โลกเนรมิต creation world

    ตอนที่ 3 คุ้นเคย

    ณ โลกเนรมิต


    "จะว่าไปเเกก็น่ากินเหมือนกันนะเนี่ย"


    ริสซี่หยอกเล่นกับกระต่ายที่สกายฝากเลี้ยงเสียงฝีเท้าวิ่งมาเเต่ไกลก่อนจะมีเสียง๻ะโ๠๲ดังขึ้น


    "ริสเเย่เเล้ว


    น้ำเสียง๻ะโ๠๲ที่สั่นเเละหวาดกลัวทำให้ริสซี่ลุกขึ้นเเล้วหันไปมองตามเสียงหญิงสาวที่วิ่งมาหยุดลงตรงหน้าริสซี่ด้วยความเหน็ดเหนื่อย


    "ริสเธอต่อไปกับฉันเดี๋ยวนี้"


    ริสซี่ได้เเต่ฉุดคิดต่างๆนาๆในหัวของเธอด้วยความสงสัยก่อนจะก้าวเท้าเดินตาม


    "เธอดูนี่สิ


    หญิงสาวยกมือขึ้นพร้อมชี้ไปทางมิติเวลาให้ริสซี่ดู




    "ว้าว  นี่มันอะไรกันกิ"


    ริสซี่ตะลึ่งมากกับสิ่งที่เห็น


    "ฉันไม่เคยเห็นหลุมเวลามี2หลุมมาก่อนมัน


    เกิดอะไรขึ้น"


    "ฉันก็ไม่รู้ เเต่ ฉันรู้ว่าจะถามใคร"


    พูดจบกิกับริสซี่ก็มุ่งหน้าไปยังใจกลางหลักของโลกเนรมิต


    .


    .


    .


    .


    ดาวโลก planet earth


    2 ชั่วโมงก่อนเหตุการณ์หลุมเวลาเเยกตัว


    .


    .


    .


    ผู้คนต่างมองดูสกายด้วยความเกลียดชังเเละหวาดกลัวสกายหยุดนิ่งก่อนจะหันมามองผู้คนที่กำลังต่อว่าเธอดวงตาของสกายค่อยๆกลายเป็๲สีเเดงอ่อนๆก่อนจะยกมือร่ายเวทย์เเละสบัดข้อมือเบาๆ


    "ไม่เอา"


    สกายเอ่ยขึ้นเมื่อเอ่ยจบสกายล้มลงกับพื้นทันทีชายหนุ่มที่เห็นก็ตกอก๻๠ใ๽เป็๲อย่างมาก


    "คุณ คุณครับ"


    ชายหนุ่มพุ่งไปหาสกายด้วยความ๻๠ใ๽


    มนต์ที่สกายร่ายนั้นเเพร่กระจายไปทุกทิศทุกทางผู้คนที่ต่อว่าสกายกลับจำทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เเม้เเต่นิดไม่ว่าจะเหตุการณ์สัตว์ประหลาดบุกหรือเ๱ื่๵๹ที่สกายร่ายเวทย์เพื่อช่วยชายหนุ่มเเละทุกคน


    .


    .


    .


    .


    1 ชั่วโมงต่อมา


    .


    .


    .


    .


    สกายเริ่มรู้สึกตัวนิ้วของเธอกระดิกชายหนุ่มเห็นก็เอ่ยขึ้นทันที


    "รู้สึกตัวเเล้วหรอ"


    สกายค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนจะค่อยๆดันตัวเองขึ้นจากเตียงชายหนุ่มเห็นก็รีบเดินเข้าหาสกายทันที


    "ค่อยๆนะค่อยๆ"


    ชายหนุ่มช่วยพยุงสกายขึ้นก่อนจะหาเก้าอี้มานั่งข้างๆเตียงที่สกายนั่งอยู่สกายทำสีหน้าสงสัย


    "อ่อ ที่นี่บ้านผมเองคุณไม่ต้องถามนะว่าที่นี่ที่ไหน"


    ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมยิ้มอ่อนๆ


    "ฉันเป็๲อะไรไป"


    ชายหนุ่มทำสีหน้าครุ่นคิด


    "อยู่ๆคุณก็เป็๲ลมไปผมไม่รู้ว่าทำไม"


    สกายได้ยินก็อดที่จะเก็บไปคิดไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น


    "ชั่งมันเถอะตอนนี้คุณเป็๲ยังไงบ้าง"


    ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยความเป็๲ห่วง


    "ฉันไม่เป็๲ไร ดีขึ้นเเล้ว ขอบคุณนะ"


    ชายหนุ่มได้ยินก็หมดห่วงก่อนจะลุกเเล้วเดินไปชงชาที่โต๊ะข้างๆ


    "จริงสิเราเคยเจอกันที่ไหนมั้ย  ?


    ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นสกายได้ยินก็ชะงักไปครู่นึง


    "ผมรู้สึกคุ้นๆว่าผมเคยเจอคุณที่ไหน"


    ชายหนุ่มเดินมาพร้อมถ้วยน้ำชาในมือ


    "เอา นี่ดื่มซะ มันช่วยให้ภายในดีขึ้น"


    "ขอบคุณนะ"


    "ฉันไม่รู้ว่าเราเคยเจอกันรึป่าวเเต่...


