เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

    ตอนที่28

    ตอนที่ 28 ใจเต้นแรงภายในบาร์สุดหรูแห่งหนึ่งเวลาผ่านไปเกือบห้าทุ่ม พนักงานคนอื่นๆต่างพากันดื่มกินอย่างสนุกสนาน ส่วนฉันก็ยังคงนั่งดื่มค็อกเทลมองดูบรรยากาศภายในบาร์ไปเรื่อยๆพร้อมกับคิดทบทวนสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาพอคิดถึงอดีตมันก็เศร้าน้ำเมาก็เข้าปากถี่ๆ ขอปลดปล่อยบ้างเถอะตอนนี้ฉันรู้สึกได้ว่าแก้มบางๆกำลังเริ่มชา รู้สึกมึนๆเคลิ้มๆไปกับเสียงเพลงสากลช้าๆได้อารมณ์มาก ทางฝั่งคุณเมฆพอนั่งคุยกับเหล่าผู้จัดการคนอื่นๆเสร็จ เขาก็ได้เดินเข้ามานั่งโซฟาใกล้ๆกับฉัน ซึ่งตรงนั้นเป็นมุมอับสายตาผู้คน ทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นร่างใหญ่ยืนมองหน้าฉันแล้วเผยยิ้มที่มุมปาก จากนั้นเขาค่อยๆเดินเข้ามานั่งลงบนโซฟาเดียวกับฉัน ดวงตาแฝงความเจ้าเล่ห์คู่นั้นฉันจำได้ไม่ลืม“นิชา เลิกดื่มได้แล้ว เดี๋ยวก็เมาหรอก” คุณเมฆพูดที่ข้างหูของฉันพร้อมกับแย่งแก้วค็อกเทลออกจากมือฉัน“ไม่เมาหรอกค่ะ นิชายังมีสติอยู่” ฉันตอบพร้อมกับนั่งโยกตัวตามเสียงเพลงสิ่งที่คุณเมฆเห็นกับสิ่งที่ฉันพูดมันช่างขัดแย้งกัน เพราะคนเมามักจะบอกว่าไม่เมาสินะร่างใหญ่มองดูฉันพร้อมกับเผยยิ้มออกมาเล็กน้อย“คุณจำได้ไหม ที่ผมให้คุณเลือกระหว่างรถกับคอนโด”คุณเมฆเอ่ยถามฉันพร้อมกับเอื้อมมือเข้ามาโอบที่ไหล่แล้วค่อยๆลูบไล้ไปมา“จำได้ค่ะ ฉันเลือกตอบคอนโด” ฉันตอบด้วยหน้าตาใสซื่อ“เพราะงั้นคุณก็ห้ามปฏิเสธผมแล้วกัน” คุณเมฆพูดพร้อมกับเอาหน้าเข้ามาใกล้ฉันแถมยังส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้อีกแล้ว “หึ นิชาไม่เข้าใจที่คุณพูดเลย” ฉันได้แต่ทำหน้าสงสัย คงเป็นเพราะอาการเมาด้วย“คุณนี่นะ ช่างไม่รู้อะไรเลย”หมับ!สักพักคุณเมฆใช้มือหนาประคองใบหน้าของฉัน นาทีนั้นฉันแทบไม่รู้ตัวเลยว่าริมฝีปากของเขาประกบเข้ากับริมฝีปากของฉันเรียบร้อยแล้วจ๊วบ!สัมผัสแรกจากริมฝีปากอันนุ่มอุ่นของเขา ทำฉันถึงกับเคลิ้มไม่มีท่าทีขัดขืนใดๆราวกับว่าตัวเองได้หลุดลอยไปที่ไหนสักแห่ง แต่ที่แห่งนั้นช่างเต็มไปด้วยความอบอุ่น ความอ่อนโยน ลมหายใจอุ่นๆของเขาแผ่ซ่านไปทั่วใบหน้าของฉัน หัวใจเริ่มเต้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ นัยน์ตาคู่นั้นปิดลงอย่างช้า ๆฉันอยากให้เวลาตรงนี้มันหยุดลงเหลือเกิน อยากจะสัมผัสจูบนี้ไปนานๆ… แต่ทว่า…!