รักลับๆของนับดาว

        “นี่! นายฟังฉันนะ นายเองก็ทำใจมาหลายปีเกินไปแล้วนะเว้ย บางที เราก็ควรมองหาความสุขให้ตัวเองบ้าง ไม่ใช่จมปลักอยู่กับสิ่งเดิม ๆ ทั้งที่นายยังหนุ่มยังแน่น สาว ๆ รุมตอมอย่างกับแมลงวันตอมขี้” อารัณย์ชะงักแล้วมองตรงมาอย่างเอาเ๱ื่๵๹ ก่อนอีกฝ่ายจะยิ้มแหย ๆ

        “ล้อเล่น”

        “ถ้านายพูดจบแล้ว ก็ไปทำงานทำการได้ละ” อารัณย์ไล่เพื่อนทางอ้อม เพราะหน่ายใจกับการรบเร้าของเขาเต็มทน

เจนภพคือเพื่อนสนิทสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เขารับรู้สถานการณ์ในชีวิตของอารัณย์เป็๞อย่างดี หลายครั้งที่อารัณย์ลำบาก เจนภพก็ยื่นมือเข้ามาช่วยเสมอ ทำให้อารัณย์รักเพื่อนคนนี้อยู่มากทีเดียว

        “ก็บ้านฉันเป็๲กงสี ทำหรือไม่ทำก็ค่าเท่ากันแหละ นี่! นายลองไปเจอน้องสาวฉันหน่อยสิ นะ นะ”

        “อย่ามาทำเสียงแบบนี้ ฉันไม่ใช่เมียนาย ฟังแล้วขนลุกพิลึก” อารัณย์ขนลุกวาบไปทั้งตัว ก่อนละจากงานแล้วหันมายังเจนภพ

        “ไอ้ภพ ดูปากฉัน นายกลับไปได้แล้ว ฉันจะทำงาน”

        “นายก็รับปากฉันก่อนสิ แล้วฉันจะไป” เจนภพจ้องหน้าเพื่อนรักอย่างตั้งมั่น พร้อมยืนหยัดหนักแน่นเช่นเดียวกัน ท่าทีของอีกฝ่ายทำให้อารัณย์แน่ใจแล้วว่า ไม่มีทางที่เจนภพจะยอมง่าย ๆ

        “ถ้าฉันตอบตกลง นายจะกลับบ้านไปใช่ไหม” อารัณย์ทำเสียงเข้ม

        “ถ้านายตอบตกลง ฉันจะเดินออกจากที่นี่ทันที ไม่อยู่รบกวนเวลาอันมีค่าของนายอีก” ชายหนุ่มลอยหน้ายืนยันอีกครั้ง

        “โอเค ฉันไปจะทานมื้อเย็นกับน้องสาวของนาย พอใจหรือยัง” อีกฝ่ายยิ้มกว้าง ก่อนที่อารัณย์จะมีข้อแม้บางอย่าง

        “แต่! ถ้าฉันไปพบกับน้องสาวนายแล้ว ฉันไม่ชอบ ขอร้องเลยว่าห้ามพูดเ๹ื่๪๫นี้กันอีก”

        “ได้ เย็นนี้เจอกัน” เจนภพลุกจากโต๊ะแล้วหันหลังเดินออกทันที พลางผิวปากอย่างอารมณ์ดี อารัณย์ได้แต่ส่ายศีรษะไปมาอย่างระอาใจ ก่อนกดโทรหาเลขาสาว

        “ถ้าวันนี้นายเจนภพเข้ามาอีก บอกไปนะว่าผมไม่อยู่”

        “รับทราบค่ะ ท่านประธาน” หลังจากนั้น อารัณย์จึงหันกลับมาวุ่นวายอยู่กับกองเอกสารมากมายตรงหน้า เขาเปิดดูรายละเอียดงานในหน้าต่าง ๆ ก่อนจะเซ็นชื่ออนุมัติไปหลายรายการ พร้อมกับเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เข็มนาฬิกาบ่งบอกเวลา 16.30 น. เสียงมือถือของเขาก็ดังขึ้น ทำให้อารัณย์ได้สติหันมองดูนาฬิกาที่ข้อมือ

        “ว่าไงภพ”

        “ที่นัดไว้หวังว่าจะไม่ลืม”

        “นายนี่มันจิกยิ่งกว่าไก่อีกนะ ฉันไปรับไอริณก่อนแล้วจะรีบไป” อารัณย์พูดพร้อมกับเก็บแฟ้มเอกสาร พลางลุกขึ้นจากเก้าอี้เตรียมตัวเก็บอุปกรณ์ต่าง ๆ ให้เข้าที่

        “ที่ร้านเดิมนะ” หลังจากเจนภพกดวางสายไป อารัณย์รีบออกจากบริษัทในทันที เพื่อมุ่งตรงไปยังโรงเรียนของไอริณ