“ทั้งหมดหนึ่งหมื่นแปดพันเหรียญทองเ้าคะ”
หวนอู่มอบนำเงินทั้งหมดของเขาออกมายื่นให้กับพนักงานส่วนที่เหลือเฟยหลงเป็คนจ่ายเพิ่มให้หวนอู่จึงได้ลูกสัตว์อสูรธาตุน้ำตัวนั้นมาพร้อมกับแหวนมิติสำหรับใส่สัตว์อสูรโดยเฉพาะ
“ท่านลูกค้าคะแหวนมิติสำหรับสัตว์อสูรวงนี้สามารถใช้ได้จนสัตว์อสูรของท่านเติบโตได้ถึงระดับห้าเท่านั้นนะเ้าคะ”พนักงานต้อนรับบอกกับหวนอู่
“ต่อไปก็สัตว์อสูรธาตุดิน”
จ้าวเฟยเดินตามพนักงานต้อนรับไปยังกรงของสัตว์อสูรธาตุดินเมื่อจ้าวเฟยเลือกสัตว์อสูรธาตุดินของตนเองได้ เขาได้สัตว์อสูรธาตุดินระดับสองเช่นเดียวกับหวนอู่และเฟยหลงเองก็จ่ายเพิ่มในส่วนที่ขาดของจ้าวเฟย
“หยวนฉู่ถึงตาเ้าเลือกสัตว์อสูรแล้วสัตว์อสูรธาตุลมเ้าเลือกตัวที่เ้าชอบที่สุดไม่ต้องห่วงเื่ราคาหรอกข้ายังพอมีเงินเหลืออยู่”
เฟยหลงเอ่ยเมื่อหยวนฉู่เริ่มลังเลไม่กล้าเลือกเขาเกรงใจที่เฟยหลงต้องมาจ่ายส่วนเกินให้กับพวกเขาและสัตว์อสูรที่หยวนฉู่เลือกก็เป็สัตว์อสูรระดับสองเช่นเดียวกัน
“ไม่เป็ไรจริงๆ นะหรือ สัตว์อสูรของเ้าเองก็ยังไม่ได้เลือกเลยแต่เ้ากลับเสียเงินส่วนต่างให้พวกเราไปตั้งเยอะแล้วนะ”
“ไม่เป็ไรหรอกเ้าเลือกตัวที่เ้าชอบได้เลย เ้าเลือกเสร็จแล้วค่อยไปดูของข้าต่อ”
หลังจากที่พนักงานต้อนรับนำสัตว์อสูรและแหวนมิติสำหรับสัตว์อสูรให้กับหยวนฉู่พวกเขาจึงหันมามองทางด้านเฟยหลง
“เฟยหลงแล้วเ้าจะเลี้ยงสัตว์อสูรประเภทไหน?” หยวนฉู่เอ่ยขึ้นมา
ทุกคนต่างหันไปมองยังเฟยหลง
“นั่นสินะข้าต้องเลี้ยงสัตว์อสูรประเภทใดไปดูกันก่อนหากข้าชอบตัวไหนข้าก็จะเลี้ยงตัวนั้นก็แล้วกัน”เฟยหลงเอ่ย
“ก็ดีเหมือนกันพี่สาวท่านช่วยพาพวกเราไปดูสัตว์อสูรธาตุไฟ ก่อนก็แล้วกัน”
“ได้คะเชิญทางนี้”
ทั้งสี่เดินตามพนักงานต้อนรับไปยังตำแหน่งของสัตว์อสูรธาตุไฟเมื่อไปถึงเฟยหลงมองดูสัตว์อสูรธาตุไฟทุกตัวแต่เขาก็ไม่ชอบสัตว์อสูรเลยแม้แต่ตัวเดียว
