เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ผู้อำนวยการถามด้วยความมึนงง เขามาที่นี่เพื่อคุณอนุวัฒน์โดยเฉพาะ แต่ชายคนนี้กลับทำเหมือนกับว่าตัวเองใหญ่โตมาจากไหนก็ไม่รู้ ทั้งไม่มีมารยาท แถมยังต่อว่าเจ้านายของเขาอีก ตูมตามที่ได้ยินก็งงเช่นกัน เขาไม่เข้าใจคำถามที่ผู้อำนวยการคนนี้ถามเลย“ก็ฉันนายน้อยตูมตามไง นายน้อยตระกูลศิลาชัยพฤกษ์ ‘เจษฎา ศิลาชัยพฤกษ์’ ก็แกยังมาเคารพฉันอยู่เลย แล้วทำไมถึงต้องแกล้งทำเป็นจำไม่ได้ด้วยล่ะ เออใช่ แกรีบเรียกลูกน้องยามของแกมาได้แล้ว แล้วโยนไอ้เวรนั่นออกไป” ตูมตามกล่าว“คุณเป็นนายน้อยตระกูลศิลาชัยพฤกษ์..?..” เสริมสุขกล่าวพร้อมกับทำหน้าตาสงสัย“ก็ใช่สิไอ้ตาแก่เวรตะไลนี่ ยังชักช้าอยู่อีกอย่างนั้นเหรอ.. รีบลากตัวไอ้เฮงซวยนั่นออกไปได้แล้ว” ตูมตามที่เหลืออดก็ตะคอกใส่ผู้อำนวยการโรงพยาบาล แน่นอนว่ามันทำให้ผู้อำนวยการค่อนข้างโกรธ แต่ผู้ถือหุ้นยังอยู่ตรงนี้ ไม่รู้ว่าจะจัดการกับเขาคนนี้ยังไงดี เขาหันไปมองที่ไอซ์อีกครั้ง“จะรออะไรอีกล่ะ ไม่ได้ยินที่ผมสั่งหรือยังไง” ตูมตามยังคงเร่งด้วยวาจา“ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ผมไม่สามารถโยนเจ้าของโรงพยาบาลออกจากโรงพยาบาลของเขาได้.. อีกอย่างผมมาที่นี่เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับคุณอนุวัฒน์ไม่ใช่กับคุณ ตระกูลศิลาชัยพฤกษ์อย่างนั้นเหรอ.. เฮ้อ!! ขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลยนะ แม้แต่พ่อของคุณยังนับถือหน้าถือตาผม แล้วคุณเป็นใครไม่ทราบกล้ามาเสียมารยาทต่อหน้าผมเช่นนี้.. เรื่องนี้ผมจะหาคำตอบเองกับคุณพ่อของคุณ”ผู้อำนวยการที่ทนไม่ไหวแล้ว เขากล่าวด้วยอารมณ์โมโหสุดขีด แต่เขาก็ยังสุภาพต่อหน้าไอซ์ให้ได้มากที่สุด ถ้าไม่มีเขายืนอยู่ตรงนี้บางทีอาจจะหยาบกว่านี้มาก สองแม่ลูกที่ได้ยินว่าไอซ์เป็นเจ้าของโรงพยาบาลก็ยิ่งนิ่งอึ้งเข้าไปใหญ่ พวกเธอได้แต่หันมองที่ไอซ์อย่างชื่นชมในความสามารถ“อะไรพวกแกเป็นหน้าม้าของมันอีกแล้วงั้นเหรอ.. พวกแกคิดว่าจะหลอกฉันได้? ไม่มีทาง แล้วฉันจะเดินออกไปจากโรงพยาบาลห่วยๆนี้แล้วใครจะทำไม แกจะทำอะไรได้ เฮ้อ!!.” ตูมตามกล่าวเสียงดังพร้อมกับบอดี้การ์ดที่ไร้บทบาทไปนานทำหน้าที่เปิดทางให้กับเจ้านายตัวเอง“..แพทย์ และพยาบาลทุกคนจงฟัง อย่าให้พวกเขาออกจากที่นี่เป็นอันขาด ถ้าพวกมันออกไปแม้แต่ประตูลิฟต์ของชั้นนี้ได้พวกแกทั้งหมดจะถูกไล่ออกทันที ไปเรียกรปภ.