เมื่อมาถึงบ้านของสายฟ้า เพียงเวลาสั้นๆ วายุให้คนมาจัดดอกไม้ที่ห้องนอนตัวเอง จัดบรรยากาศในห้องนอนแบบโรแมนติก
อรวรรณ ยกแหวนเพชรเม็ดใหญ่ของตัวเองให้ลูกชาย เพื่อไว้สำหรับขอพระพรายแต่งงาน ทุกคนในบ้านตอนนี้ต่างตื่นเต้น เมื่อสายน้ำบอกว่ากำลังจะพาพระพรายมา
เมียนที ก็ตามมาสมทบด้วยเมื่อสามีโทรไปบอก เธอก็อยากเห็น ว่าวายุจะขอพระพรายแต่งงานยังไง
สามีของสายน้ำก็มา เขาก็อยากเห็นเช่นกัน ตอนนี้ทุกคนชะง้อคอรอรถสายน้ำกันหน้าบ้านอย่างใจจดใจจ่อ
“มาแล้ว มาแล้ว แกไปรอในห้องเลย” นที รีบบอกวายุน้องชาย อย่างตื่นเต้น เหมือนจะขอเอง
เมื่อมาถึงบ้านของสายฟ้า สายน้ำจอดรถ แต่ยังให้พระพรายอุ้มลูกชายตัวน้อยของเธออยู่
ครอบครัวการละคร ก็เริ่มแอ็คชั่นกันเป็ทีม ทุกคนยืนกันคนละมุมทำเป็ไม่ว่างกัน ไม่สนใจทั้งคู่ที่เดินลงมาจากรถ
“ยาอยู่บนห้องตายุนะ ห้องว่างๆ อยู่พี่เลย เอาลูกไปเลี้ยงในห้องนั้น” สายน้ำ การละคร ก็เปิดการแสดงเช่นกัน ยังไม่ยอมรับลูกมาจากอ้อมแขนพระพราย เมื่อเด็กยังอยู่ในอ้อมแขน พระพรายก็ได้แต่เดินตามสายน้ำขึ้นไปบนห้องของวายุ
“คะ ครับ” พระพรายเดินตามสายน้ำขึ้นไปอย่างว่าง่าย
เมื่อทุกคนในครอบครัวเห็นพระพรายเดินขึ้นไปแล้ว ต่างรีบเดินตามหลังไปลุ้นกันทุกคน
คนที่ตื่นเต้นที่สุดน่าจะเป็วายุ เพราะตอนนี้เหงื่อท่วมมือไปหมด ไม่รู้ว่าพระพรายจะปฏิเสธหรือจะตกลง
สายน้ำถอนหายใจ ยิ้มแห้งให้พระพราย ยื่นมือไปรับลูกชายตัวน้อย มาอุ้มเมื่อเดินมาหยุดที่หน้าห้องของวายุแล้ว
“พระพรายเข้าไปหยิบยาให้พี่หน่อย” สายน้ำ ยิ้มหวานให้พระพราย
“คะ ครับ” พระพราย พยักหน้ารีบเปิดประตู เพราะกลัวเด็กน้อยจะเป็อะไร
เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของวายุ ดอกไม้เต็มห้อง จัดอย่างสวยงาม ไปถึงเตียง ที่มีดอกกุหลาบโรยจนทั่วเตียง แสงไฟสลัว มีวายุ ยืนอยู่กลางห้อง
พระพราย อึ้งอยู่เพียงครู่เมื่อเห็นแบบนั้น แต่เมื่อตั้งสติได้หันมาหาสายน้ำ ซึ่งตอนนี้ ครอบครัวของวายุ ยืนออกันเต็มหน้าประตูแล้ว แต่พระพรายก็ยังถามขึ้นมาด้วยความซื่อ
“ยะ ยา ยะ อยู่ตรงไหนครับ” พระพราย ถามสายน้ำด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะพระพรายยังเชื่อสายน้ำเื่ลูกป่วยอยู่
“ขอโทษนะ (ยิ้มแห้งรู้สึกผิดเมื่อเห็นพระพรายยังห่วงลูกเธอ) พี่หยิกลูกเองนะ หลานไม่ได้ป่วยหรอก” สายน้ำ ยิ้มแห้งให้พระพราย
พระพรายยังไม่ทันตั้งตัว วายุ ก็รีบจูงมือพระพรายเข้ามาในห้องนอน ที่มีทุกคนยืนลุ้นอยู่หน้าประตู
วายุ คุกเข่า เปิดกล่องแหวนเพชรที่อรวรรณ เตรียมไว้ให้ขอพระพรายแต่งงาน
“พระพราย พี่รักพระพรายมากนะ แต่งงานกันนะ” วายุ พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ทุกคนในบ้าน ลุ้นลืมหายใจ ว่าพระพรายจะตอบยังไง พระพรายเห็นวายุ ทำแบบนั้น หันไปมองที่หน้าประตูที่ทุกคนจ้องมองเขากับวายุ เป็ตาเดียว
“บะ บอก ระ เื่ นะ นั้น ละ แล้วเหรอครับ” พระพรายไม่แน่ใจว่านี้คืออะไร แต่งจริงๆ หรืออะไร เขายังงง
“พี่บอกทุกคนแล้วว่า พระพรายเป็เมียพี่ นอนเตียงเดียวกันทุกคืน” วายุ อธิบาย ยังนั่งคุกเข่าอยู่
“อะ เออ”พระพราย ขมวดคิ้ว
“แต่งงานกันนะ” วายุ ถามขึ้นมาอีกรอบ
“ตะ แต่ง ยังไง ตะ แต่งแล้ว” พระพรายยังไม่เข้าใจ เพราะความรู้สึกของพระพรายคือ เขาแต่งงานกับวายุแล้ว