“พี่สาวร้านของท่านมีสัตว์อสูรประเภทมิติหรือสายฟ้าบ้างหรือไม่”
“สัตว์อสูรประเภทนั้นร้านของเราไม่มีหรอกมันเป็สัตว์หายาก หากร้านค้าของพวกเรามีก็คงขายในราคาที่สูงอย่างแน่นอน”
“เฟยหลงเช่นนั้นเ้าจะทำยังไงต่อไปดีหละเ้าจะเลี้ยงสัตว์อสูรประเภทอื่นก็คงไม่เหมาะกับเ้าเป็แน่”
“เอาไว้มาดูคราวหน้าก็ได้ข้าไม่รีบ พวกเราไปกันเถอะข้ายังมีงานที่ต้องทำให้อาจารย์อีกในตอนเย็น”
“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจเ้าก็แล้วกันขอบคุณพี่สาวมาก คราวหน้าพวกเราจะมาใหม่”
“ขอบคุณที่อุดหนุนคะคุณลูกค้า”
ในระหว่างที่พวกเขากำลังเดินออกจากร้านไปพวกเขาต้องเดินผ่านตำแหน่งที่เป็ส่วนของไข่สัตว์อสูรทันใดนั้นหลังของเฟยหลงพลันเย็นะเืเหมือนมีใครมาจ้องมอง เฟยหลงหันกลับไปทางนั้นในทันทีแต่ก็ไม่เห็นใครแต่เมื่อเขากำลังจะก้าวตามเพื่อน ๆของเขาไปเขากลับได้ยินเหมือนเสียงเรียกเขามองกลับไปอีกทีเจอเพียงแต่ไข่สัตว์อสูรที่วางเรียงรายอยู่
เฟยหลงจ้องมองไปยังไข่พวกนั้นอีกครั้งหนึ่งคราวนี้เขามั่นใจแล้วว่าสิ่งที่เรียกเขาอยู่นั่นคือไข่สัตว์อสูร คราวนี้เฟยหลงตั้งใจฟังดูอีกครั้งเสียงที่เขาได้ยินมาจากไข่สัตว์อสูรสีดำสนิทที่วางอยู่ด้านในสุด
“พี่สาวไข่สัตว์อสูรฟองนี้ราคาเท่าไหร่” ทุกคนต่างหันกลับมามองเฟยหลงอีกครั้ง
“เอ๋ไข่สัตว์ใบอยู่มานานหลายปีแล้ว เพราะราคาของมันแพงถึงหนึ่งแสนห้าหมื่นเหรียญทองตอนที่ข้าเข้ามาใหม่ ๆ ก็เคยมีคนถามเช่นกัน แต่ตอนนี้มันอยู่ที่ร้านนี้มานานมากกว่าสิบปีแล้วและไม่มีใครสนใจมันด้วย ทางร้านเองก็ไม่รู้ว่ามันจะฟักออกมาเป็ตัวได้หรือไม่หากคุณลูกค้าสนใจข้าจะเข้าไปสอบถามเ้าของร้านให้”
“ขอบคุณพี่สาวมาก”
พนักงานต้อนรับเข้าไปหลังร้านครู่หนึ่งเขาเดินออกมาพร้อมกับชายชรา
“เ้าหนูเ้าสนใจไข่ฟองนั้นหรือ?”
“ขอรับข้าน้อยสนใจไข่สัตว์อสูรฟองนั้น แต่ข้ามีเงินเหลือไม่มากแล้วขอรับ”
“เ้ายังเหลือเงินอยู่เท่าไหร่?”
