Youre my sunshine เธอคือดวงดาว..ของหัวใจ

    4. แผนลับแผนร้าย (2)

    4. แผนลับแผนร้าย (2)

    ในความฝันฉันเหมือนคนที่กำลังจมน้ำหายใจไม่ออก ชูมือไขว่คว้าหาใครสักคนให้ช่วยฉันให้พ้นจากอันตรายนี้ร่างของฉันจมลงไปในน้ำครั้งแล้วครั้งเล่า ในขณะที่ฉันกำลังจะยอมแพ้ต่อโชคชะตาปล่อยร่างตัวเองจมลงสู่แม่น้ำอันดำมืดหาจุดสิ้นสุดไม่ได้  

    หมับ!! มือฉันคว้าไปโดนมือหนาของใครสักคนมือที่แสนจะอบอุ่นนั้นดึงฉันให้โผล่พ้นจากพื้นน้ำ

    เฮือก!! ฉันหายใจเข้าเต็มปอดอย่างแรง ฉันสะดุ้งเฮือก ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาในห้องมืดมากมองไม่เห็นอะไรเลยฉันพยายามขยับร่างกายที่ปวดร้าวไปทั่วทั้งร่างโดยเฉพาะแก่นกลางกายที่พอขยับตัวแต่ละทีความปวดแปลกๆแถมยังแสบส่วนนั้นอีกด้วยเมื่อคืนก่อนที่จะฝันว่าจมน้ำยังฝันว่ากำลังมีอะไรกับผู้ชายสักคนบ้าบอดีแท้..ฝันเป็๞ตุเป็๞ตะ ตื่นมายังรู้สึกเจ็บจริงอีกด้วยความเย็นจากเครื่องปรับอากาศปะทะผิวกายเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นจากผ้าห่มเมื่อคืนจำได้ว่าดื่มไวน์กับสเต็กเนื้อ จากนั้นความทรงจำก็เลือนลางจำอะไรไม่ได้สงสัยจะเมาจนถอดเสื้อตัวเองแถมยังถอดเสื้อชั้นในอีกด้วยที่สำคัญรู้สึกว่าท่อนล่างก็โล่งๆฉันมองหาสวิตช์โคมไฟที่หัวเตียงจะหาเสื้อผ้ามาใส่เพราะรู้สึกหนาวพอมือแตะไปที่สวิทช์ ไฟสีนวลๆ ก็สว่างวาบ ฉันค่อยๆ ปรับสายตาตัวเอง กลิ่นน้ำหอมจางๆเจอกลิ่นแอลกอฮอล์จากร่างหนาที่นอนหันหลังให้แผ่นหลังขาวนวลเนียนขยับร่างดึงผ้าห่มคลุมศีรษะ

    “เออ ยังไม่ตื่นอีก ฝันไรเนี่ย”ฉันหัวเราะเบาๆกับฝันบ้าบอที่ไม่มีวันเป็๲จริง ชายในฝันของจริง... 

    “พี่พลอยปิดไฟได้ไหม ซายน์นอนไม่หลับ”พลอย? เสียงผู้ชายที่นอนเปลือยข้างๆ ส่งเสียงให้รู้ว่านี่คือความจริง!!ร่างสูงเปิดผ้าห่มที่คลุมออก ดวงตาสีเข้มที่ค่อยๆลืมขึ้นเต็มที่เบิกกว้างด้วยความ๻๷ใ๯

    “พะ..พี่ซายน์” ฉันแอบกลืนน้ำลายนี่มันอะไรกัน? ทำไมฉันกับซายน์ถึงได้มาอยู่กันในสภาพแบบนี้

    “น้องดาว..” เสียงของพี่ซายน์เบามากเขาเหมือนพูดออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ..แสดงว่าเมื่อคืนไม่ใช่ความฝันฉันกับพี่ซายน์เรา...ฉันก้มมองกองเสื้อผ้าข้างๆเตียงซึ่งเป็๞หลักฐานชั้นดีว่าฉันกับพี่ซายน์ไปถึงขั้นไหนต่อไหนแล้วทำไมพี่ซายน์ถึงมานอนอยู่ในห้องฉันได้...

    “ดาวเข้ามาห้องพี่ได้ยังไง?”

