ตอนนี้เธอได้อยู่ในโลกนี้โดยใช้ร่างของไป๋ เยว่ชิงมาเป็เวลาสองอาทิตย์แล้ว จริงๆเธอก็หายั้แ่สองวันแรกที่ทะลุมิติมายังโลกนี้แล้วล่ะแต่โดนมารดาให้นอนพักรักษาตัวต่อจนแน่ใจแล้วว่าเธอนั้นหายเป็ปกติดี ตลอดที่นอนพักรักษาเธอรู้สึกเบื่อเป็อย่างมากเพราะเธอมีแต่กินข้าวต้มจืดๆที่มีน้ำเยอะกว่าข้าวกับผักดองทุกวันทุกเวลาอย่างไรล่ะ หน้าเธอจะเป็ข้าวต้มกับผักดองอยู่แล้วเธอคิดถึงเมนูเนื้อเธออยากกินเนื้อ นี่ขนาดแค่เธอคิดว่าจะได้กินเนื้อน้ำลายของเธอก็จะไหลอยู่แล้ว
วันนี้เธอจะสำรวจูเาหลังบ้านของเธอว่ามีอะไรที่น่าสนใจบ้างเผื่อเธอจะได้ล่าสัตว์ป่าแล้วได้นำเนื้อมากินบ้าง วันนี้เธอจะสำรวจให้เยอะๆเลยบางทีเธอจะเจอของดีเหมือนในนิยายบ้าง แต่่นี้ค่อนข้างจะหนาวอาจจะไม่ค่อยมีสัตว์ป่าให้ล่าเพราะเธอเห็นท่านพ่อกับพี่ใหญ่ที่ขึ้นเขาไปล่าสัตว์ป่านั้นพวกเขาจะได้สัตว์ป่ามาน้อยส่วนใหญ่ก็จะเป็พวกกระต่าย ไก่ป่าไม่กี่ตัว เธอไม่เห็นว่าพวกเขาจะล่าหมูป่าได้มาสักที หรือบางทีก็ไม่ได้สัตว์ป่าลงมาเลยเพราะ่นี้ยังเป็่ฤดูหนาวอยู่ถึงตอนนี้อากาศจะเริ่มอบอุ่นขึ้นมาบ้างแล้วก็ตามที ก่อนจะไปเธอคงต้องบอกมารดาว่าจะไปหาผักป่าก่อนไม่งั้นนางจะเป็ห่วงเธอแน่ๆ นี่ก็ยามอู่ (11.00 – 12.59 น.) แล้วด้วย ถ้าเธอจะไปสายมากกว่านี้อาจจะสำรวจูเาหลังบ้านได้น้อย
"ท่านแม่เ้าคะ เดี๋ยวข้าขึ้นเขาไปหาผักป่ามาทำอาหารตอนเย็นนะเ้าคะ" เธอเดินเข้ามาในห้องครัวเพื่อบอกมารดาก่อนที่จะสะพายตะกร้าขึ้นหลัง
"เ้าจะไปคนเดียวเหรอเยว่เอ๋อร์ ให้น้องเ้าไปด้วยดีหรือไม่"
"พี่รอง ข้าก็อยากไปกับท่านด้วยให้ข้าไปด้วยนะขอรับ"
"อืม...ก็ได้น้องเล็ก" จะให้เธอปฏิเสธได้อย่างไรกันล่ะดูสายตาที่น้องเล็กมองเธอก่อนนี่มันเ้าลูกสุนัขโกลเด้น รีทริฟเวอร์ชัดๆ เธอทำใจปฏิเสธสายตาแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ
"ข้าเตรียมตัวเสร็จแล้วขอรับพี่รอง พวกเรารีบไปกันเถิด"
เธอและน้องชายได้เดินขึ้นูเาหลังบ้านไป ระหว่างทางเธอก็ได้สำรวจรอบๆข้างระหว่างทางไปด้วย ูเาลูกนี้ถึงจะอยู่ใน่ฤดูหนาวอยู่บ้างแต่ก็ยังให้เห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่าระหว่างทางเธอก็เริ่มเห็นผักป่าขึ้นมาบ้างแล้วน่าจะเป็เพราะอากาศเริ่มอุ่นขึ้นมาบ้างแล้วซึ่งใน่นี้ก็ประมาณราวๆเดือนกุมภาพันธ์ได้ เมื่อเธอเดินขึ้นมาถึงชายป่าก็ได้ให้น้องชายหยุด
"น้องเล็กเ้ารอพี่รองอยู่ที่ตรงนี้นะ เ้าหาผักป่าตามแถวนี้ไป เดี๋ยวพี่จะเข้าไปสำรวจผักป่าด้านในสักหน่อย"
