"ในที่สุดก็ได้มาโรงเรียนสักที!" วินเทอร์ยิ้มร่าออกมา ขณะที่เขากำลังเดินเข้าโรงเรียน
"ใครๆ ก็อยากหยุด ไม่อยากมาโรงเรียนกันทั้งนั้น มีน้อยคนมากที่จะอยากมาโรงเรียนแบบคุณปู่วิน" แพรวาเด็กสาวจอมแก่นเดินเกาะแขนวินเทอร์ด้วยท่าทางที่ออดอ้อน
ตอนนี้ แพรวาคิดว่าวินเทอร์ได้กลายไปเป็นปู่ของเธอจริงๆ แล้ว
"โรงเรียนมันก็น่าสนุกดีนิ? ทำไมทุกคนถึงไม่อยากมาโรงเรียนกันละ" วินเทอร์ถามขึ้นด้วยความสงสัย
"มีแค่วินคนเดียวเท่านั้นแหละ ที่คิดว่าการมาเรียนสนุก" เปียโนที่กำลังเดินจูงมือไอช่า พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
แต่ซัมเมอร์ที่เกาะแขนอีกฝั่งของวินเทอร์อยู่ ก็ต้องกุมขมับแล้วพูดว่า "แต่ก็ต้องยกเว้นห้องของเรานะ...พอพี่วินลาหยุด พวกหล่อนก็ไม่มาโรงเรียนกันสักคนเลยนะ! ปล่อยให้เหล่าซือบีนั่งเหงาอยู่คนเดียวในห้อง"
บรรดาเด็กสาวที่มาจากสายศิลป์-ภาษาจีนที่อยู่ห้องเดียวกับพวกวินเทอร์ ก็พากันสะดุ้งโหยงกันเป็นแถบๆ พวกเธอที่ก่อนหน้านี้กำลังนั่งอยู่บรถรอต่อคิวเข้าโรงเรียน ก็ได้ไปเห็นกลุ่มของวินเทอร์ที่กำลังเดินเข้าโรงเรียน พวกเธอเลยพากันลงจากรถและไปเดินรวมกลุ่มกับพวกวินเทอร์ทันที แดดร้อน? เดินไกล? ลำบาก? เมื่อย? มันคืออะไรเหรอคะ?
แต่วินเทอร์ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมทุกคนถึงไม่อยากไปโรงเรียนกัน ทั้งๆ ที่โรงเรียนก็มีเรื่องสนุกๆ ให้ทำตั้งเยอะ และยังได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์อีก ปู่วินไม่เข้าใจเด็กสมัยนี้เลยจริงๆ
แหงแหละ ปู่เล่นมาวันแรกก็เปิดตัวซะอลังการล้านแปดเลย ไหนจะสายวิชาที่ปู่เลือกเข้าอีก เลือกตรงสายซะด้วย เรียนสบายๆ เลย ไม่ต้องไปลำบากตรากตรำ ตอนเรียนก็นั่งเปิดซีรีส์ดูกันชิลๆ อีก คิดหรือว่าเหล่าซือบีจะกล้าเข้ามาขัด?
ในโรงเรียนแห่งนี้ของถามหน่อยเลยว่ามีใครคนไหนกล้าขัดวินเทอร์สักคนไหม? แน่นอนว่า ไม่มี! ไม่มีเลยเจ้าค่ะ! คุณปู่วินเทอร์อยากทำอะไรก็ทำได้ตามสบายเลย มันจะไม่ชิลหรือไม่สนุกได้ยังไงละปู่เอ๊ย!!!
