้กับชั้น เฟย ที่มีความหมายว่า บินเละชั้นก็ถูกส่งให้ไปอยู่กับ สมาชิกนักฆ่าเเห่งสำนัก ด้งวู่ ที่จะรวมเหล่าสัตว์ที่กลายเป็นมนุษย์ เเละเเน่นอนว่ามีไม่เยอะมีเพียง 3 คนรวมชั้นเข้าไปเป็นสี่ คนเเรกมีชื่อ เฉอ ฉายา อสรพิษเขียว คนที่สอง หลาง ฉายา กรงเคี้ยวเงิน คนที่สาม เร่าฮูู่่ ฉายา ปักษาเเดง เเละคนสุดท้าย เฟย ฉายา วิหคปีกฟ้า เเล้วพอดี ชั้นได้รับภารกิจมาที่ประเทศญี่ปุ่น เเล้วก็เจอกับเทพองค์นึง ซึ่งเป็นเผ่า เทพเเห่งรอลเวล ที่มีพลังสูงมาก เค้าตัดปีกชั้นน่ะ เเละชั้นก็ย่อนตัวลงมายังที่นี่เเหละ: "

เฟยเล่าให้

"เเล้วที่บอกว่า อยู่กับคนญี่ปุ่นละ"

โยฟุถาม

"อ้อ เรื่องนั้น ตอนสมัยอยู่ที่จีนน่ะ ชั้นไม่ค่อยรู้เรื่องตัวอััััักษรจีนเท่าไหร่ จึงต้องไปเรียนหลังจากกลายเป็นมนุษย์น่ะ เเล้วพอดีว่าตอนเช่าหอน่ะ ดันต้องอยู่กับรูเมดที่เป็นนักเรียนเเลกเปลี่ยนน่ะ เเละเป็นคนญี่ปุ่นด้วย ก็เลยได้ฝึกพูดญี่ปุ่นกับเค้าน่ะ"

เฟยบอก

"เเล้วเค้าชื่ออะไรหรอ"

คาเอนะที่นอนอยู่บนเตียงถาม

"เค้าชื่อ คุรุซาริ อิกิกะ"

เฟยบอก

"เเล้วเค้าเป็นสเลเยอร์รึเปล่า"

โยฟุถาม

"ไม่ได้เป็นนะ"

เฟยตอบเท่านั้นเเหละ

"เดี๋ยวนะ งั้นนายก็ไม่ใช่สเลเยอร์งั้นหรอ"

โยฟุพูดทันทีหลังเฟยตอบ

" ก็ไม่ได้เป็นหนิิ จริงสิ..ชั้นลืมเล่าไปเลยว่า นักฆ่าจากด้งวู่น่ะ เค้าเป็นคนธรรมดาทั้งหมดนะ เเค่ฝึกวิชาจนสำเร็จวิชาเฉยๆน่ะ"

เฟยบอก

"......"

โยฟุเเละคาเอนะเงียบ

"เเล้วพวกนายคิดว่าจะเอาตัวรอดได้หรอ จากพวกมอนเตอร์เนี่ย"

โยฟุถาม

"อันที่จริงที่ฝึกวิชามาน่ะ เเค่เอาไปฆ่าคนเลวเฉยๆนะ เเต่ถ้าเจอมอนเตอร์ก็เเค่หนี"

เฟยตอบ

"ทำไมถึงหนีละ ไม่สู้หรอ"

คาเอนะถาม

"เธอก็รู้หนิว่า คนที่ไม่ใช่สเลเยอร์เค้าสู้มอนเตอร์ไม่ได้ เพราะจะมีเเค่สเลเยอร์ ฟอร์ซเท่านั้นที่จะสร้างความเสียหายให้กับมอนเตอร์ได้"

โยฟุบอก

"อืม.. นั่นสินะ เเล้วที่ฝึกวิิิิิิิิิิิิชามาเพื่อฆ่าคนชั่วหรอ"

คาเอนะถามเฟย

"อ้อ เปล่าๆ นอกจากฆ่าคนชั่วเเล้วยังเอาไว้หนีได้อีกด้วย"

เฟยบอก

"มันอาจจะใช่สำหรับนายนะ เฟย ก็นายมีวิชาตัวเบานี่นา"

โยฟุบอก

"อันที่จริงก็ใช่สำหรับคนอื่นด้วยนะโยฟุ"

เฟยบอก

"ทำไมงั้นหรอ"

โยฟุถาม

"ของชั้นเป็นวิชาตัวเบา จะเรียกว่านักฆ่าที่เอาไว้ไล่ยามศัตรูหนี ส่วนของ เฉอ คือวิชา ล่องหน จะเรียกว่านักฆ่าที่เอาไว้อ้อมโจมตีหลังศัตรู ส่วน หลางน่ะ คือวิชา อััสนีทะลวง จะเรียกว่านักฆ่าที่เอาไว้บุกรวดเดียวจบ ซึ่งวิชานี่น่ะ จะคล้ายๆกับการเทเลพอทนั้นเเหละ เเค่พุ่งเฉยๆเเละมีพลังสายฟ้าตามมา ส่วนของ เร่าฮู่ น่ะคือวิชา เพิมพลังกาย จะเรียกว่านักฆ่าที่เอาไว้ฆ่าศัตรูอย่างรวดเร็ว เเน่นอนรวมไปถึงความเร็วด้วย "

เฟยบอก

"คือจะสรุปว่าที่นายพูดมาเนี่ย เหมือนเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวใช่มั้ย"

โยฟุุบอก

"ใช่เเล้ว นอกจากจะได้วิชาเอาไว้ฆ่าคนเลวเเล้วยังเป็นวิชาที่เอาไว้หนีได้อีกด้วย"

เฟยบอก

"ว่าเเต่โยฟุ วิชาล่องหนถ้าเป็นมอนเตอร์จำพวกตรวจจับพลังเเล้วก็็็็็็็็จบไม่ใช่หรอ ยังไงคุณเฉอก็โดนเจออยู่ดี"

คาเอนะบอก

"นี่คาเอนะ พวกมอนเตอร์ที่มีพลังในการตรวจจับน่ะ มันตรวจจับได้เฉพาะค่าพลัง

สเลเยอร์ ฟอร์ซ นะ"

โยฟุตอบ

"งั้นหรอ.."

คาเอนะตอบเเละดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องนี้

"เเล้วทำไม พวกเทพจากอาณาจักร รอลเวล ถึงได้ตัดปีกนายล่ะ"

โยฟุถาม

"อ้ออันที่จริง ชั้นเป็นคนตัดเองเเหละพอดีเจ้าเทพบ้านั่นมันยิงธนูมาใส่ที่ปีก เเถมลูกธนูนั้นมันเป็นลูกธนูของเทพ มนุษย์อย่างชั้นดึงไม่ออกก็ต้องตัดทิ้ง เพราะถ้าปล่อยไว้งั้นเดี๋ยวพลังที่เทพใส่ไว้ในลูกธนูจะเข้าไปทำลายร่างกายส่วนใน ส่วนเรื่องที่ว่าเทพทำไมต้องยิงธนูใส่ปีดของชั้น นายเคยได้ยินเกี่ยวกับเหล่าเผ่าพันธุ์เทพที่เห็นเเก่ตัวมั้ย"

เฟยถาม

"ไม่อ่ะ ไม่เลยซักนิด"

โยฟุตอบ

"ที่จีนน่ะ มีตำนานอยู่อันนึง ในตำนานได้กล่าวไว้ว่า เมื่อ 1400 ปีก่อนในสมัยที่

เกทร้อยปี โผล่ขึ้นมาครั้งที่ 3 ครั้งนั้นคือจุดจบของมวลมนุษย์ นั่นคือสิ่งที่มนุษย์คิดไว้เพราะตอนนั้น คือปี 2500 เป็นปีเเรกที่

เกทร้อยปีโผล่มาครั้งใหญ่ เหล่ามอนเตอร์จากเกทก็ออกกันมาเรื่อยๆอย่างไม่อยุด ซึ่งพอเหล่าเกทร้อยปีอยุดการถล่มโลก พวกมันก็กลับเกทของพวกมันเเละเกทก็ปิดลง ก่อนที่จะมีเกทร้อยปีครั้งนั้น มนุษย์ส่วนใหญ่ภาวนาว่าให้เทพครุมครอง เเต่พอตายลงไป เหล่ามนุษย์ที่ตายไปก็ได้รู้เบื้องหลังทั้งหมดที่พวกเค้าตายไป เพราะพวกเค้ารู้เเล้วว่า เทพนั้นไม่ช่วยมนุษย์เลย เทพได้เเต่ฉลองกันอยู่บนสวรรค์ ส่วนมนุษย์ที่ตายไปก็ไม่อยากไปขึ้นสวรรค์เพราะเกลียดเทพ เเต่ก็ไม่อยากตกนรก เเละเหล่ามนุษย์ที่ตายไปก็ได้ป้ายความผิดให้เทพต่างๆนาๆ เเละเกิดเป็นความเเค้นต่อเทพ มนุษย์เหล่านั้นถูกความเเค้นเข้าครอบงำ จนทำให้กลายเป็นปีศาจเผ่า ' ห้วงความเเค้น ' เเละ ' อสูรกายเเห่งเดธเตส ' เเล้วพอเทพรู้ว่าเหล่าปีศาจเหล่านั้นจะฆ่าพวกเค้า ก็เลยกะจะล้างบางมนุษย์ให้สูนสิ้นน่ะ"

เฟยเล่า

"อย่างงี้นี้เอง เข้าใจมากขึ้นเลยละ เเล้วนายเคยได้ยินเผ่า ฟีออสเมด มั้ย"

โยฟุถามเฟย

"ฟีออสเมดงั้นหรอ เหมือนเคยได้ยินเเหะเเต่ก็นึกไม่ออก เอาเป็นว่าค่อยชั้นนึกออกเรามาคุยกันนะโยฟุ ตอนนี้มันดึกเเล้วชั้นคงต้องขอตัวไปนอนล่ะนะ"

เฟยบอกก่อนจะลุกออกจากห้องไป

"โอ่ะ.. จริงสิ คืนนี้จูจี้กันให้มันไปเลยนะ โยฟุ คาเอนะ "

เฟยพูดเล่นๆก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป

คาเอนะกับโยฟุ เเกมเเดงปี้เลยตอนนี้

เเย่เเล้ว พอเฟยพูดก็ดันคิดได้ว่า เรามา

เทีี่ี่ี่ี่ี่ี่ยวกับคาเอนะเเถมต้องนอนห้องเดียวกันอีกต่างหาก เเย่เเล้ว เจ้าเฟยนายไม่น่าพูดเลยยย

โยฟุบ่นในใจ

ก่อนที่คาเอนะจะฟูกหลับไปเพราะความเขิน เเละในที่สุดคาเอนะก็หลังในที่สุด เหลือไว้เเค่โยฟุที่ยังนั่งอยู่ที่พื้้น