เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

    ตอนที่ 170 คู่เขยคู่ขวัญ

    --------------เมืองเตียงสา-------------- ‘ผู้พลัดถิ่น’ โดยทั่วไปย่อมมีความยากลำบากทั้งการกินและการอยู่อาศัย แต่สำหรับครอบครัวนี้กลับแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ? ไต้เกี้ยว-เสี่ยวเกี้ยว สองสาวงามผู้เฉลียวฉลาด มีเสน่ห์ดึงดูดใจผู้คนโดยธรรมชาติ ..ดังนั้นของขวัญของฝาก จึงมีมากมายจนเกินจะรับไหว “ท่านพ่อ(ตา)…วันนี้ข้าน้อย 'ฮันอั๋น' นำเป๋าฮื้อมาฝากขอรับ~”ปากว่ากล่าวกับบิดาของทั้งคู่ แต่สายตาหยาดเยิ้มมาที่ลูกสาว.. ความงดงามส่วนหนึ่ง ความฉลาดในด้านอารมณ์และสติปัญญาก็เป็นส่วนหนึ่งมันจึงทำให้สาวงามทั้งคู่ ดูแพงเป็นอันมาก.. สตรีส่วนใหญ่ล้วนนิยมเย็บปักถักร้อยและงานฝีมือสวยๆงาม แต่สตรีทั้งสองนั้นแตกต่างออกไปทั้งคู่เพียงยิ้มอย่างอ่อนหวาน แล้วอ่านตำรา-หนังสือต่อ อย่างมีสมาธิ !! ย่อมไม่มีเพียงบุรุษหนึ่งคนหรือสองคนที่มาติดพัน-แวะเวียน ยังเรือนแห่งนี้ ..คุณชาย และลูกท่านหลานเธอทั้งหลาย ต่างกระทำตนไม่ต่างกับภุมรินเมื่อได้กลิ่นดอกไม้สด ..อันงดงาม(ภุมริน : ภมร แมลงผึ้ง แมลงภู่) ..♩..♬..  ♬ .. ♩ ♬❂ วันนี้พี่รีบมาหา แก้วตาเจ้าทั้งสองดุจเดียวดั่งกิ่งทอง สองสวรรค์เพียงได้พบสบหน้า มาหากันพี่ไปฝันคนึงเพ้อ ..ละเมอนางฯ♩..♬..  ♬ ..   พรืดดดด..-เชยจัง-สาวงามทั้งสองแทบจะกลั้นอารมณ์แทบไม่ไหว ..ย่อมมิใช่อารมณ์รักใคร่ ..แต่คืออารมณ์ขัน !! ปาดน้ำตา ..แล้วก้มหน้าอ่านตำราต่อไป.. …..…..ยิ่งนับวันศัตรูหัวใจของเขา 'ฮันอั๋น' ยิ่งมากขึ้นทุกวันคืน ..หนุ่มๆ ทั้งหล่อเหลา คารมดี มีการศึกษาฯ ..คร่าวๆ ราวๆ 100 คน !!ส่วนชื่อยี่ห้อของบิดา ฮันเหียน (Han Xuan : 韓玄) ผู้เป็นถึงเจ้าเมืองเตียงสา กลับขายออกไปไม่ได้ผลอย่างที่เคย.. “ครั้นจะฉุดมาเป็นเมียเสียทั้งคู่ ก็เกรงว่าบิดากูจะรู้แน่”ฮันอั๋นแม้ไม่ใช่สุภาพบุรุษแต่ยังถือว่ามีหน้ามีตาในเมืองใหญ่ อีกทั้งสหายทั้งเล็ก-ใหญ่ ทั้งนักเลงหัวไม้และบัณฑิตก็ยังมีอยู่นับไม่ถ้วน อันที่จริงตัวฮันอั๋นเองก็อยากจะเหมาเอาไว้เองทั้งสองนาง แต่ตอนนี้ขอแค่เพียงติด 2 ใน 100 ก็ยากลำบากมากอยู่แล้ว และตอนนี้เขาต้องการผู้ช่วย ผู้ซึ่งจะต้องร่วมหัวจมท้ายไปด้วยกัน…….. …….“พี่เสียน ..เรื่องราวทั้งหมดล้วนแล้วเป็นเช่นนี้”่บัณฑิต ‘เสียนฉี’  ผู้มีสติปัญญา ย่อมไม่อาจร่วมมือหากไม่พบเจอหน้าทั้งสองนางเสียก่อน ..แต่เมื่อได้เห็นหน้าและได้เจรจาคำ-สองคำ ย่อมตกหลุมรักหัวปักหัวปำ..ยากจะไถ่ถอนอีกต่อไป “เพียงแค่เอ่ยจำนรรจา ..