    “นี่ห้องของพายค่ะ”พี่ซายน์มองไปรอบๆซึ่งติดภาพแซม คลาฟินเต็มผนังห้องแล้วก็ไม่พูดอะไรต่อฉันปวดหัวขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงเ๹ื่๪๫เมื่อคืนพยายามเอี้ยวตัวก้มไปเก็บเสื้อผ้าที่ถอดไม่เป็๞ระเบียบข้างๆเตียงโดยยึดผ้าห่มผืนเดียวกันกับที่พี่ซายน์ใช้คลุมตัวไว้ สถานการณ์ตอนนี้ทำให้ฉันกลืนไม่เข้าและไม่พร้อมจะคายอะไรออกมาพี่ซายน์นิ่งไปนานคว้าเสื้อยืดสีขาวของตัวเองที่อยู่ข้างตัวให้ฉันสวมก่อน

    “ขอบคุณค่ะ”ฉันไม่รู้จะพูดอะไรในตอนนี้ สมองไม่ประมวลผลอะไรทั้งสิ้นโชคดีเสื้อยืดของพี่ซายน์ยาวเลยเข่าของฉันทำให้ดูไม่น่าเกลียด

    กริ๊ก!! เสียงลูกบิดประตูห้องนอนไขออกมา แม่พั้นซ์เปิดประตูเข้ามาแล้วยกมือทาบอกทำตาโตด้วยความ๻๷ใ๯

    “นี่มันอะไรกันทำไมซายน์กับหนูดาวถึงอยู่กันในสภาพนี้”

    “.....”

    “......”

    ไม่มีคำพูดอะไรออกจากปากฉันกับพี่ซายน์ปกติฉันเห็นพี่ซายน์ทำหน้านิ่งๆ แต่คราวนี้ฉันดูออกว่าเขาเครียดมาก

    “แม่ครับซายน์ขอไปราวน์วอร์ดก่อนนะครับแล้วค่อยคุยกันเย็นนี้” พี่ซายน์ลุกขึ้นจากที่นอนฉันหลับตาแทบไม่ทันโชคดีร่างสูงแค่เปลือยอกแต่ท่อนล่างสวมกางเกงยีนส์สีเข้มอยู่หน้าที่ของหมอสำคัญกว่าเ๱ื่๵๹ใดๆในโลกจริงๆ 

    “เวลาแบบนี้ยังห่วงงาน หนูดาวอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงไปทานข้าวนะลูก”แม่พั้นซ์เดินเข้ามานั่งใกล้ๆพลางลูบหัวฉันเบาๆฉันยังไม่อยากเชื่อว่าเ๹ื่๪๫เมื่อคืนจะเกิดขึ้นจริง นี่มันเ๹ื่๪๫บ้าอะไรกันพอเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายรอยจูบสีกุหลาบตามบริเวณหน้าอกย้ำชัดถึงเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้เป็๞อย่างดี..มันไม่ใช่ความผิดของพี่ซายน์...เขาทำไปเพราะไม่ได้ตั้งใจ.. 

    Sine talks

    พอออกจากห้องนอนยัยพายผมก็ต่อสายโทรหาไอ้หมอตามทันทีเมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นทำไมผมถึงเข้าไปนอนในห้องน้องสาวได้

    [ ไอ้ซายน์ตื่นแล้วเหรอ?] เสียงมันยังงัวเงีย

    “เออ เมื่อคืนมึงพากูไปนอนใช่ไหม?”

    [ ใช่กูจำไม่ค่อยได้แล้วยังไง ] แสดงว่าไอ้หมอตามพาผมเข้าห้องผิดเพราะห้องยัยพายกับห้องผมมันอยู่ติดกัน

    “มึงพากูเข้าห้องยัยพายเพื่อนน้องสาวกูนอนในนั้น” แล้วผมก็คิดว่าน้องดาวคือหมอพลอย เมื่อคืนรู้สึกแปลกๆในใจคิดว่าไม่น่าจะใช่หมอพลอย เพราะร่างที่ผมคร่อมทับตัวเล็กกว่ามากและอะไรบางอย่างมันรัดแน่นจนผมบอกได้อย่างไม่อายว่ารู้สึกดีมากจนห้ามตัวเองให้หยุดทำไม่ได้และผมไม่ได้ป้องกันด้วย

    [ แล้วมึงไม่ได้ทำอะไรน้องดาวใช่ไหม?]

    “ทำ” ผมตอบตามตรงสั้นๆ

    [ มึงต้องรับผิดชอบน้องดาวนะเว้ยถึงมึงไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ น้องเค้าเป็๲ผู้หญิงมีแต่เสียกับเสีย ] ไอ้หมอตามพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

    “กูต้องรับผิดชอบยังไงวะ”บางทีผมก็ทำตัวไม่ถูกจนต้องขอคำแนะนำจากเพื่อน

    [ มึงถามแม่พั้นซ์ละกันแค่นี้ก่อนนะเจอกันที่โรงพยาบาล ]  หมอตามวางสาย ผมถอนหายใจอย่างหนักหน่วงยิ่งเห็นคราบเ๣ื๵๪จางๆบนที่นอนสีขาวสะอาดนั้น ผมก็ยิ่งรู้สึกผิดจะมีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกเมาจนมีอะไรกันกับเพื่อนน้องสาวและที่สำคัญผมยังเป็๲คนแรกของเธอด้วยไม่น่าเลยไอ้ซายน์ ผมจะทำยังไงถึงจะชดเชยความผิดพลาดนี้ได้..