"พี่รองขอรับพี่จะเข้าไปด้านในป่ามันจะดีเหรอขอรับ ด้านในป่าท่านพ่อว่ามีอันตรายจากพวกสัตว์ป่าอยู่มากเลยนะขอรับ พวกเราหาผักป่าตามแถวนี้ก็ได้นะขอรับ"
"พี่จะเข้าดูประเดี๋ยวเดียวก็จะรีบออกมาแล้วน้องเล็ก พี่จะไม่เข้าไปด้านในหรอกแค่เข้าไปถึงชั้นกลางเท่านั้น"
"ชั้นกลางก็อันตรายนะขอรับพี่รอง!" เขาใมากที่พี่รองจะเข้าไปถึงชั้นกลางของป่านั่นก็อันตรายเหมือนกัน
"ไม่ต้องเป็ห่วงพี่หรอกน้องเล็ก ถ้ามีอันตรายอะไรพี่จะรีบหนีกลับมาทันที" เธอตบไหล่น้องชายเบาๆเพื่อให้สัญญากับเขาว่าเธอจะหนีจริงๆ
"ต...แต่ พี่รองให้ข้าไปด้วยดีไหมขอรับ" เขายังคงตื้อให้พี่รองพาเขาเข้าไปในป่าด้วยเผื่อจะได้ช่วยกันถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
"ไม่เป็ไรน้องเล็ก เ้าก็รอพี่อยู่ที่นี่แล้วกันนะ เดี๋ยวพี่ไปก่อนถ้าช้ากว่านี้จะเย็นไปมากกว่านี้สักก่อน" กล่าวจบเธอก็รีบเดินเข้าไปด้านในป่าทันที
ทางด้านลี่หยางเขามองพี่สาวด้วยสายตาที่เป็ห่วงก่อนที่เขาจะไปหาผักป่าแถวๆที่เขาอยู่ เขาก็คงต้องรอพี่รองกลับมาก่อนจะถึง่เวลาเย็นล่ะนะ ถ้ายังไม่กลับมาเขาจะรีบวิ่งไปให้คนมาช่วยพี่รองแน่!
ส่วนทางด้านของชาล็อตเธอก็ได้เดินเข้าถึงชั้นกลางของด้านในป่า จะบอกว่าเดินไม่ถูกเพราะเธอวิ่งมาด้วยระบบคู่หูของเธอนั่นเองใช้เวลาแค่หนึ่งเค่อก็มาถึงชั้นกลางแล้ว ระหว่างมาเธอก็ยังไม่ได้สำรวจดูรอบๆระหว่างทางมาด้วยเพราะเธอกลัวเสียเวลาเข้ามาดูด้านในป่า เธอสำรวจรอบๆก่อนเผื่อว่าเธอจะเจอผักป่าหรือสมุนไพรป่าชนิดไหนบ้าง
"ฟูฟู่รอบๆนี้มีผักป่าหรือสมุนไพรป่าที่หายากบ้างไหม" เธอถามระบบคู่หูของเธอทันที
[รอบๆนี้ในระยะ 500 เมตรเจอขิงป่า ตะไคร้ป่า หอมป่า ผักโขม แล้วก็ฟ้าทลายโจรนะชาล็อต]
"ตอนขากลับค่อยเก็บกลับไปแล้วกัน พวกเราไปล่าสัตว์กันเถอะ!"
[ข้างหน้าเธออีก 300 เมตรมีไก่ป่าอยู่นะ] ระบบคู่หูรีบเตือนเธอทันที
"ฉันขออาวุธที่จะจับไก่ป่าหน่อยสิฟูฟู่"
[ได้เลยชาล็อต อะนี่!เครื่องจับไก่ล่าสุดรุ่น CKD4579 การทำงานของตัวเครื่องไม่มีอะไรมากแค่เธอเล็งไปที่ตัวไก่เครื่องก็จะทำการช็อตทันที เครื่องนี้ถูกๆ แค่ 20000 แต้มเท่านั้น!! เธอจะเอาไหมชาล็อต] นานๆทีเขาจะได้ขายเ้าเครื่องนี้สักทีต้องรีบนำเสนอให้ชาล็อตรู้ว่ามันดีแค่ไหน
"ฉันเอา!! แต่ 20000 ก็แพงไปหน่อยนะฟูฟู่ แต่ไม่เป็ไรเพื่อไก่ป่าฉันยอมเสีย! แต่ว่านายหลอกขายฉันหรือเปล่าเนี่ย" เธอจับผิดเ้าระบบคู่หูทันทีเพราะเ้านี่ชอบหลอกขายของให้เธอบ่อยๆแล้วเธอก็ซื้อทุกรอบเลย คิดแล้วก็เจ็บใจ!