“อื้มมมมม คุณเมฆ” ฉันรีบถอนตัวหนีขณะที่ยังมีสติ“สงสัยเราทั้งคู่คงเมามากแล้ว นิชาว่าเรากลับกันเถอะค่ะ” ฉันพูดพร้อมกับมองดูรอบๆกลัวคนอื่นจะเห็นคุณเมฆทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ฉันรู้สึกได้ว่าเขายังค้างกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่สักพักเขาค่อยผ่อนคลาย“งั้นเรากลับกันเถอะ”ทันใดมือหนาจับแขนฉันพาเดินออกไปจากงานทันทีในระหว่างทางกลับบรรยากาศภายในรถเงียบมากเราทั้งคู่แทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเลย คุณเมฆเอาแต่เงียบจนฉันทำตัวไม่ถูกบวกกับอาการมึนเมาฉันเลยเผลอหลับไปเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงได้“นิชา” เสียงเรียกให้ฉันตื่นฉันค่อยๆลืมตาลุกขึ้นมา ในห้องนอนที่ไม่คุ้นเคย“เป็นไงบ้าง ลุกอาบน้ำไหวไหม” คุณเมฆนั่งข้างๆฉันถามพร้อมกับลูบศีรษะฉันเบาๆอย่างทะนุถนอม“ที่นี่ไม่ใช่บ้านนิชานี่คะ”“ผมพาคุณมาที่คอนโดผมเอง ผมเป็นห่วงคุณและผมก็ไม่ไว้ใจแฟนเก่าคุณ กลัวหมอนั่นจะกลับมาทำร้ายคุณอีก ช่วงนี้คุณก็อยู่ที่นี่ไปก่อนนะ” คุณเมฆพูด“ทำแบบนี้จะไม่รบกวนคุณแน่เหรอ อีกอย่าง นิชาไม่มีอะไรติดมาเลย” ฉันพูดด้วยความเกรงใจแต่ในใจก็รู้สึกดีมากๆที่มีเขาอยู่ข้าง จะได้ไม่ต้องระแวงพี่มาวินจะมาทำอะไรไม่ดีอีก“คุณเป็นคนเลือกตอบคอนโดแล้วนะห้ามปฏิเสธล่ะ” คุณเมฆมัดมือชกเลยจ้า“อย่างนี้ก็ได้เหรอ คนเจ้าเล่ห์”“ก็ผมเป็นห่วงนะนี่ อีกอย่างผมเตรียมของใช้ที่จำเป็นให้คุณไว้แล้วส่วนเสื้อผ้าค่อยไปซื้อพรุ่งนี้คืนนี้ใส่ชุดผมไปก่อน คุณสบายใจได้ อยู่ที่นี่กับผมเถอะนะ” คุณเมฆขอร้องฉันแววตาเป็นประกายพลางเอามือลูบศีรษะฉันอย่างนุ่มนวล รอยยิ้มอันอบอุ่นของเขาเผยออกมาให้เห็นเป็นครั้งแรก“ค่ะ” ฉันตอบรับด้วยความเต็มใจเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงหลังจากที่ฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วจึงเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อตัวใหญ่และกางเกงขาสั้นหลวมๆของคุณเมฆ ฉันมองเห็นเขากำลังจัดเตรียมห้องนอนให้ฉันเป็นอย่างดี