ราชาไร้บัลลังก์

แฟนธ่อมไม่มีทางเลือกเพราะตัวมันเองก็อยู่ในสภาพที่อีกไม่นานก็จะตายเพราะบาดแผลอยู่แล้วนั่นเกิดจากสายฟ้าสีดำได้ชอนไชเข้าไปในร่างของมันและคอยทำลายเซลล์ต่างๆโดยไม่ยอมหยุดแต่อย่างน้อยก่อนตายมันก็ยังอยากเห็นมิคาเอลซึ่งเป็นนายน้อยของมันแสดงความสามารถออกมามันเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมว่ามิคาเอลต้องมีทางรับมือกับเรื่องนี้โฮก! มังกรสายฟ้าคำรามเสียงดังก้องจากนั้นมันจึงอ้าปากขนาดใหญ่ของมันแล้วยิงสายฟ้าออกมาฟูม! สายฟ้าที่ถูกยิงออกมาตรงไปที่มิคาเอลอย่างรวดเร็วแต่มิคาเอลกลับไม่ได้หวาดกลัวมิคาเอลเพียงเร่งพลังไปที่ด้านหลังของมันจนรอยสักเปร่งแสงจากนั้นปีกมังกรโปร่งใสสีทองก็งอกออกมาด้วยการก้าวเท้าเบาๆมิคาเอลได้หายไปจากที่เดิมเหลือทิ้งไว้เพียงประตูพรสวรรค์ที่ดูดกลืนสายฟ้าเข้าไป
''เจ้าโจมตีไปที่ไหนของเจ้า เป็นแค่เจตจำนงของพระเจ้าก่อนที่จะโดนบรรพบุรุษของข้าฆ่าตายแท้ๆอย่าได้หยิ่งผยองให้มันมากนัก''มิคาเอลก้าวเท้าอีกครั้ง บูม! หายไปอีกครั้งทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่ามิคาเอลมาโผล่อีกทีก็อยู่ใกล้ๆกับมังกรสายฟ้าก่อนจะใช้แทนทั้ง2ข้างกอดไปที่ลำตัวของมันโฮก! มังกรสายฟ้าพยายามดิ้นให้หลุดจากการจับของมิคาเอลในครั้งนี้กึ่ด! กึ่ด! กึ่ด! มิคาเอลไม่ได้สนใจอีกฝ่ายมันรัดตัวของมังกรสายฟ้าจนขาดเป็น2ท่อนจากนั้นจึงมองหาบางสิ่งจากด้านในอย่างรวดเร็ว
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจอแล้ว''มิคาเอลได้เจอสิ่งที่หาอยู่จึงพุ่งเข้าไปคว้ามันไว้อย่างรวดเร็ว และสิ่งที่มันคว้าไว้กลับเป็นลูกแก้วขนาดเท่ากำปั้นที่มีสายฟ้าแลบอยู่ด้านใน มังกรสายฟ้าส่วนหัวเองเมื่อเห็นแบบนั้นมันก็พุ่งเข้ามาหวังจะกลืนมิคาเอลเข้าไปในตัวแล้วใช้สายฟ้าในนั้นฆ่ามิคาเอลทิ้ง แต่...หมับ!มิคาเอลกลับใช้มือหยุดหัวมังกรเอาไว้ได้จากนั้นมันจึงเหวี่ยงมังกรสายฟ้าทั้ง2ส่วนเข้าประตูพรสวรรค์ไป
''อืม...นี่คือจิตวิญญาณสายฟ้าระดับสูงสุดที่ท่านบรรพบุรุษบอกไว้สินะ''เพล้ง! มิคาเอลบีบลูกแก้วทิ้งจากนั้นจิตวิญญาณสายฟ้าจึงออกมามันพยายามหลบหนีไปจากมือของมิคาเอลแต่ก็ไม่พ้นต้องถูกโยนเข้าประตูพรสวรรค์ไปอีก มิคาเอลสั่งปิดพระตูพรสวรรค์จากนั้นจึงพูดคำว่า'กลั่น'ประตูพรสวรรค์ก็เกิดแสงขึ้นและในเวลาต่อมาประตูบานนั้นก็เปิดขึ้นพร้อมๆกับลูกแก้วสีดำขนาดเท่านิ้วก้อยลอยออกมา