[ป.....เปล๊า ฉันไม่ได้หลอกขายเธอสักหน่อยชาล็อต] ระบบคู่หูเลิ่กลั่กตอบกลับทันที เขาจะไม่มีพิรุธให้ชาล็อตเห็นเด็ดขาดว่าเขาน่ะหลอกขายเ้าเครื่องนี้จริงๆ แค่คิดถึงเสียงบ่นของชาล็อตเขาก็ปวดหัวขึ้นมาแล้ว
"อย่าให้รู้นะว่านายหลอกขายฉันน่ะฟูฟู่ ไม่งั้นนายเจอดีแน่!" เธอไม่วายข่มขู่ระบบคู่หูก่อนที่จะค่อยๆเดินไปทางที่มีไก่ป่าอยู่ ส่วนระบบคู่หูของเธอเองก็คอยบอกระยะทางที่จะถึงไก่ป่าตัวนั้นเรื่อยๆให้แก่เธอ
[อีก 5 เมตรจะถึงแล้วชาล็อต นั่นไงไก่ป่าอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว รีบจับเร็วเข้าชาล็อต!!] เสียงตื่นเต้นของเ้าระบบคู่หูดังขึ้น
"ฉันเห็นแล้ว เ้าไก่มาเป็อาหารให้ชาล็อตคนนี้ซะดีๆ"
เมื่อเธอพูดเสร็จเธอก็รีบเล็งเครื่องจับไก่ไปทางด้านไก่ป่าทันที เครื่องจับไก่ของเ้าระบบคู่หูก็ได้ทำงานทันทีโดยมีแหไฟฟ้าออกมาทางเ้าไก่ป่าเคราะห์ร้ายตัวนั้น แหได้ครอบคลุมไก่ป่าทั้งตัวแล้วทำการช็อตใส่ไก่ป่าจนไก่ป่าตาย ชาล็อตออกมาจากที่ซ่อนแล้วเดินไปเก็บไก่ป่าเข้าระบบ
"ฟูฟู่!! นายดูไก่ป่าตัวนี้สินี่มันตัวใหญ่มากๆเลยล่ะ แค่คิดว่าจะได้กินเ้านี่ฉันก็น้ำลายไหลแล้ว ฉันฝากไก่ป่าด้วยนะฟูฟู่!"
เธอชูไก่ป่าให้ระบบคู่หูดูก่อนที่จะนำไก่ป่าใส่เข้าไปในระบบ จากนั้นเธอและระบบคู่หูก็ได้ล่าไก่ป่ามาอีกสองตัว ก่อนจะออกจากป่าชั้นกลางไปหาน้องชาย เธอก็ได้เก็บผักป่าตามข้างทางมาด้วย
ทางด้านของลี่หยางนั้นเขาได้มองไปทางที่พี่รองเขาเข้าไปด้านในป่าตลอดเวลาที่เขาเก็บผักป่า เขาเป็ห่วงพี่รองมากเมื่อเห็นว่าเริ่มเย็นแล้วแต่พี่รองก็ยังไม่ออกมาสักที ถ้าออกมาช้ากว่านี้เขาจะวิ่งตามไปบอกมารดาแล้วนะ ก่อนที่จะได้ไปเขาเห็นพี่รองเดินออกมาจากป่าทันที จึงรีบวิ่งไปหา
"พี่รอง!! ท่านออกมาสักที ถ้าท่านออกมาช้ากว่านี้ข้าจะวิ่งไปบอกท่านแม่แล้วนะ ท่านปลอดภัยดีหรือไม่ าเ็ที่ใดบ้าง" เขากล่าวอย่างกระวนกระวายใจให้พี่สาวได้รับรู้ ส่วนทางชาล็อตเองเมื่อเห็นว่าน้องชายมีท่าทางกระวนกระวายใจจึงปลอบน้องชาย
"ข้าปลอดภัยดี ไม่มีาเ็ที่ตรงไหน พี่ได้ไก่ป่ามาด้วยล่ะเย็นนี้พี่จะให้ท่านแม่ต้มน้ำแกงไก่ป่าให้พวกเราได้กินกัน"
"จริงเหรอพี่รอง พวกเราจะได้กินไก่ป่ากันจริงเหรอ" ลี่หยางกล่าวด้วยความตื่นเต้นที่จะได้กินไก่ป่า
"จริงสิ! แต่ไก่ป่าอยู่ในตะกร้าพี่พวกเรารีบกลับบ้านกันเถอะ" เธอลูบหัวน้องชายด้วยความเอ็นดู ก่อนจะบอกให้เขารีบกลับเพราะตอนนี้เริ่มเย็นมากแล้ว เธอกลัวว่ามารดาจะเป็ห่วงพวกเขาสองพี่น้องมากกว่านี้
1K