“จัดงานแต่งงาน บอกให้ทุกคนในโลกนี้รู้ว่า พระพรายเป็เมียพี่ไง และพี่จะเป็ของพระพรายคนเดียว ดีไหม” วายุ อธิบายต่อเสียงหวาน
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ พระพรายอมยิ้ม ถึงจะตาบวมเบิ่ง คราบน้ำตายังอาบสองแก้ม ตายังแดง แต่ใบหน้านั้นก็ยิ้มจริงๆ
“แต่งงานกันนะ” วายุ ถามเสียงหวานขึ้นมาอีก เมื่อเห็นพระพรายยิ้มเขาก็ใจชื้นขึ้นมาแล้ว
“คะ ครับ” พระพราย ยิ้มกว้างเมื่อตอบออกไปแล้ว วายุรีบสวมแหวนให้พระพราย แล้วลุกขึ้นมากอดพระพรายไว้แน่น
ทุกคนที่ยืนเชียร์ที่หน้าประตู ก็ตบมือดีใจกับทั้งสองคนด้วย
“พระพราย เป็ลูกสะใภ้พ่อแล้วนะ ห้ามหนีไปไหนอีกนะ ถ้าวายุรังแกพ่อจะตีวายุให้เอง” สายฟ้าเข้ามาแสดงความยินดีกับทั้งคู่
“คะ ครับ” พระพราย ยกมือไหว้ขอบคุณ สายฟ้าลูบหัวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู
“พวกเราไปข้างล่างกันเถอะครับ ให้สองคนปรับความเข้าใจกันก่อน” นที ขยิบตาให้น้องชาย เป็อันรู้กัน เพราะเขาเป็คนไปซื้อถุงยางกับเจลให้วายุเอง ตอนที่วายุยุ่งๆ กำกับร้านดอกไม้ให้จัดดอกไม้อยู่
“อะ แอ๋ม ....อย่าเสียงดังมากนะ ไอ้เสือ” นที แซวก่อนจะปิดประตูห้องให้กับน้องชาย
เมื่อทุกคนออกไปจากห้องนอนหมดแล้ว วายุ รีบอุ้มพระพรายขึ้นในอ้อมกอด วางลงบนเตียงอย่างเบามือ แล้วนอนลงข้างกอดคนร่างบาง
“เมียจ๋าาาาาา” วายุ ทำเสียงอ่อนเสียงหวานกอดพระพรายแน่น
พระพรายยังนิ่ง ไม่ไหวติ่ง วายุเริ่มใจหาย
“โกรธเหรอ” วายุ ยังทำเสียงอ้อนกอดแน่น พระพรายพยักหน้า
“ผัวขา จะไม่ทำอีกแล้ว นะ นะ” วายุ หอมแก้มฟอดใหญ่
“จะ จริงเหรอครับ” พระพราย มองหน้าวายุ
“สัญญาเลย” วายุ ยกมือขึ้นสัญญากับพระพราย
พระพรายก้มหน้าอมยิ้ม เมื่อเห็นเมียรักยิ้มออกแล้ว วายุ กดจูบปากชมพูของพระพรายทันที ทั้งสองคนจูบดูดดื่มอยู่เพียงครู่
“เมียจ๋า เงี่ยนนะ ขอทำได้ไหม” วายุ อ้อนขอเมียรัก
“คะ ครับ” พระพราย ตอบเบาๆ พยักหน้า
วายุ ไม่รอช้า ถอดเสื้อผ้าพระพรายออกจนหมดทุกชิ้น แล้วบรรเลงเพลงรักกับเมียรักบนเตียงที่มีกุหลาบโรยทั่วเตียง
เสร็จสมไป 1 รอบแล้ว
“ผะ ผมหิวข้าว” พระพราย พูดขึ้นมาเบาๆ เมื่อวายุเสร็จไปรอบหนึ่งแล้ว เพราะพระพรายยังไม่ได้กินอะไรั้แ่เที่ยง ตอนนี้เกือบ 2 ทุ่มแล้ว
“อ้อ กลับบ้านเรากันเถอะ พี่จะพาแวะกินข้าวระหว่างทาง” วายุ รีบตอบทันที
“คะ ครับ” พระพรายพยักหน้า
“ต่อไปห้ามหนีอีกนะ ถ้าโกรธก็ตีพี่เลย แต่ห้ามหนี พี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพระพรายนะ เข้าใจไหม พี่ต้องขาดใจตายแน่ๆ เลย” วายุ ยังอ้อนไม่หยุด
“คะ ครับ” พระพรายพยักหน้ายิ้มหวานให้วายุ ลูบหน้าวายุด้วยความเสน่หา
“นายเป็เมียพี่แล้วนะ” วายุ พูดอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นพระพรายหายโกรธเขาแล้ว
***จบแล้วจ้า****หวานฉ่ำ น้ำตาลขมไปเลย****
****อย่าลืม คอมเม้นให้ป้าด้วยนะที่รัก****ขอบคุณมากๆๆ จ้า**
***ป้ากำลังเขียนเื่ใหม่ มันเสียงดังอยู่ในหัวป้าตลอด เลยตัดสินใจเขียนมันออกมา ขอเว้นเื่กุ๊กกิ๊กไว้สักพัก เื่ต่อไป ดราม่า ตับแตก น้ำตาตก ม้ามอักเสบ ใครลำไส้ไม่ดีไม่แนะนำ หักมุม จนกลมเลยละ เขียนไปงงไป55555*****
***เื่ใหม่ชื่อ ผมรักเมียคุณพ่อครับ****ช-ญ ***เครียดเลยละ ป้านะที่เครียดนะ 55555555****