ผู้ร่วงหล่น

แจ๊ครู้สึกแปลกใจทุกทีหู่เสวียจะไม่ขอให้เขาเล่าเรื่องการผจญภัยของเขา แต่คราวนี้กลับมาแปลก

“เธออยากฟังแบบไหน การเดินทางของผู้กล้าเพื่อไปล่าแก่นโลก การว่ายน้ำลาวา การพิชิตปลายักษ์ได้หรือ.....”

เมื่อแจ๊คเริ่มพูดมาก สายตาของหู่เสวียเริ่มเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้แจ๊คหวาดกลัวจนรีบทำเป็นไอและพูดขึ้น

“แค่ก แค่ก ตอนแรกที่เข้าไปภายในแก่นโลก ฉันเจอกับผนังถ้ำที่มีไฟจำนวนมากลุกทั่วไปหมด ไอร้อนจากภายในแก่นโลกทำให้ผิวหนัง กระดูกและสมองร้อนไปหมด เมื่อประตูทางเข้าปิดลงฉันไม่มีทางเลือกนอกจากเดินทางไปต่อ หลังเดินไปทางสักพักหนึ่งฉันได้พบกับจิตไฟดวงเล็ก ๆ ดวงหนึ่ง มันกระโจนใส่ฉัน ตอนนั้นฉันกรีดร้องเพราะความร้อนอันมากมายภายในจิตใจทำให้ร่างกายของฉันไหม้ แต่ฉันมีพลังรักษาจากเลือดมีชีวิตและธาตุไม้ภายในตัวทำให้ฉันรักษาตัวอย่างรวดเร็ว และฉันฆ่าจิตไฟดวงนั้นไปอย่างไม่ทันระวัง”

ตอนแรกที่ฟังหู่เสวียนึกไม่ออกมามีความพิเศษยังไง ในเมื่อทุกอย่างปกติ แต่ในคำพูดสุดท้ายที่ว่าฆ่าจิตไฟนั้น ทำให้หู่เสวียตกใจมาก

“อะไรนะ นายฆ่าจิตไฟไปอย่างนั้นหรือ”

แจ๊คเห็นสีหน้าการแสดงออกของหู่เสวียจึงคิดได้ว่าเธอคงรู้ถึงจิตไฟ

“ใช่ฉันฆ่าพวกมันไป ทำให้เกิดจุดเริ่มต้นของหายนะ ระ.....”

ก่อนที่แจ๊คจะได้เล่าต่อหู่เสวียพูดขัดขึ้น

“ทำไมนายถึงยังไม่ตาย”

“อะไร----??”

“ฉันถามทำไมนายถึงยังไม่ตาย ฉันไม่เคยเข้าไปภายในแก่นโลก แต่มันมีตำรามากมายเขียนเอาไว้ว่า จิตไฟเป็นมิตรกับทุกสิ่งมีชีวิตทำให้พวกจิตไฟจะไม่โจมตีคนอื่นก่อน ถ้าคนนั้นไม่ได้ไปฆ่าพวกมัน ราชาและพวกจิตไฟจะโกรธแค้นมาก มีคำพูดขึ้นบอกว่าความโกรธของจิตไฟทำให้ดวงดาวร้อนระอุราวกับนรกพันปี ฉันถึงถามไงว่านายทำไมยังไม่ตาย”

แจ๊คได้ฟังตำนานของหู่เสวียรู้สึกขนลุก จิตไฟรวมตัวขนาดไหนกันถึงทำให้ดวงดาวร้อนระอุเป็นนรกได้

“เธอพูดไม่ผิดที่พวกมันรวมตัวกันได้ แต่เธอไม่คิดว่าพวกจิตไฟยังเร็วเกินไปที่พวกมันจะมีราชาหรือ”

หู่เสวียลืมนึกข้อหนึ่งไปคือดวงดาวในตอนนี้คือดวงดาวขนาดเล็ก หู่เสวียอับอายมากที่ต้องให้แจ๊คมาบอก เธอบอกให้แจ๊คเล่าต่อ

“เล่าต่อไป”