    Dao talks

    พอยัยพายรู้เ๱ื่๵๹ก็นั่งเครื่องจากภูเก็ตกลับกรุงเทพฯทันทีฉันนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงของเพื่อนรัก ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายถามว่าเสียใจที่เสียตัวไหมก็ต้องตอบว่าเสียใจ แต่ฟูมฟายเสียใจแล้วมันได้อะไรยังไงซะมันก็เอาอะไรกลับคืนมาไม่ได้ ชีวิตเราต้องดำเนินต่อไป

    “ฉันขอโทษแทนพี่ชายด้วยนะดาว”ยัยพายกอดฉันเบาๆ

    “พี่ซายน์ไม่ได้ตั้งใจเค้าคิดว่าฉันเป็๲พลอย ว่าจะถามพลอยคือแฟนพี่ซายน์เหรอ?”เมื่อคืนฉันได้ยินพี่ซายน์เรียกฉันว่าพลอยยัยพายทำหน้า๻๠ใ๽แว่บนึงแต่ก็ปรับสีหน้าเป็๲ปกติ 

    “พลอยใสไง ดาราที่พี่ฉันชอบ”

    “น้องพลอยใส ตาโตๆแบ๊วอ่ะเหรอ?”นี่พี่ซายน์เข้าใจว่าฉันเป็๲น้องพลอยใส ตาโตโนตมเลยเหรอ?

    “พ่อแม่ฉันจะไปคุยกับครอบครัวแกบ้านฉันจะรับผิดชอบเต็มที่”

    “อะไรนะ?”ต้องไปคุยกับแม่ฉันเลยเหรอ?” 

    “ครอบครัวฉันจะให้พี่ซายน์แต่งงานกับแก”พอยัยพายพูดจบฉันก็ทำตาโตด้วยความ๻๷ใ๯

    “ถึงกับแต่งงานเลยเหรอ?ไม่ใช่ฉันไม่แคร์เ๱ื่๵๹เมื่อคืนนะพายแต่ฉันว่ามันมากไปที่สำคัญพี่ซายน์ไม่ได้รักฉัน เราจะแต่งงานกันได้ยังไง”สำหรับฉันความรักคือพื้นฐานของการแต่งงาน   

    “แกตัดสินใจเองไม่ได้หรอกเ๹ื่๪๫นี้มันใหญ่มากสำหรับบ้านฉัน ให้ผู้ใหญ่คุยกันเถอะดาว เชื่อฉันนะแล้วมันจะดี”ยัยพายถอนหายใจแล้วลูบหลังฉันเบาๆ ตกเย็นหลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ พ่อไพรซ์แม่พั้นซ์และยัยพาย นั่งตรงข้ามกับฉัน ฉันรู้สึกเกร็งมากนั่งบีบมือตัวเอง

    “มะรืนนี้พ่อกับแม่ซายน์และพายจะไปบ้านหนูดาวที่สุโขทัย แม่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ซายน์ทำกับหนูดาว”

    “ไม่ต้องก็ได้ค่ะพี่ซายน์ไม่ได้ตั้งใจ” ฉันยังยืนยันคำเดิมพี่ซายน์เมาไม่ได้สติไม่ได้ตั้งใจที่จะมีอะไรกับฉันสักหน่อยการแต่งงานทั้งๆที่ไม่รัก เหมือนทำร้ายคนสองคนให้ตายทั้งเป็๞ฉันไม่อยากทำลายชีวิตใครอย่างที่บอกไม่ใช่ฉันเป็๞ผู้หญิงสมัยใหม่ที่ไม่แคร์เ๹ื่๪๫บนเตียงเราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปได้ฉันท์ใดชีวิตก็ย่อมต้องดำเนินไปข้างหน้าฉันท์นั้น..เ๹ื่๪๫นี้ฉันจะฝังมันไว้ในความทรงจำและจะไม่ขุดมันขึ้นมาอีก... 

    Pie talks

    เอาจริงๆนะฉันไม่คิดว่าเ๱ื่๵๹มันจะเลยเถิดมาถึงขนาดนี้แค่กะจะมอมให้สองคนนั้นหลับและตื่นขึ้นมาในห้องเดียวกันจากนั้นบังคับให้พี่ซายน์แต่งงานกับยัยดาวไม่ว่าจะอ้างเหตุผลร้อยแปดพันประการก็ต้องบังคับให้พี่ซายน์แต่งงานให้ได้แต่พี่ซายน์ดันเจาะไข่แดงยัยดาวด้วยน่ะสิแล้วที่สำคัญทั้งๆที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพี่ซายน์แต่เพื่อนสาวไม่ได้อยากแต่งงานกับพี่ชายฉันอีกด้วยตอนนี้ฉันรู้สึกผิดมากที่ดึงเพื่อนรักเข้ามาถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันจะไม่ทำแบบนี้เด็ดขาด...