โดยประตูพรสวรรค์บานที่6ของมิคาเอลมีความสามารถที่จำกัดมากแต่ก็มีข้อดีมากเช่นกันโดยมันจะดูดกลืนจิตวิญญาณต่างๆเข้าไปแล้วกลั่นจิตวิญญาณเหล่านั้นให้บริสุทธิ์นั่นจะทำให้คนที่ดูดซับจิตวิญญาณหลังจากการกลั่นได้โดยไม่มีการต่อต้านและจะไม่มีอาการบาดเจ็บโดยการกลั่นของประตูพรสวรรค์นี้รวมไปถึงสัตว์อสูร ปีศาจ เทพ มาร อีกด้วย โดยหากดูดซับจิตวิญญาณของเทพหลังจากการกลั่นเมื่อดูดซับเสร็จคนคนนั้นก็จะมีพลังและได้ความสามารถบางส่วนของเทพมามิคาเอลที่ถือลูกแก้วจิตวิญญาณสายฟ้าเอาไว้ได้หันไปพูดกับแฟนธ่อม
''ท่านลุงรอข้าซักครู่''มิคาเอลกลืนลูกแก้วที่เพิ่งกลั่นเสร็จลงไป ไม่นานสายฟ้าสีดำก็ปรากฎขึ้นอีกครั้งแต่ครั้งมันดูสงบมากมันแค่แหวกว่ายไปมารอบตัวๆจากนั้นจึงหายเข้าไปอยู่ในตัวของมิคาเอลปัง! ปัง! ปัง! มิคาเอลทะลวงระดับอย่างต่อเนื่องเป็นผลมาจากการกลืนกินจิตวิญญาณสายฟ้าเข้าไปพลังของมิคาเอลได้เลื่อนมาหยุดที่ระดับ43ต้านแรงดึงดูด แต่ในความเป็นจริงเป็นเพราะมิคาเอลบังคับให้พลังที่จะนำมาเพิ่มระดับเหล่านั้นไปหล่อเลี้ยงร่างกายให้แข็งแกร่งแทนไม่เช่นนั้นระดับของมิคาเอลก็คงจะเพิ่มต่อไปไม่รู้อีกกี่ระดับจากนั้นมิคาเอลจึงค่อยๆลุกขึ้นแล้วเดินไปหาแฟนธ่อม มันแค่วางมือบนตัวของแฟนธ่อมเท่านั้นเพียงแค่คิดสายฟ้าที่ชอนไชตัวของแฟนธ่อมก็พากันวิ่งเข้ามาในร่างของมิคาเอล
''แค่นี้คงไม่มีปัญหาแล้ว ทีนี้ท่านกินนี่ซะ''มิคาเอลนำผลไม้ประหลาดออกมาให้แฟนธ่อมและมังกรกินไม่นานอาการของทั้งคู่ก็ดีขึ้น จากนั้นแฟนธ่อมจึงลุกขึ้นมาและคุกเข่าต่อหน้ามิคาเอล
''นายน้อยก่อนหน้านี้ข้าได้ทำร้ายท่าน ขอให้ท่านโปรดลงโทษข้า''มิคาเอลตกใจที่อยู่ๆแฟนธ่อมก็ทำแบบนี้มันจึงรีบเข้าไปประคองตัวแฟนธ่อมขึ้นมา
''ท่านลุงถึงข้าจะจำได้แค่เรื่องที่ว่าท่านเป็นพ่อบ้านของตระกูลข้าก็เถอะ แต่ข้าก็นับถือท่านเป็นลุงเพราะฉะนั้นโปรดอย่าทำแบบนี้อีก ตอนนี้เราไปหาที่นั่งคุยกันดีกว่าข้าอยากรู้อะไรหลายๆอย่าง''ทั้งคู่เดินกลับเข้าไปในบ้านหลังเล็กของแฟนธ่อมหลังจากนั่งลงแล้วมิคาเอลจึงได้เปิดปากถามแฟนธ่อม
''ท่านลุงข้าเริ่มมีความทรงจำตอนอายุ15ปีซึ่งช่วงก่อนหน้านั้นข้าไม่มีความทรงจำใดๆเหลืออยู่เลยท่านช่วยเล่าเรื่องนี้ให้ข้าฟังหน่อย''แฟนธ่อมหลบตาลงจากนั้นจึงพูดขึ้น