“หลังจากที่ฉันฆ่าจิตไฟไปดวงหนึ่ง จิตไฟทั้งหลายโกรธฉันมาก พวกจิตไฟรวมตัวกันกลายเป็นทะเลไฟขนาดใหญ่ ไล่ล่าฉันตลอดทาง ทำให้ฉันวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต ต่อมาเรื่องเลวร้ายได้เกิดขึ้นเมื่อตรงหน้าฉันเป็นลาวาทั้งหมด ไม่ว่าบน ล่าง ซ้ายขวาไม่มีที่ให้ฉันหลบหนีได้ ฉันจึงสู้ตายกับพวกมัน ตอนแรกจิตไฟเกือบจะฆ่าฉันได้ ดีที่ฉันฝึกฝนก้าวเท้าสู่มิติ ทำให้โผล่ด้านบนก่อนจะไล่ฆ่ามันทีละตัว ทำให้จิตไฟหวาดกลัวจึงหลบหนีไปในที่สุด ฉันคิดเหมือนเธออย่างหนึ่ง ถ้าพวกมันมีราชาฉันคงไม่ได้กลับมาหาเธอ”

หู่เสวียพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของแจ๊ค แจ๊คเห็นหู่เสวียไม่มีคำถามจึงเล่าต่อ

“ต่อมาคือสิ่งหนึ่งที่ฉันต้องเสียสละนั้นคือการว่ายน้ำลาวา ฉันเคลือบพลังจิตทั่วร่างกายและป้องกันสมองกับหัวใจเท่านั้น ส่วนต่าง ๆ ให้ความร้อนจากลาวาหลอมละลายร่างกายของฉันทั้งหมด ความฉิบหายไม่จบแค่จิตไฟ ฉันเจอปลารูปร่างประหลาดที่อาศัยอยู่ในลาวา คราวนี้ฉันไม่ได้ไปโจมตีพวกมันก่อน ฉันปล่อยให้ปลาลาวาตัวห...หนึ่ง....”

ไม่ทันให้แจ๊คพูดจบหู่เสวียได้ขัดขึ้น

“นายเรียกปลาที่อาศัยอยู่ในแก่นโลกว่าปลาลาวา มันชื่อว่าปลาสวรรค์เพลิงพิภพ”

แจ๊คถูกขัดถึง 2 รอบจึงพูดขึ้น

“เดียวเรื่องเล่ามันไม่จบเอา”

หู่เสวียทำเป็นแค่นเสียงและไม่ได้พูดอะไร แจ๊คจึงเล่าต่อ

“ปลาสวรรค์เพลิงพิภพนั้นฉันเจอตัวหนึ่งมันได้พ่นลาวาใส่ฉัน ตอนแรกฉันยังสามารถต้านได้จึงปล่อยให้ปลาสวรรค์เพลิงพิภพนั้นไป ใครจะคิดว่ามันได้ตามฉันตลอดการเดินทางและมันไม่ได้ทำร้ายฉันอีก จนสิ้นสุดทางปลาสวรรค์พิภพนั้นได้หายไป ตอนแรกฉันดีใจมาก แต่ความดีใจกลับอยู่ได้ไม่นานเพราะฉันเจอกับฝูงปลาสวรรค์เพลิงพิภพอีกมากมาย คราวนี้ฉันจึงไม่มีทางเลือกคือฆ่าพวกมัน การต่อสู้ของพวกเราเป็นไปอย่างดุเดือดเลือดร้อน ฉันฆ่าปลาสวรรค์ดำลิงพิภพโดยการใส่ธาตุน้ำไปภายในร่างกายของมันทำให้มันไม่สามารถปรับอุณหภูมิภายในร่างกายได้จึงตาย หลังจากปลาสวรรค์เพลิงพิภพได้ตายลงฉันดูดซับพลังของปลาสวรรค์เพลิงพิภพทั้งหมด หลังฆ่าปลาสวรรค์เพลิงพิภพไปเรื่อย ๆ อยู่ ๆ ได้มีตัวแม่ของปลาสวรรค์เพลิงพิภพปรากฏขึ้นทำให้ฉันหลบหนีตายไปซ่อนในเกล็ดของมัน ต่อไปนั้นตัวแม่ปลาสวรรค์เพลิงพิภพได้ตายอย่างไม่มีสาเหตุฉันจับมันกินและต่อไปคือความตายฉัน”

หู่เสวียมองแจ๊คอย่างอิจฉา เนื้อ เกล็ด ลูกตาส่วนต่าง ๆ ของปลาสวรรค์เพลิงพิภพนั้นดีมาก สาเหตุที่ทำให้ไอบ้านั้นเริ่มต้นหัวใจดาวเคราะห์ได้เพราะแบบนี้เอง

“นายได้เจอกับคนที่เข้าไปฆ่านายไหม”

เมื่อหู่เสวียถามแบบนี้ แจ๊คแปลกใจเล็กน้อย แจ๊คมองหน้าหู่เสวียนิดหนึ่งก่อนจะพูดว่า

“เธอวางแผนเอาไว้ทั้งหมดหรือ”

หู่เสวียไม่ตอบกลับ แจ๊คไม่แปลกใจเพราะเขาได้รับคำตอบไปเรียบร้อยแล้ว แจ๊คไม่ได้โกรธหู่เสวียจึงตอบกลับไป

“เจอ ฉันจัดการให้พวกมันเป็นตัวทดลองความสำเร็จของวิชาฉัน มีเรื่องน่าตื่นเต้นคือ มีคนคิดจะฆ่าฉันแต่เธอคนนั้นไม่คิดว่าสัญญามันจะดีขนาดไหน เธอคนนั้นจึงให้ค่ายกลตรึงร่างกายเพื่อจัดการกับฉัน แต่เรื่องทั้งหมดกลับผิดพลาด ฉันสามารถควบคุมค่ายกลตรึงร่างกายได้แทน ฉันจับทุกคนในนั้นทั้งหมดและในหมู่พวกนั้นมี 6 คนที่ฉันสนใจจึงต่อสู้กับคนทั้ง 6 โดยให้เงื่อนไขว่า ถ้าฆ่าฉันได้จะรอดกลับ เธอคงจะเดาผลลัพธ์ได้”

หู่เสวียมองดูจึงได้รับรู้อย่างหนึ่ง เธอประเมินพลังของคนภายในดวงดาวนี้เยอะไป

“เธอคนนั้นหมายถึงคนที่นายชุบชีวิตเธอขึ้นมา”

“ใช่”

หู่เสวียแปลกใจที่ยังมีคนกล้าผิดสัญญาปีศาจ

“จะฆ่าเธอไหม”

แจ๊คหัวเราะให้กับคำถามของหู่เสวียและไม่ตอบเธอ หู่เสวียมองออกว่าไอบ้านั้นยังไม่ฆ่า แต่ต้องวางแผนอะไรสักอย่างแน่ ๆ หู่เสวียถามเรื่องอื่น

“วิชาอะไร นายถึงต้องการตัวทดลองขนาดนั้น”

“วิชาฝังเข็มกับเล่นแร่แปรธาตุ”

หู่เสวียไม่แปลกกับคำตอบของแจ๊ค เพราะเธออยู่กับแจ๊คมานานทำไมถึงไม่รู้นิสัยของแจ๊ค

“วิชาฝังเข็มของนายพัฒนายัง ถ้าพัฒนาแล้วได้วิชาฝังเข็มแบบไหน”

“วิชาฝังเข็มฟื้นฟู”

“ว่าไงนะ----!”

ทันใดที่แจ๊คบอกว่าวิชาฝังเข็มของเขาเป็นวิชาฝังเข็มฟื้นฟู หู่เสวียมีสีหน้าตกใจ แจ๊ครู้สึกแปลกที่หู่เสวียในวันนี้ตกใจหลายครั้งแต่มันน่ารักดี

“นายถึงกับได้วิชาฝังเข็ม 4 อันดับแรก”

“วิชา 4 อันดับแรก??”