ก็ไพเราะอ่อนหวานปานน้ำค้าง อันมีกลิ่นหอมหวานและแฝงด้วยสติปัญญาในหยดน้ำน้อยๆ ..อันสุดแสนจะน่ารักนั้น..” ป้าดด !!!อาการของบัณฑิต ‘เสียนฉี’ หนักหนาสาหัสกว่า คุณชาย ‘ฮันอั๋น’ เสียอีกเขาจึงไม่เลือกวิธีเพื่อที่จะได้ครอบครองความงามและสติปัญญาของสตรีทั้งสอง !!! และเช้าวันถัดมาก็ปรากฏกลุ่มนักเลงหลายสิบคนพร้อมอาวุธครบมือ มุ่งไปที่เรือนน้อยของ ไต้เกี้ยว-เสี่ยวเกี้ยว ‘ผู้พลัดถิ่น' ..และย่อมเป็นท่าน ‘เกียวกง’ บิดามาออกรับหน้าเอาไว้ “พวกท่านทั้งหลาย มาเยือนถึงเรือนน้อยหลังนี้ ..มีจุดประสงค์อันใด ?” ท่านผู้เฒ่า กล่าววาจาโดยสุภาพ แต่พวกมันช่างหยาบคายจนเกินจะทน.. “ฟังว่าเรือนนี้ได้รับของขวัญ ของกำนัลทุกวัน-คืน พวกกูซึ่งดูแลอยู่ที่นี่จึงมาเรียกค่าคุ้มครองให้สมกับที่พวกมึงได้รับ !!” 'บ้านเมืองมีขือมีแป' แม้นพระราชอำนาจขององค์ฮ่องเต้ล้วนอยู่ในมือมหาอุปราชก็ตามที แต่ตามหัวเมืองต่างๆยังมีเจ้าเมือง ผู้หน้าที่โดยตรงในการรักษาความสงบเรียบร้อย โดยแลกกับภาษีต่างๆที่ชาวเมืองล้วนต้องจ่ายเป็นประจำอยู่แล้ว ..การที่จะมาเก็บซ้ำซ้อนเช่นนี้ย่อมเป็นเรื่องที่ไม่อาจยอมรับได้ !!! ..และในขณะนั้นผู้กล้าทั้งสองก็เปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่เพื่อผดุงความเป็นธรรมของแผ่นดิน นั่นก็คือคุณชายฮันอั๋น และบัณฑิตเสียนฉีผู้นี้ !!! “เมืองเตียงสาสงบร่มเย็นเรื่อยมาก็ด้วยความเข้มงวดกวดขันของท่าน ‘ฮันหียน’ ผู้เป็นเจ้าเมืองมาแต่ก่อน ..คนต่างถิ่นเช่นพวกเจ้าสมควรไสหัวไปให้พ้น !!!"แน่นอนว่าพวกเขาว่าจ้างคนต่างถิ่นมาเพื่องานนี้ .. แต่ พั้ว !!!“บัณฑิตหน้าขาวอย่างเจ้า เป็นตัวอะไร ?” และก่อนที่พี่เสียนจะว่ากล่าวอะไรอีก คุณชายฮันอั๋นกลับรีบยุดมือและพยายามลากจอมวางแผนออกมาก่อนกระซิบเพียงแผ่วเบา.. กลุ่มที่ว่าจ้างยังมาไม่ถึง คนพวกนี้ล้วนตัวจริง ชิบหายแล้วไง !!แต่พวกเขาโชคชะตากลับไม่แย่ซักเท่าใด เมื่อเหล่านักเลงที่วางจ้างไว้ก็มาถึงแล้ว .. “พวกท่านทั้งหลาย จงช่วยพวกเราสั่งสอนมัน”งานนี้ทั้งคู่ต้องจ่ายหนักกว่าเดิม ..แต่จะอย่างไรยังถือว่าคุ้มค่าเป็นอันมาก เฮ้ย!! ลุย !!..พั้วๆๆ ตุบๆ..…..เชี้ยงงงง …. เอื้ออออ…  ดาบ …เป็นดาบจริง !!!นักเลงปลอมเริ่มถอยกันระนาว และเริ่มวิ่งหนีตายกันอย่างอุตลุด ไม่เว้นแม้แต่คุณชายฮันอั๋น ซึ่งพอมีฝีมืออยู่บ้าง แต่พอเจอสถานการณ์จริงกลับวิ่งหนีโดยไม่คิดชีวิตและก่อนที่ทุกสิ่งจะแย่ลงไปมากกว่านี้ ..กลับปรากฏร่างของสองบุรุษนักรบ ? ซุนเซ็ก และจิวยี่ วันนี้สองสหายมาผ่อนคลายจากการกรำศึกหนักมาหลายปี ..