ฮาคุโตะ บุตรแห่งอาร์ค

พี่มิรินกับพี่คาโอริ เตรียมการเดินจับจ่ายใช้สอยที่ตลาดแห่งหนึ่งที่เปิดในตัวเมืองอาร์คัส เธอชอบผลิตภัณฑ์ใหม่ของผม นั่นคือ รถเข็นนั่นเอง มันจะทำให้การจับจ่ายใช้สอยของพวกเราสะดวกสบายขึ้น

"น้อง ฮาคุโตะ ไม่ไปด้วยกันกับพวกพี่เหรอจ๊ะ" พี่มิรินกล่าวเรียบๆในขณะที่ผมกำลัง อธิบายวิธีประกอบรถเข็นให้กับริโอล่า เพื่อไปให้ประชาชนชาวอาร์คัสใช้ โดยรุ่นทดลองผมมอบให้พี่มิรินไปใช้ดูก่อน ผมตอบกลับพี่มิริน อย่างว่าง่าย
" ไม่ละครับ ผมยังมีสิ่งประดิษฐ์ต้องคิดอีก " ผมกล่าว
" แล้วอยากได้อะไรไหมจ๊ะ พี่จะซื้อมาฝาก " พี่มิรินถามอีกครั้ง
" เอา ขนมจีบ ตรา ดราก้อนก็แล้วกัน "
พี่มิริน จึงเดินทางไปซื้อของพร้อมกับ พี่คาโอริ โดยไม่มีผม
ณ ตลาดสด ศูนย์รวมของสินค้านานาชนิด........
พี่มิริน หยิบขนมทองหยิบทองหยอด ฝอยทองใส่รถเข็นอย่างเมามันส์โดยไม่ถามความเห็นของพี่คาโอริเลย
" นี่จะกินคนเดียวเหรอ มิริน เดี๋ยวก็อ้วนหรอก " พี่คาโอริ เมื่อมองของที่พี่มิรินซื้อก็กล่าวเตือน เธอยังให้คำแนะนำในการซื้อของด้วย แต่พี่มิรินกลับกล่าวว่า
" ไม่เป็นไรจ๊ะ ของแค่นี้ไม่พอติดกระเพราะฉันหรอก ห่วงตัวเองเหอะ คิคิคิ "
การเดินชอปปิ้งดำเนินต่อไป ราวครึ่งชั่วโมง พี่มิริน ก็ซื้อของต่างๆครบแล้ว และไปชิม ปราสาทขนมชั้นรสใบเตย ที่แชมป์ ทำขนมหวาน ระดับ พาทิเช่ มืออาชีพ อย่าง มิซาเอะ มาทำให้กินเลยทีเดียว เธอมาในโครงการ ช่วยไถ่ชีวิตช้าง ที่ต้องตายจากการทารุณกรรม
" คุณ มิซาเอะ ค่ะ ฉันขอ ขนมชั้นรูปช้างเก็บไปให้น้องกินได้ไหมค่ะ "
" ได้ค่ะ ถ้าอร่อยก็ช่วย บริจาคให้โครงการ ช่วยช้างที่ถูกทารุณกรรม เพื่อไถ่ชีวิตพวกมันด้วยนะค่ะ "
" ได้เลย ค่ะ " พี่มิริน วางเงิน 1000 เหรียญทอง ลงในกล่องบริจาคมันทำให้พี่คาโอริต้องตกใจ
" เธอจะให้ไม่มากเกินไปเหรอ ใช้เงินเปลืองอย่างงี้ ต้องไปเบิกที่ น้อง ฮาคุโตะ อีก เดี๋ยวเขาจะหาว่าเกาะน้องกินนะ "
" ไม่เป็นไรหรอก ยัยคาโอริ ฉันมีเงินเก็บสะสมอยู่ การบริจาค ก็เพื่อเป็นกำลังใจให้เหล่าพาทิเช่ ทำงานต่อไป ถ้าไม่มีกำลังใจ เขาก็จะเลิกทำนะจ๊ะ"
" อืม ฉันเข้าใจแล้ว "
