Chok-Dee โชค ทะลุมิติไปพร้อมระบบต่างโลก

โชคกับนินและโอขับรถตุ๊กๆ ไฟฟ้าสองคันกลับมาถึงหมู่บ้านพอดีกับที่พระอาทิตย์กำลังคล้อยต่ำลง

ปกติสามารถอ้อมไปบ้านได้โดยตรง แต่โชคเห็นแผงขายของเล็กๆ 4 ร้านตั้งอยู่ใกล้ทางเข้า จึงขับเข้าไปดูใกล้ๆ มีของป่า ผักป่า เห็ด ผลไม้ป่า วางเรียงกัน

โชคคิดในใจ “ปกติเมื่อก่อนต้องเข้าไปหาของในป่าเพื่อกินนิ สมัยนี้ใช้ลูกปัดซื้อรัวๆ ยังกับคนรวยเลย

เขาหยุดรถ แล้วถามคนขายด้วยรอยยิ้ม “ขายยังไงครับชุดละเท่าไหร่?”

แม่ค้าคนหนึ่งยิ้มตอบ “ชุดละ 1 ลูกปัดเล็กค่ะหลาน”

คนขายทั้ง 4 ร้านต่างหันมามองรถตุ๊กๆ ไฟฟ้าสองคันของโชคพร้อมกัน ตาเป็นประกาย

“เจ้านี่ดูเท่ดีนะ... ไปไหนมาเหรอหลาน?”

โชคยิ้มกว้าง “ไปในเมืองมาน่ะครับ”

แม่ค้าคนหนึ่งถามต่อ “แพงมั้ยคะ? อยากได้บ้าง”

โชคหัวเราะหึๆ “อันนี้ไม่มีขายหรอกครับ แต่ถ้าเอาแบบไปขนสะดวกๆ มีขายในเมืองเลย ไปประมาณ 5-6 หมู่บ้านได้ก็ถึงเมืองใหญ่ๆ มีร้านค้าเยอะเลย ร้านช่างตีเหล็กเขาขายคันละประมาณ 50 ลูกปัดเล็ก แต่มันใช้เท้าปั่นนะ สนใจหรอครับ? หากอยากได้ก็ต้องไปเอาเองอ่ะ แต่มันจะสะดวกตอนทางเรียบๆ ถ้าทางไม่เรียบก็ใช้ยากนิดนึง”

คนขายทั้ง 4 ร้านมองหน้ากัน แล้วยิ้ม

“ของป่าขายดีมั้ยครับ?” โชคถามต่อ

แม่ค้าคนหนึ่งตอบ “เมื่อก่อนขายไม่ค่อยดี คนซื้อน้อย คนไม่ค่อยมีลูกปัด หลังๆ มานี้เหมือนคนไปทำงานขุดคลองแลกลูกปัดเลย พอจะมีคนซื้อบ้าง”

โชคยิ้ม “โชคดีๆ ครับ”

คนขายคนหนึ่งถามขึ้นอย่างตื่นเต้น “เจ้าที่เจ้ากำลังขี่มัน... พาพวกเราไปในเมืองได้มั้ยคะ? อยากได้บ้างแบบที่โชคบอก จะได้เอามาขนของไปขายหมู่บ้านอื่นดูบ้าง”

โชคหัวเราะ “ได้ครับ! แต่พวกเราเอาของไปเก็บก่อน เดี๋ยวมารับนะครับ”

นินกับโอที่นั่งรถมองหน้ากันยิ้มๆ โอกระซิบ “พี่โชค... คนเริ่มสนใจรถแล้วนะคะ”

โชคนั่งยิ้มมุมปาก คิดในใจ “ฮ่าๆ... แผนการค้าขายเริ่มขยายวงกว้างขึ้นแล้ว