มา ถ่ายทอดคำสั่งของฉันไป แม้ว่ามันจะถูกทุบตีจนตาย มันก็ต้องเป็นผีอยู่ชั้นนี้!!” ผู้อำนวยการกล่าวขึ้นเสียงดัง พยาบาล และหมอต่างก็ได้ยินกันทั้งหมด พร้อมเขาตอบรับ และทำหน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี คนไข้ที่อยู่ชั้นนี้ก็ตกใจกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นด้วยเช่นกัน“แกเป็นใคร ไม่รู้จักพ่อของฉันอย่างนั้นเหรอ เหอะ!! บอดี้การ์ดอย่าไปสน ฉันจะออกจากที่นี่ ใครขวางทางก็หักแขนหักขาของมันทันที” ตูมตามสั่งการ ผู้อำนวยการที่ได้ยินอย่างนั้นก็หยิบมือถือกดโทรหาพ่อของเจ้าเด็กนี่ในทันที เขาไม่สามารถพลาดได้ ถ้าพลาดเท่ากับตำแหน่งของเขาหลุดลอยไป ดังนั้นโทรหาพ่อของมันดีที่สุด“..ไอ้สนธยา ไอ้ชาติชั่ว ทำไมแกถึงได้ทำกับฉันอย่างนี้..” ผู้อำนวยการเอ่ยต่อว่ากับสนธยาพ่อของตูมตามทันที“เกิดอะไรขึ้นเหรอพี่เสริมสุข.. ผมไปทำอะไรให้พี่ไม่พอใจเหรอครับ” สนธยาเอ่ยถามกับรุ่นพี่ของเขา ผู้อำนวยการคนนี้เป็นรุ่นพี่โรงเรียนของเขา แน่นอนว่าหลายๆครั้งเขาก็ต้องรบกวนรุ่นพี่คนนี้เกี่ยวกับการรักษาในโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในภาคเหนือ และเขากำลังมึนงงว่ามันเกิดอะไรขึ้น“จะอะไรซะอีกล่ะ ก็ลูกชายตัวดีของแกมาสร้างปัญหาที่โรงพยาบาลที่ฉันดูแลอยู่ ไม่พอ เขายังดูถูกดูแคลนเจ้าของโรงพยาบาลของเราอีก.. นับตั้งแต่นี้ไป แกอย่าโผล่มาให้ฉันเห็นหน้าแกอีก”เสริมสุขกล่าวพร้อมกับตัดสายในทันที สนธยาที่ฟังก็ตกใจเช่นกัน แต่เขายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจึงคิดจะโทรหาบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างตัวของลูกชายเขาเพื่อที่จะสอบถามเหตุการณ์ ตูมตามที่รู้ว่ามันกำลังจะกลายเป็นเรื่องใหญ่เขาก็หน้าซีดขึ้นมาทันที บอดี้การ์ดที่เพิ่งจะเห็นว่านายใหญ่โทรมาก็ติดสตั๊นท์ไปเล็กน้อยก่อนจะกดรับสายอย่างไม่เต็มใจนัก“ครับนายท่าน…” บอดี้การ์ดตอบกลับ“มันเกิดอะไรขึ้น เจ้าลูกโง่นั่นมันสร้างปัญหาให้กับผู้อำนวยการเสริมสุขอย่างนั้นเหรอ” สนธยากล่าวถามอย่างร้อนรน“ครับนายท่าน ผมคิดว่าเป็นเช่นนั้น..” บอดี้การ์ดตอบอย่างนิ่งๆ“แล้วก่อนเกิดเรื่อง ทำไมพวกแกไม่ห้ามมันเอาไว้เล่า น่าจะลากมันกลับตั้งแต่ตอนบ่าย ไม่น่าปล่อยมันสร้างปัญหาขนาดนี้เลย.. เล่ามาให้หมดว่ามันเกิดอะไรขึ้น” สนธยาสั่งลูกน้องให้เล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แม้ว่าเขาจะอ้ำๆอึ้งๆ ลำบากใจที่จะตอบ แต่เขาก็ต้องตอบตามความเป็นจริง ตูมตามที่ได้ยินก็อยากจะชักดิ้นชักงอตายตรงนี้เลยทีเดียว เรื่องเก่ายังไม่ทันได้เคลียร์ก็มีเรื่องใหม่เข้ามาอีกแล้ว“แกจะบอกว่าลูกโง่ของฉันดูถูกผู้ชายคนหนึ่งที่ผู้อำนวยการเรียกเขาว่าเจ้าของ รวมถึงตัวของผู้อำนวยการด้วยอย่างนั้นสินะ แล้วพวกเขาต้องการที่จะกักตัวเจ้าโง่นั่นเอาไว้.. เพื่ออะไร?” สนธยากล่าวถาม“พวกเขาต้องการที่จะชำระหนี้สินรวมดอกเบี้ย แถมยังเป็นเงินสด นายน้อยก็บอกว่ามันเป็นเงินปลอม พวกเขาก็เลยจะทำการโอนให้ แต่ดูเหมือนว่านายน้อยต้องการที่จะบิดพลิ้วไม่ยอมให้พวกเขาชำระครับ” บอดี้การ์ดกล่าว ตอนนี้ตูมตามทำหน้าบอกบุญไม่รับ เขาอยากออกไปจากความอับอายนี้“แค่นั้น.. ใครคือลูกหนี้” สนธยายังคงเอ่ยถาม และพยายามหาเหตุผลว่าทำไมเจ้าลูกชายถึงได้ทำอะไรโง่ๆอย่างนี้ลงไป“เป็นนักศึกษาสาวที่ทำสัญญาเงินกู้กับนายน้อยเมื่อสองสัปดาห์ก่อนครับนายท่าน” บอดี้การ์ดตอบ“ผู้หญิง?.. ไอ้ ไอ้ ไอ้ลูกเวร เพียงเพราะผู้หญิงที่มันต้องการ เพียงเพราะผู้หญิงคนเดียวเนี่ยนะ..” สนธยาที่ฟังแล้วก็อยากจะเป็นลม เพียงเพราะมันอยากได้ผู้หญิงคนนั้นถึงกับทำให้เขามีปัญหามากขนาดนี้ ไอซ์ที่หูดีกว่าชาวบ้านก็ได้ยินทั้งหมด เขาจึงเรียกเกียรติไกรเข้าไปกระซิบอะไรบางอย่าง ไม่นานเกินรอ.. เสียงข้อความบนโทรศัพท์ของสนธยาก็ดังขึ้นรัวๆ‘จากบริษัทหลินกรุ๊ปสาขาใหญ่.. ตระกูลศิลาชัยพฤกษ์ถูกแบน จากเครือบริษัททั้งหมด’‘จากเครือห้าง NPC.. ตระกูลศิลาชัยพฤกษ์ถูกแบน จากเครือห้างทั้งหมด’‘คำเตือนจากตระกูลหลิน(ปักกิ่ง) ประเทศจีน.. เมื่อไหร่ที่คนของตระกูลศิลาชัยพฤกษ์เข้ามาภายในจีน พวกมันจะต้องตายเท่านั้น..’สามข้อความติดๆกันมันเล่นเอาสนธยามึนหัวเลยทีเดียว แต่ละเครือมีความสำคัญกับเขาทั้งนั้น ยิ่งกับตระกูลหลินนั้นยิ่งแล้วใหญ่ แม้ว่าเขาจะเป็นผู้มีอิทธิพล แต่มันก็แค่กับเมืองเชียงใหม่เท่านั้น เขาล้มลงไปนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง และพูดออกมาเบาๆว่า“นี่ลูกชายของฉัน ไปมีปัญหากับใครเข้ากัน..” แม้ว่าเขาจะเอ่ยเบาๆ แต่บอดี้การ์ดก็ได้ยิน ก็เลยตอบคำถามกับนายท่านของตัวเองไปอย่างซื่อตรง“เขาชื่อว่า อนุวัฒน์ ครับนายท่าน” บอดี้การ์ดตอบ และมันยิ่งทำให้หัวใจของสนธยาเต้นรัวมากเป็นพิเศษ ชายคนนั้นจะใช่คนเดียวกับที่เขาคิดหรือเปล่า วงการทั้งบนดินใต้ดินกำลังกระจายชื่อของบุคคลต้องห้ามที่ไม่ควรไปมีเรื่องหรือก่อปัญหาให้“หรือว่าเจ้าลูกโง่ดันไปมีปัญหากับคุณอนุวัฒน์ เอเจนซี่ของคุณเทียนหลง..” สนธยากล่าวอย่างสิ้นหวัง และเขาก็ยิ่งกลัวเข้าไปอีกเมื่อไอซ์พูดขึ้นมาในขณะเดียวกันกับที่ทุกคนเงียบฟัง“..ใช่แล้วคุณสนธยา คุณเข้าใจถูกต้องแล้ว ผมคือเขาคนนั้น..”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 55

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 55

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้