และเมื่อทั้งสองกำลังเข็นรถเข็นเดินออกจากตลาด ฝนก็เริ่มตกปอยๆ พี่มิริน เอา ผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาห่อขนมชั้นรูปช้าง อย่างทะนุถนอม และเดินลุยฝนไปยังทางลัดเพื่อกลับบ้าน
ทางลัดกลับบ้านจำเป็นต้องผ่านทางอันวกวนและต้องข้ามคลองด้วย พี่มิรินเข็นรถเข็นอย่างไม่ลดละ ไปยังเส้นทางข้ามคลองนี้ ระหว่างทางต้องเจออุปสรรคมากมาย บางครั้งก็หลงไปเจอทางตัน บางครั้งก็ถูกสุนัขไล่กัด ดีที่มีพี่คาโอริไปด้วย ไม่งั้นต้องเรียกพี่มิรินว่า ยัยจอมเปิ่น ในที่สุดก็มาถึงคลองข้ามฝากที่เป็นอุปสรรคสุดท้าย ฝนก็เริ่มตกแรงขึ้นเรื่อยๆพี่มิริน กล่าวด้วยน้ำเสียงสดใสแก่คนแจวเรือ
" คนแจวเรือ ชั้นขอขึ้นเรือข้ามคลองได้ไหม " พี่มิริน กล่าว
" ได้ แต่ขอคิดค่าวางรถเข็นบนเรือเท่ากับคนสองคนนะครับ " คนแจวเรือตอบกลับ
" ทำไมใจดำจัง คิดเท่ากับ 1คนแล้วกันนะ สุดหล่อ " พี่มิริน กล่าวชมคนแจวเรือ ทำให้เขาเขิน และพยักหน้ายอมลดราคาให้
ในระหว่างจัดเรียงของและลงเรือเพื่อข้ามฝาก ไปต่อรถม้า พี่คาโอริ ก็เริ่มเล่านิทานเมื่อเห็นว่าฝนยังตกอยู่
เรื่องมีอยู่ว่า
ครั้งบรรพกาล มนุษย์ยังคงหนาวเหน็บ เนื่องจากไม่มีดวงอาทิตย์ บนขอบฟ้า พวกเขาต่างนอนคลุกอยู่ในถ้ำ โดยไม่ทำงานทำการกัน จนกระทั่งวันหนึ่ง เทพธิดา อารัคเน่ ผ่านมา เธอเป็นเทพธิดาแห่งสายฝน คนรักของมหาเทพ โปซาปุ
เทพธิดา อารัคเน่ สงสารมนุษย์ยิ่งนัก จึงไปทูลขอดวงอาทิตย์ จากมหาเทพโปซาปุ และให้พระองค์กำเนิด เทพแห่งดวงอาทิตย์ นามว่า ซามะ ขึ้นมา
ระยะแรก เมื่อ เทพ ซามะเกิดมา เขาก็บันดาลให้เกิดดวงอาทิตย์ขึ้น ในยามเช้า เขาทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมและลงไปช่วยเหลือ มนุษย์ตามโอกาส ทำให้มนุษย์พากันตื่นออกมาทำงานทำการกัน โดยมีเทพธิดา อารัคเน่ คอยสอนวิธีเพาะปลูก
นานวันเข้ามนุษย์ก็สนิทกับ เทพธิดา อารัคเน่ และ ซามะ เทพแห่งดวงอาทิตย์ และดอกรักของพวกเทพทั้งสองทั้ง ซามะ เทพแห่งดวงอาทิตย์ และ เทพธิดา อารัคเน่ ก็เริ่มเบ่งบาน