เดิมทีตั้งใจเพียงจะมายลโฉมของ ไต้เกี้ยว-เสี่ยวเกี้ยว ว่าจะงดงามตามที่เล่าลือหรือไม่ ?กลับมาพบเจอกับสถานการณ์อันน่าสังเวชนี้เสียก่อน ..มันคือภาพนักเลงเจ้าถิ่น กำลังถูกนักเลงต่างถิ่นรังแกชัดๆ !! และยอดคนทั้งสอง คงไม่ลดตัวลงไปเกี่ยงข้องกับเรื่องไร้สาระเหล่านี้ด้วย หากมิใช่เพราะสาวงามทั้งสองที่กำลังตกใจกลัวจนตัวสั่นในบ้านน้อยหลังนั้น !!! “ข้าคือซุนเซ็กแลจิวยี่แห่งกังตั๋ง ..พวกเจ้าจงรีบจากไปเสีย..” เฮือกกก..ขุนศึกและเสนาธิการทหารระดับตำนาน ..มีหรือกลุ่มโจรอย่างพวกเขาจะไม่รู้จัก !! “พวกเราขออภัย ..ที่นี่มิใช่เมืองกังตั๋ง พวกเราจึงไม่คิดว่า ? ..”… ไม่คิดก็ดีแล้ว แต่พยายามขับไล่อย่างไร คนหนุ่มเหล่านั้นกลับไม่ยอมจากไปซักที ? “ข้าหยางสือ-หยางอิน ขอติดตามท่าน”หนำซ้ำยังมีกลุ่มผู้ติดตามของทั้งคู่อีกนับสิบคน .. ซุนเซ็กจึงใช้สายตาส่งไปยังจิวยี่ผู้เป็นสหายเพื่อขอคำแนะนำ “หากกลับตัว-กลับใจแล้ว ก็จงติดตามพวกเรากลับกังตั๋งเสียเถิด..”ดูเหมือนทุกอย่างลงตัว และกำลังจะไปได้ดีซุนเซ็กและจิ๋วยี่ ลงจากม้าเพื่อเข้าปลอบใจสาวงามทั้งสองด้วยไมตรีจิต ซุนเซ็ก-ไต้เกี้ยว ..ผู้พี่จิวยี่ -เสี่ยวเกี้ยว ..ผู้น้อง ช่างเหมาะสมประดุจกิ่งทองใบหยก …แต่แล้ว ..กุบๆๆๆๆๆ “มันผู้ใดทำร้าย ‘ฮันอั๋น’ บุตรชายของกู”ที่แท้ชายอกสามศอกกลับบ้านไปฟ้องคุณพ่อเสียแล้ว ..เฮ้อ “ย่อมเป็นความเข้าใจผิดกันดอก .. ครานี้ข้าซุนเซ็ก ยอมติดค้างท่านหนึ่งเรื่อง ..ขอให้แล้วกันไปเถิด”..ซุนเซ็ก ? บุตรซุนเกี๋ยน เสือร้ายแห่งกังตั๋ง ..ซุนเซ็กผู้มีอีกฉายาคือ ‘ฌ้อปาอ๋องน้อย’ ด้วยชื่อยี่ห้อนี้ ..ยังมีผู้ใดอยากมีเรื่องราว ? มาเร็วเคลมเร็ว !!ฮันเหียน (Han Xuan : 韓玄)  เจ้าเมืองเตียงสา หากต้องลดตัวลงมาวัดกับซุนเซ็กรุ่นลูก กลับไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะหรือมีชีวิตรอดจนถึงพรุ่งนี้หรือไม่ ? .. จึงเรียกบุตรชายแล้วรีบกลับจวนในทันที !!! เมื่อมีผู้แพ้ย่อมมีผู้ชนะ นั่นก็คือ ชายหนุ่ม-หญิงสองทั้ง 2 คู่ ..แต่ดูๆแล้วคนที่ควรมีความสุขอย่างที่สุดก็คงหนีไม่พ้น ‘บิดา’ ของสองสาวงาม…..…….. - ข้า ‘เกียวกง ผู้พลัดถิ่น' หากแม้นได้ ซุนเซ็ก ..แลจิวยี่ ทั้งสองเป็นเขยขวัญ ก็นับว่ายินดียิ่ง - ถัดมาอีกไม่ช้า เมืองกังต๋ง ย่อมมีเรื่องมงคล ของซุนเซ็กและจิวยี่ นอกจากจะเป็นสหายกันมาช้านาน บัดนี้กลับกลายเป็น 'คู่เขย -คู่ขวัญ' เพื่อร่วมกันพัฒนากังตั๋ง ..ให้เจริญรุดหน้าสืบไป.. **********************  

    คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน