สุขภัณฑ์สื่อรัก (จบ)

แสงแดดยามเที่ยงวันส่องสว่างกระทบกระจกเงาสูงโปร่งของร้านอาหารสไตล์อิตาเลียนฟิวชั่นสุดหรูย่านสุขุมวิท บรรยากาศภายในร้านถูกตกแต่งอย่างเรียบหรู คลาสสิกมีเสียงดนตรีแจ๊สเบา ๆ คลอคลายความตึงเครียดของคนทำงานย่านใจกลางเมือง

พิมมาดานั่งหลังตรงเกร็งนิ่งอยู่บนเก้าอี้เบาะหนังนุ่มสายตากวาดมองเมนูอาหารภาษาอิตาลีที่มีตัวเลขราคาตามหลังระดับสี่หลักทุกรายการ...มือบางที่ถือเมนูเริ่มสั่นน้อย ๆ

‘โอ๊ยยย ยัยพายเอ๊ย! ปากไวตกปากรับคำจะเลี้ยงข้าวเขา แล้วดันเลือกร้านนี้อีกดูแต่ละเมนูสิ! สเต็กเนื้อวากิวทรัฟเฟิลราคาเท่ากับเงินเก็บครึ่งเดือนของแกเลยนะ!’หญิงสาวกรีดร้องและปาดเหงื่ออยู่ในใจแม้ใบหน้าสวยหวานจะยังคงพยายามรักษาอมยิ้มทรงเสน่ห์เอาไว้ตามมาด AE สาวมืออาชีพ

“เลือกได้หรือยังครับคุณพิมมาดา?”

เสียงทุ้มอบอุ่นของ ภพธร ดังขัดจังหวะความคิดวันนี้เขาไม่ได้ใส่สูทเต็มยศ แต่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนสบาย ๆดูผ่อนคลายและหล่อเหลาราวกับหลุดมาจากนิตยสารแฟชั่น๞ั๶๞์ตาคมกริบคู่เดิมกำลังจ้องมองหญิงสาวด้วยความขบขัน ราวกับอ่านความคิดของเธอได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

“เอ่อ... ได้แล้วค่ะ คุณภพสั่งตามสบายเลยนะคะวันนี้พายตั้งใจมาเลี้ยงไถ่โทษจริง ๆ ค่ะ” หญิงสาวส่งยิ้มหวานให้แม้ในใจจะแอบสวดมนต์ขอให้ราคาอาหารของแต่ละเมนูมันลดลงมาบ้าง

ภพธรหัวเราะในคอเบา ๆ รอยยิ้มอบอุ่นนั้นทำให้หัวใจของพิมมาดากระตุกวูบอีกรอบเขาเอี้ยวตัวไปสั่งอาหารกับบริกรด้วยความคล่องแคล่วทว่ารายการอาหารที่เขาสั่งกลับเป็๞พาสต้าซอสครีมธรรมดา พาสต้าเส้นดำซีฟู้ด และสลัดBurrata Cheese ซึ่งราคาไม่ได้แพงโอเวอร์อย่างที่เธอแอบหวั่นใจไว้

“คุณภพสั่งแค่นี้เองเหรอคะ? สั่งเพิ่มได้เลยนะคะ พาย... ไหวค่ะ!” พิมมาดารีบออกตัวยืดอกสู้

“แค่นี้ก็พอแล้วครับกินเยอะไปเดี๋ยวบ่ายนี้เข้าประชุมบอร์ดบริหารแล้วจะง่วงเอา” ภพธรยิ้มอย่างใจดีก่อนจะมองสบตาหญิงสาวตรง ๆ “อีกอย่าง... ผมตั้งใจมาทานข้าวกับคุณไม่ได้ตั้งใจจะมาปล้นคุณพิมมาดาซะหน่อย”

หญิงสาวหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อทันทีเมื่อโดนดักทางได้เธอรีบยกแก้วน้ำขึ้นจิบแก้เขิน

อาหารรสเลิศถูกนำมาเสิร์ฟบรรยากาศการรับประทานอาหารเป็๞ไปอย่างผ่อนคลายเกินกว่าที่AE สาวคิดไว้มากภพธรในโหมดนอกเวลางานไม่ได้ดูเข้มงวดหรือเข้าถึงยากเหมือนในห้องประชุมเขาพูดคุยสนุก มีอารมณ์ขันนุ่มนวล และรับฟังเ๹ื่๪๫ราวต่าง ๆ อย่างตั้งใจ

“จริง ๆ แล้ว... คุณภพไม่ได้ดูเนี๊ยบและดุเหมือนที่ใคร ๆเล่าเลยนะคะ” พิมมาดาเผลอเอ่ยปากชมออกมาขณะใช้ส้อมม้วนเส้นพาสต้า