''เรื่องนี้ไม่ได้หรอกนายน้อย ความทรงจำในช่วงเวลานั้นของท่านถูกปิดผนึกใส่กล่องเอาไว้และกล่องนั้นเองก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ มันอยู่กับผู้อาวุโสในตระกูลอีกคนหนึ่งที่มาพร้อมกับข้านี่คือแหวนประจำตระกูลของท่าน นอกจากมันจะแสดงให้เห็นว่าท่านเป็นหัวหน้าตระกูลแล้วมันยังเป็นกุญแจที่ใช้เปิดกล่องที่เก็บความทรงจำเอาไว้ด้วย''แฟนธ่อมยื่นแหวนรูปหัวมังกรให้มิคาเอลจากนั้นมันจึงเริ่มพูดต่อ
''ข้าสามารถบอกนายน้อยได้แค่บางเรื่องเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่นที่ที่เราอยู่ในตอนนี้คือสถานที่ที่ใช้ขังคนที่ไม่มีใครต้องการหรือก็คือคุกดีๆนี่แหละเพียงแต่ว่าเพื่อให้เกิดความสนุกเจ้าพวกนั้นมันจึงสร้างให้ที่นี่กว้างใหญ่และฝึกพลังได้ เดิมทีพวกมันสามารถดูคุกนี้ได้ตลอดจนกระทั่งพวกมันรวมหัวกันต่อต้านตระกูลของนายน้อยศึกนี้กินเวลานับหมื่นปีจนกระทั่กพวกเราพ่ายแพ้แต่เรายังมีความหวังโดยพ่อและแม่ของท่านเสียสละตัวเองถ่วงเวลาพวกนั้นไว้และให้ข้าพาท่านหนีมาที่นี่แต่ก่อนที่ข้าจะมาที่นี่ข้าเองก็ไม่ลืมที่จะทำลายรอยแยกมิติจนมันเกิดความเสียหาย นั่นทำให้พวกมันไม่สามารถดูคุกนี่ได้อีกต่อไป''แฟนธ่อมหน้าเศร้าหมองลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพูดถึงพ่อและแม่ของมิคาเอลเพราะมันไม่รู้ว่าทั้งคู่ได้ตายไปแล้วหรือยัง
''คุก?...แล้วทำไมท่านลุงถึงออกไปจากที่นี่ไม่ได้หละ ส่วนระดับพลังของท่านมันคืออะไรกันแน่''มิคาเอลไม่คิดเลยว่าแท้จริงแล้วโลกใบนี้กลับเป็นคุกที่คนอื่นสร้างขึ้นมาแต่มันก็ต้องเก็บเรื่องนี้ลงไปก่อน เพราะเร่ืองที่มันต้องการรู้ยังมีอีกหลายเรื่องนัก
''ข้าออกไปไม่ได้หรอกคุกนี้เป็นคุกที่สร้างขึ้นมาด้วยพลังของคน4คนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดในโลกนั้นมันมีกฎที่ว่าหากระดับพลังเกินระดับนิวเคลียร์ลงมาที่นี่คนคนนั้นจะตายภายใน5นาทีข้าได้ใช้พลังส่วนใหญ่ในการสร้างบาเรียเพื่อบิดเบือนสถานที่นี้ไว้ข้าจึงออกไปไหนไม่ได้ส่วนระดับพลังของข้า....ข้าพูดไม่ได้''มิคาเอลที่สังเกตแฟนธ่อมไม่ตอบคำถามบางคำถามและหลีกเลี่ยงในการเล่าเรื่องบางเรื่องมันจึงเริ่มเข้าใจว่าคงจะมีบางอย่างที่ทำให้แฟนธ่อมพูดไม่ได้