วันหนึ่ง ซามะ ก็ขอ เทพธิดา อารัคเน่แต่งงาน ต่อหน้ามนุษย์ทุกผู้ สร้างเสียงตบมือดังกระหึ่มไปทั่ว เทพธิดา อารัคเน่ รับรัก ซามะ และสัญญาว่าจะแต่งงานด้วย แต่อีกใจหนึ่งก็กลัว มหาเทพโปซาปุ จะรุ้เรื่องเพราะ พระองค์เป็นคนใจแคบ ทั้งๆที่มีคนรักเป็นเทพธิดาถึง 500 องค์ ซึ่งแต่ละองค์ก็หน้าตาสะสลวยราวกับนางฟ้าอยู่แล้ว พระองค์ก็คงไม่ยอมปล่อยตนไป
เหล่ามนุษย์ที่สนิทกับ ซามะ และ เทพธิดา อารัคเน่ ต่างพากันหยิบอาวุธขึ้นต่อต้าน มหาเทพโปซาปุ เพื่อให้ความรักของเทพทั้งสองลงเอยกันด้วยดี เหล่าเลาห์คอน ที่อยู่ข้าง ซามะ และเทพธิดา อารัคเน่ พากันนำทหารเข้าสู่สมรภูมินี้ เพื่อขับไล่ มหาเทพ โปซาปุ
มหาเทพโปซาปุ เมื่อทราบเรื่องก็พิโรธอย่างมาก เสด็จมา ขว้างสายฟ้าออกไป จนพิภพสะเทือน ลาวาทะลัก กองทัพของเหล่ามนุษย์พ่ายแพ้ใน 3นาที พระองค์ทรงจับซามะไปขัง เพื่อทำโทษ ทำให้ บรรยากาศของโลกกลับเป็นกลางคืนอีกครั้ง เทพธิดา อารัคเน่ ร้องไห้ จนหยาดน้ำตากลายเป็นสายฝนตกลงไปยังโลกมนุษย์ สร้างความเดือดร้อนไปทั่วทั้งดินแดน
เหล่ามนุษย์ได้จัดพิธีบวงสรวงอ้อนวอน มหาเทพโปซาปุ เป็นเวลาถึง 7 วัน 7คืน จนมหาเทพโปซาปุ ยอมใจอ่อน ปล่อย ซามะออกมาทำหน้าที่ในเวลากลางวัน และจับกลับไปขังในเวลากลางคืน ซามะ และ เทพธิดาอารัคเน่ เมื่อ พบกันครั้งใด จะทำให้ฝนตก เนื่องจากเธอร้องไห้ออกมาทุกครั้งที่พบหน้า ซามะ ไม่ว่าจะเป็น เวลากลางวัน หรือ กลางคืน
และนี่คือ ตำนานการกำเนิดดวงอาทิตย์ และสายฝน.......จบ
แปะ แปะ แปะ
พี่มิน และคนแจวเรือ ตบมือให้ พี่คาโอริ ที่เล่านิทานสนุกๆให้ฟัง
" ยัย คาโอรินี่ก็รู้จักนิทานเยอะดีนะ คิคิคิ "
" ไม่ต้องชมฉันหรอกมิริน รีบเอาขนมชั้นไปให้ ฮาคุโตะเถอะ "
ไม่กี่นาทีต่อมา......
เรือก็มาจอดเทียบท่าอีกฝั่ง เนื่องจากพี่คาโอริเล่านิทานดีๆให้ฟัง ดังนั้นคนแจวเรือเลยไม่คิดเงิน แม้แต่เหรียญเดียว
พี่มิริน เข็นรถเข็นตรงกลับเข้าบ้าน และนำขนมชั้นรูปช้างที่ทำจาก พาทิเช่ ระดับสูงให้ ฮาคุโตะ กิน ท่ามกลางเสียงหัวเราะ ของริโอล่า.........จบ

================================================ขอบคุณทุกกำลังใจที่อุตส่าห์ติดตามผลงานนะครับ ถ้าสนุกช่วยซื้อตอนพิเศษของผมด้วยนะครับ งิงิ