“ใช่ วิชาฝังเข็มหลังฝึกฝนจนถึงชั้นสุดท้าย ในแต่ละคนจะได้รับวิชาที่แตกต่างกันออกไป บางคนได้ดีบางแย่บาง มันแตกแขนงออกหลายทิศทางมาก แต่วิชาฝังเข็มที่ได้รับการยอมรับว่าดีที่สุด 4 อันดับแรก คือ วิชาฝังเข็มฟื้นฟู วิชาฝังเข็มคืนชีพ วิชาฝังเข็มความตาย วิชาฝังเข็มผีดิบ นายที่ได้วิชาฝังเข็มฟื้นฟูมา เป็นความโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่”

เมื่อหู่เสวียสงบสติอารมณ์ได้จึงคิดได้ว่า ไอบ้านี้มันมีเลือดมีชีวิตและหลังจากที่มันกลับมาจากแก่นโลก หู่เสวียรับรู้ถึงกลิ่นอายของแจ๊คว่าแข็งแกร่งขึ้นมาก

แจ๊คถามหู่เสวียกลับไปบาง

“ทำไมดินแดนน้ำแข็งแห่งความตายจากหิมะถึงกลายเป็นน้ำแข็งตกลงมาและมันมีต้นไม้ขึ้นตอนไหน”

“ฉันปะทะกับเจตนารมณ์แห่งสวรรค์ คราวนี้มันทุ่มสุดตัวเพื่อไม่ให้นายได้รับแก่นโลกไป”

แจ๊คมีสีหน้าเคร่งเครียดจากคำพูดของหู่เสวีย

“เธอเป็นอะไรไหม”

หู่สเวียมองแจ๊คด้วยสายตาที่เย็นชาแฝงไปด้วยความอบอุ่น

“นายกำลังดูถูกฉันหรือไง”

แม้จะโดนด่ากลับมาแต่แจ๊คเห็นแววตาของหู่เสวียจึงหัวเราะและไม่ได้พูดอะไรมาก ก่อนจะพูดถึงปัญหาหนึ่ง

“หู่เสวียเวลาฉันเจอศัตรูที่มีความรวดเร็วและหายตัว ทำให้ฉันรับรู้ว่าฉันตอบสนองได้ช้ามาก ถ้าฉันคิดวิธีกางคลื่นเสียงไม่นาน ฉันคงได้รับบาดเจ็บมากกว่านี้”

หู่เสวียสนใจวิชาของแจ๊คมากเพราะแจ๊คพัฒนาวิชาไม่เหมือนคนอื่น

“ลองกางคลื่นเสียงของนายให้ฉันดูหน่อย”

หู่เสวียเห็นคลื่นพลังบางอย่างโผล่ออกจากตัวของแจ๊ค คลื่นพลังนั้นไม่ได้กว้างมากและดูบาง ถ้าคนที่ไม่มีสัมผัสวิญญาณหรือพลังจิตไม่มีทางรับรู้การคงอยู่ของคลื่นเสียงของไอบ้านี้ได้

“การพัฒนาวิชาของนายแปลกมาก คนอื่นวิชาพื้นฐานจะหยุดพัฒนาลงเพราะไม่ให้ความสนใจมาก ยังไงวิชาพื้นฐานจะไม่แข็งแกร่งกว่าวิชาลำดับต่อไป แต่นายพัฒนาวิชาพื้นฐานให้กลายเป็นของตนเอง และวิชานั้นมันไปไกลกว่าพื้นฐานมากนัก ฉันมีข้อเสนออย่างหนึ่ง”

หู่เสวียมีข้อเสนอหนึ่งกับแจ๊ค

“นายอยากจะมีประสาท ความรับรู้ เสียง สัมผัสที่รวดเร็วไหม”

แจ๊ครับรู้ถึงเรื่องอันตรายเมื่อหู่เสวียพูดแบบนี้

“ทำยังไง”

“ง่ายมาก ตอนนี้อยู่ทางใต้ของดวงดาวเคอเซอร์มีป่าสายฟ้าอยู่ มันเป็นวิธีลับที่ฉันยังไม่อยากจะลอง”

แจ๊คเริ่มจับเรื่องราวได้บางอย่าง

“เธออย่าบอกนะว่า”

หู่เสวียยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย แม้รอยยิ้มนั้นสำหรับแจ๊คจะดูน่ารักไปบาง

“ใช่ คือการให้สายฟ้าผ่าเส้นประสาททุกส่วนของร่างกายนายยังไง”

...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................