ส่วนเขาย้ายที่นอนไปอยู่ห้องรับแขกใช้โซฟาสุดหรูเป็นเตียงนอนแทน“จากนี้ไปคุณก็นอนห้องผมไปก่อนนะ ส่วนผมจะนอนตรงนี้เอง” ร่างใหญ่พูดพร้อมกับหันมองมาที่ฉันฉันนี่ยืนอึ้งในความเป็นสุภาพบุรุษของเขามากๆ ที่เห็นลุคเพลย์บอยก็แค่ภาพลักษณ์สินะ นิสัยจริงๆเขาคงเป็นผู้ชายอบอุ่น“เอาแล้วสิ ใจสั่นหวั่นไหว แพ้ผู้ชายอบอุ่นอีกแล้วเรา” ฉันคิดในใจ“นิชามานี่สิผมอุ่นโจ๊กไว้ให้คุณ อย่าลืมมาทานนะ เดี๋ยวผมจะไปอาบน้ำแล้ว” คุณเมฆพูดเสร็จก็เดินเข้าห้องน้ำไป“ขอบคุณค่ะ”ฉันนั่งทานโจ๊กพลางเล่นมือถือไปด้วยจนเวลาผ่านไปเกือบๆ30นาทีทันใดเสียงประตูห้องน้ำเปิดออกแอ๊กกกก!“OMG!” ฉันอุทานออกมาเบาๆเพราะเก็บอาการไม่อยู่กับสิ่งที่เห็นต่อหน้าหนุ่มลูกครึ่งสุดเซ็กซี่กำลังยืนเช็ดผมที่กำลังเปียกชุ่ม เปลือยท่อนบนโชว์หุ่นอันน่าหลงใหล ฉันนี่แทบจะร้องกรี๊ดกร๊าดเหมือนเจอพระเอกซีรี่ฝรั่งที่ชอบ หุ่นเขาฟิตเปรี๊ยะอย่างกับนักกีฬา ดูเป็นผู้ชายสุขภาพดี มีกล้ามเนื้อสมส่วนกับซิกแพคงาม ๆ โอ๊ยยยยเริ้ดอึก! เสียงฉันกลืนน้ำลายและแล้วจังหวะน่าอายของฉันก็เกิดขึ้นคุณเมฆหันมองมาที่ฉันที่กำลังอึ้งกับหุ่นอันเร่าร้อนของเขา ฉันที่เก็บทรงไม่อยู่ก็เผลอเอามือปัดไปโดนถ้วยโจ๊กจนมันหกเลอะเสื้อผ้าตัวใหญ่ที่เขาอุตส่าห์สละให้ฉัน“โอ๊ะ! ไม่นะ” ฉันอุทานพลางเอามือคว้างถ้วยโจ๊กไว้ทัน“นิชา” คุณเมฆรีบปรี่เข้ามาดูฉันด้วยความเป็นห่วงทันที“เป็นอะไรมากไหม โดนลวกตรงไหนไหม” คุณเมฆถามพลางคว้าตัวฉันมาสำรวจ“คุณเมฆ นิชาไม่เป็นไรค่ะ โจ๊กมันหายร้อนตั้งนานแล้ว” ฉันตอบด้วยอาการเขินหน้าแดงไม่กล้าสบสายตาเขา“โล่งอกไปที” เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่“คุณเมฆรีบไปใส่เสื้อผ้าก่อนเถอะ” ฉับหน้าแดงเบือนหน้าหนีบอกเขาร่างใหญ่ลืมตัว รีบถอยตัวออกมา“ผมขอโทษ พอดีลืมตัวไปหน่อย งั้นคุณรีบไปล้างตัวเถอะ เดี๋ยวผมไปหาชุดใหม่ให้คุณใส่”“ค่ะ” ฉันรีบวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างไวเลยจ้า555 ขืนยืนต่อนานกว่านี้มีใจแตกแน่ๆ ยิ่งอยู่ในช่วงทดลองงานอยู่ตอนนี้ใจฉันทั้งสั่นทั้งเต้นแรงมาก เลือดสูบฉีด หน้าแดงไม่หยุดเพี๊ยะๆ“นี่แนะใจเย็นๆยัยนิชา ห้ามคิดลามกกับเขาเด็ดขาดนะ อย่าหลงกลเขาเชียวล่ะ” ฉันตบหน้าเรียกสติตัวเอง