    ชายหนุ่มนั่งฟังข้างๆด้วยความอยากรู้


    "ฉันว่าเราคงไม่เคยเจอกันหรอก จริงสิ


    คุณชื่ออะไร เรา ยังไม่รู้จักชื่อกันเลย


    ฉันสกาย"


    สกายรีบเปลี่ยนเ๱ื่๵๹คุย


    "ผมวิช


    "วิชหรอ มันเป็๲ชื่อที่ดีมาก"


    "คุณก็เหมือนกันสกาย"


    ชายหนุ่มพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆบนใบหน้า


    "คุณหน้าเเดงหรอ ? 


    "ป่าวสักหน่อย //^^//


    .


    .


    .


    .


    .


    "ท่านสโตลเกิดเ๱ื่๵๹เเล้วค่ะ"


    กิเอ่ยขึ้นพร้อมน้ำเสียงหวาดหวั่น


    "ฉันรู้เเล้ว"


    สโตลเอ่ย


    "มันเกิดอะไรขึ้นคะทำไมมิติเวลาถึงได้เเยกตัว"


    "สกายคือต้นเหตุของเหตุการณ์นี้"


    "อะไรนะคะ" "อะไรนะคะ"


    ริสเเละกิเอ่ยขึ้นพร้อมกันด้วยความเเปลกใจ


    "เป็๲ไปได้ยังไง"


    "สกายมีพลังที่เกินยั่งถึงหากนางควบคุม


    หรือใช้พลังมากเกินไปก็อาจทำให้ทั้งพหุจักวาล


    เกิดความเสียหายได้"


    สโตลพูดด้วยน้ำเสียงเป็๲กังวล


    "เเล้วทำไมท่านถึงปล่อยให้นางทำเ๱ื่๵๹นี้ละคะ"


    "มีเพียงสกายเท่านั้นที่สามารถจัดการกับมณีได้


    เราต้องเสี่ยง"


    "เเม้ต้องเเลกกับชีวิตทั้งพหุจักวาลงั้นหรอคะ"


    ริสซี่๻ะโ๠๲ขึ้นด้วยความหงุดหงิด


    "ใจเย็นก่อนริสซี่"


    กิปลอบ


    "เ๱ื่๵๹นี้จะต้องสำเร็จ ทุกคนต้องปลอดภัย


    ฉันสัญญา"


    สโตลเอ่ยขึ้นพร้อมกับสีหน้าที่มั่นอกมั่นใจริสซี่เห็นเเบบนั้นก็ค่อยโล่งอกเเต่ก็ยังอดคิดจุกจิกไม่ได้


    "โอเคร ก็ขอให้เป็๲งั้น"


    ริสซี่เอ่ย


    .


    .


    "มานี่ !!


    เสียง๻ะโ๠๲ดังขึ้น


    "ครับนายท่าน"


    มานี่เอ่ยพร้อมกับรีบเดินมาที่หน้าห้องโถง


    "คราเคนที่ฉันเลี้ยงไว้หายไปไหน"


    "คือ ผ ผ ผม


    มานี่พูดติดๆขัดๆด้วยความกลัว


    "มานี่บอกมา"


    "ผมเอามันไปปล่อยบนโลกมนุษย์ครับนายท่าน"


    "งั้นหรองั้นก็ดี"


    มานี่ลุกลี้ลุกลนก็จะตัดสินใจบอกทาจิ


    "คือนายท่านเ๽้าคราเคนมัน


    "อะไร"


    "มันตายเเล้วครับสลายเป็๲ผุยผง"


    "อะไรนะ เป็๲ไปได้ยังไงคราเคนของฉัน


    ออกจะเเข็งเเกร่งใครกันที่ทำให้มันสลายได้


    มันเป็๲ใคร"


    "ไม่ทราบเเน่ชัดครับนายท่านเเต่นางเป็๲ผู้หญิง


    ที่อยู่ๆก็โผล่มา"


    ทาจิกระวนกระวายใจมากในเวลานี้


    "ขืนเป็๲งี้มีหวังเราซวยเเน่ต้องรีบตามหามณีให้เจอ


    มานี่รีบไปเร่งให้พวกเหล่าปีศาจออกตามหามณีซะ"


    "ครับนายท่าน"


    .


    .


    .


    "เ๽้าคราเคนนั้นมาอยู่บนโลกได้ยังไงกัน"


    สกายครุ่นคิดในใจ


    "สกายยยย   สกายยย


    เสียงประหลาดกระซิบดังขึ้นข้างหูสกาย


    "สกายยยย หันมาาาา 


    "เเกเป็๲ใคร ? 


    "สกายยยยยย


    "ออกมานะเเกเป็๲ใครออกมาเดี๋ยวนี้"


    "สกายยยยย   หันนนนนมาาาาา


    สกายค่อยๆหันไปมองตามเสียงด้วยความเเปลกใจเเละหวาดหวั่น


    ตึ่ง


    .


    .


    .


    .


    .


    โปรดติดตามตอนต่อไป


    serpent king