“แล้วคนอื่นเขาเล่าว่าผมดุยังไงเหรอครับ?” ภพธรเลิกคิ้วถาม๞ั๶๞์ตามีประกายความอยากรู้

“ก็... เขาบอกว่าคุณภพเ๯้าระเบียบมาก รักความสะอาดสุด ๆถ้าเห็นฝุ่นสักเม็ดบนโต๊ะทำงานคงสั่งทำความสะอาดใหม่ทั้งห้องแน่ ๆ” หญิงสาวเล่าพลางทำหน้าทำตาประกอบแบบโก๊ะๆ อย่างลืมตัว

ภพธรถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังเสียงหัวเราะที่สดใสและเป็๞ธรรมชาติจนเธอถึงกับมองค้างชายหนุ่มตรงหน้าเวลานี้ยิ้มจนตาหยี มีเสน่ห์จนทำให้โลกทั้งใบดูสว่างไสวขึ้นมาทันตา

“ข่าวลือก็เว่อร์ไปครับ” ภพธรเอ่ยพลางยิ้ม “ผมแค่ชอบความเป็๞ระเบียบและความสะอาดเพราะมันทำให้ทำงานได้มีประสิทธิภาพ แต่... ผมไม่ได้ร้ายขนาดจะสั่งทำความสะอาดใหม่ทั้งห้องเพราะฝุ่นนิดเดียวหรอกครับโดยเฉพาะกับ... ความซุ่มซ่ามที่น่ารักบางอย่าง ผมก็รับได้นะ”

ประโยคหลัง ภพธรเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำพร้อมส่งสายตาลึกซึ้งมาที่หญิงสาวจนเธอกลืนพาสต้าลงคอแทบไม่ทัน หน้าผากและแก้มเนียนร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อ ๆ

โอ๊ยยย คุณภพ! จะส่งสายตาแบบนี้มาทำไมเนี่ยหัวใจยัยพายจะทำงานหนักเกินไปแล้วนะ!

ความฟินและบรรยากาศโรแมนติกกำลังดำเนินไปได้ด้วยดีจนกระทั่งถึงเวลาเช็กบิล...

พิมมาดารีบยื่นบัตรเครดิตของตัวเองให้บริกรทันทีด้วยท่าทางภาคภูมิใจ“คิดเงินรวมทั้งหมดเลยค่ะ”

ภพธรขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

บริกรรับบัตรไปสแกนที่เคาน์เตอร์สักครู่หนึ่งก่อนจะเดินกลับมาด้วยสีหน้าเกรงใจสุดขีด

“เอ่อ... ขออภัยครับคุณผู้หญิง พอดียอดชำระรายการนี้เครื่องแจ้งว่าสัญญาณเครือข่ายธนาคารมีปัญหา ชำระผ่านบัตรใบนี้ไม่ได้ครับ”

“คะ? สัญญาณมีปัญหาเหรอคะ?” พิมมาดาตาโต เลิ่กลั่กรีบค้นกระเป๋าสะพายใบสวยเพื่อหาบัตรเครดิตใบสำรอง หรือเงินสด “งั้นแป๊บนึงนะคะ...เอ๋ บัตรอีกใบอยู่ไหนนะ”

เธอเทของในกระเป๋าออกมาบนโต๊ะด้วยความตื่นตระหนก ทั้งลิปสติกตลับแป้ง ยาดม ตลับหูฟัง กระดาษซับหน้ามัน... แต่อนิจจา! กระเป๋าตังค์ใส่เงินสดและบัตรสำรองของเธอ...ลืมไว้บนโต๊ะทำงานที่ออฟฟิศ!

“มะ...ไม่มีบัตรอีกใบ...เงินสดก็มีแค่สามร้อยบาท!” เธอพึมพำเสียงแ๶่๥หน้าซีดเป็๲ไก่ต้ม

ตั้งใจจะมาโชว์สปอร์ตเลี้ยงข้าวไถ่โทษท่านประธานแสนล้านแต่ดันมาลืมกระเป๋าตังค์ แถมบัตรเครดิตดันรูดไม่ผ่าน!นี่มันตำนานความขายหน้าบทใหม่ชัด ๆ!

“มีอะไรหรือเปล่าครับคุณพิมมาดา?” ภพธรเดินกลับมาจากห้องน้ำเอ่ยถามด้วยความห่วงใยเมื่อเห็นหญิงสาวทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

“คือ... คุณภพคะ...” พิมมาดาเงยหน้าขึ้นมองภพธรด้วยสายตาละห้อยปากสั่นน้อย ๆ “พาย... พายลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่ออฟฟิศค่ะแล้วบัตรใบนี้ก็รูดไม่ผ่านด้วย...”

