อี้เฉิน เสี่ยวชิง หารสิ้น หลิงหลง เลือกไปเสาทั้ง8 เพื่อตระหนักรู้วิชา
วิชาของราชันย์โบราณ ใครๆ ล้วนอยากได้อยากพวกเขาเองก็เช่นกัน
ระหว่างลงูเาดาบ พวกเขาเห็น ร่างคนตายเกลื่อนกลาด เือาบูเาดาบ
สงสัยคงมีคนได้ของดีหรือ อาวุธ ระดับ สูง เข้าทำให้เกิดการสังหารหมู่
พวกเขารีบลงไปอย่างเร่งรีบ เพื่อป้องกันพวกที่ โลภมาก้าสมุนไพร
ถ้ามีใครรู้พวกเขามีสมุนไพร คนละหลายต้น ได้ถูกตามฆ่าแน่
บริเวณเสาทั้ง 8 ต้นสูงเสียดฟ้า ผู้คนร้อยกว่าคน นั่งปิดขั้นพลังตระหนักรู้เสาทั้ง 8 ต้น
ตอนที่พวกเขาลงเขามาได้ยินข่าวว่า"มีคนเจออาวุธ ระดับ จักรพรรดิ"
แต่ไม่รู้ว่าเป็ข่าวจริงหรือเท็จ หลายคนถึงกับเลิกปิดขั้นพลังตระหนักรู้
แล้วขึ้นไปตามหาอาวุธแทน
อี้เฉินไม่ได้สนใจอาวุธเป็เพียงของนอกกาย ยิ่งอาวุธ ที่มีระดับสูงมาก
ก็ยิ่งเหมือนมันร้อนในมือ มีแต่คนมาแย่งชิง
ก่อนที่อี้เฉินจะปิดขั้นพลังตระหนักรู้เสาทั้ง 8เขากินดอกบัว 7 สีเข้าไป
เพื่อเพิ่มความเร็วในการตระหนักรู้วิชา เขาปล่อยปราณจิตออกไปสำรวจเสาทั้ง8จนรู้ว่า
ต้องเลือกตระหนักรู้เสาใดเสาหนึ่งวิชาราชันย์ถึงสมบูรณ์
หนึ่งเสาเท่ากับหนึ่งวิชาราชันย์ เขาเลือกเสาที่สูงที่สุด
ปราณจิตของเขาร่องรอยออกจากร่าง มองอักขระตามเสาที่สูงเสียดฟ้า อักขระที่เลือนราง
ตามกาลเวลา อี้เฉินเพ่งพิจารณาอักขระอยู่แบบนั้น
อักขระที่เสา ตัวของเขาเริ่มมองเห็นเด่นชัดขึ้นมาบ้าง และความเร็วในการตระหนักรู้
ยิ่งเพิ่มพูนขึ้น จากสมุนไพร บัว7สี ระดับ ศักดิ์สิทธิ์
เวลาเริ่ม เคลื่อนผ่าน ไปหลายวัน อี้เฉิน ยังได้แค่อักขระฐานด้านล่างเสาเท่านั้น
กว่าจะถึงยอดเสาคงใช้เวลาเป็ปี อี้เฉินไม่ย่อท้อ เขาค่อยๆ ตระหนักรู้อักขระรอบๆ เสาไปเรื่อย ๆ
อี้เฉินดำดิ่งไปกับการตระหนักรู้ อักขระทั้งหมดบนเสา
เสาร์ที่เขาเลือกนั้นสูงที่สุดแทบไม่เห็นปลายยอดเสา ถ้าเขาตระหนักรู้ไม่ถึงยอด วิชาราชันย์ อาจจะไม่สมบูรณ์
รอบๆ เสา8ต้น มีแต่ความเงียบสงัด พวกเขาทั้งหมดล้วนอยากได้ วิชาราชันย์ ที่สมบูรณ์
ผู้คนนั่งตระหนักรู้วิชาไม่มีใครยอมถอยหนี แม้แต่คนเดียว มีบางคนตระหนักรู้จนร่าง
มีอักขระรอยล่องอยู่รอบๆ หมายมั่นจะสลักลงในปราณจิต
เวลาค่อยๆ ไหลผ่าน ยิ่งนาน อักขระ รอบทิศปลิวกระจัดกระจาย มองไกลๆ เป็ภาพที่สวยงาม
อักขระที่ลอยส่วนใหญ่เกิดจากการตระหนักรู้ อี้เฉินเริ่มมีเสียงท่องคัมภีร์อึกทึกในร่างกาย
ค่อยๆ ตระหนักรู้อักขระบนตัวเสาจนเวลาผ่านไป 3 เดือน บางคนเริ่ม ถอนใจ
"พวกเราไปหาของล้ำค่ากันดีกว่า"
ถอยออกไปหาของล้ำค่าแทนการนั่งเสียเวลากับการตระหนักรู้ที่ไม่ได้อะไร
พอเข้าเดือนที่ 5 คนที่นั่งตระหนักรู้ เริ่มลดลงเรื่อย ๆ
บางคนเริ่มเปลี่ยนเสาตระหนักรู้ เหมือนพวกเขาถึงคอขวดไม่สามารถตระหนักรู้เพิ่มได้
การเปลี่ยนเสาไปต้นใหม่ ทำให้ได้หลายวิชาก็จริงแต่ วิชาจะไม่สมบูรณ์
ยิ่งตระหนักรู้น้อยพลังของวิชายิ่งน้อยตาม
อี้เฉินตอนนี้ เสาที่เขานั่งตระหนักรู้ไปเกินครึ่งเสาแล้ว