''ข้าเข้าใจแล้วว่าท่านลุงพูดไม่ได้ ถ้าข้าอยากรู้เรื่องทั้งหมดคงต้องไปหากล่องความทรงจำนั่นสินะแล้วสายเลือดมังกรของผู้สังหารพระเจ้าคืออะไร การตื่นเต็มรูปแบบคืออะไร ข้าไม่เข้าใจเลยซักนิดเพราะที่ข้าไปเจอบรรพบุรุษมาท่านบอกเกี่ยวกับเรื่องสายฟ้าระดับสูงสุดเท่านั้นส่วนพลังที่ใช้ในการจัดการเจ้ามังกรสายฟ้านั่นท่านบรรพบุรุษแค่กระตุ้นให้มันออกมาก่อนเวลาเท่านั้น''เมื่อมิคาเอลพูดถึงเรื่องนี้แฟนธ่อมกลับยิ้มแย้มทันทีก่อนจะเริ่มพูดเรื่องสายเลือดของมิคาเอล
''ตระกูลของท่านเดิมทีแล้วเป็นเผ่ามนุษย์ที่ควบคุมมังกรได้ ทุกคนในตระกูลจะมีประตูพรสวรรค์ขั้นต่ำ2บานและความสามารถของมันจะเหมือนกันหมดนั่นคือมีมังกรและดาบ จนวันหนึ่งต้นตระกูลของท่านบรรลุพลังระดับสูงที่สุดเท่าที่เคยมีมาจากนั้นจึงได้เดินทางไปทั่วโลกและได้พบเข้ากับพระเจ้าด้วยความที่บรรพบุรุษของท่านเป็นคนกระหายการต่อสู้จึงได้เข้าท้าทายพระเจ้า การต่อสู้เริ่มขึ้นและจบลงด้วยการที่พระเจ้าตาย ในตอนนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงมากมายเลือดของพระเจ้าที่มีสีทองได้ไหลออกมาและเข้าไปอยู่ในตัวของบรรพบุรุษท่านจากนั้นพลังและความสามารถก็เพิ่มขึ้นอีก แต่เจตจำนงของพระเจ้าก่อนตายก็ได้สาบสายเลือดนี้เอาไว้ เมื่อใดก็ตามที่สายเลือดตื่นขึ้นสายฟ้าระดับต่างๆจะพุ่งลงมาเพื่อปริดชีวิตของพวกเราโดยสายฟ้าแบ่งเป็น5ระดับ เขียว ม่วง แดง ส้ม และสีดำคือระดับสูงสุดส่วนการตื่นแบบเต็มรูปแบบคือในตัวท่านมีสายเลือดที่เข้มข้นจนเท่ากับบรรพบุรุษคนแรกที่รับเลือดนี้มาส่วนความสามารถและพลังข้าไม่สามารถพูดได้''แฟนธ่อมเงียบลงไปซักพักเหมือนกำลังลังเลอะไรอยู่แต่สุดท้านมันก็พูดขึ้นอีกครั้ง
''นายน้อยข้าคงบอกท่านได้เท่านี้ หากท่านอยากรู้ความจริงทั้งหมดให้ท่านตามหากล่องที่ใส่ความทรงจำของท่านเอาไว้และไม่ต้องเป็นห่วงแหวนประจำตระกูลจะนำทางท่านเองและตอนนี้ท่านมี2ทางเลือกโดยทางเลือกเหล่านี้เป็นความต้องการของผู้เป็นพ่อและแม่ของท่าน1.อย่าตามหากล่องความทรงจำแล้วใช้ชีวิตอยู่ที่นี่อย่างมีความสุข

2.ตามหากล่องความทรงจำแล้วเปิดมันออก เมื่อนั้นท่านจะรู้ว่าควรทำอะไรต่อ''

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่57:เรื่องที่น่าตกใจ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่57:เรื่องที่น่าตกใจ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้