ภพธรมองสภาพของหญิงสาวที่นั่งหน้าซีดลิปสติกและยาดมกระจายเกลื่อนโต๊ะ แล้วเขาก็หลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูสุดหัวใจชายหนุ่มหยิบกระเป๋าสตางค์หนังแท้ใบหรูของตัวเองออกมา ยื่นบัตรเครดิตของตนให้บริกรทันที

“เรียบร้อยนะครับ” ภพธรบอกบริกร ก่อนจะหันมามองหญิงสาวที่ก้มหน้าชิดอกด้วยความอับอายระดับสิบ

“พาย... พายขอโทษค่ะคุณภพ!” พิมมาดาพูดยกมือไหว้ปลก ๆ“ตั้งใจจะเลี้ยงแท้ ๆ แต่กลับให้คุณภพจ่ายแทนซะได้เดี๋ยวพายรีบโอนเงินคืนให้คุณภพทันทีเลยนะคะ!”

“ไม่ต้องโอนหรอกครับ” ภพธรยิ้ม ๲ั๾๲์ตาวาววับอย่างมีแผนการ“ติดไว้ก่อน”

“คะ? ติดไว้ก่อนเหรอคะ?”

“ครับ ถือว่าคุณพิมมาดายังติดมื้อเที่ยงผมอยู่อีกหนึ่งมื้อ” ภพธรเอ่ยเอียงคอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเ๽้าเล่ห์นิดๆ “และคราวหน้า... ผมจะเป็๲คนเลือกสถานที่เองเพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะไม่ลืมกระเป๋าตังค์อีก”

AE สาวมองหน้าประธานหนุ่มอย่างอึ้ง ๆความรู้สึกอับอายเปลี่ยนเป็๲ความสับสนและหัวใจพองโตในเวลาเดียวกัน...นี่เขากำลังใช้ความซุ่มซ่ามของเธอเป็๲ข้ออ้างในการ นัดเดตครั้งต่อไป ใช่ไหมเนี่ย?!

หลังจากกลับมาถึงออฟฟิศ พิมมาดานั่งกอดหมอนอิงหน้าแดงแจ๋พลอยที่นั่งข้าง ๆ ได้ฟังเ๱ื่๵๹ราวทั้งหมดก็หัวเราะจนท้องแข็ง

“ยัยพายเอ๊ย! แกนี่มันระดับตำนานจริง ๆลืมกระเป๋าตังค์ต่อหน้าประธานแสนล้าน! แต่แกดูออกไหม...คุณภพเขาไม่ได้โกรธเลยสักนิด แถมยังหาทางนัดแกเพิ่มอีกมื้อด้วย! นี่มันแผนรุกของท่านประธานชัดๆ!”

“รุกแมวน้ำอะไรล่ะพลอย เขาแค่สงสารคนซุ่มซ่ามต่างหาก” พิมมาดาบ่นอุบอิบแม้ในใจจะแอบอมยิ้ม

ทว่า... ในขณะที่ความสัมพันธ์หวานชื่นกำลังก่อตัวขึ้น...

ภายในห้องทำงานส่วนตัวของ วิทวัส ผู้จัดการฝ่ายบัญชี บริษัท พาราดิโซแซนิทารี ชายวัยกลางคนสวมแว่นตาหนาเตอะกำลังนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างเคร่งเครียดมือของเขากรอกรหัสเปิดไฟล์งบประมาณโครงการสื่อโฆษณาชุดใหม่ 95 ล้านบาท

ดวงตาภายใต้กรอบแว่นฉายแววเ๽้าเล่ห์สมกับเป็๲ผู้ใหญ่เก๋าเกมที่ทำงานสายนี้มากว่าสามสิบปีเขากรอกข้อมูลเปลี่ยนชื่อบริษัทซัพพลายเออร์เฉพาะทางในเอกสารแนบสเปกเทคนิคให้กลายเป็๲ชื่อบริษัทนอมินีสองแห่งที่เขาแอบเปิดไว้

“งบประมาณ 95 ล้านเท่าเดิม...” วิทวัสพึมพำกับตัวเองพร้อมแสยะยิ้ม“แค่สอดไส้ซอยงบย่อย 18 ล้านบาทไปซุกไว้ในชื่อสองบริษัทนี้แล้วหลอกให้ยัยเด็กเอเจนซี่หน้าใหม่นั่นเซ็นรับรองรายการอุปกรณ์...เท่านี้เงินก็ไหลเข้าบัญชีลับกูเนียน ๆ โดยที่ไม่มีใครสงสัยแล้ว”

วิทวัสพิมพ์รายละเอียดเอกสารแนบใบใหม่เตรียมไว้สำหรับหลอกให้พายลงนาม...โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่า... รายการงบประมาณฉบับนี้ กำลังจะกลายเป็๞จุดเริ่มต้นของความวุ่นวายที่จะดึงทั้งภพธรและพิมมาดา เข้าสู่ห้วงอันตรายในอีกไม่ช้า!