บานประตูไม้โอ๊คสลักป้ายชื่อ ‘อัครินทร์’ ถูกผลักเปิดออกช้าๆ กอหญ้า ก้าวเท้าเข้าไปในห้องพักอาจารย์ส่วนตัวด้วยใจระทึก
ภายในห้องตกแต่งด้วยโทนสีหม่นเทาและไม้สีเข้ม มีโมเดลตึกวางเรียงราย แสงจากดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลาลับขอบฟ้าทอดอาบเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ ทาบทับร่างสูงที่กำลังยืนปลดกระดุมข้อมือเชิ้ตอยู่หน้าโต๊ะทำงาน
“มาแล้วเหรอครับ... ปิดประตูให้ด้วยนะกอหญ้า”
คำสั่งนุ่มนวลแต่ทรงอำนาจทำให้เธอทำตามอย่างว่าง่าย เสียง ‘คลิก’ ของกลอนประตูทำเอาหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ
“อาอัก... เอ่อ อาจารย์คะ ที่เรียกมาคือเื่ช่วยงานวิจัยเหรอคะ?” กอหญ้ายืนกุมมืออยู่หน้าโต๊ะ พยายามรักษาท่าทางให้เรียบร้อยที่สุด
อัครินทร์ไม่ตอบทันที เขาขยับกายเข้าหาเธอช้าๆ จนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นน้ำหอมแนว Wood & Amber ที่จางลงตามกาลเวลา
แต่กลับดูเซ็กซี่ขึ้นลอยมาปะทะจมูก เขาโน้มตัวลงมาจนระดับสายตาเท่ากัน มือหนาข้างหนึ่งยันขอบโต๊ะไว้ด้านหลังเธอ อีกข้างค่อยๆ เอื้อมไปหยิบ ‘ปอยผม’ ที่ตกลงมาปรกหน้าผากเธอไปทัดหูให้
“เรียกอาเหมือนเดิมเถอะครับ... ตอนนี้ไม่มีนักศึกษาคนอื่นแล้ว” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดขมับจนเธอขนลุกชัน
“แล้วที่เรียกมาน่ะ ไม่ใช่แค่เื่งานวิจัยหรอก”
“คะ...?”
“อาแค่อยากถามว่า... สี่ปีที่ผ่านมา ที่อาคอยดูแล ที่อาคอยไปรับไปส่ง หนูไม่รู้จริงๆ เหรอครับว่าอาทำไปเพราะอะไร?”
ปลายนิ้วอุ่นจัดของเขาไล้ลงมาตามกรอบหน้าสวย ก่อนจะหยุดนิ่งที่ปลายคางมนแล้วเชยขึ้นให้สบตากับเขา ดวงตาคู่คมที่เคยนิ่งขรึม
บัดนี้กลับฉายแววโหยหาและ ‘เป็เ้าของ’ อย่างชัดเจนจนกอหญ้าแทบจะละลายลงตรงนั้น
“อาอัก... หนู...”
“หนูโตแล้วนะกอหญ้า โตพอที่อาจะไม่ต้อง ‘แกล้ง’ เป็แค่เพื่อนอาหนูอีกต่อไป”
เขารุกคืบจนแผ่นหลังเธอแนบไปกับขอบโต๊ะไม้ อัครินทร์ใช้มืออีกข้างเชยคางเธอขึ้นช้าๆ ใบหน้าคมคายเลื่อนเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่น
เป่ารดริมฝีปากอิ่ม กอหญ้าหลับตาลงด้วยความประหม่าปนหวั่นไหว ในหัวมีแต่คำถามว่า... คุณอาที่แสนดีคนเดิมหายไปไหน?
“งานวิจัยที่อาจะให้หนูช่วย... คือการเรียนรู้ที่จะอยู่กับอาให้ชิน” เขาพึมพำชิดริมฝีปาก “เริ่มจากคืนนี้... ช่วยอยู่ช่วยอา ‘ตรวจแบบ’ จนดึกหน่อยได้ไหมครับ?”
ััแ่เบาเหมือนขนนกแตะลงที่มุมปาก ทำเอาคนตัวเล็กแทบยืนไม่อยู่ มือบางเผลอขยำชายเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่น เป็สัญญาณที่บอกว่า... ลูกแกะตัวนี้คงหนีหมาป่าเ้าเล่ห์ไปไหนไม่รอดเสียแล้ว
ตอนนี้อาอักเริ่มถอดหน้ากาก "คุณอาใจดี" ออกแล้วนะครับ กอหญ้าจะรับมือกับบทเรียนนอกเวลาครั้งนี้ยังไง ต้องติดตามในตอนต่อไป!