พวกของวินเทอร์พากันเดินขึ้นไปยังห้องเรียนของพวกเขา พอเหล่าซือบีเห็นว่านักเรียนที่น่ารักของเธอมาโรงเรียนกันแล้ว ก็ได้ปล่อยโฮออกมา จนทุกคนต้องเข้าไปปลอบกันยกใหญ่ ช่วงสองสามวันนี้เธอถูกดุ ถูกบ่น ถูกนินทาจากเพื่อนร่วมงานสารพัด ถ้าไม่ใช่เพราะอำนาจของวินเทอร์ที่แอบช่วยเธอไว้ลับๆ บีคงได้ปลิวจากตำแหน่งครูไปแล้ว เล่นปล่อยให้นักเรียนทั้งห้องหยุดเรียนกันตั้งสองสามวันติด แถมยังไม่มีใครมาโรงเรียนเลยแม้แต่คนเดียว
เวลา 9.20 น. ห้อง ม.4/4 ได้เริ่มเรียนวิชาแรกด้วยการนั่งกินขนมและดูซีรีส์ยาวจนเข้ากิจกรรมรับน้อง ในห้องเรียนมีทั้งตู้เย็น ตู้แช่ไอศกรีม ตู้เก็บขนม กระติกน้ำร้อน และมีแม้กระทั่งที่ชงกาแฟ เรียกได้ว่าครบครันสุดๆ
ตอนนี้ห้อง ม.4/4 ได้ถูกโมดิฟายใหม่เรียบร้อยแล้ว เฟอร์นิเจอร์ทำจากไม้ชั้นดี เครื่องประดับแก้วแหวนเงินทองมากมายระยิบระยับตระการตา ประตูห้องก็เป็นแบบใส่รหัส กำแพงก็ถึงเสริมแกร่งอย่างดี จากเดิมโต๊ะที่ไว้ใช้เรียนก็ได้ถูกเปลี่ยนไปเป็นโซฟาหรู พัดลมก็ถูกเปลี่ยนเป็นแอร์
ปกติที่ใช้หลอดไส้ ก็ถูกเปลี่ยนเป็นแชนเดอเรียเป็นที่เรียบร้อย แม้แต่พื้นห้องก็ถูกปูด้วยพรมเปอร์เซียแท้ กระดานขาวก็ถูกนำออกไปเปลี่ยนเป็นจอโรงภาพยนตร์ สภาพห้อง ณ ปัจจุบันไม่ต่างไปจากห้องโถงของพระราชวังเลย
ทุกสิ่งทุกอย่างถูกเปลี่ยนทั้งหมดภายในสองวัน ซึ่งนั่นก็คือวันเสาร์-อาทิตย์ เหล่าซือบีที่มาแต่เช้าเพื่อเปิดห้อง ถึงกับยืนตะลึง ถ้าไม่เห็นป้ายอิเล็กทรอนิกส์ที่เขียนไว้ว่าคือห้อง ม.4/4 เธอก็นึกว่าเข้าห้องผิด และที่สำคัญไม่มีใครหน้าไหนที่จะมาขโมยของพวกนี้ไปได้ เพราะมีคนเฝ้าระวังอยู่ตลอด 24 ชม. ไม่จะไม่เห็นตัว แต่ก็หลบซ่อนอยู่แถวๆ นี้ อย่าได้หวังว่าจะผ่านพวกเขาไปได้
"ทู้กโคนนนนน ได้เวลากิจกรรมรับน้องแล้วนะจ๊ะ >W<"
นักเรียนในห้อง ม.4/4 ที่กำลังนั่งดูซีรีส์อยู่ต่างพากันเดาะปาก จิส์ อย่างไม่ชอบใจ แต่ไม่ว่าพวกเธอจะไม่พอใจแค่ไหนก็ต้องไปเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องกันอยู่ดี
...
"แง้~ น้องวิน น้องซัม น้องเมฆา ไปไหนกันมาเนี่ยยย พวกพี่ๆ คิดถึงจังเลยยย" รุ่นพี่แฝดสามและแฝดสองได้วิ่งเนียนเข้าไปกอดพวกเขาทั้งสามคนเอาไว้
"พวกผมติดธุระที่บ้านน่ะครับ" วินเทอร์ยิ้มจางๆ
"วันนี้พวกน้องมากันก็ดีแล้ว! เพราะวันนี้มีกิจกรรมใหญ่!!! ใหญ่มากมาก!!!" ลูกเกดยืดตัวจากร่างเล็กๆ ของเธอขึ้น พร้อมกางแขนออกแสดงถึงความใหญ่
"กิจกรรมอะไรเหรอครับ?" วินเทอร์ถามด้วยความสงสัย เขาสัมผัสได้ถึงความสนุกจากกิจกรรมนี้แล้วสิ
"อิอิ ถ้าสปอยล์ก็ไม่สนุกสิ น้องวินต้องรอพวกพี่ๆ สันทนาการมาก่อนนะจ๊ะ" ลูกชุบยิ้มพร้อมเอานิ้วชี้ป้องปากตัวเอง และหลับตาลงหนึ่งข้าง
หลังจากที่บรรดาพี่ๆ น้องๆ ได้พูดคุยทักทาย ถามสารทุกข์ดิบกันแล้ว ผ่านไปได้ไม่นานพวกพี่สันทนาการก็วิ่งเอ็ดตะโรเข้ามาพร้อมเสียงกลองรัวดัง ตึง! ตึง! ตึง!
