จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

เอาล่ะมีใครอยากจะต่อสู้กันอีกรึไม่ยูริ เต็มไปด้วยลอยยิ้มเจ้านายของเธอไม่ว่าจะไปที่ไหนก็โดดเด่นอยู่ตลอดถึงแม้จะพยายามปิดกลั่นตัวเองก็ตาม

 ข้าอยากจะขอท้าสู้กับท่านได้รึไม่อยู่ๆเสียงนึงก็ดังขึ้นมาเป็นครูส นั้นเองที่ได้เอยปากขอท้าประลองออกมา

"เจ้าแน่ใจแล้วอย่างงั้นรึ ครูส เซย์รินถามกับด้วยน้ำเสียงสบายๆแต่เต็มเปรี่ยมไปด้วยความน่าเกรงขาม

"ตัวข้าย่อมปราศถนาให้เป็นเช่นนั้นตัวข้าคิดว่าหากได้ประมือกับท่านสักครั้งข้าคงได้ประสบการที่ดีเยี่ยมเป็นแน่เพราะในการประลองฝีมือกับผู้แข็งแกร่งเยี่ยงท่านข้าคงจะหาโอกาสที่ดีแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว

"ก็คงจริงอย่างที่เจ้าว่า ล่ะนะ ครูสเอาเถอะข้าจะเป็นคู่มือให้กับเจ้าเอง อย่าทำให้ตัวข้าผิดหวังนักล่ะ

ครูสเองก็กระโดดขึ้นไปบนลานต่อสู้โดนทันทีหลังจากได้รับคำอนุญาตจากเซย์ริน

ในส่วนของผู้ชมตามที่นั่งคนดูต่างก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นเพราะครูสมีระดับความแข็งแกร่งต้นๆของโรงเรียนจอมเวทแถมยังติด1 ใน 3 ส่วนผู้ถูกท้าประลองก็สามารถเรียนรู้ทักษะต่างๆได้รวดเร็วอย่างเหลือเชื่อรวมถึงการต่อสู้เมื่อสักครู่เพียงการโจมตีเพียงครั้งเดียวก็ถึงกับให้ฝ่ายต้องข้ามสิ้นสติไป

"พวกเจ้าคิดว่าคราวนี้จะเป็นผู้ใดชนะอีก

"ข้าคิดว่ามันต้องเป็นเจ้าครูสอยู่แล้วมันทั้งบ้าคลั่งและป่าเทือนปานนั้นใครจะไปรับมือกับมันได้ทั้งโรงเรียนแห่งนี้มีเพียงแค่สองคนเท่านั้นที่จะรับมือกับเจ้านั้นคนที่ต่อสู้กับมันตามที่ข้าเคยเห็นมีสภาพแระไม่ต่างจากผักเน่าๆข้าว่าไอ้หน้าหล่อด้านบนเตรียมตัวที่จะไปหยอดข้าวต้มแน่นอน….

"มันจะเป็นจริงอย่างที่เจ้าว่าอย่างงั้นรึผู้ชมอีกคนหนึ่งพูดส่วนขึ้นมา เจ้าลองดูสภาพของเจ้าครูสดีๆคนอย่างเจ้านั้นมันเคยพูดจาดีด้วยกับใครซะที่ไหนกันแม้แต่อาจารย์บางคนมันยังไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาเลยครอบครัวของมันนั้นเป็นถึงขุนนางชั้นสูงของอาณาจักรคราวบวกกับพรสวรรค์ที่เหลือเชื่อของเจ้านั้นและยังความหยิ่งยโสของมันอีกตั้งแต่พวกเจ้าเคยได้ยินชื่อเสียงของมันเคยเห็นมันก้มหัวให้ใครรึไม่ขนาดผู้ที่มีความแข็งแกร่งอันดับ 1 เจ้านั้นมันยังไม่มีความคิดที่จะยอมก้มหัวให้เลยแล้วพวกเจ้าดูสภาพมันตอนนี้ซิมันไม่ต่างกับลูกแมวเชื่องๆตัวหนึ่งเลยเวลายื่นอยู่ต่อหน้าเจ้าเซย์รินนั้นและพวกเจ้าลืมไปแล้วหรอเมื่อสักครู่อาจารย์ยูริ ยังทักทายเจ้านั้นอยู่เลยดูเหมือนมันจะรู้จักกับอาจารย์ ยูริ ซะด้วยพวกเจ้าคิดว่าการที่เป็นคนรู้จักกับพวกที่มีความแข็งแกร่งระดับต้นๆของอาณาจักรตัวตนพวกนี้มันจะธรรมดาอย่างงั้นรึข้าพนันได้เลยว่าเจ้าเซย์รินนั้นต้องชนะอย่างแน่นอนขึ้นอยู่ที่ว่าจะช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง

เห้อ มันก็จริงอย่างที่เจ้าว่าช่างสมเหตุผลยิ่งนัก

ตอนนี้ที่บนสนามประลองเซย์รินและครูสต่างก็ยืนประจำที่ของตนเองเรียบร้อยแล้ว

"หากเจ้ามีอะไรดีก็รีบเอาออกมาเสียก่อนที่จะไม่มีโอกาส ความสามารถเจ้ามีแค่ก็ไหนจงแสดงให้ให้เต็มที่

เมื่อครูสได้ยินดังนั้นจึงปลดปล่อยพลังของต้นเองออกมาตู๊มม  ตู๊มมม

ไม่เลว ไม่เลว ระดับฟ้าขั้นที่2 อย่างงั้นรึ ช่างเต็มเปรี่ยมด้วยพรสวรรค์ยิ่งนักโอ้แล้วไหนจะจิตสังหารของเจ้าอีก

เซย์รินบอกกล่าวด้วยความประทับใจแก่เด็กหนุ่มตรงหน้า

พรึบ พรึบครูสเคลื่อนที่ได้อย่างว่องไว พริบตาเดียวเขาก็อยู่ด้านหลังของเซย์รินพร้อมทั้งปล่อยหมัดที่มีกำลังมหาศาล หากใครโดนเข้าคงต้องสาหัสเป็นแน่ แต่ครูสรู้ความสามารถของคนตรงหน้าดีหากไม่เอาจริงเขาคงจบโดยไม่ได้ทำอะไรแน่เขาจึงอัดพลังไปอย่างไม่ยั้งมือ

                        ผู้คนที่ยื่นดูอยู่บริเวณโดยรอบต่างก็หน้าถอดสีเจ้าบ้าครูสนั้น มันคิดจะฆ่าให้ตายเลยหรือไงหากโดนหมัดนี้เข้าไปหากไม่ตายก็ต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มเป็นเดือนแน่

แต่พริบตาต่อมาพูดคนที่ได้ชมการต่อสู้ในครั้งนี้ต่างก็เงียบกันสนิทอะไรกันหายไปไหนในระหว่างที่หมัดของครูสจะโดนตัวเซย์รินอยู่ๆเขาก็หายไปหายไปจากสายตาของคนทุกคนหมัดของครูสโดนเพียงแค่อากาศที่ว่างป่าว ตู๊มมมมม

และเซย์รินก็ปรากฎตัวต่อสายตาทุกคนอีกครั้งทีนี้เขาอยู่ด้านหลังของครูสพร้อมทั้งเตะเต็มแรงครูสกระเด็นเกือบตกเวที

ผู้ชมที่อยู่ด้านล่างต่างตกใจกำลังมหาศาลของเซย์รินเพียงแค่ลูกเตะธรรมดาๆเพียงครั้งเดียวกับทำให้ครูสเกือบที่จะตกเวทีการต่อสู้

เจ้ามีฝีมือเพียงเท่านี้อย่างงั้นรึครูส เพียงแค่ข้าโจมตีธรรมดาๆเจ้าก็เกือบพลาดท่าเสียแล้วช่างหน้าผิดหวังยิ่งนัก

                  รอบนี้ครูสจึงตัดสินใจทักษะระดับสูงและอันตรายที่สุดของตนหากยังทำตัวเป็นเด็กน้อยอยู่อย่างนี้คนตรงหน้าจะต้องผิดหวังในตัวเขาเป็นแน่อุส่า มีโอกาสได้สู้กับบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรแล้วจะทำตัวอ่อนแอรต่อหน้าเขาไม่ได้เด็ดขาดจิตใจของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความมุ้งมั่นทักษะ อัคคีสวรรค์ เพียงพริบตาเดียวอุณหภูมิภายในห้องต่างเพิ่มสูงผู้ชมที่เข้าร่วมชมการประลองต่างก็อุทานออก ร้อนมันจะร้อนเกินไปแล้วหากข้าอยู่ใกล้กว่านี้ตัวข้าต้องสุกเป็นแน่…

หลังจากที่ปล่อยทักษะนี้ออกมาเกิดระเบิดคลื่นความร้อนขนาดใหญ่มันค่อยๆคืบคานเข้ามาเซย์รินเพียงยืนสงบนิ่งอยู่ๆก็ปรากฏบราเรียคุมกันรอบตัวเด็กหนุ่มขึ้นมาหลังจากการทำลายล้างจบลงภายในบริเวณรอบสนามประลองเต็มไปด้วยรอยไหม้มีเพียงตรงจุดที่เซย์รินนั้นยืนอยู่ที่ไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็คิดว่าร่างของเซย์รินคงที่จะถูกเผาเป็นจุนไปเรียบร้อยและเพราะความร้อนระดับนั้นใครจะต้านรับไว้ได้แต่ผลที่ปรากฏต่อสายตาทุกคนคือเด็กหนุ่มกับไม่เป็นอะไรเลย

"เหวอ…จะแกร่งเกินไปแล้วเจ้านั้น ขนาดครูสที่มีความแข็งแกร่งลำดับ 3 ยังทำอะไรเขาไม่ได้

"ท่านเซย์ริน ชั่งสุดยอดยิ่งนักทั้งมีรูปร่างที่สง่างาม กับความแข็งแกร่งที่ตัวข้าเองก็ยังคาดไม่ถึงต่อแต่นี้ไปข้าจะติดตามท่านไปตลอดเหล่าหญิงสาวที่ได้เห็นการต่อสู้ในครั้งนี้ต่างก็หลงไหลในตัวเด็กหนุ่ม

ข้าแพ้แล้วท่านเซย์ริน ข้าทำอะไรท่านไม่ได้จริงๆ

ยอดเยี่ยมมากครูสเจ้าไม่ได้ทำให้ตัวข้าได้ผิดหวังเลยจงทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นซะ เมื่อถึงคราวนั้นข้าจะเป็นคู่ต่อสู้ให้แก่เจ้าเอง

                        เมื่อครูสได้ฟังคำพูดของชายตรงหน้าทำให้จิตใจของเขานั้นหึกเหิมขึ้นเป็นอย่างมากเพราะการที่ได้รับคำชมจากผู้ที่มีความแข็งแกร่งในระดับสุดยอดไม่ใช่ว่าใครๆก็จะได้รับเกียรติเช่นนี้ ขอบคุณมากท่านเซย์ริน

เอาล่ะหมดเวลาแล้วแยกย้ายกันกับได้พวกเจ้าอย่าลืมทบทวนในสิ่งที่ข้าสอนไปละยูริกล่าวขึ้นหลังจากที่การประลองการต่อสู้ได้จบลงหลังจากนั้นเธอก็เดินไปหาเซย์ริน

นายท่านคืนนี้ต้องการให้ข้าไปรับใช้ไหมเจ้าค่ะท่านคงจะเหนื่อยมากวันนี้ ข้าจะอาบน้ำให้ท่านเอง

ไม่ต้องเลยยูริอย่าลืมซิว่าข้าพักรวมกับคนอื่นทำตัวให้สมเป็นอาจารย์ซะบ้าง

รับทราบเจ้าค่ะยูริกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนัก หรือว่านายท่านของเธอจะตายด่านจริงๆ