7 เดือนผ่านไป ผู้คนที่ตระหนักรู้ หลายๆ คนต่างเสียดายพากันพูด "อิอิ ข้าได้วิชาของราชันย์มาแล้วแถมยังเป็วิชาที่สมบูรณ์"
ทำให้พวกที่นั่งตระหนักรู้ ดูด้อยค่า แต่หลายคนก็ไม่ได้ใส่ใจ
ตัวของคนที่นั่งตระหนักรู้จะรู้ดีที่สุดว่ามันยากถึงเพียงใด
1ปีผ่านไป หลายๆ คนเริ่ม ไปหาของล้ำค่า หอก ดาบ กระบี่ ทีู่เาดาบกันมากขึ้นเรื่อยๆ มีบางคนได้กระบี่
ระดับ ศักดิ์สิทธิ์ จนูเาดาบกลายเป็คลังสมบัติ เขาทั้งลูก
นองไปด้วยเืและการเข่นฆ่า ชิงของล้ำค่าจนเวลาล่วงเลยไป 1ปี 2เดือน
อี้เฉินถึงตระหนักรู้ เสาสูงเสียดฟ้าทั้งต้น จนสำเร็จ เขาได้วิชาราชันย์ที่สมบูรณ์ วิชาโซ่์พันธนาการ
ไม่นานเสาที่อี้เฉินตระหนักรู้ ก็สั่นไหว อย่างรุนแรง
อักขระบนเสาที่อี้เฉินนั่งตระหนักรู้ อักขระเริ่มเลือนราง เสาค่อยๆ แตกหักเป็ทาง
ไม่นานก็พังทลายลง เสาที่พังทลายมีเพียงเสาที่อี้เฉินตระหนักรู้ มันหมายความว่า
ถ้าคนที่สำเร็จวิชาสมบูรณ์เสาจะพังทลาย งั้นหรือ
เหล่าฝูงชนต่างส่งเสียงอึกทึก "มีคนสำเร็จวิชาสมบูรณ์แน่ๆ จึงทำให้เสาถูกทำลาย"
หลายคนต่างอยากรู้เป็ใคร บางคนที่ตระหนักรู้เสาเดียวกับอี้เฉิน
เดือดดาลโกรธเป็ฟืนเป็ไฟพวกเขาตระหนักรู้อีกเพียงไม่นาน
ก็หน้าจะสำเร็จกลายเป็ว่าพวกเขาได้วิชาไม่สมบูรณ์
อี้เฉินไม่ได้ออกจากการตระหนักรู้ทำนิ่งเพื่อตระหนักรู้สิ่งที่ได้
ถ้าเขาแสดงตัวอาจจะเป็ผลร้ายมากกว่าดี อีกไม่กี่วัน เสาอีกต้นก็ พังทลายลง อีกต้น
เฟิงชิวที่ออกจากการตระหนักรู้ หลายคนไม่กล้าซักถามเขา เขาเป็ถึงอันดับ 3ของ จอมยุทธรุ่นเยาว์ทั้งหมด
ของทั้ง5อาณาจักร หลายคนยำเกรงเขาจนไม่มีใครกล้าหาเื่เขาได้วิชาราชันย์ที่สมบูรณ์ หรือไม่
10วันผ่านไป เสาอีกต้นก็พังทลาย มีเพียงหญิงสาวคนหนึ่งที่ รุกขึ้นอย่างกะทันหัน
ออกจากการตระหนักรู้อี้เฉินจำนางได้ นางสายตาเ็าอำมหิต
นางสวมอาภรณ์สีแดง ผิวขาวดั่งหยก คิ้วโค้งเป็คันศร ใบหน้าโฉมสะคราญล่มเมือง
เหมือนนางจะโตขึ้นมาอีกขั้นเพราะมันผ่านไปถึง 1ปี บางคนยังเป็อนุชนรุ่นเยาว์ พวกเขาจึงเติบโตไปมาก
หลายคนต่างตะลึงในความงามของนาง นางยิ่งโตยิ่งงดงามแต่แผงด้วยอันตราย
คนในตระกูลของนางต่างดีใจอย่างมากที่เห็น แม่นาง "ปี้เหยา ได้วิชาของราชันย์ที่สมบูรณ์"
ปี้เหยา นางเป็สาวงามอันดับ 1 ของอาณาจักรสายฟ้านางเป็ถึงบุตรสาวผู้คุมอาณาจักรสายฟ้า
อาณาจักรสายฟ้าเป็เพียงอาณาจักรเดียวที่ยอดยุทธปกครองอาณาจักรเพียงหนึ่งไม่มีสอง
สำนักต่าง ๆ ไร้ซึ่งอำนาจในการปกครอง อย่างอาณาจักรเพลิงใช้ 3 สำนักในการปกครองอาณาจักรร่วมกัน
หลายๆ คนเริ่มออกจากขั้นพลัง เพราะเสา 3ต้น ถูกทำลาย
พวกเขารู้ว่าเวลามีไม่มากจะให้พวกเขากลับไปตระหนักรู้ใหม่
กับเสาต้นอื่นก็ไม่มีเวลามากพอ คนคาดการณ์อีกไม่นาน
มิติลับหน้าจะเปิดให้คนออกไป อี้เฉินที่เห็น เสี่ยวชิง หารสิ้น หลิงหลง
ยังนั่งตระหนักรู้อยู่ เขาก็ เดินทางไปหาของล้ำค่าคนเดียว
หลายๆ คนต่างเสียดายพากันพูด