"สวัสดีจ้าน้องๆ เป็นยังไงกันบ้างจ๊ะ!!!! คิดถึงพี่กันมุ้ยยยยย (≧▽≦) /" พี่อิงฟ้าดาวโรงเรียนคนสวยเจ้าเดิม ผู้รับเปิดทุกงานได้ตะโกนทักทายน้องๆ
"คิดถึงค้าบบบบ/ค่าาาา" บางคนก็มีอารมณ์ร่วม และมีบางคนที่ตอบกลับไปส่งๆ เพียงเท่านั้น
"วันนี้พวกพี่ๆ มีกิจกรรมมาให้เล่นกันน้า~" พี่อิงฟ้ากะพริบตา และชูกระดาษ A4 ขึ้นมาพับให้คล้ายๆ สมุดเล่มเล็กๆ "น้องๆ เห็นสมุดเล่มเล็กนี่ไหมจ๊ะ? พี่จะให้พวกพี่สันทนาการแจกกระดาษ A4 ให้พวกน้องๆ คนละหนึ่งใบแล้วพับตามพี่นะจ๊ะ"
พี่สันทนาการเดินแจกกระดาษให้กับพี่โดมแต่ละโดม เพื่อให้พี่โดมไปแจกกับพวกน้องๆ อีกทีหนึ่ง
"คงสงสัยกันสินะว่า พี่ให้กระดาษพวกน้องทำไม? พี่จะให้พวกน้องๆ ตามล่าชื่อของพี่ ม.6 โดยที่พวกน้องจะต้องทำยังไงก็ได้ให้พี่เขาเขียนลายเซ็นของตัวเองลงบนสมุดกระดาษเล็มนี้ให้ได้ครบ 100 รายชื่อ! และจะต้องมีของพี่ระเบียบ 10 คนด้วยน้า~ พวกน้องจะมีเวลาแค่สามวันเท่านั้น!"
ทันใดนั้น ก็ได้มีคนยกมือถามขึ้นมาว่า "ถ้าเกิดว่าไม่ครบละครับ"
"สุดแล้วแต่พี่ระเบียบจัดจัดการเลยจ้า น้องๆ คงไม่อยากถูกพี่ระเบียบว้ากใส่หรอกใช่ไหม! เพราะฉะนั้นต้องเก็บให้ครบ 100 รายชื่อนะจ๊ะ ทุกคนทราบ!"
"ทราบ!"
กิจกรรมได้ดำเนินไปตามปกติ มีการละเล่นต่างๆ เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์พี่น้อง แต่มีกิจกรรมพิเศษเพิ่มขึ้น นั้นก็คือการตามล่าลายเซ็นรุ่นพี่ให้ครบ 100 รายชื่อ และชื่อพี่ระเบียบ 10 คน ในระหว่างที่เล่นกิจกรรมรับน้องไปด้วย ทุกคนก็ขอลายเซ็นรุ่นพี่ไปด้วย
แต่ว่า การที่จะได้ลายเซ็นมา มันจะง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าเป็นพี่ในโดมตัวเอง หรือพี่เลี้ยงก็สามารถขอได้ง่ายๆ เพราะพวกพี่เขาต้องช่วยน้องๆ ของตัวเองอยู่แล้ว แต่พี่โดมอื่น หรือพี่ที่อยู่ฝ่ายอื่นจะได้มาง่ายๆ เหรอ? บางคนก็โดนสั่งให้ทำนู่นทำนี่ถึงจะยอมเซ็นให้ และยิ่งเป็นพี่ระเบียบ ไม่ต้องพูดถึงเลย การจะได้มาสักลายเซ็น บอกเลยว่ายากมากๆ
แต่นั้นสำหรับทุกคน ไม่ใช่วินเทอร์สักหน่อย! กระดาษที่วินเทอร์ ซัมเมอร์ และเมฆาได้มา เป็นกระดาษที่มีลายเซ็นพี่ ม.6 ครบทั้งรุ่น และมีพี่ระเบียบที่ไม่ใช่แค่ 10 คนเท่านั้น แต่มีครบทุกคนเลย เพราะพวกเขากลัวว่าถ้าตอนวินเทอร์ไปขอลายเซ็นพวกเขา จะไม่ใช่พวกเขาสั่งสอนรุ่นน้อง แต่เป็นรุ่นน้องถอนหงอกพวกเขาแทน
พวกเขาไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยงกับตัวอันตรายแบบนี้หรอกนะ เลยจัดทำรายชื่อส่งมอบแต่โดยดีเลยดีกว่า เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียที่ไม่จำเป็น ซึ่งเท่ากับว่าวินเทอร์ ซัมเมอร์ และเมฆา ก็ชิลๆ สบายๆ ไม่ต้องตามล่ารายชื่อเลย หรือจะเข้าไปเล่นด้วยก็ได้นะ แต่พวกพี่คงไม่กล้าแกล้งอะไรที่รุนแรงไปมากกว่าการเป่ายิงฉุบจนกว่าพวกวินเทอร์จะชนะหรอกนะ
