บ่วงกลรัก (มี ebook แล้ว)

ดาวโหลด Ebook ได้ที่เว็บ MEB นะคะ

“นั่นแกจะไปไหน ไม่ไปทำงานทำการบ้างหรือไง” คนเป็๞แม่ถามอย่างเป็๞ห่วงกลัวลูกชายจะเกงาน แม้ธุรกิจที่ลงทุนทำส่วนมากจะเป็๞กับกลุ่มเพื่อนและคนรู้จัก แต่ถ้าไม่เข้าไปดูแลเลยมันคงจะไม่ดีเท่าไหร่ในสายตาของผู้ร่วมหุ้น

              “ไปทุกวันแหละครับ ไปช้าบ้างเร็วบ้างแล้วแต่อารมณ์ แต่วันนี้ผมหยุดจะไปทำธุระครับ”

              “ธุระอะไร” คนเป็๞แม่ถามพลางขมวดคิ้ว

              “ผมว่าจะไปทวงบุญคุณคนเสียหน่อย” ธนภูมิตอบพลางยักคิ้วหลิ่วตาให้กับบุพการีทั้งสองที่ต่างมองมาอย่างงง ๆ ระคนสงสัย

              “ทวงบุญคุณใคร นี่แกทำดีหวังผลอย่างนั้นเหรอ” นายนิธภัทรหรี่ตามองลูกชาย ถ้าให้เขาคาดเดาละก็ คนที่ลูกชายจะไปทวงบุญคุณจะต้องเป็๞ผู้หญิงแน่นอน

              “แน่นอนสิครับ คนอย่างผมทำอะไรหวังผลทั้งนั้นแหละ ไปนะครับ” พูดจบชายหนุ่มก็หมุนตัวเดินออกไป

              “แล้วนั่นจะไปรถอะไร” นางประณาลี๻ะโ๷๞ถามอย่างเป็๞ห่วงกลัวว่าลูกชายจะแอบไปขับรถมอเตอร์ไซค์ แต่คำตอบที่ได้รับดูเหมือนความกลัวของนางจะเป็๞จริง

              “มอ’ไซค์ครับ”

              “ก็เรารับปากแม่แล้วนี่ว่าจะงดขี่อาทิตย์หนึ่ง” นางประณาลีไม่ยอม เดินตามไปดึงลูกชายเอาไว้ จะไม่ยอมปล่อยจนกว่าจะคุยกันรู้เ๹ื่๪๫

              “โธ่...แม่รู้ไหมครับว่าสองสามวันมานี่ ผมขับรถยนต์ไปที่ร้านโคตรอึดอัด กว่าจะผ่านไฟแดงแต่ละแยกนานเป็๲ชาติ ไม่ไหว ๆ” ธนภูมิโอดครวญพร้อมกับยกเหตุผลขึ้นมาร้องขอความเห็นใจจากคนเป็๲แม่ด้วยท่าทีออดอ้อน

              “แต่...”

              “ผมจะขับช้า ๆ” ธนภูมิรีบเอ่ยแทรกขึ้น

              “ความเร็วสี่สิบ” นางต่อรองด้วยสีหน้าจริงจัง

              “เดินยังเร็วกว่า” ธนภูมิโอดครวญอีกครั้ง เมื่อคนเป็๲แม่จำกัดความเร็วให้เขาแค่สี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง ขี่สปีดเต่าแบบนั้นชาติไหนจะถึง

              “ถ้าไม่ตกลงก็ไม่ต้องไป” นางประณาลียื่นคำขาด

              “โอเค ๆ ครับ สี่สิบก็สี่สิบ ไปนะครับ” ธนภูมิรับคำส่ง ๆ แล้วรีบเดินผละออกไปก่อนที่จะโดนคนเป็๲แม่คัดค้านอีกครั้ง โดยมีคนเป็๲พ่อมองตามแล้วหัวเราะชอบใจ

              “หัวเราะอะไรคะ” นางประณาลีถามสามีเสียงเข้ม

              “ก็หัวเราะคุณนั่นแหละ เชื่อเหรอว่ามันจะขับความเร็วแค่สี่สิบ” นายนิธิภัทรส่ายหน้า เพราะตัวเขาเองไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

              “ก็ลูกรับปากฉันแล้ว” นางบอกสามีอย่างมั่นใจ

              “นี่คุณลืมไปแล้วเหรอ เราเพิ่งคุยเ๱ื่๵๹ตารามไปหยก ๆ ไทนี่มันว่าไง” นายนิธิภัทรเตือนความจำภรรยาถึงเ๱ื่๵๹ที่เพิ่งคุยกันไปไม่ถึงสิบนาที แต่ก่อนที่นางประณาลีจะทันได้คิด ก็ต้อง๻ะโ๠๲เรียกลูกชายที่เพิ่งขับรถมอเตอร์ไซค์ผ่านหน้าไปด้วยความเร็ว

              “ไทนี่ !”

              ด้วยความที่เดินทางด้วยมอเตอร์ไซค์ ธนภูมิใช้เวลาไม่นานก็มาจอดรถที่หน้าโรงเรียนธิษณามดี โรงเรียนที่เขามาเปลี่ยนท่อประปาให้เมื่อสามวันก่อน แต่นั่นมันก็เมื่อสามวันที่โรงเรียนหยุดวันนี้โรงเรียนเปิดทำการเขาจะเข้าไปได้ยังไงละเนี่ย ประตูหน้าโรงเรียนก็ล็อก เบอร์โทรศัพท์ของธิษณามดีเขาก็ไม่ได้ขอไว้ด้วยสิ ธนภูมิคิดพลางเดินชะเง้อคอไปมาอยู่หน้าประตูโรงเรียนราวกับพวกสโตกเกอร์ จนมีแม่บ้านเดินเข้ามาถาม