“ข้าน้อยเหลือเงินอยู่แค่สามหมื่นหกพันเหรียญทองเท่านั้นขอรับ”
เ้าของร้านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาพลันยิ้มออกมาพร้อมกับเอ่ย
“เ้าหนูเอาอย่างนี้ก็แล้วกันหากเ้าทำให้ไข่ฟองนี้ยอมรับเ้าได้ ข้าจะขายให้เ้าในราคาหนึ่งหมื่นเหรียญทองแต่หากเ้าทำให้มันยอมรับเ้าเป็เ้าของไม่ได้ข้าเองก็คงจะขายให้เ้าไม่ได้เช่นกัน”
“ทำให้ไข่ยอมรับข้าน้อยเป็เ้าของอย่างนั้นหรือ?แล้วข้าน้อยต้องทำยังไงไข่ถึงจะยอมรับข้าน้อยเป็เ้าของได้ขอรับ”
“เ้าแค่เพียงหยดเืลงบนไข่หากไข่ใบนี้มีอักขระเปล่งแสงออกมาแสดงว่าไข่ใบนี้ยอมรับเ้าเป็เ้าของหากไข่ใบนี้ไม่ยอมรับเ้าเป็เ้าของเ้าก็มาเลือกสัตว์อสูรใหม่ในเดือนหน้าก็แล้วกันข้าจะลดราคาให้กับเ้าเป็พิเศษ”
“ก็ได้ขอรับท่านผู้าุโข้าน้อยจะลองดู”
เฟยหลงหยิบมีดสั้นออกมาพร้อมกับกรีดมันตรงนิ้วชี้พร้อมกับหยดเืของเขาลงบนไข่สีดำสนิทฟองนั้น
หนึ่งหยด! สองหยด! สามหยด! สี่หยด! ห้าหยด!
เมื่อเืของเฟยหลงหยดลงบนไข่ได้ห้าหยดอักขระวงเวทเปล่งแสงสว่างออกมาจากไข่ในทันที
“เ้าหนูไข่ใบนี้เป็ของเ้าแล้วอีกไม่นานมันคงฟักออกมาเป็ตัว เ้าต้องดูแลมันให้ดีส่วนนี่ข้ามอบเป็ของแถมให้กับเ้า”
เ้าของร้านยื่นแหวนมิติวงสีม่วงให้กับเฟยหลงพร้อมๆ กับไข่ฟองนั้น เฟยหลงจึงหยิบเงินออกมาให้กับเ้าของร้านหนึ่งหมื่นเหรียญทอง
“ขอบคุณท่านผู้าุโมากขอรับข้าน้อยจะจดจำบุญคุณของท่านผู้าุโ”
“ไม่เป็ไรไข่ใบนี้แต่เดิมก็ไม่มีใครสนใจอยู่แล้วในเมื่อมันเลือกเ้าให้เป็เ้าของแสดงว่าดวงชะตาของพวกเ้าเกี่ยวพันธ์กันเ้าดูแลมันให้ดีด้วยหละ”
“ขอรับท่านผู้าุโ”
เฟยหลงและเพื่อนๆ ขอตัวลากลับ เมื่อเฟยหลงและเพื่อน ๆ กลับไปพนักงานต้อนรับพลันเอ่ยขึ้นมา
“ท่านปู่ดีแล้วหรือที่ให้ไข่ฟองนั้นกับเด็กคนนั้นไป”
“เ้าไม่เห็นหรือไงเขายอมเสียเงินให้กับเพื่อน ๆ ของเขาตั้งมากมายเพื่อให้เพื่อน ๆของเขาได้รับสัตว์อสูรตัวที่ถูกชะตากับพวกเขา โดยที่เขาไม่เคยคิดถึงตัวเองหากเป็คนอื่นคงจะเลือกสัตว์อสูรของตัวเองก่อนเด็กแบบนี้แหละที่จะเป็ใหญ่ในอนาคต”
“แต่ว่าไข่ของสัตว์อสูรตัวนั้นราคาแพงมากเลยนะท่านปู่ท่านก็รู้ว่ามันเป็ไข่อะไร”
“เมื่อพวกเขามีวาสนาต่อกันก็ปล่อยให้พวกเขาไปอยู่ร่วมกันเถอะ ถึงเราจะไม่ขายให้เขาในวันนี้ เด็กคนนั้นก็ต้องเก็บเงินมาซื้อไข่ฟองนั้นจนได้สู้เรายอมลงทุนล่วงหน้า หากเด็กคนนี้ยิ่งใหญ่ในภายหน้าข้าคิดว่าเขาคงไม่ลืมบุญคุณของพวกเราหรอก”
398