"แบบนี้พวกผมไม่ต้องไปตามล่ารายชื่อแล้วใช่ไหมครับ?" วินเทอร์หันไปถามพี่โดมฝาแฝด ด้วยความงุนงง
"ใช่จ้ะ พวกน้องสามคนได้รายชื่อครบแล้ว...แต่ถ้าน้องวินเบื่อๆ จะไปเล่นกิจกรรมของลายเซ็นเล่นๆ ด้วยก็ได้นะ" ลูกตาลพูดแนะนำน้องๆ เธอหวังว่าพวกเขาจะไปสร้างหายนะให้กับพวกรุ่นพี่คนอื่นๆ
"ตอนเที่ยงหลังกินข้าวเสร็จ มีแข่งกีฬาระหว่างโดมด้วยนะวันนี้!" พี่ลูกแพรและลูกพีช พูดขึ้นพร้อมกันโดยไม่นัดหมาย
"ครับ ผมกับเมฆาจะนำชัยชนะมาฝากทุกคนเอง" วินเทอร์ยิ้มอย่างมั่นใจ
ถึงแม้ว่าในโดมพวกเขาจะมีผู้ชายแค่สองคน กีฬาบางประเภทอาจใช้ผู้หญิงได้ แต่บางประเภทก็ต้องใช้ผู้ชาย แต่วินเทอร์ไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย แค่สมรรถภาพทางกายของพวกเขาทั้งสอง ก็ห่างจากเด็กมัธยมปลายไปหลายโขแล้ว ยิ่งร่างกายพวกเขาก็เริ่มจะห่างจากการเป็นมนุษย์ไปแล้วทุกที
หลังจากเล่นกิจกรรมกันเสร็จ ก็ถึงเวลาพักเที่ยง กลุ่มโดมเหมียวๆหง่าวของวินเทอร์ก็ได้พากันไปกินข้าว และหาที่นั่งเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการแข่งกีฬาที่จะจัดขึ้นเร็วๆ นี้
"น้องวินกับน้องเมฆาเล่นกีฬาอะไรเป็นบ้างจ๊ะ?" ลูกชุบได้เริ่มบทสนทนาขึ้นมา
"ได้ทุกอย่างเลยครับ!" วินเทอร์ตอบกลับไปอย่างสบายๆ
เมฆาพยักหน้าเห็นด้วยกับวินเทอร์ เมฆาก็เล่นกีฬาได้ทุกประเภทเหมือนกัน
ในชีวิตที่แล้วของวินเทอร์ เขาได้ลองเล่นกีฬามาแล้วทุกรูปแบบ แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นปรมจารย์หรือไปแข่งระดับโลก เขาเพียงแค่เล่นเป็นเท่านั้น ถ้าให้เอาฝีมือไปเทียบกัลมืออาชีะจริงๆ ก็คงไม่ไหว
เอิงเอยที่เป็นไอต้าวความรักของเมฆา ได้มองเมฆาด้วยความประหลาดใจ เธอพอจะรู้ว่าเมฆาเป็นพวกนักเลง มาเฟียที่อันตราย ต่อสู้เก่งมาก และเรื่องเรียนก็เก่งไม่แพ้ด้านการต่อสู้อีกด้วย แม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะยังไม่ได้คบการอย่างเป็นทางการ แต่ก็แอบมีใจให้กันไม่น้อย
ส่วนเรื่องตระกูลของเธอ เธอก็ทราบข่าวแล้วว่าตระกูลแตก ส่วนเป็นฝีมือใครเธอไม่ทราบ หรือการฟื้นฟูตระกูลไปแก้แค้นให้พ่อให้ปู่ เธอก็ไม่สนใจแม้แต่น้อย เพราะเธอได้ตัดขาดกับตระกูลที่ได้ทอดทิ้งเธอกับแม่ไปแล้ว
"เขาเรียกรวมไปที่โรงยิมแล้ว พวกเราไปกันเถอะ!" พี่ลูกชุบจ้องมองข้อความในโทรศัพท์ พร้อมเงยหน้ามาบอกกับทุกคน
กลุ่มโดมเหมียวๆหง่าวพากันเดินไปที่โรงยิมที่อยู่ห่างไปจากตึกมัธยมปลายไกลพอสมควร มันตั้งอยู่ระหว่างติดชั้นประถมกับตึกมัธยมปลาย เป็นตึกที่เป็นโดมใหญ่คล้ายกับสเตเดียม ชั้นล่างจะเป็นสระว่ายน้ำ ส่วนชั้นบนจะเป็นโรงยิมที่มีสนามบาส สนามตะกร้อที่ใช้ตีแบดได้ และยังมีโต๊ะปิงปองวางตั้งอยู่ เรียกได้ว่ารวมครบในจบเดียว
Writer : ไม่ลงละตอนเย็น ลงตอนนี้เลยล้ากานนนน